ฮะนะชิ

พลังสมาร์ทโฟนอ่านใจจะช่วยไขคดีให้ฟุยุกะรู้ตัวคนร้ายที่กำความลับดำมืดได้หรือไม่ แล้วเมื่อไหร่เธอจะยอมเปิดใจให้โอคิตะเสียที มาลุ้นกันค่ะ :-) <อัพวันละตอนทุกวัน ไม่เว้นวันหยุดจ้า>

ชื่อตอน : ตอนที่ 27

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ญี่ปุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 115

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ธ.ค. 2562 22:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 27
แบบอักษร

“ยังไงก็แล้วแต่ รุ่นพี่ฟุยุกะกลายเป็นคนดังขึ้นมาทันควันเลยนะคะ ทุกคนตกใจกันหมดเลย”

“โทโมเอะก็ได้ฟังมาจากหัวหน้ามุไกซากิใช่ไหมล่ะ”

“เปล่าค่ะ เมื่อวานฉันก็มาทำงานเหมือนกัน เลยได้ยินตั้งแต่ตอนรุ่นพี่ฟุยุกะโทร.มาแล้วค่ะ จู่ๆ หัวหน้ามุไกซากิก็ร้องเสียงดังว่า มีอะไรเหรอ คุณมิชิมะ เอ๋ พบศพเหรอ บนภูเขาลึกในยัตสึงะโมริ แล้วตอนนี้อยู่กับตำรวจเหรอ เจ้าตัวรายงานสดแบบที่่ว่าน่ะค่ะ เลยพากันโกลาหลไปหมดว่าเกิดอะไรขึ้น”

“บริษัทคิดถูกแล้วที่ไม่ให้คนแบบนั้นเป็นโอเปอเรเตอร์ ไม่งั้นทุกคนคงไม่ต้องเป็นอันทำงานทำการกันพอดี”   

เธอยิ้มเฝื่อนให้โทโมเอะผู้เล่าเรื่องราวด้วยท่าทางสนุกสนาน เสียงของมุไกซากิจะดังไปถึงไหนไม่อาจรู้ได้ แล้วข่าวลือที่ว่าก็คงลอยไปเข้าหู อุริโนะ มิจิทากะ เรียบร้อยแล้ว           

ขณะนั้นเขากำลังคิดอะไรอยู่หนอ            

วันนี้ฟุยุกะไม่เห็นหน้าอุริโนะเลย

เธอไม่ได้จงใจหลบหน้า แค่ไม่มีโอกาสได้เจอกันเพราะเขาอยู่คนละแผนก แต่จากตารางงานที่แจกพนักงานผ่านกรุ๊ปแวร์โดยทั่วกันทำให้เธอรู้ว่าวันนี้เขามาทำงาน เพราะไม่มีรายงานว่าเจ้าตัวขอลาหยุดพักร้อนหรือลาป่วย

เขายังทำงานอยู่ภายในอาคารเดียวกับเธอตามปกติ   

“แต่รุ่นพี่ฟุยุกะไม่ได้ออกข่าวทางทีวีนะคะ เห็นข่าวบอกแค่ว่าผู้หญิงที่ขับรถผ่านมาเป็นคนพบศพ ฉันอุตส่าห์รอจะได้เห็นหน้ากับชื่อรุ่นพี่ในทีวีแท้ๆ”

“ไม่เอาน่า แบบนั้นก็เหมือนฉันเป็นคนร้ายสิ”

“ท่าทางจะยังหาตัวคนร้ายไม่พบสินะคะ คนที่ถูกฝังก็ยังไม่รู้ว่าเป็นใครด้วย ข่าวบอกแค่ว่าพบโครงกระดูกของศพที่คาดว่าเป็นผู้หญิง”

“เหตุการณ์เพิ่งผ่านมาไม่ถึงวัน เดี๋ยวตำรวจก็คงสืบรู้เองนั่นแหละ แต่ถ้าไม่สะสางคดีให้จบเร็วๆ ฉันก็กังวลเหมือนกัน”

