ธัญวลัย | นิยาย นวนิยาย นิยายออนไลน์ เขียนนิยายออนไลน์

. . . . .
Taetae

นะ-นี่มันเรื่องอะไร....
Vector

ถอยไปก่อนเเท
Taetae

ระ.. รู้ชื่อผมได้ไง?!
Vector

ยังไม่ใช่เวลามาตอบนะ!
Vector

ถอยไป!
Sei

ผมไม่ทำอะไรเขาหรอก
Sei

เเค่ตอนนี้น่ะนะ
Vector

ต้องการอะไร
Sei

ก็บอกไปเเล้ว
Vector

......
Sei

ผมต้องการพี่ชายของผมคืน
Sei

:)
Vector

หึ ต่อให้นายบอกว่าเป็นน้องชายหรืออะไรฉันก็ไม่ยอมยกให้หรอก
Sei

ผมก็ไม่ได้จะมาขอนิ
Vector

งั้นคงคิดไว้เเล้วสินะว่าจะต้องเป็นเเบบนี้
Sei

นั่นสิ.....
ในระหว่างที่ร่างสูงทั้งสองปะทะวาจากัน เเทที่ลุกนั่งอยู่ก็ค่อยๆคลานให้พ้นๆจากตรงนี้ช้าๆ เเต่ก็ไม่สำเร็จเมื่อเซย์ปรายตาเห็นหันมายิ้มให้
Sei

ผมไม่ทำอะไรคุณหรอก
Sei

เเค่ตอนนี้เท่านั้นน่ะนะ
Taetae

!!!
Vector

เด็กคนนั้นไม่เกี่ยวอย่ายุ่ง
Sei

อ่อ กำลังบอกว่าเจ้าที่เเรงสินะ
Sei

คุณไม่เข้าใจหรอก
Vector

ไม่เข้าใจอะไร
Sei

ทั้งเรื่องของเลิฟ....
Sei

เเล้วก็เด็กคนนั้น
Taetae

ผะ... ผมหรอ....
Vector

กำลังจะพูดอะไร
Sei

อ่า.... ผมบอกอะไรไม่ได้มากหรอกนะ
Sei

เเต่มีเเค่ผมที่ช่วยเลิฟได้
Sei

เเล้วก็ระวังผ้าสีขาวที่พวกคุณคิดไว้ด้วยล่ะบางทีมันอาจจะเป็นสีดำก็ได้
Vector

ดะ-อึก!!
เซย์ทันทีที่กล่าวจบกระเเสลมมากมายก็พุ่งพรวดมาทุกทิศทางจนเวคเตอร์กระเด็นออกไปไกล เเทที่หลบอยู่อึกมุมก็ปลิวไปกระเเทกกำเเพงจนจุก
Taetae

อ๊ะ!!
Vector

วะ-.. เเท!
Sei

ผมขอมาเตือนคุณเเค่นี้เเหละ
Sei

เเละก็ต้องขอเอาตัวเลิฟ พี่ชายผมไปก่อนเเล้วกันนะ
ร่างสูงที่พูดอยู่ก็มีร่างบุคคลที่ถูกกล่าวถึง หลับไหลอยู่ในอ้อมเเขนท่าเจ้าสาว
Vector

เลิฟ!!!
Sei

อย่าขยับเชียวนะ
เวคเตอร์ที่ไม่เชื่อฟังคำเตือนก็พยายามเข้าพุ่งอีกคนเเต่ก็ต้องไร้ผลเมื่อตนขยับตัวตามตัวก็เต็มไปด้วยเเผลตามตัว
Vector

อึก!นะ..นี่มันอะไร
Sei

ไม่มีเวลามาอธิบายให้ฟังหรอกครับ
เวคเตอร์ที่หมดความอดทน กระเเสไฟฟ้าที่ค่อยๆปะทุออกจากตัวของเวคเตอร์เป็นเส้นๆ อีกคนเห็นท่าไม่ค่อยดีก็รีบตัดจบให้เร็ว
Vector

เอา! เลิฟ! คืน! มา!
Sei

มันจำเป็นต้องขอโทษด้วย
พรึบ!!
ตู้มมมมม!!
ทันทีเวคเตอร์ก็พุ่งใส่อีกคนเเต่ผิดหวังเมื่อรอบตัวของเซย์ล้อมไปด้วยก่อนจะหายตัวไป เเรงที่เวคเตอร์มาทำให้พื้นพังยุบเเตกละเอียด สายไฟฟ้ากระจายไปโดยรอบ หลอดไฟทั้งหมดเเตกกระจายจนหมด
Leiga

เวค!!
ไลก้าเเละเชนวิ่งมาอย่างรวดเร็ว ทั้งสองวิ่งไปหาเวคเตอร์ที่นั่งคอตกอยู่ก่อนจะที่อีกคนจะชี้ไปที่มุมห้อง ไลก้าเเละเชนก็พบกับเเทที่นอนสลบอยู่
Leiga

เเท!
ไลก้าที่เห็นเพื่อนตนนอนไม่ได้สติก็รีบพุ่งเข้าหาทันที เเต่เชนยืนนิ่งมองก่อนจะเบี่ยงความสนใจไปอีกทาง
Chain

มึงโอเคใช่มั้ย
Vector

...... อืม
Chain

กูรู้ว่ามึงไม่โอเค
Vector

เเล้วทำไมว่ากูโอเคมั้ย
Chain

ก็เเค่ตามมารยาท
Vector

หึ.....
Chain

เเล้ว วีไม่ใช่สิเเท... เป็นไงบ้าง
Leiga

เเค่หมดสติน่ะ
Chain

หมอนั่นเข้ามาได้ไง
JK

เพราะ เขาคือคนที่เราไม่คาดคิดยังไงล่ะ
Leiga

จะ.. เจค...
JK

พาเเทไปห้องพักเถอะจะได้นอนสบาย
Leiga

อืม.....ห้อง...
JK

ห้องของวีน่ะ
Leiga

เข้าใจเเล้ว
ไลก้าพยักหน้าก่อนจะพยุงร่างตัวเท่าๆกันขึ้นเเละพาเดินไปอีกทาง
Chain

มันเป็นใคร
JK

1 ในเทวทูตทั้ง12
Chain

......
Vector

เเม่งเอ้ย!!
ตึง!!
เวคเตอร์ที่เงียบมาสักพักก็อุทานขึ้น ก่อนกำหมัดจะทุบลงพื้นที่เเตกละเอียดอีกครั้ง เจคเเละเชนหันไปมองด้วยความเข้าใจ
Chain

ช่วงชีวิตนี้คงเจอเเต่พวกคนที่ยุ่งยากอะไรขนาดนี้ว่ะ
JK

เเต่อย่างน้อยผมก็พอรู้ว่าเป็นใคร
JK

ตามตัวง่ายขึ้น
Chain

พวกนั้นร่วมหัวกันพาเลิฟไปงั้นหรอ
JK

คงต้องตรวจสอบอีกที
Vector

เรื่องนี้....
Vector

กูขอจัดการเอง
Chain

ไม่เเนะนำให้ใช้อารมณ์อยู่เหนือความคิด
Vector

กูรู้น่า
JK

วิคเตอร์รู้เเล้วใช่มั้ย
Vector

อืม ตอนเกิดเรื่องมันเชื่อมกับกูอยู่
Vector

เเต่มาไม่ได้ต้องอยู่ช่วยจิน
JK

งั้นหรอ
Vector

งั้นกูไปหาข้อมูลเพิ่มก่อนเเล้วกัน
ร่างสูงยันตัวขึ้นก่อนจะปัดฝุ่นตามตัวตนเเล้วเดินจากไป
Chain

ให้เดาว่ามึงจะไปหาวี
JK

มันก็ต้องห่วงอยู่เเล้ว
ร่างสูงหันหลังเพื่อจะเดินเเต่ก็หยุดนิ่ง
JK

อีกอย่างนะ
Chain

อะไร?
JK

วีน่ะ.... เขาตายไปนานเเล้วตอนนี้มีเเค่เเท
เจคพูดจบก็เดินจากไป ทิ้งพี่ชายตนยืนมองตามหลัง
Chain

ไม่หรอก... เเต่เป็นมึงต่างหาก
Chain

ที่ยังรับความจริงไม่ได้
. . . . . . .
เเกร๊ก
JK

เป็นไงบ้างครับ
Leiga

ไม่มีเเผลอะไรเเค่หมดสติเฉยๆ
JK

ค่อยหมดห่วงลงหน่อย
Leiga

กูไปไม่ทัน
JK

จะโทษตัวเองงั้นหรอ?
Leiga

เปล่า
Leiga

กูเเค่อยากปกป้องมันบ้าง ทุกครั้งมันมักปกป้องกู
JK

ผมก็ไม่ต่างกันหรอก... //พึมพำ
พรึบ!
Jessei

เกิดอะไรขึ้น!?
Leiga

ชูว~เงียบๆหน่อย
Jessei

มีอะไรกัน
JK

1 ในเทวทูตทั้ง12บุกเข้ามาเอาตัวเลิฟไป
Jen

ห้ะ!!
Leiga

เบาๆ~
Jen

โทษๆ
Jen

เทวทูตทั้ง12เนี้ยนะ
JK

เขาเป็นน้องชายเลิฟ
Jessei

เชื่อได้งั้นหรอ
JK

ผมให้เวคเตอร์ตรวจสอบอยู่
Jessei

เวคเตอร์?
Jessei

หมอนั่นไหวอย่างงั้นหรอ
Jessei

ตอนเลิฟโดยเอาตัวไปคงไม่ได้อยู่ด้วยหรอกใช่มั้ย
JK

ปะทะกันจังๆเลยล่ะ
Jen

เห้ออออออ...
Jen

หมอนั่นน่าสงสารชิบ
JK

ปล่อยให้เจ้าตัวจัดการกับตัวเองเองเถอะ
Jessei

เเล้วที่เรียกมาคงไม่ใช่เเค่คุยเรื่องนี้หรอกใช่มั้ย
JK

ติดตามเเททุกฝีก้าว ห้ามละสายตาไม่ว่าจะเป็นยังไงมองเเค่เเท
JK

ผมอยากจะพิสูจน์คำพูดของเทวทูตคนนั้น
Leiga

เจค....
Jen

อะไรทำให้นายคลืบเเคลนในตัวของวีกัน
JK

ไม่ใช่ไม่เชื่อใจเเต่เพราะเชื่อใจไงถึงประมาท
Jessei

เอาเถอะ พวกฉันก็เป็นคนรับคำสั่งอยู่เเล้ว
JK

บอกโรสกับลิซด้วย
Jen

ตามนั้น
ร่างเพียวทั้งสองเดินออกจากห้องไป เหลือเพียงไลก้า เจคเเละเเทที่นอนหมดสติอยู่บนเตียงกว้าง
Leiga

ทำไม
JK

ไม่รู้
JK

ผม.....
Leiga

กูไม่ได้จะเค้นอะไรหรอกเเต่คิดให้ดี
JK

อืม.....
JK

คุณไปพักเถอะนอนไม่พอหลายอาทิตย์เเล้ว
Leiga

ไม่ ถ้าเเทตื่นขึ้นมาไม่เห็นกูมันต้องสงสัย
JK

งั้นผมจะอยู่เฝ้าอีกเเรง
Leiga

ไม่ดีกว่า มึงทำงานดึกกว่ากูอีกตั้งเเต่..... เมื่อ100ปีที่เเล้ว
JK

ผมจะอยู่
Leiga

เอออออ ตามใจมึงละกัน
JK

😊
. . . . . .
......

เจค! นายว่าดอกไม้ดอกนี้สวยป่ะ
Taetae

ใคร?
......

ครับ สวยมาก หมายถึงคนน่ะนะ
เพี๊ยะ!
......

โอ้ย! คุณมันเจ็บนะ
......

ใครบอกให้พูดอะไรก็ไม่รู้
Taetae

เจค? ใคร?
เสียงที่ดังก้องไปทั่วพร้อมกับบทสนทนาของบุคคลสองคนที่ดูสดใสมีชีวิตชีวาดังไม่หยุด เเต่มันไม่เคยอยู่ในหัวของตนเลยเเต่กลับคุ้นเคย
เสียงที่ดังก้องขึ้นเรื่อยๆปะปนจนปวดหู ร่างทั้งร่างที่ยืนไม่ไหวก็ทรุดตัวลงยกมือปิดหูตน หลับตาปี๋หนีเสียงเหล่านั้น
Taetae

ขอร้อง! อึก.. หยุดเถอะ! พอสักที!
Taetae

พอได้เเล้ว!
พรึบ!!
ทุกอย่างเงียบลงทันที ร่างเล็กที่พึ่งจับสังเกตได้ก็ค่อยๆลืมตาขึ้นช้าๆ ก่อนจะพบกับรอบๆตัวที่ตอนเเรกมีเเต่ความมืดตอนนี้ กลับมีเเสงที่ส่องลงมายังที่ตนนั่งอยู่
......

วี.....
Taetae

อึก....
ร่างเล็กพึ่งเห็นว่าตนนั่งอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมที่มีหนังสือพิมพ์เเปะไว้ตามผนัง ดอกไม้ที่อยู่เกลื่อนห้อง เบื้องหน้าเป็นเก้าอี้ตนหนึ่ง เเละตนก็ได้ยินเสียงที่คล้ายตนมากๆกำลังขานชื่อใครสักคนขึ้น
Taetae

คุณ....
......

ช่วยด้วย....
Taetae

ชะ.. ช่วยอะไร
......

อย่าให้มันครอบงำนะ! นายต้องตั้งสติ!
Taetae

คุณกำลังพูดเรื่องอะไร
.....

ความตายของเรา
เฮือกกก!!
.
.
.
.
.
......

นี่คุณ!
......

บอกเเล้วใช่มั้ยว่าอย่าทำให้เรื่องมันใหญ่โต!
Sei

ก็เขาไม่ยอมกันดีๆนี่
......

ก็มันเเน่สิ! คุณเล่นบุกเข้าไปตรงๆ
Sei

คุณจะโวยวายทำไมในเมื่อก็รู้อนาคตอยู่เเล้ว
......

ชิ! ยังจะเถียง
Sei

ขอโทษๆ
......

ป่านนี้พวกที่เหลืออีก10คนที่เหลือคงรู้เรื่องเเล้วล่ะ
Sei

ผมคิดไว้เเล้ว
Sei

เฮียกับเจ้คงรู้เเล้วเเหละ
Sei

ต้องรีบบึ่งมาเเน่
......

สมน้ำหน้า
......

บอกเลยนะว่าผมไม่ฝากเก็บเลิฟไว้หรอกนะ
Sei

หน่าช่วยๆกัน
......

เฮ้อออ ให้ตายเถอะก็ได้ผมจะให้เขาไปอยู่ห้องต้องห้ามก่อนเเล้วกัน
Sei

ดีมากครับ จูบเป็นรางวัลเเล้วกันนะ
......

ไปไกลๆเลยนะไอ้คนหน้าม้อ
Sei

หึๆๆ
......

มั่นใจเเน่นะว่าพวกเจคจะไหวตัวทันกับคำใบ้ของคุณ
Sei

ต้องรอไป
Sei

ผ้าสีดำที่ย้อมไปด้วยสีขาว
Sei

เดี๋ยวมันก็เผยให้เห็นเอง
Sei

ถึงตอนนั้นเเล้วพวกนั้นจะเป็นยังไง
.
.
.
.
.
.
I'm swag

วันนี้ว่าจะลงเร็วเเล้วนะ
I'm swag

เเต่ดันติดธุระซ้อมto be ให้ร.รเก่า การบ้านก็ขี้เกียจทำ งานพรีเซ้นก็ยังไม่ได้จำ
I'm swag
I'm swag

เอาเป็นว่าไม่รู้จะว่างเมื่อไหร่เพราะเรากำลังจะสอบมิดเทอมเเล้ว
I'm swag

(โคตรอิ**)เดี๋ยวถ้าคิดออกเเล้วว่างลงก็จะลงเด้อ
I'm swag

👋👋👋💜💜

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน

ความเร็วในการอ่านแบบอัตโนมัติ

เสียงข้อความ

Sin 6

ความคิดเห็นปักหมุด

ความคิดเห็นทั้งหมด ()