. .

​สายฟ้าไม่ได้มีความสุขอย่างที่เจลคิด เขานั่งอยู่ในห้องนอนที่มืดสนิท บนโต๊ะมีรูปถ่ายของเจลที่เขาแอบถ่ายตอนซ้อมหลีด นลินเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับคุณแม่ แต่สายฟ้ากลับไม่ได้สนใจแม้แต่นิดเดียว

สายฟ้าคว้ากุญแจรถและเป้ใบเดิมของเขา เดินผ่านหน้าคุณแม่ไปโดยไม่หันกลับมามองเป้าหมายของเขาคือทิศเหนือ... สถานที่ที่หัวใจของเขาถูกทิ้งไว้ที่นั่น

. .

เช้าวันต่อมา หมอกที่เชียงรายยังคงหนาจัด เจลตัดสินใจออกไปเดินเล่นที่ท้ายหมู่บ้าน ซึ่งเป็นทุ่งดอกไม้ที่เขาชอบมานั่งเล่นตอนเด็กๆ เขาพยายามบอกตัวเองว่า "เมื่อวานแค่ตาฝาด วันนี้ต้องเข้มแข็งกว่าเดิม

แต่ทว่า... ท่ามกลางเสียงนกและการสั่นไหวของกิ่งไม้ เจลกลับได้ยินเสียงเครื่องยนต์ที่คุ้นเคย เสียงเบิ้ลเครื่องที่ดุดันแต่อบอุ่นแบบที่เขาได้ยินทุกวันหน้าคณะวิศวะฯ ​บรื้นนนนนนนน!

เจลหยุดเดินและไม่กล้าหันไปมอง เพราะกลัวว่ามันจะเป็นความผิดหวังเหมือนเมื่อวาน จนกระทั่งมีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากข้างหลัง... เสียงที่ทำให้โลกทั้งใบของเจลหยุดหมุน

เจลค่อยๆ หันกลับไปมอง คราวนี้ไม่ใช่ชายแปลกหน้าคนเดิม แต่เป็น สายฟ้า ในชุดแจ็คเก็ตหนังสีดำ สภาพดูโทรมจากการขับรถทางไกลมาทั้งคืน ใต้ตาดำคล้ำแต่แววตายังคงเต็มไปด้วยความดื้อรั้นและมั่นคงเหมือนเดิม

เจลปล่อยโฮออกมาทันที ความเข้มแข็งที่สร้างมาตลอดสองอาทิตย์พังทลายลงในพริบตา สายฟ้าดึงร่างบางเข้ามากอดไว้แน่นจนแทบจะหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกัน

. . ​📱 กลุ่มแชท: แก๊ง 4 กุมาร (4)

. .

หลังจากที่สายฟ้าปรากฏตัว เจลก็พาพี่ชายร่างสูงเดินหลบหมอกหนาเข้ามาในบ้านไม้หลังเล็กของเขา แม่ของเจลเห็นสภาพสายฟ้าที่ดูเหนื่อยล้าจากการขับรถทางไกลก็ไม่ได้ซักไซ้อะไรมาก ท่านเพียงแต่ยิ้มรับและบอกให้เจลพาพี่เขาไปพักผ่อนบนห้อง

​ทันทีที่ประตูห้องนอนปิดลง สายฟ้าก็รวบตัวเจลเข้ามากอดอีกครั้งเหมือนกลัวว่าคนตรงหน้าจะหายไปเป็นเพียงแค่หมอกควันเหมือนเมื่อวาน

​สายฟ้าดันตัวเจลให้ถอยไปจนหลังชิดกับเตียงไม้ แววตาดุๆ คู่นั้นคราวนี้ไม่ได้มีความโกรธ แต่มันเต็มไปด้วยความต้องการและความคิดถึงที่ปิดไม่มิด เขาโน้มหน้าลงไปซุกไซ้ที่ซอกคอขาวของเจลเบาๆ จนคนตัวเล็กสั่นสะท้าน

​สายฟ้าประกบจูบเจลอย่างหนักหน่วงและเร่าร้อน มันเป็นจูบที่แทนคำขอโทษ คำสัญญา และความรักทั้งหมดที่เขามี มือหนาเริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเจลออกทีละเม็ดอย่างชำนาญ ผิวขาวเนียนที่สัมผัสกับอากาศหนาวของดอยทำให้เจลสะดุ้งตัวโยน แต่ความอบอุ่นจากฝ่ามือของสายฟ้ากลับทำให้เขารู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งตัว

​บทรักท่ามกลางอากาศหนาวเริ่มบรรเลงขึ้นอย่างละเมียดละไม สายฟ้าถ่ายเทความอบอุ่นผ่านสัมผัสที่หนักสลับเบา เจลโอบกอดแผ่นหลังกว้างของรุ่นพี่ไว้แน่น เสียงหอบหายใจของทั้งคู่สอดประสานไปกับเสียงลมหนาวที่พัดผ่านหน้าต่างไม้ ​ในค่ำคืนนี้ไม่มีคุณแม่ ไม่มีนลิน ไม่มีกำแพงฐานะ มีเพียงแค่ 'สายฟ้า' กับ 'สายดิน' ที่หลอ

. .

สายฟ้าตื่นมาพร้อมกับร่างเล็กที่นอนขดตัวอยู่ในอ้อมกอด เขาจูบหน้าผากเจลเบาๆ ก่อนจะพากันเดินลงมาข้างล่างเพื่อลาแม่ของเจลกลับกรุงเทพฯ

. .

ขณะที่สายฟ้ากำลังช่วยเจลขนของขึ้นรถบิ๊กไบค์ และเตรียมจะเข้าไปไหว้ลาแม่ของเจลอีกรอบ เสียงรถยุโรปคันใหญ่หลายคันก็ดังขึ้นตามถนนลูกรังที่ขรุขระ ก่อนจะมาจอดสนิทขวางทางหน้าบ้านไม้หลังเล็ก

เจลหน้าซีดเผือดทันทีที่เห็น คุณแม่ ก้าวลงมาจากรถพร้อมกับผู้ติดตาม และแน่นอน... มี นลิน เดินตามลงมาด้วยสีหน้าเรียบเฉยแต่แววตาเต็มไปด้วยชัยชนะ

​แม่ของเจลเดินออกมาจากในบ้าน เห็นท่าไม่ดีจึงพยายามเข้ามาเจรจาด้วยความใจเย็นตามสไตล์คนเหนือ

บรรยากาศหน้าบ้านไม้บนดอยที่กำลังตึงเครียดถึงขีดสุด คุณแม่ของสายฟ้ายังคงยืนตัวสั่นด้วยความโกรธ ในขณะที่แม่ของเจลเดินเข้ามาใกล้เพื่อหวังจะระงับเหตุ

จังหวะที่คุณแม่สายฟ้าหันไปประจันหน้ากับแม่เจลแบบเต็มตา แสงแดดรำไรที่ลอดผ่านยอดไม้กระทบใบหน้าของทั้งคู่พอดี ทันใดนั้น... ความแข็งกร้าวในดวงตาของคุณแม่สายฟ้าก็วูบไหวไป

​ทั้งสนามเงียบกริบ สายฟ้ากับเจลที่ยืนกุมมือกันอยู่ถึงกับทำหน้าเหวอ นลินเองก็นิ่งค้างไปเหมือนโดนสตั๊ฟ

คุณแม่สายฟ้าที่เมื่อกี้ยังตีหน้ายักษ์อยู่ กลับโผเข้ากอดเพื่อนรักในอดีตอย่างลืมตัว ทิ้งให้นลินยืนอ้าปากค้างอยู่ข้างรถ

คุณแม่สายฟ้าหันกลับมามองเจลอีกครั้ง แต่คราวนี้สายตาเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ท่านไม่ได้มองเห็น "เด็กดื้อ" แต่เห็น "ลูกของเพื่อนรัก" ที่ท่านเคยสัญญาว่าจะดูแลกันและกัน

. .

ภายในบ้านไม้ที่แสนอบอุ่น แม่ๆ กำลังคุยกันอย่างมีความสุขอยู่ด้านใน ส่วนสายฟ้ากับเจลก็กำลังช่วยกันจัดโต๊ะอาหารอย่างสวีทหวาน แต่นลินกลับยืนกำหมัดอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่หน้าบ้าน สายตาจ้องเขม็งไปที่เจลด้วยความริษยา

นลินเดินดุ่มๆ เข้าไปกลางวงสนทนาของคุณแม่สายฟ้าและคุณแม่วิไล (แม่เจล) โดยในมือถือโทรศัพท์ที่กำลังเปิดหน้าข่าวสังคมออนไลน์บางอย่างอยู่

นลินยื่นแท็บเล็ตให้ดูรูปข่าวเก่าๆ เกี่ยวกับธุรกิจของสามีแม่วิไลที่เคยล้มละลายและมีปัญหาฟ้องร้องในอดีต (ซึ่งจริงๆ แล้วเป็นเรื่องเข้าใจผิดและเคลียร์จบไปนานแล้ว)

เจลที่เดินออกมาเห็นเหตุการณ์พอดีถึงกับหน้าซีด ส่วนสายฟ้าคว้าไหล่เจลไว้แน่น แววตาเริ่มกลับมาดุดันอีกครั้ง

​คุณแม่สายฟ้ามองนลินด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ท่านหยิบแท็บเล็ตเครื่องนั้นมาวางลงบนโต๊ะเบาๆ

​นลินอึ้งจนพูดไม่ออก น้ำตาแห่งความพ่ายแพ้ไหลพราก เธอสะบัดหน้าหนีแล้ววิ่งไปที่รถก่อนจะขับออกไปอย่างรวดเร็วท่ามกลางฝุ่นแดงที่ตลบอบอวล

. จบตอน