“รุ่นพี่คะ ถ้าคนร้ายอยู่ใกล้ๆ จะทำยังไงดีคะ ความจริงเขาอาจเดินอยู่แถวนี้ หรืออาจเป็นคนที่เพิ่งเดินสวนกับเราก็ได้”

“ทำยังไงดีล่ะ ฉันเอาโทโมเอะเป็นโล่กำบังแล้ววิ่งหนีดีกว่า”

ฟุยุกะพูดไปเรื่อยเหมือนไม่ใส่ใจ เพราะเธอรู้อยู่แก่ใจว่าคนร้ายไม่ได้อยู่แถวนี้

เธอรู้อยู่แล้วว่าผู้หญิงที่ถูกฝังเป็นใคร และผู้ชายที่ฝังเจ้าหล่อนเป็นใครโดยไม่ต้องพึ่งพาตำรวจเลย

โทโมเอะบอกว่าฟุยุกะเป็นคนดัง แต่อีกไม่นานตำแหน่งนั้นคงกลายเป็นของอุริโนะพร้อมกับเรื่องที่น่าตกใจกว่าเดิม

พอสืบสวนคดีลึกลงไปตำรวจก็จะเข้าใจสถานการณ์อย่างแจ่มชัด

เท่าที่ดูข่าวเห็นว่าต่อให้ศพกลายเป็นโครงกระดูกไปครึ่งหนึ่งแล้วก็ยังสามารถสืบหาตัวตนของผู้ตายได้ และเมื่อรู้ว่าศพนั้นคือ อุริโนะ โทชิเอะ ผู้เป็นสามีอย่าง อุริโนะ มิจิทากะ ย่อมถูกสงสัยแน่นอนอยู่แล้ว

ตัวอุริโนะเองก็น่าจะเข้าใจเรื่องนั้นดี เขาคงว้าวุ่นใจและตื่นตระหนกสุดขีดตั้งแต่วินาทีที่ได้ยินว่าฟุยุกะพบศพอย่างแน่นอน

เขาจะหายตัวไปหรือเปล่า หรือจะพูดแก้ตัวเพื่อปกป้องตัวเองอย่างเต็มที่เหมือนตอนยอมรับว่าเป็นสตอล์กเกอร์ที่คอยสะกดรอยตามโทโมเอะกันแน่

แต่คราวนี้ใช่ว่าแค่ปิดเป็นความลับแล้วเรื่องจะจบ เขาคงไม่อาจรอดพ้นจากความผิดที่สังหารภรรยาด้วยการขับรถชนแล้วนำศพเธอไปฝังไว้บนภูเขาได้           

สังหารภรรยาด้วยการขับรถชน           

“รุ่นพี่ฟุยุกะ ให้ฉันไปส่งรุ่นพี่ที่บ้านไหมคะ”

โทโมเอะที่เดินอยู่ข้างกันยื่นหน้ามามอง ฟุยุกะเอียงคอเพราะไม่เข้าใจความหมาย

“ก็ถ้ารุ่นพี่อยู่คนเดียวอาจจะใจฝ่อ เดี๋ยวฉันกลับเป็นเพื่อนนะคะ”

“…ขอบใจนะ แต่ไม่ต้องหรอก”

“งั้นเหรอคะ”

“ก็ถ้ามาส่งถึงบ้าน คราวนี้โทโมเอะก็ต้องเป็นฝ่ายกลับคนเดียวนี่นา”

“เอ๋ ก็ให้ฉันค้างสิคะ พรุ่งนี้ฉันหยุด นอนดึกได้ไม่มีปัญหาค่ะ”

“กลับบ้านซะ พรุ่งนี้ฉันต้องทำงาน”

ฟุยุกะโบกมือไล่ ขณะที่โทโมเอะตอบรับอย่างไม่พอใจ จากนั้นทั้งคู่ก็แยกย้ายกันที่สถานี           

ฟุยุกะติดใจสงสัยอะไรบางอย่างตั้งแต่พบศพ

เธอเห็นภาพเดียวกับตอนอ่านใจอีกฝ่าย แต่รู้สึกว่ามันประหลาดอย่างบอกไม่ถูก ทว่าก็เกิดสถานการณ์ที่ขับไล่ความสงสัยไปจากห้วงความคิด เพราะตำรวจยิงคำถามอย่างไม่หยุดยั้ง

เสื้อผ้าสีชมพู ผมสีน้ำตาลติดอยู่บริเวณไหล่ แล้วยังมีมีดทำครัวเล่มโตปักอยู่บนหน้าอก

ฟุยุกะไม่เคยเจอ อุริโนะ โทชิเอะ แต่ตอนอ่านใจ อุริโนะ มิจิทากะ เธอเห็นรูปร่างหน้าตาของโทชิเอะเป็นภาพเคลื่อนไหว

หล่อนเป็นผู้หญิงร่างเล็ก  ผมดำ หน้าผากกว้าง คิ้วบาง และนัยน์ตาเรียวยาว ใบหน้าของศพกลายเป็นกระดูกไปแล้ว ฟุยุกะจึงดูไม่ออก

แต่สิ่งที่ผิดธรรมชาติอยู่ตรงที่ศพนั้นมีผมสีน้ำตาลและแต่งตัวน่ารักเหลือเกิน นอกจากนี้ยังมีมีดทำครัวที่แทงอยู่บนหน้าอกของศพด้วย

ถ้าว่ากันตามสิ่งที่โอคิตะฟังมาจากคนอื่นอีกทีก็คือ มีคนขับรถชน อุริโนะ โทชิเอะ แล้วหนี

จุดเปลี่ยนของเรื่องอยู่ตรงไหนกันแน่ โอคิตะฟังมาผิด คนที่เล่าให้โอคิตะฟังเข้าใจผิด หรือว่าอุริโนะโกหก

ข้อสงสัยมากมายตั้งตระหง่านดุจกำแพง ฟุยุกะหยุดยืนตรงชานชาลารถไฟใต้ดิน

รถไฟแล่นมาถึงพร้อมแสงสีส้มในความมืดราวกับดวงตาสัตว์ร้าย จากนั้นก็แล่นผ่านเธอไปพร้อมเสียงดังกึกก้องของวัตถุขนาดมหึมา ลมแรงจากด้านหลังพัดกระแทกใบหน้าของเธอ กลิ่นชื้นปนฝุ่นทำให้เธอรู้สึกเหมือนกำลังอยู่ใต้ดิน         

นี่เราขุดอะไรขึ้นมากันแน่

 

***

 

สองสามวันถัดมาไม่เกิดเหตุการณ์ใดผิดไปจากความคาดหมาย บริษัทเปิดทำการตามปกติ ไม่ทันไรข่าวลือเรื่องฟุยุกะขุดเจอศพก็เงียบหายไป ไม่มีรายงานข้อมูลเพิ่มเติม

ตำรวจไม่ได้แจ้งความคืบหน้าในการสืบสวนให้ผู้พบศพเป็นคนแรกรู้เลย แต่ดูจากการที่บริษัทสงบสุขดีก็รู้แล้วว่าคดียังไม่คลี่คลาย

วันนี้ อุริโนะ มิจิทากะ ก็ยังมาทำงานตามปกติด้วยใบหน้าไม่รู้ไม่ชี้ เขาไม่ได้หลบหนีหรือหวาดกลัวว่าจะถูกจับ แต่ปฏิบัติตัวเหมือนไม่มีความเกี่ยวข้องกับคดีแต่อย่างใด        

เกิดอะไรขึ้นกันแน่ เพราะเหตุใดตำรวจจึงไม่บุกเข้าบริษัทมาจับกุมอุริโนะเสียที

การระบุตัวตนของศพเป็นเรื่องยากขนาดนั้นเลยหรือ

หรือว่าแค่ศพอย่างเดียวไม่เพียงพอจะเป็นหลักฐานได้

ความคิดเห็น