สวัสดีค่ะพี่จอน

สบายดีค่ะ พี่จอนล่ะคะ

ใช่ค่ะพี่

ต้องขออนุญาติพี่จอนเเล้วก็คุณผู้ฟังทุกคนจริงๆ ที่ต้องใช้คำหยาบ

งั้นหนูเริ่มเลยนะคะพี่

อ่าาาาา เรื่องนี้น่าจะประมาณสองปีที่เเล้วได้

คือตอนนั้นญาติหนูเสียอะนะคะ

ก็ต้องกลับไปร่วมงานที่ต่างจังหวัด

จังหวัดขอนเเก่นนะคะ

ก็คือกลับกันไปทั้งครอบครัวเลย คนที่เสียเนี่ยเป็นญาติทางเเม่ ศักดิ์เขาก็จะเป็นยายของหนู

ยายเเกชื่อแดง ถ้าจำไม่ผิดเเกน่าจะเป็นน้องสาวคนเล็กของยายหนู

พอกลับไปก็เอาของไปเก็บที่บ้านยายหนูก่อนเเล้วค่อยไปที่บ้านงาน ซึ่งอยู่ในหมู่บ้านเดียวกัน

ซึ่งมันเดินเท้าไปได้อะนะคะ ไม่ได้ห่างกันมาก

ในงานก็จะมีคนเเถวนั้น มีทั้งญาติที่มาจากต่างจังหวัด ต่างหมู่บ้านอะไรแบบนี้อะนะคะ

พอไหปถึงเเล้วไปไหว้ศพทำอะไรตามพิธีเสร็จ พ่อกับเเม่เขาก็เเยกย้านไปคุยกับพวกผู้ใหญ่

ส่วนหนูกับพี่สาวก็ไปรวมกลุ่มกับพวกลูกพี่ลูกน้องที่อายุใกล้ๆ กัน

เเล้วพอเด็กๆ พวกมีอายุใกล้ๆ กันไปรวมกัน มันก็จะพูดเล่นสนุกสนานไปเรื่อย

จนมีลูกพี่ลูกน้องคนนึงเขาพูดเรื่อง

เรื่องผีอะไรเเบบนี้ขึ้นมาอะนะคะ

เขาก็พูดทำนองเล่นๆ แซวๆ ถามพวกหลานของยายเเดงว่าเเบบ เจอเเกมั้ย แกมาหามั้ยอะไรเเบบนี้อะนะคะ

ก็พูดกันเล่นๆ ขำๆ ไม่ได้มีใครจริงจังอะไร

เเถมยังไปแกล้งพวกเด็กเล็กๆ ด้วยว่าเนี่ย อย่าซนนะ เดี๋ยวยายเเดงมาหานะอะไรเเบบนี้อะค่ะ

วันนั้น เย็นวันนั้นก็ผ่านกันไป

เเล้วตอนกลางคืน พวกหนู ก็อาบน้ำเเล้วมารวมกันที่บ้านงานอะค่ะ

มาอยู่เผื่อช่วยงาน ทำนู่นทำนี่อะไรงี้

โดยระหว่างนี้ก็ไม่ได้มีเหตุการณ์ หรืออะไรแปลกๆ เกิดขึ้น

โดยที่งานมีทั้งหมด สามวัน สวดสามวันแล้วเผาตามปกติอะนะคะ

ก็ยังไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้น

พอเผาเสร็จก็จะมีการเก็บกระดูกเเล้วก็เอากระดูกส่วนหนึ่งไปไว้ที่วัดอะนะคะ

คือหนูไม่เเน่ใจว่าเขาเรียกว่าอะไร

คือทางญาติต้องจัดสำรับอาหาร เเล้วก็พวกเสื้อผ้าชุดใหม่ให้คนตาย รวมถึงทำบ้าน น่าจะคล้ายๆ การเผากระดาษเงินกระดาษทองของคนจีนมั้งคะ

เพียงเเต่ว่าเราไม่ได้เผาอะค่ะ

เราเอาทุกอย่างมาทำพิธีที่วัด หลังจากนั้นก็เอากลับบ้าน

เเต่ไอ้บ้านหลังเล็กๆ ที่จำลองขึ้น ไม่ได้เอากลับไปด้วยอะนะคะ ลุงสัปเหร่อเเกจัดการต่อ

เพราะไอ้บ้านหลังจำลองเนี่ยเเกก็ไปเป็นคนทำเอง หนูเข้าใจว่าเดี๋ยวเเกคงจัดการนู่นนี่ต่อเงออะไรงี้นะคะ

พอกลับจากวัดก็เก็บของทำความสะอาดบ้านอะค่ะ แล้วเตรียมของกลับไปคืนวัด

พวกถ้วยชามอุปกรณ์ในงานคือยืมมาจากที่วัดทั้งหมดเลยอะนะคะ

คืนเก็บของเนี่ย พวกผู้ใหญ่เขาก็มาสังสรรค์กันอะนะคะ

ก็จะมีญาติๆ เเล้วก็ชาวบ้านเเถวๆ นั้นมากัน

ส่วนพวกหนูก็ไปรวมกลุ่มกัยอยู่ในบ้าน ดูทีวี กินนู่นกินนี่กัน

นั่งกันไปสักพักเขาก็เอาหลานอะค่ะ ประมาณสี่ห้าขวบเข้ามานอน พวกหนูก็เลยปิดทีวีเเล้วมานั่งคุยกันเงียบๆ ทำอะไรกันไปเงียบๆ

สักพักหลานที่นอนอยู่อะค่ะ อยู่ดีๆก็ลุกขึ้นมาร้องไห้

พี่สาวหนูเขาก็เข้าไปอุ้มไปปลอบตามประสา พวกหนูก็ไม้สนใจอะไร เเต่อยู่ดีๆ หลานก็บอกยายเเดงมา ยายเเดงมา

ก็คือตอนนั้นทุกคนหันขวับเลย

เเล้วหลานที่ร้องไห้อยู่อะค่ะก็ชี้ไปที่หน้าบ้านอะค่ะ

เเล้วบอกยายแดงอยู่นู่น

ยายเข้าบ้านไม่ได้

ก็นั่งกันหน้าซีดๆ อะค่ะ

เเล้วทีนี้น้องชายลูกพี่ลูกน้องอะค่ะ มันก็วิ่งจู๊ดออกไปบอกพวกผู้ใหญ่ข้างนอกอะค่ะ

เขาก็เลยคุยๆ กันว่าเจ้าที่คงไม่ให้ยายเเกเข้ามาอะไรแบบนี้อะนะคะ

ก็เลยไปจุดธูปบอก

เเล้วที่จริงอะ คืนนี้หนูกับพี่สาวเเล้วก็พวกลูกพี่ลูกน้องคนอื่นๆ ตกลงกันว่าจะนอนที่บ้านยายเเดงกัน เพราะเดี๋ยวพรุ่งนี้หลายคนก็ต้องเดินทางกลับกันเเล้วอะไรงี้นะคะ

เเต่พอหลังจากที่เกิดเหตุต่างๆ ขึ้นเเล้ว หนูกับพี่สาวเลยรีบโกย

เก็บของกลับบ้านยายทันทีเลยค่ะ

พอแยกย้ายกลับบ้านกันเเล้ว หนูกับพี่สาวก็รีบเข้านอนกันทันทีเลย

เพราะทั้งง่วงทั้งกลัว ก็หลับไป

สักประมาณตีสามอะค่ะ หนูก็ตื่น เพราะที่บ้านเขาเปิดไฟ

พวกผู้ใหญ่อยู่ดีๆ เขาก็ออกมาคุยกันที่ห้องโถงอะค่ะ หนูก็เลยลุกออกมาด้วย

ไอ้เราก็สงสัยเลยถ่างตาตื่นมาฟัง

ก็เลยได้ความว่า ยายอะเขาฝัน ฝันเห็นยายเเดง

ยายเเดงแกมาบอกว่าขึ้นบ้านไม่ได้

ยายหนูก็เลยว่า ลูกหลานเขาจุดธูปบอกเจ้าที่เเล้วไม่ใช่เหรอ

ทำไมยังขึ้นไม่ได้อีก

ทีนี้ยายแดงแกเลยบอกว่าไม่ใช่บ้านนี้ เเล้วก็ชี้ไปที่บ้านของตัวเองอะนะคะ

เเล้วแกก็บอกว่าเป็นบ้านนี้ แกชี้ไปที่วัดอะค่ะ

ยายหนูแกก็งง เลยถามว่าไปทำอะไรที่วัด

ยายแดงบอก บ้านไง บ้านกู บ้านหลังนี้เนี่ย

เเล้วข้างหน้าในฝันยายก็เป็นบ้านจำลองหลังเล็กอะค่ะ ที่ลุงสัปเหร่อเเกทำ ยายเเดงแกบอกไม่มีบันไดจะขึ้นได้ไง

เเล้วยายหนูก็สะดุ้งตื่น

สักประมาณตีสี่อะค่ะ เเม่ก็เดินไปที่บ้านยายเเดง ไปดูว่ามีใครตื่นหรือยัง เเม่ก็เห็นน้าลูกสาวของยายเเดง แกตื่นเเล้ว เลยเข้าไปคุยด้วย

เเต่คือบ้านนั้นเขาก็บอกกลับมาว่าคนที่นี่ก็เจอ

เจอเเกมาบอกเหมือนกันว่าขึ้นบ้านไม่ได้

ก็เลยรีบไปบอกลุงสัปเหร่ออะค่ะ แกก็เลยบอกว่าเป็นงั้นไป ปกติก็ทำแต่ทรงนี้ ไม่เห็นคนอื่นๆ เขาขึ้นไม่ได้

แล้วเเกก็เเซวๆ อะค่ะ ว่าคักน้อยายแดง ซัมนี่ก็ขึ้นบ่ได้

ภาษาเเถวนั้นอะนะคะ

เเกก็ว่าเล่นๆ เเล้วเดินไปหาของมาทำบันไดให้ยายจริงๆ

เเล้วก็จุดธูปบอกยายน่ะค่ะ

ก็น่าจะได้เเล้วนะคะ

เพราะก็ไม่เห็นมีใครบอกว่าแกมาหาอีกเลย