email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ภาคต่อของคีย์คนโหดแต่เป็นโหมดกลัวเมียจ้า >//< ติดตามผลงานอื่นๆของไรท์เมลจิ้มที่โปร์ไฟล์เลยยยย ~ #เมียตัวแสบ ♥

B*tch 23 l ความเชื่อใจ

ชื่อตอน : B*tch 23 l ความเชื่อใจ

คำค้น : bitchwife,เมียตัวแสบ,คีย์วินซ์,คริสชิน #เมียตัวแสบ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 17 มี.ค. 2561 12:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
B*tch 23 l ความเชื่อใจ
แบบอักษร

​B*tch 23 ☻




วันนี้เป็นอีกวันที่ดีเจหน้าใสแกว่งเท้าเล่นอยู่บนฝากระโปรงรถแข่งนั่งมองคนรักรื้ออะไหล่พร้อมกับซ่อมใต้ท้องรถด้วยตัวเอง วินเซนต์ไม่บ่นสักคำว่าร้อนทั้งๆที่เหงื่อไหลท่วมตัวเหมือนคนเพิ่งอาบน้ำเสร็จหมาดๆและไม่พูดอะไรที่ดูเป็นการรบเร้าให้คีย์รีบๆทำให้เสร็จเพราะเจ้าตัวรู้ดีว่าถ้าคีย์อยู่กับรถแล้วจะเป็นยังไง...รู้จักนิสัยคีย์ดียิ่งกว่าใครก็วินเซนต์เนี่ยแหละ...

อีกอย่างวันนี้วินเซนต์เป็นคนกระตือรือร้นที่จะตามมาด้วยเอง...ทั้งๆที่ปกติถ้าไม่โดนบังคับหรือจำเป็นที่จะต้องมาวินเซนต์ไม่มีทางมาแน่ๆล่ะ...แต่อะไรที่ติดอยู่ในใจวินเซนต์ไม่รู้ว่ามันคืออะไร...

" หมา..หยิบไขควงให้ผัวหน่อย " วินเซนต์เบิกตาโพลงก่อนจะหันซ้ายหันขวาว่ามีใครอยู่แถวนี้แล้วได้ยินที่ไอ้บ้านี่มันพูดเมื่อสักครู่นี้ไหมปรากฏว่ามีสาวสวยคนเดิมยืนอยู่แถวนั้น 

เธอทำงานที่นี่ได้ครบหนึ่งอาทิตย์แล้วแถมยังทำงานได้ดีเกิดคาด ปกติแล้วลินินมีหน้าที่แค่จับธงข้างสนามเพื่อเปิดวินาทีให้ล้อรถแข่งขยับเท่านั้น อาจจะมีเล่นหูเล่นตากับนักแข่งบ้างเพื่ออรรถรสแต่วินเซนต์ไม่เคยเห็นเธอกลับไปกับผู้ชายคนไหนหรือว่าเล่นเปลืองเนื้อเปลืองตัวกับใคร...เวลาว่างๆลินินก็ชอบเข้ามาพูดคุยเล่นกับวินเซนต์เป็นประจำอาจจะถามเรื่องที่คบกับคีย์เป็นอย่างไรแล้วคีย์มีนิสัยโหดเกินไปจริงไหม วินเซนต์ก็ตอบไปเพราะไม่ทันคิดว่าผู้หญิงสวยใสตรงหน้าเขาคิดอะไรอยู่...

" เดี๋ยวลินส่งให้พี่คีย์เองค่ะ " ลินเดินเข้ามาหาวินเซนต์ก่อนจะหยิบไขควงในมือของเจ้าของแล้วก้มลงไปหาคีย์ที่นอนราบอยู่ใต้ท้องรถ...


วินเซนต์โน้มตัวตามลงไปดูด้วยโดยที่คีย์ไม่รู้ว่าคนที่กำลังยื่นไขควงให้กับเขาคือลินินและเพราะชอบแกล้งวินเซนต์เป็นทุนเดิมอยู่แล้วทำให้คนตัวสูงดึงข้อมือเล็กๆที่กำลังมุดอยู่ไปใกล้ๆเขาจนร่างบางของหญิงสาวถลาไปซบอกแกร่งของคีย์ทันที

" อุ๊ย! " 

" เฮ้ย!!! " วินเซนต์เห็นทั้งหมดรีบเงยหน้าขึ้นมานั่งตัวตรงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นต่อจากนั้นแต่หัวใจพากันเต้นตึกตักและบีบเข้าหากันจนปวดไปหมดร่างเล็กกระโดดลงจากฝากระโปรงรถแล้วเดินจ้ำออกไปจากตรงนั้น..สักพักคีย์เคลื่อนตัวออกมาจากใต้รถมองเห็นแผ่นหลังวินเซนต์ที่กำลังจะเดินออกจากไปจากโกดัง...

" เฮ้อ "  ร่างสูงโปร่งยกมือลูบหน้าตัวเองโดยไม่สนว่ามันจะมีคราบน้ำมันหรืออะไรติดอยู่ที่มือหรือเปล่าเสียงถอนหายใจบ่งบอกชัดเจนว่าเจ้าตัวกำลังเครียดแต่ก็ปล่อยให้วินเซนต์เดินออกไปก่อนเพราะไม่อยากทะเลาะต่อหน้าคนอื่น เจ้าตัวเหลือบมามองหญิงสาวข้างกายแววตาไร้ความรู้สึกก่อนจะผงะเมื่อเธอยื่นผ้าเย็นมาจิ้มตรงแก้มเขาหวังจะเช็ดคราบน้ำมันออกให้แต่คีย์ใช้มือปัดมันออก ลินินยิ้มแห้งๆให้คีย์ก่อนจะยื่นผ้าเย็นให้เขาเช็ดเอง...

" ขอบใจ " 

" ... " 

" ไอเป็นไงบ้าง " 


ลินินกัดฟันข่มความไม่พอใจไว้ลึกๆ เธอยืนอยู่ตรงหน้าเขาแท้ๆแต่เขากลับถามหาผู้หญิงคนอื่นถึงไอรีนจะเป็นเพื่อนที่เรียนเกรดเดียวกันกับเธอมาก่อนแต่เธอไม่ชอบใจในตัวไอรีนสักเท่าไหร่นักหรอก..ยัยลูกคุณหนูตกอับนั่นมีดีตรงไหนทำไมผู้ชายที่เธอจ้องไว้ยัยนั่นถึงได้ไปซะหมด!!

" อาทิตย์หน้ายัย..เอ่อ ไอรีนก็คลอดแล้วค่ะ " แต่เธอก็ทำได้เพียงฉีกยิ้มหน้าระรื่นส่งให้ผู้ชายที่เธอหวังจะให้เป็นพ่อของลูกเธอคนนี้...คีย์เพอร์เฟคไปซะทุกอย่างใครๆก็ต้องอยากได้อยู่แล้วรวมไปถึงเธอด้วย...และเธอไม่สนว่าคีย์จะมีเจ้าของหรือไม่...ในเมื่อเธอได้เข้ามาใกล้ชิดขนาดนี้แล้วเธอต้องทำให้ได้!!

" อืม " 

" พะ พี่คีย์จะไปไหนเหรอคะ " ลินินตาโตรีบถามร่างสูงตะกุกตะกักเพราะคีย์ก้าวเท้าเดินออกจากตรงนั้นไปทางประตูโกดังคีย์ขมวดคิ้วหันมาทำหน้าไม่พอใจใส่เธอ..ไม่ทราบว่าเขาต้องมาคอยตอบคำถามเธอแบบนี้ตั้งใจเมื่อไหร่กัน? 

" อะ เอ่อน้องลินจะชงกาแฟให้พี่คีย์น่ะค่ะอยากรู้ว่าพี่คีย์จะไปที่ไหนน้องลินจะได้เอาไปให้ถูก " 

" ไปหาเมีย " 

" ... " 

" เออ ไม่ต้องชงกาแฟให้ฉันก็ได้นะเพราะมันไม่ใช่หน้าที่ของเธอ "  คีย์หันมาพูดเสียงเรียบนิ่งพอๆกับใบหน้าหล่อเหลาที่นิ่งพอกัน ลินินกลืนน้ำลายลงคอรีบพยักหน้ารับรู้ส่งให้คีย์อีกครั้ง...แค่ประโยคคำพูดที่ดูแล้วแสนจะธรรมดาแต่ทำไมเธอถึงรู้สึกว่าเขารังเกียจเธอมากขนาดนี้นะ...



[Vincent part]


แกร็ก~


ประตูห้องทำงานถูกเปิดออกตามด้วยร่างสูงโปร่งของคีย์ก้าวเข้ามา มันมองมาที่ผมซึ่งผมก็ไม่ได้พูดอะไรนั่งกดมือถือเขี่ยเล่นไปอยู่แบบนั้น....


" หมาครับ " คีย์เดินตรงมาทางผมแล้วนั่งลงที่พื้นมันกอดผมไว้หลวมๆเพราะผมนั่งอยู่โซฟาและมันที่อยู่พื้นทำให้ผมมองหน้ามันอยู่ตอนนี้ ผมเลิกคิ้วขึ้นสูงทั้งสองข้างเป็นเชิงตอบกลับไปว่าอะไรเหรอ? 

" เป็นอะไร ..เดินหนีมาก่อนทำไม " มันจับโทรศัพท์ผมออกจากมือของผมแล้วเอามันไปวางไว้ข้างๆตัวของผมเองจากนั้นคีย์ก็จับมือผมทั้งสองข้างไปแนบแก้มตัวมันเองผมส่ายหัวกับคำถามของคีย์ทันที...เพราะอะไรน่ะเหรอ? ไม่อยากให้มันมองดูว่าผมงี่เง่าน่ะแต่เอาเข้าจริงๆผมก็แอบคิดนะ...ก็ลินินเธอเป็นผู้หญิงน่ารัก...คีย์คงไม่...

" ที่กูดึงยัยนั่นเพราะกูคิดว่าเป็นมึงไง " มันใช้แก้มถูไถกับฝ่ามือของผมก่อนจะสับเปลี่ยนท่านั่งตัวเองจากคุกเข่าอยู่คีย์มันก็ขัดสมาธิอยู่ที่พื้นผมพยักหน้ารับครั้งหนึ่งไม่ได้พูดอะไรต่อ

" กูก็ผิดที่ไม่ได้ดูก่อน... " มันพูดเสียงอ่อนเหมือนรู้ใจของผมว่าผมกำลังคิดอะไรอยู่อันที่จริงผมก็กำลังคิดว่าทำไมมึงไม่แหกตาดูก่อนล่ะว่าใคร? แต่พอคีย์พูดขึ้นมาเองแบบนี้แล้วผมก็ถอนหายใจออกมาแรงๆครั้งหนึ่งแล้วก้มลงจ้องหน้ามันใกล้ๆเอาหน้าผากดันหน้าผากมันเอาไว้ส่วนคีย์ก็ยกยิ้มหล่อกลับมาให้ผม...,คีย์เวลายิ้มเนี่ยโครตดี โลกโครตสวย ทุกอย่างมันละมุนไปหมดแต่นานๆทีถึงจะเห็นมันยิ้มนะครับ :) 

" กูเชื่อใจมึง " ผมพูดเสียงเบาๆ เพราะใบหน้าเราอยู่ใกล้กันแค่นี้ด้วย..คีย์ยกยิ้มก่อนจะเอียงหน้านิดหน่อยและยังไม่ทันที่ริมฝีปากของมันจะโดนปากของผมประตูห้องก็ถูกเปิดเข้ามาไม่มีปรี่ไม่มีขลุ่ย


" ไอ้เหี้ยคีย์กลางวันแสกๆมึงจะทำอะไรเพื่อนกูห๊ะ!!! "  คีย์มันถอนหายใจดังพรืดก่อนจะตวัดหางตาไปมองไอ้ชินอย่างเอือมๆ ข้างหลังมีไอ้คริสไหวไหล่ส่งมาเป็นเชิงบอกกลับมาว่า ไม่เกี่ยวกับกูนะ 

" ไม่แหกปากใส่กูสักวันมันจะตายไหมวะชิน " คีย์ลุกขึ้นยืนพร้อมกับดึงข้อมือผมให้ลุกด้วยจากนั้นมันก็นั่งที่ที่ผมเคยนั่งแล้วดึงผมนั่งทับตักมันอีกที ผมส่งยิ้มให้ชินก่อนจะอ้าแขนออกกว้างรอเพื่อนวิ่งมากอดแต่ก่อนที่ไอ้เตี้ยชินมันจะวิ่งมาหาผมมันก็โดนยักษ์ข้างหลังมันตวัดวงแขนกอดเอวเอาไว้เสียก่อน 

เดี๋ยวนี้ไอ้ชินมันยอมให้ไอ้คริสทำอะไรแบบนี้กับมันด้วยเหรอ? 

" ไอ้คีย์ปล่อยเพื่อนกูมาให้กูกอดตรงนี้เดี๋ยวนี้!! " ไอ้ชินหวีดเสียงใส่คีย์อีกครั้งแต่คีย์กลับกอดเอวผมเอาไว้แน่นเหมือนกลัวว่าผมจะหลุดแล้ววิ่งใส่ไอ้ชินจริงๆ 

" เรื่องดิ? มึงก็กอดกับผัวมึงไปสิกูจะกอดเมียกู " 

" ผะ ผัวที่หน้ามึงสิ!!!  " 

" อ้าว...กบพูดแบบนี้เดี๋ยวก็โดนอีกสักรอบหรอก "  

" มะ ไม่เอานะครับคริสจ๋า " 

ผมเอียงคอมึนงงมองไอ้ชินที่พูดเพราะกับไอ้คริสที่อ่อนโยน..ขนตามร่างกายลุกชันขึ้นมาเมื่อกำลังเจอกับอะไรก็ไม่รู้ที่ตาลปัตรกลับกันไปหมด ไอ้คริสอ่อนโยน? ไอ้ชินเพื่อนผมมันพูดเพราะ!!? 

" ไอ้เหี้ยนั่นเป็นไงบ้าง? " คีย์กดจมูกเข้าที่แก้มผมเบาๆครั้งหนึ่งก่อนจะเงยหน้าไปหาไอ้คริสที่ปล่อยตัวไอ้ชินให้เดินมาเล่นกับผมแล้ว เราสองคนกำลังคุยกันเรื่องน้องหมาที่อยู่ในหน้าจอโทรศัพท์ของไอ้ชินมันครับ..ชินบอกว่าเป็นลูกหมาของที่บ้านมันเพิ่งจะคลอดออกมาได้ไม่นานตัวเล็กน่ารักมากเลย

" กูกับไอ้อี้ซัดไปแล้วแต่ไม่น่วมว่ะไอ้อี้รั้งกูไว้ก่อนเพราะเดี๋ยวแม่งคุยกับตำรวจไม่รู้เรื่อง..สรุปตอนนี้แม่งก็นอนอยู่ในตารางแล้วมันก็เป็นลูกไอ้เหี้ยอิชย์นั่นแหละ แม่งทำมาสองครั้งเรื่องสับอะไหล่ปลอมแล้วก็เรื่องยอดขายภายในร้านพ่อมันก็รู้ไปสองเดือน " 

" น่าจะโทรเรียกกูไปดูด้วย " ผมหันมาตั้งใจฟังมันสองคนคุยกันน่าจะเป็นเรื่องคนงานที่อู่ของคีย์ ที่คริสเพิ่งจับได้คาหนังคาเขาเรื่องอะไหล่ปลอมอะไรนั่นน่ะครับ

" เรียกมึงไปมันก็คงไม่ได้นอนในตารางอ่ะสัสคงไปนอนในโรงบาลฯเหมือนไอ้คลีนนู่น...กบมานี่ดิ๊..หนูเตชินทร์อย่าให้คริสต้องพูดซ้ำ  " 

" ชิส์..ไอ้บ้าคริสเดี๋ยวกูส่งรูปน้องเข้าไลน์มึงแล้วกันนะ " 

" น้องไหน!!//น้องอะไร!! "  


ผมกับไอ้ชินสะดุ้งกับเสียงเสียงของพวกมันสองคนที่ดังขึ้นมาพร้อมๆกันโดยที่ไม่ได้นัดหมายไอ้ชินขมวดคิ้วใส่ไอ้คีย์เล็กน้อยก่อนจะขมุบขมิบปากออกมาว่า เสือก แล้วลุกขึ้นยืนเดินกลับไปหาไอ้คริสทันที

" รูปน้องอะไรเอามาดู " คีย์ขมวดคิ้วหน้ายุ่งใส่ผมทันทีที่เสียงไลน์ดังแจ้งเตือนผมเปิดเข้าแอพพลิเคชั่นดังกล่าวก่อนจะยื่นให้มันแหกตาดูซะ!

" น้องหมา!!! "






จะโวยก็โวยไม่ได้ใช่ไหมคะวินซ์เพราะหนูเป็นคนรับเจ้าหล่อนมาทำงานเองง่ะค่ะรู๊กกกก ~

ลินินนี่ร้ายมากค่ะหัวหน้า//เอามือป้องหูแล้วกระซิบ 

เจอกันที่ทวิตค่ะรักนะ ♥ #เมียตัวแสบ @Coffeemellon

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว