email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

สวัสดีฮะ ♥ ยินดีต้อนรับเข้าสู่บ้าน พอสกัส นะคะ ♥ ก่อนอ่านเรื่องนี้ต้องยอมรับให้ได้ว่า " พระเอกเลวมาก " #พอสอย่าตีกัส ♥ #ฟี่อย่าอ่อยไมล์ ♥

ชื่อตอน : SO FXXK 2 l What r u thinking!(?)

คำค้น : sofxxk,#พอสอย่าตีกัส,#พอสกัส #ฟีฟ่า #Yaoi #Sofuck

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.4k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ธ.ค. 2561 23:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
SO FXXK 2 l What r u thinking!(?)
แบบอักษร

​SO FXXK 2​



ผ่านมาสองอาทิตย์​...


​กิจกรรมในชมรมฟุตบอลดูเหมือนจะเพิ่มเวลาในการฝึกซ้อมให้หนักมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม เพราะอีกไม่กี่อาทิตย์ข้างหน้ามีการแข่งขันฟุตบอลครั้งใหญ่ และแน่นอนว่าเหล่านักฟุตบอลอย่างพวกเขาต้องการชัยชนะเท่านั้นในแมตช์​นี้!

ช่วงนี้เลิกเรียนไวเป็นพิเศษ​เพราะว่าอยู่ในสัปดาห์การติวข้อสอบ...หลังจากเลิกเรียนซูกัสกับคนในทีมก็ตรงไปที่สนามบอลเลยในทันทีเพราะคิดไว้ว่าไม่อยากจะเสียเวลาในการฝึกซ้อมไปมากกว่านี้ ทำให้ตอนนี้ทุกคนในทีมต่างพากันเปลี่ยนเสื้อกีฬาในห้องแต่งตัวของสนามบอล ซูกัสเป็นคนเดียวที่โดนฟีฟ่าบังคับให้เปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องน้ำ ต่างจากเพื่อนผู้ชายคนอื่นๆที่ต่างก็ถอดเสื้อเปลี่ยนกันข้างนอก...ถึงจะไม่เข้าใจว่าทำไม แต่ซูกัสก็ไม่ได้ถามอะไรฟีฟ่าให้มากความ... 

หลังจากเปลี่ยนชุดเสร็จเจ้าตัวก็เดินออกมาจากห้องน้ำ...ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนฉายแววภูมิอกภูมิใจในเสื้อทีมและหมายเลขบนเสื้อนิดๆ...ก็กว่าจะได้ใส่เสื้อตัวนี้ ผู้ชายร่างเล็กอย่างซูกัสต้องพยายามมาอย่างมาก...และที่สำคัญตอนนี้เขาก็ทำมันสำเร็จ!


ซูกัสได้ลงสนาม! 

และได้เป็นตัวจริงของทีม!!



" ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เชียวน้า~ " สไมด์เดินมาตบหน้าอกเพื่อนตัวเล็กเบาๆสองสามครั้ง ​​ ซูกัสไม่ได้ว่าอะไรเพราะเล่นกันแบบนี้เป็นประจำอยู่แล้ว...คนที่ไม่กล้าเล่นแรงๆกับซูกัสก็ดูเหมือนจะมีแค่ฟีฟ่าเพียงคนเดียวเท่านั้นแหล่ะ! 

" ก็กูดีใจอ่ะ! " 

คนตัวเล็กยิ้มกว้างเพราะการเล่นฟุตบอลคือชีวิตจิตใจของซูกัส เวลาทำประตูได้นอกจากจะได้สกอร์แล้ว ยังได้เสียงเชียร์และกำลังใจอย่างกึกก้องไปทั่วทั้งสนาม นั่นอาจเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้เกิดความรู้สึกว่าอยากจะมีวันแห่งความภาคภูมิใจซัก​ครั้ง ซูกัสยิ้มให้กับครึ่งทางความฝันของตน จากนั้นก็หันไปสะพายเป้ของตัวเองเดินออกมาจากห้องแต่งตัว... 

ข้างนอกเจอทุกคนวอร์มร่างกายรอก่อนอยู่แล้ว บางคนก็ไปวิ่งรอบๆสนาม จะมีแค่คนเดียวที่ยังไม่เห็นหัวก็คือ เจอาร์ กัปตันทีมเท่านั้นแหล่ะ นึกขึ้นมาได้ซูกัสก็เริ่มบ่นออกมาเบาๆกับสไมด์ทันที 

" ไอ้เหี้ยกัปตัน แม่งเหลวไหลอีกแล้ว! "  

" เดี๋ยวมันก็เสนอหน้ามาหน่า... " 

" แล้วมันไปไหนของมัน " 

" ไม่รู้ว่ะ...ก็แยกกันหน้าโรงเรียน สงสัยไปลากคอเมียมันมาที่นี่ด้วยกันล่ะมั้ง... " สไมด์ตอบพลางยักไหล่ส่งแล้วเดินไปยืดเส้นยืดสายกับผองเพื่อน​ ซูกัสถอนหายใจออกมาหนักๆกับพฤติกรรมตัวติดกับดิสนีย์แฟนของเจอาร์เอามากๆ แต่ถึงอย่างนั้นทีมก็ควรวอร์มร่างกายรอจนกว่าคุณกัปตีนทีมจะมาถึงก็ได้...

นอกจากความสุข​ที่ได้เล่นฟุตบอลด้วยกัน ยังมีเพื่อนในทีมที่รักและดูแลกันและกันมาตลอดอีกด้วย

เพียงแค่นี้...ก็เพียงพอกับซูกัสแล้วล่ะ :)





[ PAUSE PART ]


พรึ่บ!


​ซองสีน้ำตาลถูกโยนลงโต๊ะทรงเตี้ยที่ตั้งอยู่ด้านหน้าพร้อมกับการปรากฏตัวของเจ้าของคลับอย่างพี่รันณ์ ผมปรายตามองมันเล็กน้อยก่อนจะขยี้บุหรี่ที่เหลือลงที่เขี่ยบุหรี่จนไฟมันมอดดับไป...ปลายบุหรี่ก็เหมือนชีวิตไอ้ตัวโสโครกเจอาร์ล่ะมั้ง...และที่สำคัญมากกว่านั้นคือ ผมนี่แหล่ะจะเป็นจนขยี้แม่งจนเละคามือ!

" มึงแน่ใจเหรอไอ้พอส... แต่กูว่าอย่าเลยว่ะ " พี่รันณ์นั่งลงที่โซฟาฝั่งตรงข้ามกับผม มันพูดประโยคนี้กรอกหูผมรอบที่สาม แต่ผมคิดว่าไม่มีความจำเป็นต้องฟังคำพูดของพี่มันว่ะ...

" กูว่ามึงเคลียร์กับมันตัวต่อตัวดีกว่าไหม มึงทำแบบนี้คนที่ไม่รู้เรื่องกะ- " 

" ง่ายไป " 

" ... " 

" คนอย่างมันจะให้ฆ่าตายเลยยังน้อยไปด้วยซ้ำ... "  

" ฆ่าให้ตาย? พูดเป็นเล่น... " 

" เกมส์มันเริ่มเล่นแล้ว และกูต้องชนะเท่านั้น "

​พูดจบผมก็คว้าซองเอกสารที่พี่รันณ์มันเป็นคนหามาให้แล้วลุกออกมาจากห้องทำงานพี่มันทันที...ในเอกสารบอกทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับผู้ชายที่ชื่อ ดิสนีย์...น่าตาก็ไม่ได้แย่ สัมผัสก็ไม่เลว... 

มากไปกว่านั้น...ไอ้เหี้ยเจย์ดูรักไอ้เด็กนี่มาก! ยอมทิ้งๆขว้างๆแพรและทุกคนเพราะไอ้เด็กคนนี้งั้นเหรอ...

ก็ดี...

หึ เห็นไหม? น่าสนุกจะตาย...



18.30 น.​


ข้างโรงเรียนไอ้สำส่อนเจย์ มีสนามฟุตบอลและวันนี้ดูเหมือนเด็กดิสย์อะไรนั่นจะอยู่กับมันด้วย...ผมจอดรถบิ๊กไบท์ไว้ข้างซอยเล็กๆเหมือนเดิม ตอนนี้พวกมันกำลังเล่นบอลฯ ดูพวกมันมาสักระยะ...รอจังหวะที่มันแยกกับดิสย์ไปแล้วผมถึงจะทำตามแผน แผนที่ว่าคือการขโมยกล่องหัวใจไอ้เจย์ไง...

ชีวิตของมันต้องพังพินาศเท่านั้น!!!

" หึๆ "   ดูเหมือนทุกอย่างจะเป็นใจนะ ทั้งที่ผมแค่นั่งรออยู่เฉยๆ เมียมันก็เดินมาหาถึงมือเองว่ะ 

" มาคนเดียวซะด้วย... " สายตาผมโฟกัสแค่ผู้ชายตัวเล็กๆที่กำลังเดินเข้ามาในซอยนี้เพียงคนเดียว...เอาเถอะ หมดเวลาอันแสนสุขของมึงแล้ว...


ไอ้เวรเจอาร์...



[ END PAUSE PART ]



30 นาทีผ่านไป...


กัปตันทีมฟุตบอลนั่งซับเหงื่อรอดิสนีย์อยู่ข้างสนาม รวมถึงซูัสและฟีฟ่า เสียงหอบหายใจและเสียงตะโกนคุยกันตามประสาเพื่อนผู้ชายดังสนั่น แต่สีหน้าและท่าทางไม่สบอารมณ์ของเจอาร์มันทำให้ซูกัสกับฟีฟ่าต้องหันมามองหน้ากันอัตโนมัติ ทั้งคู่พร้อมใจกันทุบหลังคุณกัปตันแรงๆหนึ่งครั้ง เจอาร์หลุดออกจากภวงค์ก่อนจะหันมายกเท้าถีบเพื่อนตัวเองจเกือบตกเก้าอี้

" หน้าเป็นส้นตีนอะไรห๊ะ!! " ซูกัสลุกจากพื้นหญ้าพร้อมยกมือเตรียมโบกหน้าอีกคนคืนแต่ฟีฟ่าดันตัวออกได้ทัน...ไม่อย่างนั้นบนแก้มของเจอาร์ต้องมีรอยฝ่ามือเล็กๆของซูกัสเป็นแน่

" เมียกูหายไปครึ่งชั่วโมงแล้วสัส... " 

" เฮ้อ! " 

" มึงอย่าบ้านักได้ป๊ะ ไอ้เจย์!! "  เสียงฟีฟ่าถอนหายใจตามด้วยซูกัสที่แหวเสียงออกมาอย่างเหลืออดกับการติดแฟนของเจอาร์ที่มันมากจนเกินไปแล้ว! 

" กูไปตามเมียแป๊- " 

" เฮ้ย!! กัปตัน!! มานี่ดิ๊! "  เจอาร์กำลังจะลุกไปตามดิสนีย์จริงๆอย่างที่พูดไว้แต่เสียงคนเรียกให้ไปดูอะไรบางอย่างตรงนั้นก็ดังแทรกขึ้นมาสักก่อน คุณกัปตันที่ว่าหน้านิ่วคิ้วขมวดก่อนจะทำเป็นไม่สนใจเสียงเรียกนั้นแล้วเตรียมหันหลังเดินหนี 

" ไอ้เชี่ยเจย์...นอกจากจะมารวมเลทแล้ว มึงยังจะไม่สนใจคนในทีมอีกนะสัส! "  ซูกัสชี้หน้าเจอาร์สลับกับชี้นิ้วไปที่กลุ่มเพื่อนเพื่อบอกเป็นนันย์ๆว่าให้เจอาร์ไปดูเพื่อนในทีมซะ เดี๋ยวนี้!

" แต่ดิสย์... " 

" เออ!! เดี๋ยวกูไปตามไอ้ดิสนีย์ให้เอง!! " ซูกัสตะเบ็งเสียงออกมาก่อนจะขยุ้มคอเสื้อเจอาร์แล้วเหวี่ยงไปทางที่เพื่อนในทีมรวมตัวกันอยู่ตรงนั้น...เจอาร์จิ๊ส์ปากแต่ก็พอใจที่ซูกัสบอกว่าจะเป็นคนไปตามแฟนตัวเองให้ จากนั้นทั้งคู่ก็แยกกันโดยที่ฟีฟ่ากอดคอเจอาร์เดินไปทางเพื่อนในทีมเป็นการตัดปัญหาเพราะไม่อยากให้ซูกัสอารมณ์เสียไปมากกว่านี้...




ร่างเล็กในชุดกีฬาเดินข้ามถนนมาในซอย 7-11 เพราะดิสนีย์บอกว่าจะมาซื้อน้ำเปล่ารวมถึงน้ำเกลือแร่ให้ที่ร้านค้าสะดวกซื้อในซอยนี้...แต่พอเดินตรงเข้ามาก็ได้ยินเสียงเหมือนคนสองคนกำลังทะเลาะกันและที่สำคัญเสียงแบบนั้นมันเหมือนดิสนีย์ชะมัด...


" เกี่ยว!!! "

​" เหี้ย! "  เสียงสบถหยาบหลุดออกมาเบาๆ เพราะเสียงตะคอกของใครสักคนในซอยที่มืดสนิทแบบนี้ มันดังลั่นออกมาจนซูกัสตกใจ ดวงตากลมโตสอดส่องไปที่ต้นเสียงก่อนจะเบิกตากว้างสุดๆเมื่อเด็กตัวเล็กที่อยู่ในอ้อมกอดผู้ชายตัวสูงคนนั้นคือ แฟนของเพื่อนเขา!

ดิสนีย์!? 

ซูกัสรีบซ่อนตัวเพื่อหลบ...ก็ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงเห็นดิสนีย์กับผู้ชายคนนี้อยู่ด้วยกันในที่ลับๆสองต่อสองอีกครั้งหนึ่งแล้ว...จำได้ว่าครั้งก่อน ทั้งคู่ก็อยู่ด้วยกันที่ลานจอดรถ...และอีกครั้งก็ที่หน้าโรงเรียนและตอนนี้ก็ในซอยมืดๆนี่


" เรื่องของดิสย์มันก็เรื่องของพอส...พอสชอบดิสย์ "

​" ... " 

" ... " ซูกัสได้ยินชัดเจนทุกคำ...และจำได้ว่าผู้ชายคนนั้น ที่กำลังจูบกับแฟนเพื่อนเขาคือคนเดียวกันกับที่เขาเห็นตรงหน้าบ้านว่านแพร...คนที่ชื่อ พอส คือน้องชายของว่านแพร...

แล้วทำไมถึงมายุ่งกับดิสนีย์...

" ชอบดิสย์นี่นะ? "  ริมฝีปากบางพูดทวนในสิ่งที่ตัวเองได้ยิน ท่าทางและกริยาของพอสดูจริงจังมากจนดูเหมือนเขาจะพูดมันออกใจจริงแต่ไม่รู้ทำไมซูกัสถึงคิดว่ามันไม่จริง!


ผู้ชายคนนี้ดูน่ากลัวเกินไป...

อีกอย่างดิสนีย์คือแฟนของเจอาร์ และสิ่งที่ผู้ชายคนนี้ทำมันก็แย่ต่อเจอาร์มากๆ


" มันคิดจะทำเหี้ยอะไรของมันกันแน่... "







#พอสอย่าตีกัส

Twitter@Coffeemellon


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว