email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ภาคต่อของคีย์คนโหดแต่เป็นโหมดกลัวเมียจ้า >//< ติดตามผลงานอื่นๆของไรท์เมลจิ้มที่โปร์ไฟล์เลยยยย ~ #เมียตัวแสบ ♥

B*tch 15 l เด็กห้าขวบ ปะทะ เด็กสามขวบ!

ชื่อตอน : B*tch 15 l เด็กห้าขวบ ปะทะ เด็กสามขวบ!

คำค้น : bitchwife,เมียตัวแสบ,คีย์วินซ์,คริสชิน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.6k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มี.ค. 2561 21:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
B*tch 15 l เด็กห้าขวบ ปะทะ เด็กสามขวบ!
แบบอักษร

B*tch 15


ผมนั่ง นอน กินขนมรอคีย์มันอาบน้ำแต่งตัวที่โซฟาของห้องนั่งเล่นเวลาผ่านไปครึ่งชั่วโมงเลยมานิดๆคีย์ก็เดินตัวหอมออกมาจากห้องนอน มันใส่ชุดสีดำทั้งตัวจะมีขาวก็ผมสีเทาของมันนั่นแหละ..ผมเงยหน้าขึ้นมามองคนที่ยังผมเปียกน้ำอยู่คีย์เลิกคิ้วมองผมเป็นเชิงสงสัยว่าผมมองมันทำไมนักหนา? 

ก็...เราจะไปหาน้องคลีนกันใช่ไหมล่ะ? 

แล้วคือ...มึงใส่ชุดสีดำ? 


จุ้บ

" มองไมครับ ..ผัวหล่อมากขนาดที่เมียต้องตาค้างเลยเหรอ " คีย์ติดกระดุมเสื้อไปด้วยพลางเดินเข้ามาหาผมที่นั่งจุ้มปุ้กอยู่โซฟาพอเดินมาถึงตัวผมมันก็ก้มลงมาจุ้บหน้าผากผมครั้งหนึ่ง แล้วก็พูดประโยคหลงตัวเองเมื่อกี้ออกมา -.- 

" เอาอะไรมาหล่ออ่ะ " 

" หึ " มันแค่นหัวเราะใส่ผมพลางยกขาขึ้นมาไขว่ห้างติดกระดุมเสื้อมันต่อไปเรื่อยๆ ผมแอบชำเลืองมองหน้าคีย์นิดหน่อยก่อนจะอมยิ้มนิดๆเพราะไอ้หมาบ้าข้างๆมันงอนล่ะครับ คิคิ~

" โอ๋~ หล่อออออ~หล่อที่สุดดดด~ " ผมเอนตัวไปไปหนุนตักมันทำการง้อมันด้วยการยื่นมือไปดึงแก้มคีย์เล่นจนยืดมันหลุบตาลงมามองผมนิดๆก่อนจะก้มลงมากัดปลายจมูกผมแรงๆครั้งหนึ่ง! 

" อ๊ะ! เจ็บ! " 



" ลุกเร็ว ไปได้แล้วไอ้คินโทรตามแล้วเนี่ย " ผ่านไปประมาณสิบห้านาทีหลังจากที่นั่งๆนอนๆเล่นกันอยู่บนโซฟาคีย์ก็ดันตัวผมให้ลุกขึ้น ผมลุกขึ้นมานั่งพลางจัดทรงผมตัวเองก่อนจะเดินตามมันออกมาจากห้อง..




โรงพยาบาลในเคลือ K

คีย์กับผมเรามาถึงโรงพยาบาลในช่วงสายๆของวัน พี่ชายของคีย์ชื่อพี่ภาคินครับ..พี่คินเป็นผอ.ของโรงพยาบาลในเคลือ K ซึ่งเป็นโรงพยาบาลในเคลือภาสุทธิ์สวัสดิ์ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นโรงพยาบาลเอกชนที่ดังและดีที่สุดตอนที่ผมรู้แรกๆว่าครอบครัวของคีย์มันเป็นตระกูลคุณหมอ...ส่วนมันเนี่ยแม่ทำร่วงออกมาหรือยังไงทำไมถึงไปโผล่ที่สนามแข่งรถ =_=; 

แต่ผมว่าเหมาะแล้วสำหรับมัน..คุณลองนึกภาพที่คีย์มันเป็นหมอสิ..

วันๆหนึ่งจะมีสักกี่ศพกันล่ะ ศพคนไข้น่ะ =__=;; 

" ทำหน้าตาอะไรของมึง " ผมค่อยๆหันมายิ้มแหยๆใส่คีย์ แต่ก็ไม่ได้บอกมันหรอกว่าคิดอะไรอยู่ในใจไม่งั้นศพแรกของวันนี้ก็คงหนีไม่พ้นตัวผมเองนี่แหละ

แหะแหะ...คีย์บทมันจะโหดมันก็โหดได้โดยไม่สนใจว่าใครเป็นใครแล้วยิ่งถ้าผมเป็นตัวต้นเหตุของความพิโรธมันล่ะก็..เหมือนเอาน้ำมันไปราดไฟหรือโยนไฟแช็คใส่เชื้อเพลิงอะไรประมาณนั้น..

ผมเอาแต่ใจบ่อยช่วงนี้..ผมพอจะรู้ตัวและพยายามจะลดความเอาแต่ใจให้มันน้อยลงแต่เหมือนทุกครั้งที่เริ่มเอาแต่ใจคีย์ก็จะตามน้ำไปกับผมทุกเรื่องมันก็เลยเหมือนจะเคยชินไปซะอย่างนั้น..

เฮ้อ~ ผมเริ่มจะเปลี่ยนเป็นเพศเมียโดยสมบูรณ์แบบแล้วล่ะครับ T.T 


ก็อกๆ

ผมเคาะประตูห้องได้สองวิไอ้หน้านิ่งข้างๆมันก็เปิดประตูเข้าไปเลยในห้องมีพยาบาลที่กำลังตรวจน้องคลีนอยู่พร้อมกับคุณหมออีกคนหนึ่ง 

" สวัสดีครับพี่หมอ " คีย์มองหน้าคุณหมอคนนั้นก่อนจะพูดขึ้นผมเลยยกมือสวัสดีคุณหมอตาม คุณหมอพยักหน้ารับไหว้ผมพลางระบายยิ้มให้อย่างใจดี ผมเลือกเดินไปนั่งที่โซฟาตรงมุมห้องส่วนคีย์ก็ยืนปรายตามองน้องคลีนที่เตียง...เออ ใช้คำว่าปรายหางตามองจะดีกว่าครับ ได้ข่าวว่ามึงกระทืบน้องเขาจนเข้าโรงพยาบาลนะไอ้บ้านี่!

" ขอบคุณนะครับพี่หมอ " คุณหมอยืนคุยกับคีย์สักพักก็ขอตัวไปตรวจคนไข้ห้องอื่นต่อ ตอนนี้ก็เลยเหลือแค่ผม คีย์ แล้วก็คลีน ...ไอ้คนเดี้ยงก็มองหน้าคีย์อย่างไม่รู้ร้อนไม่รู้หนาวอะไรส่วนไอ้คนทำน้องเขาเข้าโรงบาลฯไม่มีแม้แต่คำขอโทษสักคำ =_=;; 

" มองหน้ากูงี้ข้องใจไรไหมสัส " 

" คีย์... " ผมถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะลุกขึ้นมาดึงแขนมันให้ออกห่างจากเตียงคนไข้ ไอ้น้องคลีนก็เหลือเกินดูมันทำหน้าตาดูมัน -*- 

อ้อน...อ้อนตีนดีนัก!

" พี่วินซ์~ " คลีนเบะปากน้อยๆใส่ผมทำหน้าตาเหมือนเด็กจะร้องไห้ก่อนจะอ้าแขนเหมือนจะบอกให้ผมเดินเข้าไปกอดน้องมันหน่อย ผมถอนหายใจอีกครั้งและกำลังจะเดินเข้าไปหาน้องมันแต่คีย์ดันรั้งตัวผมไปกอดไว้ก่อน มันเอาหน้าซุกกับซอกคอผมก่อนจะส่ายหัวไปมาอยู่แบบนั้น -*- 

เป็นเด็กห้าขวบไม่อยากห่างแม่หรือไง! ไอ้บ้านี่! -///- 

" ไม่ให้ไปนะ " มันพูดเสียงเบาๆแต่หน้าก็ยังมุดอยู่กับซอกคอของผม สภาพผมตอนนี้คือโดนคีย์ยืนซ้อนหลังแถมกอดเอวไว้แน่นมันส่ายหัวไปมาน้อยๆ ส่วนตรงหน้าก็มีคนแขนเดี้ยงนอนอ้าแขนกว้างรอผมอยู่บนเตียงคนไข้ทำปากเบะๆเหมือนเด็กจะร้องไห้...

นี่มันเวรกรรมอะไรของกู -___-'' 


ก๊อกๆ แกร็ก~


" น้องคลีนนนน~ อะ อ้าว แสดงหนังเรื่องไททานิคกันอยู่เรอะ! " ไอ้เตี้ยม่อต่อที่ชื่อเตชินทร์เปิดประตูห้องเข้ามาพร้อมกระเช้าผลไม้ น้องคลีนพอเห็นไอ้ชินเข้ามาก็เอียงทิศทางแขนไปทางไอ้ชินทันที ชินมองผมสลับกับเด็กหน้างอบนเตียงแต่ก็ยอมเดินเข้าไปกอดน้องคลีนแบบงงๆ 

" อ่ะ ไหนเล่ามาด่วน! เกิดห่าอะไรขึ้น ไอ้คีย์มึงตีน้องเข้าโรงบาลฯทำไมห๊ะ! " ไอ้ชินมาถึงเสียงก็ดังเจี้ยวจ๊าวตามปกติ คีย์ไหวไหล่แทนคำตอบที่ชินมันถามก่อนจะลากข้อมือผมไปนั่งด้วยกันที่โซฟา ส่วนที่เตียงก็มีไอ้ชินที่ยืน(แกล้ง)กอดปลอบน้องคลีนอยู่ส่วนน้องคลีนก็กอดเอวไอ้ชินไว้หลวมๆเบะปากใส่คีย์ครั้งหนึ่งเล่นเอาคนข้างๆผมส้นตีนกระตุกยิกๆเลย -*- 

ไอ้สองตัวนี้นี่!!

" มึงก็เล่นอะไรกันแรงๆแบบเนี้ย เบาๆหน่อยดิว้าา น้องชายกูช้ำไปทั้งตัวแล้วเนี่ย " 

" น้องชายมึงเหรอ..ได้ข่าวว่าไอ้คลีนมันน้องไอ้คริสนี่ งี้ก็แสดงว่ามึงเป็นอะไรกับไอ้คริสสิถึงเรียกมันว่าน้องชาย " คีย์พูดเสียงเรียบๆมันเอียงตัวไปหยิบแอ็ปเปิ้ลในกระเช้ามาลูกหนึ่งก่อนจะกระซิบถามผมว่ากินไหม? 

" ไอ้สัสคีย์ปากหมาเก็บเพื่อนมึงไปไกลๆตีนกูเลย กูรำคาน! " 

" มึงก็ลองไปพูดกับมันว่ามึงรำคานมันสิ..หึหึ นองเลือดแน่ๆมึง " 

" นองเลือดเหี้ยไรกูไม่กลัวมันหรอกเฟ้ย! " ไอ้ชินดิ้นเร่าๆอยู่ข้างๆเตียง..ผมหัวเราะออกมาเบาๆก่อนจะมองตามแผ่นหลังของคีย์ที่เดินหายวับเข้าไปในห้องน้ำพร้อมกับแอ็ปเปิ้ลสองลูก ไอ้ชินกับน้องคลีนก็นั่งคุยนั่งหัวเราะกันอยู่ตามประสานั่นแหละครับ สักพักคีย์มันก็เดินกลับมาหาผมใหม่พร้อมๆกับแอ็ปเปิ้ลที่ปอกและหั่นเป็นชิ้นเล็กๆเรียบร้อยแล้วในจาน 

" อะไรอ่ะพี่คีย์! ปอกให้พี่วินซ์คนเดียวได้ไงวะของผมอ่ะ " 

" เรื่องอะไรกูต้องปอกให้มึงแดกด้วยไม่ทราบ? " 

" เฮ้ย! แต่นั่นมันของฝากผม! " 

" แล้วไง? " 

" ผมก็อยากกินมั่งอ่ะ พี่ชินดูพี่คีย์ดิแม่ง~ " 

" อ่าๆ เดี๋ยวพี่ไปปอกให้น้องคลีนเองรอแป๊ปหนึ่งนะแล้วมึงอ่ะไอ้คีย์มึงก็เถียงกันเป็นเด็กน้อยเลยนะสัส "  ถ้ามึงมาเห็นตอนเช้ามึงจะรู้ว่าแม่งเด็กกว่าที่มึงเห็นตอนนี้อีกเตชินทร์เพื่อนรัก..

ผมเงยหน้ามองคีย์ด้วยสายตาเอือมๆ มันเลิกคิ้วขึ้นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วจิ้มชิ้นแอ็ปเปิ้ลมาจ่อปากผมแทนผมส่ายหัวไปมาก่อนจะอ้าปากกินแอ็ปเปิ้ลส่วนไอ้ชินก็ปอกแอ็ปเปิ้ลป้อนน้องคลีนอยู่ข้างๆเตียงนั่นแหละ มันสองคนคุยกันเรื่องเค้กรสใหม่ในร้านโปรดที่ชอบไปทานกันก่อนจะตกลงกันว่าพอคลีนหายแล้วชินจะเป็นคนพาไปกินเอง

" ฮ่ะๆ โอเคๆพี่เลี้ยงเองก็ได้~ " 


แกร็กก~

​" กว่าจะโผล่มาได้นะสัส ไงละเมื่อคืนเด็ดไหมวะ? " เราทั้งหมดหันไปมองคนที่เข้ามาใหม่ ไอ้คริสนั่นเอง..มันยืนนิ่งค้างไปสักพักพอๆกันกับเพื่อนผมที่นั่งตัวแข็งถื่อเป็นหินอยู่ข้างๆเตียง สักพักคนที่ได้สติก่อนก็คือไอ้คริสมันปรายตามามองมือน้องชายของมันที่จับมือเพื่อนของผมอยู่

" คริส คริส!...เฮียคริสโว้ยยยยย! "

" อะไรวะไอ้สัส แหกปากเพื่อ? " 

" อย่ามายืนจ้องหน้าพี่ชินของกูนะครับสัส " คลีนพูดยิ้มๆแต่คนที่ยิ้มไม่ออกดูเหมือนจะเป็นไอ้คริสเองนั่นแหละ ผมมองหน้ามันสลับกับหน้าเพื่อนตัวเองแล้วก็หันไปมองไอ้คริสอีกครั้ง 

แม่งสองคน..ทะเลาะอะไรกันหรือไงวะ? 

" คลีน เฮียว่า..บางที..มึงอาจจะอยากแขนพิการอีกข้างป่ะวะ? " คริสมันพูดเสียงแข็งๆก่อนจะเดินตรงปรี่มาทิ้งของทุกอย่างที่มันเอามาด้วยใส่หน้าท้องน้องคลีนเต็มๆแรงจากนั้นมันก็เดินอ้อมมากระชากแขนไอ้ชินเพื่อนผมแรงๆอีกเช่นเดียวกัน!

" อะ เอ่อ พวกมะ- " 

" จะไปไหน!!? เฮ้ย! คริสส!! " 


ปัง!!!

ผมมองเหตุการณ์ที่ผ่านไปเมื่อครู่อย่างรวดเร็วเมื่อกี้...ไอ้คริสมันลากไอ้ชินไปไหนวะนั่น? ผมขมวดคิ้วหันไปหาคีย์ปรากฏว่ามันไม่ได้สนใจห่าอะไรเลยนอกจากกราฟหุ้นในหน้าจอโทรศัพท์ตัวเอง 

" คีย์! เพื่อนกูโดนเพื่อนมึงลากไปแล้ว! " 

" แล้วไง " 

" แล้วไงล่ะ! มึงตามไปห้ามไอ้คริสหน่อยสิมันจะตีไอ้ชินไหมน่ะ!? " ผมเขย่าแขนคีย์เบาๆ เริ่มเป็นห่วงไอ้ชินขึ้นมานิดๆแล้วเนี่ย! ไอ้คริสมันไปกินรังแตนที่ไหนของมันมา!

" มันไม่ฆ่าเพื่อนมึงหรอกหน่าแต่ถ้าเอาเพื่อนมึงอ่ะไม่แน่ " 



...

...

ห๊ะ?

WHAT!?




เน้!!! 55555555 อิเฮียคีย์อิโหดมันเปลี่ยนโหมดเป็นเด็กอ้อนแม่ 55555555 มีการส่ายหัวอ้อนไม่ให้เมียไปกอดน้องเพื่อน เน้!!! 5555555 #ช่วยด้วยหาพี่คีย์คนที่อยู่ภาคหนึ่งไม่เจอเลยค่ะ

ที่จริงชาร์ปนี้ต้องมาก่อนเฮียคริสใช่ไหมแต่ตอนนั้นเมลเปิดให้โหวตทุกคนเลือกชารืปเฮียคริสก่อนตอนนี้กับตอนเฮียคริสมันจะเชื่อมโยงกันนิดๆนะคับน้าา ~ 

​#เมียตัวแสบ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว