email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

♥เรื่องนี้เป็นคู่ของเลโอxค็อกเทล♥ ติดเหรียญแล้วนะคะสำหรับเรื่องนี้ คนที่ติดตามไรท์มาตลอดก็น่าจะทราบกันอยู่แล้วเนอะเพราะเมลแจ้งไว้ก่อนหน้านี้นานนนมากแล้วว่าถ้าลงจบจะติดเหรียญ x_x " ขอบคุณที่สนับสนุนกันมากตลอดนะคะ "

ชื่อตอน : He's Bad 45 l LEO Cupid ♥

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.2k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ธ.ค. 2560 05:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
He's Bad 45 l LEO Cupid ♥
แบบอักษร

image

(LEO PART)


อย่างที่ใครๆก็รู้กันว่าผมไม่กล้าหือกล้าอือกับเด็กตัวเล็กแค่นิดเดียวอย่าง ค็อกเทล เพื่อนสนิทของผมต่างคนต่างเป็นคนที่ตรงไปตรงมาโดยเฉพาะไอ้กายใครๆก็รู้จักนิสัยใจคอมันดีใช่มั้ย?แล้วเฉพาะพวกผมนี่แหล่ะรู้จักมันดียิ่งกว่าทุกคนแต่ก็โครตจะเหลือเชื่อที่มันยอมอยู่ใต้อนาณัติน้องมิวสิคง่ายๆ แรกก็โหดใส่เขาหลังๆมาจากไอ้เสือกลายเป็นลูกแมวไปซะงั้น..

 เอาแต่นินทาไอ้กายในใจจนลืมมองเทล..ตอนนี้ค็อกเทลลงไปนั่งคุยเล่นสนุกกับพวกเพื่อนๆของตัวเองอยู่ที่เดิมแล้วครับ ส่วนพวกผมก็นั่งคุยกันไปเรื่อยๆตามประสาผู้ชาย (ยกเว้นเรื่องหื่น) เพราะเรื่องแบบนี้จะพูดต่อหน้าภรรยาก็ไม่ได้ใช่ไหมล่ะครับ..

เดี๋ยวหูจะขาดเอา ==;; 

" เออ..ไอ้วินเซนต์มันเบรกเพลงช่วงไหนวะไอ้นิกซ์ " ผมวางแก้วเหล้าแล้วหันไปถามไอ้นิกซ์ มันเลิกคิ้วใส่ผมอย่างงุนงง

" ร้อยวันพันปีไม่เห็นมึงจะสนใจมัน..มีไรป่ะวะ " 

" กูอยากคุยกับมันหน่อย " ผมพูดสบายๆ มันก็หรี่ตาใส่ผมอย่างจับผิด..

" ... " 

" อะไรวะ..กูจะคุยกับมันจริงๆ คุยปกติไอ้เหี้ย..ไม่ต้องมาใช้สายตาแบบนั้นกับกู " ผมพูดพลางกรีดนิ้วกลางชูใส่มัน ไอ้นิกซ์มันไหวไหล่ใส่ผมครั้งนึงก่อนจะลุกขึ้นเดินไปดูบูธดีเจด้านล่าง..สักพักมันก็เดินกลับมา 

" อีกประมาณสิบนาทีมึงไปหามันเลย มันน่าจะไปยืนอัดบุหรี่หลังร้าน " ไอ้นิกซ์นั่งลงก่อนจะหันมาพูดกับผมแล้วยกแก้วเหล้าขึ้นมากระดกเข้าปาก สักพักเมียพ่วงตำแหน่งน้องชายของมันก็เดินมากอดคอมันจากด้านหลังแล้วหลังจากนั้นไอ้เถื่อนมันก็ไม่ได้สนใจอะไรผมอีกเลย...


5 นาทีให้หลังผมมายืนพิงกำแพงหลังร้านไอ้นิกซ์เพื่อรอจังหวะที่ไอ้ลูกหมาน้อยของไอ้คีย์มันเบรก..ถึงต่อให้มันไม่มาผมก็มีวิธีง่ายๆที่จะทำให้มันเดินออกมาคุยกับผมได้โดยดี...อย่างเช่น เดินไปลากคอมันกลางบูธดีเจเลยเป็นไง? (นี่คือวิธีง่ายๆของแก?/ไรท์)

" อ้าว เบรกแล้วหรอพี่วินซ์ " 

" เออดิ วันนี้คนแน่นชิบหายเลยหว่ะ..ช่วงที่กูไม่อยู่ใครเปิดเพลงวะครีม "   

" เฮียจ้างดีเจมาเปิดแทน ชื่อหรอ..ไม่รู้อ่ะพี่ ผมโครตยุ่งเลยช่วงนี้ " 

...

....

เสียงคนคุยกันอยู่ในห้องด้านหลังผมดังขึ้น..ผมยกยิ้มบางๆก่อนจะล้วงกระเป๋ากางเกงหยิบกล่องบุหรี่ขึ้นมาเคาะออกมาตัวนึงแล้วใช้ปากคาบรอ..สักพักเสียงเปิดประตูหลังร้านก็ดังขึ้นพร้อมกับร่างกายที่ไปทางเกือบจะผอมของไอ้วินเซนต์..คือมันไม่ได้ตัวหนาแข็งแกร่งแต่ก็ไม่ได้บางเหมือนค็อกเทลน่ะครับ

ไอ้คีย์นี่แม่งเอาได้กระทั่งผู้ชายตัวเกือบจะเท่ามันหรอวะ -_-'' 

" ขอไฟหน่อยดิ " พอมันเดินออกมาผมก็เปิดฉากทันที มันตกใจจนค้างไปนิดนึง...แต่แค่แปปเดียวมันก็ทำสีหน้าปกติก่อนจะยื่นไฟแช็คให้กับผม ผมรับแล้วจุดไฟที่ปลายบุหรี่ก่อนจะอัดมันเข้าปอดช้าๆ ไอ้วินเซนต์มันก็สูบบุหรี่ของมันไปเงียบๆ มีเหลือบมามองผมบ้างเป็นระยะ..แต่ตอนนี้มันไม่ใช่จังหวะที่ผมจะเข้าเรื่อง 

มันต้องรอให้ไอ้ตัวดีมาถึงก่อนสิ...

" จะตามมาถลกหนังหัวกูเรื่องน้องเทลรึไง? " ผ่านไปสักพัก..มันพ่นควันบุหรี่ออกแล้วหันหน้ามาถามผม ผมได้ยินก็ยกยิ้มทันทีเอาเข้าจริงๆผมก็พอจะรู้เรื่องของมันกับไอ้คีย์นะ..แต่ผมแค่อยากมั่นใจว่ามันจะไม่กล้ามาวอกแวกกับของรักของหวงผมก็เท่านั้นเอง

" หึ..รู้ตัวด้วย " ผมหันมาเลิกคิ้วกวนตีนมัน มันสบถเหอะออกมาก่อนจะกลอกตามองบนกวนตีนผมกลับ.. ผมแค่นยิ้มออกมาก่อนจะโยนบุหรี่ลงพื้นแล้วใช้ปลายเท้าขยี้จนมันแหลกติดพื้น 

หนุ่มลูกครึ่งที่ดูตัวโตกว่าหันหน้ามาผลักผู้ชายเหมือนกันแต่ตัวบอบบางกว่าเขาเยอะจนแผ่นหลังของวินเซนต์กระทบกับกำแพงมันไม่เบาแต่ก็ไม่แรงมากจนถึงขั้นเจ็บตัว วินเซนต์ไม่คิดว่าตัวเองจะโดนผู้ชายผมบลอนด์ทำร้ายร่างกายแบบรุนแรงหรอกแต่ก็ไม่คิดว่าจะโดนผลักติดกำแพงขนาดนี้เหมือนกัน

" อะ ไอ้เลย์! " วินเซนต์มองซ้าย-ขวาเลิ่กลั่กเหมือนจะหาคนมาช่วย เลโอดันอกมันติดกำแพงไว้ด้วยมือข้างเดียวส่วนอีกข้างก็ล้วงกระเป๋ากางเกงตนทำทุกอย่างด้วยท่าทางสบายๆแต่ดูร้ายชอบกล

" กูอายุมากกว่ามึงนะ..ควรจะรู้เอาไว้ด้วยว่ากูไม่ชอบคนปีนเกลียว " 

" อะ เออ..อืมๆเข้าใจแล้วเว้ย เอาหน้าออกไปดิ๊! "  ผมแกล้งก้มหน้าลงไปหามันเพราะหางตาเสือกเหลือบไปเห็นบุคคลปริศนาที่หลบอยู่หลังประตู..จะเป็นใครล่ะถ้าไม่ใช่ไอ้เหี้ยคีย์...

เรื่องสนุกกำลังจะเกิดขึ้นครับ ^^

" ทำไม..เป็นผู้ชายด้วยกันมึงจะสะดีดสะดิ้งทำไมเนี่ย " ผมแกล้งก้มลงไปกระซิบข้างๆหูมันจังหวะนึงก็เห็นไอ้คนที่หลบอยู่หลังฉากมันกระตุกส้นตีนเหมือนจะเดินออกมาแต่มันกลับหยุดทุกอย่างแล้วยืนอยู่ที่เดิม หึ..

กูจะคอยดูว่ามึงจะใจแข็งเหมือนปากได้อีกนานแค่ไหนกัน...คีย์เอ้ย!

" ทีมึ- พี่ยังมีเมียเป็นผู้ชายเลย ออกไปดิ! ไอ้เหี้ยพี่เลย์! " มันอึ่กอักเรียกผมด้วยสรรพนามใหม่ที่ไม่ค่อยชินหูผมเท่าไหร่แล้วผมก็มันใจว่ามันเองก็คงกระดากปากตัวเองเหมือนกัน..อืม ไอ้คีย์มันเลี้ยงมายังไงให้หมามันเชื่องขนาดนี้เนี้ย! :)

" กูจะถามครั้งเดียวนะไอ้ลูกหมาวินเซนต์..มึงยังอะไรกับเมียกูอยู่รึเปล่า? " 

" ... " 

" ... " 

" อะไรที่ว่าของพี่นี่หมายถึงอะไรล่ะวะ! " 

" ยังจะให้กูพูดอีกหรอ..งั้นให้กูพูดให้มึงฟังทั้งหมดเลยดีมั้ยทั้งเรื่องที่มึงเคยคิดจะเต๊าะเมียกูทั้งเรื่องที่มึงโดนเต๊าะ " ผมกระซิบเบาๆให้ได้ยินแค่ผมกับมันสองคน ไม่รู้ว่าไอ้บุคคลที่ 3 มันรู้เรื่องนี้หรือเปล่า..แต่ผมว่ามันคงรู้แหล่ะไม่งั้นคงไม่คิดจะเอาเรื่องนั้นมาเป่าหูผมหรอก..

" มะ มึง.. " มันเบิกตากว้างๆคงจะงงว่าผมรู้เรื่องมันกับไอ้คีย์ได้ยังไงล่ะมั้งนะ..ผมเอาหน้าออกมาเว้นระยะห่างไว้พอสมควรก่อนจะฉีกยิ้มเหมือนที่ชอบทำ..ใครๆก็เกลียดรอยยิ้มแบบนี้ของผมอ่ะ 

ทำไมล่ะ...เวลาผมยิ้มมันไม่ได้น่ารักหรอกหรอ? 

" กะ กูไม่ได้คิดอะไรแล้ว! ถ้าตอนนี้น้องมันเป็นของมึงเป็นแฟนมึงน้องมันรักมึงกูก็รู้ตัวเองว่ากูควรยืนอยู่จุดไหน..อีกอย่างวันนี้ตอนที่กูยิ้มให้น้องเทลเพราะน้องมันยิ้มให้กูก่อน..พี่จะไม่ให้กูยิ้มกลับหรอ! มันก็จะดูหยิ่งไปรึเปล่าวะ หวงเหี้ยไรไม่เข้าท่า! ส่วนตอนนี้มึงปล่อยกูก่อนพี่ กูอึดอัดเว้ย! " ไอ้วินเซนต์มันพูดจบก็ดันตัวผมออก ผมถอยออกมาแต่โดยดียอมรับว่ามันพูดตรงไปตรงมาและมีเหตุผลพอควร..ส่วนไอ้ผมก็ไม่ใจร้ายกับใครจนไม่มีเหตุผลขนาดนั้นตอนนี้ก็เลยทำแค่กอดอกยืนมองไอ้วินเซนต์ด้วยท่าทีปกติ 

" ถ้ามันเป็นอย่างที่มึงพูดเมื่อกี้..ก็ดี แต่รู้ไว้ว่ากูไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับเมียกู อ่อ..แค่ยิ้มหรือส่งสายตาก็ไม่ได้ " 

" ก็ขังไว้ที่บ้านซะเลยสิ! " 

" ต่อปากต่อคำจังนะสัส ไหน..ขอลองหน่อยว่าปากดีจริงหรือเปล่า " 

เลโอพูดแล้วเดินกลับเข้าไปใหม่อีกครั้ง มือหนาคว้าหมับเข้าที่ปลายคางเรียว บีบมันไว้จนคนตัวเล็กกว่าเจ็บแปล๊บ วินเซนต์ดันตัวเลโอเอาไว้ในใจก็ภาวนาขอให้ใครสักคนเดินมา คนโดนกระทำอย่างวินเซนต์ก็ใจเต้นตุบอย่างรุนแรงไม่ใช่เพราะหวาบหวามแต่เป็นเพราะความกลัวที่กำลังจะก่อตัวขึ้นช้าๆ ตอนนี้นึกหน้าใครไม่ออกยกเว้นไอ้คนนั้น..ไอ้คนที่ใจร้ายกับเขามากๆ 

ผมแกล้งโน้มหน้าลงไปหน้าไอ้วินซ์ที่ตอนนี้ยืนสั่นเหมือนเจ้าเข้าไปแล้ว หางตาก็เหลือบมองไอ้เหี้ยคีย์ที่ผลักประตูออกมาอย่างแรง สงสัยผมไปกระชากฟิวส์มันจนขาดเข้าซะแล้ว...ว้า~ อยากเล่นให้ใหญ่กว่านี้สักหน่อย 

พลั่ก!

​" เรียกกูมาดูเหี้ยไร!! " บุคคลที่สามปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับความเกรี้ยวกราด ผมโดนผลักออกจากตัวไอ้วินเซนต์อย่างแรงพร้อมๆกับไอ้ดีเจที่โดนกระชากให้ไปยืนอยู่ข้างหลังไอ้คีย์แทน..

" เหอะ.. " 

" คิดจะทำเหี้ยอะไรวะพี่เลย์.. " น้ำเสียงเย็นๆกับสายตาแข็งกร้าวของไอ้คีย์ทำให้ผมยกยิ้มมุมปาก..ชักเบื่อแล้วสิไอ้การทำตัวเป็นกามเทพแต่ไอ้คนที่แผลงศรใส่เสือกปากแข็งเป็นหินเนี่ย..

" ไม่เห็นต้องใช้สายตาแบบนั้นกับกู..กูก็แค่อยากรู้ว่าลูกหมาของมึงมันจงรักภักดีกับเจ้านายมันแค่ไหน " 

" กูไม่ตลก..ถ้ากูไม่ออกมามึงจะทำเหี้ยอะไร! " สรรพนามที่เปลี่ยนไปเพราะโทษะทำให้เลโอคิ้วกระตุกนิดหน่อยแต่ก็ยอมให้ได้เพราะเข้าใจอารมณ์ของคนหวงของดีเลยว่าเป็นยังไง..

" คิดว่ากูจะทำหรอคีย์?...มึงก็รู้กูรักเมียกูยิ่งกว่าอะไรดี..กูก็แค่อยากรู้ว่าเมียมึงมันปันใจให้เมียกูอยู่หรือเปล่า..อ่อ..แล้วที่กูทำทั้งหมดเนี่ยเพราะมึงเลยนะ มึงไม่อยากรู้หรอว่าเมียมึงมันจะยอมให้ผู้ชายคนอื่นนอกจากมึงหรือเปล่า.. " 

" .... " ไอ้คีย์มันเงียบไปพักนึงก่อนจะถอนหายใจออกมาหนักๆ 

" ชักช้าระวังหมาคาบไปแดก " ผมล้วงมือเข้ากระเป๋ากางเกงก่อนจะระบายยิ้มใส่มันสองตัว 

" แต่เมื่อกี้เล่นแรงจริงสัส..ถ้าไม่ติดว่าเป็นพี่...กูต่อยร่วง.. " ไอ้เหี้ยคีย์ก็ยังเป็นไอ้เหี้ยคนเดิม มันยกนิ้วชี้หน้าผมก่อนจะใช้มือข้างเดียวกันนั่นแหล่ะชูนิ้วกลางใส่ผมแล้วลากแขนไอ้วินซ์กลับเข้าไป... 

" หึ "  ผมเสยผมตัวเองขึ้นลวกๆก่อนจะเดินตามเข้าไปทีหลัง..ป่านนี้เด็กแสบของผมจะง่วงนอนหรือเปล่านะ..





image

ไม่ต้องมาทำตัวเป็นคนดี เป็นคิวปิด เพราะความจริงมันไม่ใช่! 55555 แกจะแกล้งเจ้าคีย์ก็บอกมาาาา~

#พี่เลย์คนขี้แกล้ง

พี่เลย์น้องเทล

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว