. .

เช้าวันที่อากาศสดใสบนดอย คุณแม่สายฟ้านั่งจิบชากุหลาบฝีมือแม่วิไล (แม่เจล) อย่างอารมณ์ดี ทั้งคู่นั่งดูสายฟ้ากับเจลที่กำลังช่วยกันรดน้ำแปลงดอกไม้หน้าบ้านด้วยท่าทางกะหนิงกะหน่อง

แม่วิไลมีท่าทีลังเล เพราะเกรงใจเพื่อนและผูกพันกับที่นี่ แต่คุณแม่สายฟ้ากลับใช้ "ไม้ตาย"

แม่วิไลมองหน้าลูกชายที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง สลับกับมองหน้าเพื่อนรักที่จับมือเธอไว้แน่น

. .

ระหว่างที่พนักงานกำลังขนของขึ้นรถบรรทุก สายฟ้าแอบดึงเจลเข้ามาหลบหลังต้นไม้ใหญ่

เจลหน้าแดงซ่าน พยายามจะเดินหนีแต่โดนสายฟ้ากอดเอวไว้แน่น ก่อนที่ทั้งคู่จะพากันขึ้นรถมุ่งหน้าสู่กรุงเทพฯ ทิ้งอดีตที่เศร้าหมองไว้บนดอย และเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่เต็มไปด้วยพลังงานความรัก

. .

เย็นวันปัจฉิมนิเทศของคณะวิศวะฯ ลานเกียร์ที่เคยดุเดือดไปด้วยเสียงว้าก บัดนี้เต็มไปด้วยสายสิญจน์ผูกข้อมือและรอยปากกาเมจิกบนเสื้อช็อป สายฟ้า ในฐานะประธานรุ่นปี 4 ยืนกอดอกมองรุ่นน้องที่เข้ามาขอผูกข้อมือไม่ขาดสาย

เจลเดินถือด้ายมงคลเส้นสีขาวสะอาดตาเข้ามาหาพี่สายฟ้าที่กำลังโดนรุ่นน้องผู้หญิงล้อมขอถ่ายรูปอยู่

เจลบรรจงผูกข้อมือให้สายฟ้าอย่างเบามือ สายฟ้ามองดูใบหน้าหวานของน้องที่ตอนนี้ดูโตขึ้นและมีความมั่นใจมากขึ้น

. .

. .

. .

. .

. .

ก่อนจะแยกย้ายกันไปฉลอง สายฟ้าเรียกเจลมาหยุดอยู่ที่หน้าป้ายคณะวิศวกรรมศาสตร์

สายฟ้าก้มลงจูบที่หน้าผากเจลท่ามกลางแสงอาทิตย์อัสดงที่ฉาบไปทั่วลานเกียร์ เป็นการปิดฉากชีวิตนักศึกษาที่สมบูรณ์แบบที่สุด เพื่อเริ่มต้นชีวิตจริงที่มีกันและกัน

. จบตอน