email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ภาคต่อของคีย์คนโหดแต่เป็นโหมดกลัวเมียจ้า >//< ติดตามผลงานอื่นๆของไรท์เมลจิ้มที่โปร์ไฟล์เลยยยย ~ #เมียตัวแสบ ♥

B*tch 33 l กรวดน้ำให้แล้วนะ ☻

ชื่อตอน : B*tch 33 l กรวดน้ำให้แล้วนะ ☻

คำค้น : bitchwife,เมียตัวแสบ,คีย์วินซ์,คริสชิน #เมียตัวแสบ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.8k

ความคิดเห็น : 26

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มี.ค. 2561 19:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
B*tch 33 l กรวดน้ำให้แล้วนะ ☻
แบบอักษร

​B*tch 33


คารินทร์มาถึงสนามฯก่อนคริสเพราะเจ้าตัวบอกให้คริสไปลากเตชินทร์มาที่นี่ด้วย ตอนนี้เขานั่งอยู่ในห้องทำงานพร้อมวินเซนต์คนที่ตัวรุมๆจากพิษไข้เมื่อคืนกำลังส่งสายตาปิ๊งๆให้คีย์เพราะอยากกินเค้กร้านพี่ฟ้า คารินทร์ถอนหายใจด้วยความเหนื่อยหน่าย...หน่ายตัวเขาเองเนี่ยแหละที่ความอดทนต่ำซะเหลือเกิน...

ชอบแพ้มุขกระพริบตาแบบนี้ของหมามันชะมัด! 

เห็นแล้วมันน่ารักจนต้องตามใจตลอดเลยน่ะเคยเป็นกันไหม...

" งั้นนั่งรอที่นี่เดี๋ยวกูขับรถไปซื้อมาให้  "  ผมพูดออกมาอย่างยอมแพ้ให้กับหมาวินซ์ มันรีบเด้งตัวออกจากตักผมแล้วหยิบโทรศัพท์ของมันมาเปิดรูปเค้กรสใหม่ที่เคยให้ผมดู...นี่ยังไม่ลืมอีกเหรอเนี่ย!

" ซื้อมาเผื่อชินด้วยนะ! มันจะมาแล้วใช่ไหมอ่า " วินซ์พูดขึ้นมาอีกหลังจากที่ผมกำลังหยิบกระเป๋าตังค์กุญแจรถบนโต๊ะทำงานผมหันไปมองหน้ามันด้วยความไม่เข้าใจทำไมผมต้องซื้อให้ไอ้ชินมันแดกด้วย...

" ผัวมันก็มีให้ผัวมันเลี้ยงดิไม่ใช่เมียกูกูไม่สนใจหรอกนะ " 

" ไม่ได้! มึงต้องสนเพราะถ้ามึงไม่ซื้อมาให้มันด้วยมันก็จะแย่งกูแดกนี่ไง! " 

" หึ "  

ผมแค่นหัวเราะออกไปทันที...ที่แท้ก็ตะกละกลัวคนอื่นแย่งตัวเองแดก วินซ์สั่งผมให้ซื้อน้ำปั่นสั่งนั่นสั่งนี่ไม่รู้แม่งอะไรบ้างผมได้แต่กอดอกรับฟังกับกรอกตาวนไปวนมา...ขืนพูดขึ้นมามันก็จะบอกว่ามันยังพูดไม่จบแล้วถ้าถามว่าซื้อมาทั้งหมดนั่นแล้วไอ้หมามันแดกหมดไหม? 

ผมจะตอบให้เลยว่าไม่! แม่งไม่เคยแดกอะไรหมดสักอย่างแดกอย่างสองสามคำเท่านั้นแหละ...ก็ถ้ารู้แบบนี้แล้วทำไมผมถึงยังจะซื้อมาให้มัน...ก็ผมรักมากไงครับก็เลยขัดใจไม่ลง...


[KEY PART]

[VINCENT PART]

แกร็ก ~​

" หมาวินนนนนนนนนนนนนนนนนนซ์ "  ผมหน้าหมุ่ยหันมามองหน้าไอ้ชินที่บังอาจมาเรียกชื่อผมซ้ำกันกับคีย์ มันมาพร้อมเสียงหวีด 90 เดซิเบลเอม​แล้วก็วิ่งมากระโดดกอดผมอีหรอบเดิม ผมตัวเซไปนอนแอ้งแม้งอยู่บนโซฟาโดยมีไอ้ชินนอนทับอยู่ข้างบนไอ้คริสรีบเดินมากระชากคอเสื้อเมียมันออกจากตัวผมแล้วก้ยังมาทำสายตาพิฆาตใส่ผมอีก...เมียตัวเองวิ่งมากอดคนอื่นแท้ๆ!!!

" ไอ้คีย์ไปไหน " คริสถามขึ้นหลังจากที่มันมองหาคีย์ไม่เจอ

" ไปซื้อเค้กร้านพี่ฟ้า " 

" โห!! วินซ์! โทรบอกไอ้คีย์ซื้อมาให้กูด้วย! ซื้อให้กูด้วยๆ กูอยากกินเค้กนะคริสจ๋าาาาาาาาา "  มันพูดจบก็หันไปเขย่าตัวไอ้คริสบ้าครั่ง ไอ้ห่านั่นก็คงจะรำคานเมียตัวเองแล้วมั้งมันรวบไอ้ชินไปกอดแน่นแล้วก็ก้มลงไปฟันแก้มไอ้ชินสลับไปมาสองข้างผมถอนหายใจเสียงดังก่อนจะก้มมาเล่นเกมส์ต่อ เสียงประตูเปิดอีกรอบผมรีบหันควับมามองเพราะคิดว่าคีย์กลับมาแล้วแต่คนที่เดินเข้ามากลับเป็นลินินเธอมาพร้อมกับแก้วเซรามิกส่งกลิ่นหอมกรุ่นของกาแฟ...ผมกับไอ้คริสหันมามองหน้ากันโดยไม่ได้นัดหมายแล้วมันก็ยกนิ้วขึ้นมาจ่อปากตัวเองเป็นเชิงบอกให้ผมเงียบไว้ก่อน

" อะ เอ่อ น้องลินเอากาแฟมาให้พี่คีย์ค่ะ " ยัยนี่จะทำหน้าใสซื่อบริสุทธิ์แบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่กันแน่เนี่ย! เธอกับคนในรถเมื่อวานมันต่างกันลิบลับเลยเหอะ!

" เอาวางไว้ตรงนั้นแหละ " ผมพูดขึ้นพร้อมทั้งมองหน้ากับเธอไปด้วยเธอก็กล้าดีนะเล่นจ้องผมเขม็งไม่หลบตา ผมลุกขึ้นเดินออกจากโซฟามาหาเธอก่อนจะเอื้อมมือไปรับแก้วกาแฟจากเธอเมื่อเห็นว่าเธอยังไม่ยอมเดินเอาไปวางแล้วรีบๆไสหน้าออกไปจากห้องนี้สักที!

" ส่งมาสิ " เธอถลึกตาใส่ผมแต่ผมไม่ใส่ใจ อยากบ้าก็ปล่อยให้บ้าไปซะอย่ามายุ่งกับผมกับคนของผมก็พอ

" เอ่อ พี่คีย์ไม่อยู่เหรอคะ? "  

แทนที่เธอจะเดินออกจากห้องไปซะแต่กลับตั้งคำถามต่อให้โดนเขม็งเล่นๆ ผมมองหน้าเธอพร้อมทั้งกลั้วหัวเราะขึ้นเบาๆ ผมเดินไปทางถังขยะเล็กๆที่ตั้งอยู่ในห้องให้ปลายเท้าเหยียบแป้นเปิดฝาถังขยะยกแก้วกาแฟของน้องลินคนสวยมาค่อยๆเทน้ำสีน้ำตาลเข้มลงถังขยะช้าๆต่อหน้าสายตาทุกคนในห้อง 

ผมบ่นพึมพัมไปด้วยเทกาแฟลงถังขยะไปด้วยจนหมดแก้ว...ก่อนจะหันกลับมามองหน้าเธอที่ทำหน้าตาพร้อมกินหัวผมได้แล้วตอนนี้ฝ่ามือเล็กๆของเธอกำเข้าหากันแน่นสงสัยจะโกรธผมแล้วล่ะครับ...เฮ้อ~​

" หมดแล้วครับ..ขอบคุณมากอุตส่าห์ชงกาแฟให้แฟนพี่ทุกวันเลย " ผมส่งถ้วยกาแฟกับจานรองคืนให้ลินินเธอไม่ได้รับไปเอาแต่กัดฟันจ้องหน้าผมอยู่ได้...ตบะจะแตกเมื่อไหร่นะ...ความอดทนสูงจริงๆ :) 

" แล้วก็ไม่ต้องถามหาคีย์มันครับมีธุระอะไรกับมันไม่ทราบ? พี่ว่าน้องเอาเวลาไปใส่ใจเรื่องของตัวเองดีกว่าไหมจะตายวันไหนอะไรแบบนี้อ่ะ เอ้ะ? หรือบางทีก็อาจจะเร็วๆนี้ก็ได้นี่...เนอะ " 

" หมายความว่าไงฮ๊ะ! อะ เอ่อ พูดเรื่องอะไรคะพี่วินซ์ " 

ลินินสะดุ้งเฮือกเมื่อเมื่อรู้สึกถึงบุคคลที่เปิดประตูเข้ามาใหม่ด้นหลัง คีย์ไล่สายตามองสถานการณ์อึมครึมในห้องก่อนจะสำรวจร่างกายของวินเซนต์เป็นคนแรกพอเห็นว่าวินเซนต์ปกติไม่โดนอะไรเจ้าตัวก็แค่ทำตัวเฉยๆถือถุงเค้กผ่านตัวลินินไปเหมือนเธอเป็นธาตุอากาศที่มองไม่เห็นเท่านั้น

" หมา ..จะให้แกะกล่องเค้กเลยไหม " 

" แกะเลย "  วินเซนต์ก็ตอบพร้อมทั้งยื่นแก้วยัดใส่มือลินินและกำลังจะเดินเข้าไปหาคีย์ คริสก็ยืนกอดเตชินทร์เอาไว้สนใจแต่คนในอ้อมกอดเท่านั้นส่วนเตชินทร์ก็ยืนกัดเล็บเล่นพลางพิจารณลินินกับวินเซนต์ที่คุยกันแปลกๆไปตามประสาคนที่ไม่รู้เรื่องอะไรด้วย

" ใครเทน้ำอะไรใส่ถังขยะวะ " คีย์เปิดฝาถังขยะเห็นน้ำกาแฟเลอะอยู่เต็มก็เอ่ยถามขึ้นก่อนจะปาถุงเค้กลงไปซ้ำ ลินินเบิกตาโพลงรีบตอบฟ้องทันที

" น้องลินชงกาแฟมาให้พี่คีย์ค่ะแต่พี่วินซ์ก็เอาไปเททิ้ง...ทั้งๆที่น้องลินตั้งใจ- " 

" เอ้า...ยังอยู่อีกเหรอเนี่ยอุตส่าห์กรวดน้ำให้แล้วนะหรือไม่พองั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้ไปทำบุญให้แล้วกัน ไปได้แล้ว..." วินเซนต์เอียงคอมองลินินด้วยหน้าตาใสๆเหมือนที่ลินินชอบทำเธอเบิกตากว้างไม่คิดว่าวินเซนต์จะกล้าพูดกับเธอต่อหน้าทุกคนแบบนี้ เด็กสาวกำลังจะกรี้ดแต่เสียงหัวเราะของเตชินทร์ดังขึ้นมากลบเสียก่อน

" ใครเขาสอนให้มึงใช้กาแฟกรวดน้ำฮ้ะไอ้วินซ์ โอ้ย ขำจนปวดท้องแล้วง่ะ คิคิ~​ "  

ลินินโกรธตาแดงกร่ำ ใจจริงอยากเดินไปตบหน้าวินเซนต์สักฉาดสองฉาดโทษฐานที่เขาปากร้ายใส่เธอขนาดนี้แต่ติดตรงที่คีย์กลับมาก่อน คีย์หันไปมองหน้าวินเซนต์ตรงๆก่อนจะยกมือมายีหัวให้กับคำพูดคำจาแสบสันขนาดนี้

" พะพี่คีย์คะ!! ทำไมพี่วินซ์ต้องพูดกับน้องลินแบบนี้ด้วยน้องลินแค่อยากเอากาแฟมาให้ทำไมต้องว่ากันแรงขนาดนี้ คำพูดคำจาไม่ให้เกียรติ​น้องลินเลย น้องลินเป็นผู้หญิงนะคะ!! " 

ลินินโวยวายเสียงดังลั่นห้องอย่างลืมตัว วินเซนต์เบ้ปากกับคำว่าน้องลินเป็นผู้หญิงอย่างมากเขาหงุดหงิดจนต้องหมุนตัวกลับไปถือจานเค้กมาจิ้มกิน เตชินทร์พอเห็นเค้กก็ดิ้นออกจากวงแขนคริสมายืนกินเค้กด้วยเหมือนบรรยากาศภายในห้องมันปกติสุดๆ คีย์มองหน้าลินินนิ่งนับหนึ่งถึงพันในใจไม่ให้เดินเข้าไปฆ่าเธอทิ้งซะ...

มารยาเท่าเธอนี่ไม่มีอีกแล้วสินะ! กำลังหักหลังเขาอยู่แท้ๆแต่กลับมาทำลอยหน้าลอยตาอยู่ได้น่ายิงทิ้งจริงๆนั่นแหละแต่วิธีการตีหัวงูเห่าของคีย์กับคริสมันออกจะแปลกไปหน่อย พวกเขาไม่ชอบเดินดุ่มๆเข้าไปจับแล้วตีแล้วชอบหลอกล่อให้ตายใจแล้วเชือดทิ้งนิ่มๆมากกว่า...

หรือว่าเขาสองคนจะโรคจิตเหมือนที่อีฟานว่านะ...

" ช่วงนี้ระวังหน่อยนะ " คีย์ทิ้งสองเมียให้กินเค้กเงียบๆก่อนจะเดินมาเผชิญหน้ากับลินินเธอยืนมองหน้าคีย์แบบสำรวจคีย์ภายนอกดูดีไปเสียทุกอย่างเธอยิ้มหวานรับลืมเรื่องครุกครุ่นของวินเซนต์ไปช่วงขณะเลยเมื่อสบตากับคีย์แบบนี้ 

" ระวังเหรอคะ.. จริงสิน้องลินกลับคอนโดดึกดื่นทุกวันเปลี่ยวมากเลยล่ะค่ะ " เธอตอบคีย์ก่อนจะเลื่อนสายตาไปมองวินเซนต์ด้านหลังอย่างเยาะเย้ย วินเซนต์กับชินที่มองมาเหมือนกันก็ต่างคนต่างยกส้อมขึ้นมาชี้หน้าเธอ ลินินเบ้ปากใส่อย่างลืมตัวแล้วก็วกสายตามามองคีย์ที่กอดอกมองเธออย่างประเมิน...

" เออ จริงสิถ้าเธอกลับบ้านดึกๆคนเดียวทุกวันแบบนั้นวันนี้ฉันกับไอ้คริสไปส่งดีไหม? " คีย์พูดหน้านิ่งต่างจากคริสที่กระตุกยิ้มอย่างรู้ดีว่าไอ้เพื่อนคนนี้คิดจะทำอะไร 

" จริงเหรอคะ!! ดีจังเลยค่ะพี่คีย์ " 

วินเซนต์กับเตชินทร์หน้าเหวอวิ่งเข้ามาพร้อมจานเค้กทั้งคู่แต่วินเซนต์ก็เงียบไปเมื่อเจอสายตาปรามๆจากคีย์ที่มองแล้วรู้ดีว่าเดี๋ยวค่อยคุยกัน ตอนนี้วินเซนต์ก็เลยทำได้แค่เงียบไปก่อน พลางมองหน้าลินินไปพร้อมๆกับกับเตชินทร์เด็กแสบสองคนมองหน้ายัยตัวร้ายที่กำลังจะจบชีวิตวัยใส?ของเธอคืนนี้

" มองทำไมอยากกินเหรอ? " เตชินทร์เลิกคิ้วถามพร้อมทั้งเบี่ยงจานเค้กหลบผู้ชายโหดสองคนส่ายหัวกับเหตุการณ์ชวนปวดหัวตรงหน้าก่อนจะก้าวถอยหลังหนีไปเงียบๆไม่อยากมีปัญหาอะไรกับเมียตอนนี้

" ปะ เปล่าซะหน่อย! " 

" ถึงอยากกินก็ไม่ให้กินหรอก " 

" มึงก็ไปถามอะไรแบบนั้นกับน้องมันอ่ะชิน ..สัมภเวสี​ที่ไหนจะอยากกินเค้ก " วินซ์ยืนเถียงกับชินต่อหน้าผู้หญิงในห้องที่โดนจิกกัดว่าเธอเป็นตัวขอส่วนบุญอยู่ เธอเบิกตากว้างกับถ่อยคำแสนร้ายกาจของวินเซนต์แต่ก่อนจะได้พูดต่อว่าวินเซนต์ เตชินทร์ก็ขมวดคิ้วเถียงกับวินเซนต์ตอบ

" แล้วสัมภเวสี​ที่ไหนแดกกาแฟอ่ะ! เห็นมึงกรวดกาแฟไปให้แล้วก็ก็หวังดีอยากให้กินของหวานแก้ขมอ่ะ! " เตชินทร์หน้าง้ำหน้างอพูดกับวินเซนต์เหมือนลินินไม่ได้ยืนฟังอยู่ตรงนั้น ผู้ชายสองคนที่ยืนจ้องหน้าจอคอมพ์ฯหันมามองหน้ากันก่อนจะยกมือมาบีบขมับพร้อมๆกัน

" นะ นี่พวกแก!!! " 

" คริสจ๋าาาาาาาายัยนี่มันหาว่าหนูเป็นตุ๊กแกกกกกกกก " เตชินทร์ทำหน้าตาสะดีดสะดิ้งวิ่งไปหาคริสที่โต๊ะทำงานของคีย์ ส่วนวินเซนต์ก็ทำหน้าจะร้องไห้ถือจานเค้กเดินคอตกไปไปหาคีย์ที่ยืนอยู่ข้างคริสก่อนจะชี้นิ้วไปทางลินิน

" หยะแหยงๆๆๆๆๆๆ " 

" เหอะ/ให้ตายสิ " คนโหดทั้งคู่สบถออกมาพร้อมกันก่อนที่คีย์เอ่ยปากบอกให้ลินินออกไปก่อนเธอกระแทกเท้าเดินออกไปทั้งแบบนั้นเพราะคิดว่ายังไงคืนนี้คีย์ก็ต้องอยู่กับเธอเลยยอมๆให้สองคนนั้นไปก่อน...ใครจะรู้ว่าคืนนี้แหละคือคืนที่เธอต้องจำไปจนวันตาย!





อ่ะ ว่าด้วยเรื่องเมียก่อนเบาะๆไปก่อน แค่นี้ก็วงวารน้องลินแล้วอ่ะโดนรุมเฉย55555

เฮียถึงกับต้องกุมขมับเพราะทำอะไรไม่ได้ 555555 อย่ามาหืออออ

#เมียตัวแสบ

​Twitter @Coffeemellon

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว