email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

♥เรื่องนี้เป็นคู่ของเลโอxค็อกเทล♥ ติดเหรียญแล้วนะคะสำหรับเรื่องนี้ คนที่ติดตามไรท์มาตลอดก็น่าจะทราบกันอยู่แล้วเนอะเพราะเมลแจ้งไว้ก่อนหน้านี้นานนนมากแล้วว่าถ้าลงจบจะติดเหรียญ x_x " ขอบคุณที่สนับสนุนกันมากตลอดนะคะ "

He's Bad 44 l ของรักของหวง

ชื่อตอน : He's Bad 44 l ของรักของหวง

คำค้น : He's bad , พี่เลย์น้องเทล , มึงร้ายกูรัก , yaoi18+

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.8k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ธ.ค. 2560 00:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
He's Bad 44 l ของรักของหวง
แบบอักษร

(LEO PART)

ผ่านมาหนึ่งอาทิตย์แล้วที่ผมกับค็อกเทลกลับมารักกันเหมือนเดิม..แบบปกติเหมือนตอนแรกๆที่เราหวานกันแบบนั้นเลยแล้วทุกวันผมก็มีความสุขมากที่มีเด็กคนนี้อยู่ในชีวิตประจำวัน ก่อนนอน ตอนตื่น หรือแม้กระทั่งจะทำอะไรก็ต้องมีน้องอยู่ที่ตรงนั้นด้วย...

เออครับ..ใครว่าจะว่าผมเห่อเมียก็เอาเหอะ!

เพราะมันคือเรื่องจริง...


ตัวเล็กของผมนอนกระดิกเท้าไปมาเล่นตัวต่อแบรนด์เลโก้อยู่กลางห้องนั่งเล่น..ซึ่งผมก็บอกให้ขึ้นมานอนเล่นบนโซฟาดีๆก็ไม่ยอมขึ้น ดื้อเสมอต้นเสมอปลายเลยใช่ไหมครับ? -_-;;

Ringgggg Ringggg~

​" พี่เลย์โทรศัพพพพท์~ " เสียงเล็กๆตะโกนข้ามมายันห้องครัว ผมวางแก้วกาแฟกับหนังสือรถแข่งแล้วเดินมาหาเทลที่ห้องนั่งเล่นทันที เด็กน้อยหันมาฉีกยิ้มแป้นให้ผมก่อนจะชี้นิ้วไปทางมือถือของผมที่วางอยู่บนโต๊ะกลางห้องนั่งเล่น..พอหยิบขึ้นมาดูก็เป็นเบอร์ไอ้กาย หึ..หนีไม่พ้นผับไอ้นิกซ์แน่นอน!

 " เออ..ว่าไง "  ร่างสูงกดรับโทรศัพท์แล้วเดินมานั่งที่โซฟาทันที ปากพูดไปสายตาคมเฉียบก็จดจ้องที่คนตัวเล็กที่นอนกลิ้งไปกลิ้งมา หมุนตัวต่อเล่นในมือเหมือนเด็กๆหึ..น่ารัก

*' หายหัวเลยนะไอ้ฝรั่งเถื่อน '*  เสียงดุๆเป็นเอกลักษณ์ของมันดังเล็ดลอดออกมานั่นแหล่ะ เรียกสติผมให้กลับมาสนใจคนในสาย ผมหัวเราะกลับไปเบาๆมันก็ฮึดฮึดในลำคอตอกกลับมาเมื่อเห็นว่าผมไม่ได้สะทกสะท้านอะไรกับประโยคแดกดันของมันเมื่อครู่นี้

' วันนี้ผับไอ้นิกซ์.. ' ​นั่นไง..กูว่าแล้ว

​" เนื่องในโอกาศไรวะ..ไร้สาระไม่อยากปะ- "  ผมแนบโทรศัพท์ไว้ระหว่างหูกับไหล่ก่อนจะอ้าแขนรับคนตัวเล็กที่เดินขยี้ตางัวเงียมากอดผม พอค็อกเทลทิ้งตัวลงทับผมก็เลยกลายเป้นว่าน้องมันนอนเกยอยู่บนตัวผมมือเล็กกอดผมไว้แน่นแล้วซุกหน้าไว้กับแผ่นอกผม..ผมใช้มืออีกข้างจับโทรศัพท์ส่วนอีกข้างก็ลูบหัวสุดที่รักไปด้วย 

เด็กอะไร กิน เล่น เหนื่อยก็นอน...

แล้วก็มาบ่นงุงิว่าอ้วน -*- 

' อย่ามาเป็นคนติดเมียเหมือนไอ้หมอหน่อยเลยไอ้เวร! ' ​ไอ้กายตวาดกลับมาเมื่อเห็นว่าผมกำลังจะบอกปฏิเสธปาร์ตี้ในคืนนี้กับพวกมัน ผมเปลี่ยนจากลูบหัวค็อกเทลเป็นเลื่อนไปตบตูดเทลแทนไอ้ตัวแสบครางอื้ออึงอยู่สักพักก่อนจะเงียบไป ทำผงกหัวขึ้นมามองทันที..

อ่า...หลับไปล่ะ 

" เออๆ เดี๋ยวกูไปก็ได้สัส..ไม่เห็นต้องโหดเลยฟัค! " ผมพูดเสียงเบาลงเพราะกลัวเมียตัวแสบจะรำคานเอาแล้วถ้าเกิดตื่นมามีหวังผมได้โดนปาค้อนแห่งความหงุดหงิดใส่หน้าแน่ๆ -.-

' แล้วจะกระซิบกระซาบเพื่อ!? '

​" ไอ้ควาย! มึงอ่ะจะเสียงดังเพื่อ?..เมียกูหลับอยู่ " 

' กูล่ะเบื่อพวกมึง..พวกกลัวเมี..    อ้าว ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ.. ' ​ หึ...ครับไอ้คุณสกาย ไอ้คนไม่กลัวเมีย! แต่ประโยคหลังๆนี่รู้สึกจะใช้น้ำเสียงต่างจากที่คุยกับกูลิบลับเลยนะครับเพื่อน..

ผมยกยิ้มมุมปากกับโทรศัพท์มือก็ยังไม่หยุดกล่อมคนตัวเล็กไปด้วย..ลมหายใจที่ออกมาอย่างสม่ำเสมอทำให้ผมรับรู้ว่าค็อกเทลหลับแบบสนิทไปแล้วจริงๆ ส่วนไอ้เพื่อเวรในโทรศัพท์ก็กำลังพูดหงุ๋งหงิ๋งอยู่กับเมียหน้าสวยของมันนั่นแหล่ะ รู้สึกว่าจะงอนจะง้อกันอยู่ล่ะมั้ง ผมฟังๆไปแล้วก็ตลกดี...

นึกว่ามีแค่ผมที่เป็นอยู่คนเดียวซะอีก =_=;; อย่างน้อยก็มีไอ้กายละเว้ยที่เคารพเมียเหมือนผม! (อย่างพวกแกเค้าเรียกว่ากลัว//ไรท์)

' โหล! เออตามนี้ๆ ' ​ตามนี้...ตามไหนของมึง

 ผมขมวดคิ้วมองโทรศัพท์ในมืออย่างไม่เข้าใจ..ไอ้เหี้ยพูดเหี้ยอะไรเข้าใจอยู่คนเดียวสงสัยหัวร้อนกับเมียเลยรีบวางสายไป ผมยืดตัวเอาโทรศัพท์ไปวางไว้ที่โต๊ะก่อนจะกลับมากระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น...นอนพักสักหน่อยก็ดีเหมือนกัน


(END LEO PART)




(Cocktail PART)


20.45 น.

​ผมกับพี่เลย์มาถึงร้านพี่ฟีนิกซ์ในช่วงเกือบๆสามทุ่ม พี่เลย์เดินจูงมือผมเข้ามาข้างในคนชั้นล่างก็เริ่มมีบ้างนั่นแหล่ะตามประสาผับนี้..เค้าว่ากันว่ามันเป็นผับที่ดังที่สุดแล้วในตอนนี้ 

พอเดินเข้ามาถึงข้างในพนักงานหลายคนก็ยกมือไหว้พี่เลย์บ้าง บางคนก็ก้มหัวให้เฉยๆ ส่วนถ้าแบบคนสนิทอย่างพี่แฮกค์ก็เดินเข้ามากอดเลยเช่นตอนนี้...

" หวัดดีครับพี่เลย์..อ้าว จับกระต่ายเข้ากรงได้แล้วหรอพี่ " พี่แฮกค์พูดพร้อมทั้งปรายสายตายมาที่ผม ผมยู่ปากใส่พี่เขาทีนึงแต่เขาหัวเราะออกมาเบาๆก่อนจะทำท่าจะเอามือมาบีบกลีบปากของผมแต่ก็ต้องชะงักเพราะเจอสายตาพิฆาตของพี่เลย์เข้าสักก่อน 

" ผมว่าผมไปทำงานดีกว่าเดี๋ยวเฮียนิกซ์มันจะแดกหัวเอา แหะๆ " พี่แฮกค์ยิ้มเจื่อนๆก่อนจะหันหลังเดินกลับไป พี่เลย์กระตุกมือผมเบาๆให้เดินนำหน้าไปก่อนเจ้าตัวตามหลังมาติดๆ.. 

ผมเบิกตากว้างเมื่อสบตากับผู้ชายที่ไม่ได้เจอกันมาตั้งนาน.. พี่วินเซนต์! -0- พี่วินเซนต์เปลี่ยนสีผมใหม่ด้วยหัวเขาดำสนิทเขาเอาหูแนบกับหูฟังก่อนจะหันไปกดนั่นกดนี่และบังเอิญสุดๆเมื่อสายตาเขามองมาที่ผม ผมฉีกยิ้มกว้างๆให้พี่วินเซนต์เขาดูอึ้งๆไปนิดหน่อยแต่ก็ระบายยิ้มบางกลับมา 

" เออ มองกันเข้าไป..จ้องตากันเข้าไว้ เผื่อจะไม่ได้เห็นหน้ามันอีก.. "  เสียงเย็นๆกระซิบข้างใบหูของผม ผมหันไปมองพี่เลย์ตาขวางทันที

" อะ อะไร! ก็แค่ยิ้มเอง ยะ อย่าไปทำอะไรพี่วินเซนต์นะ " 

" หึ..ไม่ทำเองหรอก " 

" หมายความว่าไง! " 

" ไม่มีความหมายครับ..เดินขึ้นไปข้างบนได้แล้ว มองข้างหน้าสิ!  " พี่เลย์ดันตัวผมให้เดินขึ้นบันไดไปแต่พอเห็นว่าผมจ้องหน้าเขาเพื่อรอคำตอบพี่เลย์ก็จับหน้าผมให้หันไปมองทางทันที.. 

ระหว่างที่เดินขึ้นมาชั้นสอง ผมก็เจอไอ้เตี้ยวิสกี้กำลังเดินลงมาจากชั้นสาม! อ๊ากกก~ เพื่อนรักกก

คนตัวเล็กดีใจที่เจอเพื่อนสนิทรีบวิ่งเข้าไปกระโดดกอดวิสกี้เต็มแรง...ส่วนเรืองที่คาใจเมื่อกี้ก็เหมือนจะลืมไปแล้ว เลโอยกยิ้มด้วยความพอใจก่อนจะล้วงกระเป๋ากางเกงกดเข้าแอพพลิเคชั่นสีเขียวยอดฮิตทันที ค็อกเทลเดินจูงมือวิสกี้ไปที่โต๊ะแต่พอเดินไปเจอมิวสิคกับพี่เกียร์ก็ยิ่งตาลุกวาวด้วยความดีใจ..ก็นานแล้วที่พวกเขาไม่ได้อยู่ด้วยกันแบบนี้นี่นา 

-ไลน์-

🐯​ ​LEO 🐯​​  :: กูมีไรจะให้มึงดู  

ไรวะ?  ::🔑​ KE-Y 

🐯​​LEO🐯​   :: มาร้านไอ้นิกซ์ถ้าอยากรู้ แต่กูเชื่อว่ามึงต้องอยากรู้สุดๆ

   เชี่ยไรของพี่เนี่ย..จะให้ถ่อไปทำควยไร สนามผมยิ่งยุ่งๆอยู่ ​😤😠  ​ ::🔑​KE-Y​  

🐯​​LEO🐯​  :: ลูกหมาน้อยของมึง

      สัส    ::🔑​KE-Y​​

   เออ 20 นาที!  ::🔑​KE-Y​​


จบ...ริมฝีปากยกยิ้มร้ายขึ้นมาก่อนจะเดินเข้าไปร่วมวงกับเพื่อนๆ เลโอนั่งลงตรงโซฟาเดี่ยวก่อนจะเหลือบไปมองค็อกเทลที่นั่งอยู่อีกโต๊ะ ที่รักของเค้าคุยไปหัวเราะไปด้วยความสนุกสนานร่างสูงยิ้มตามนิดๆก่อนจะรับแก้วเหล้าจากฟีนิกซ์มาดื่ม..

" เชี่ย! " ฟีนิกซ์เด้งตัวขึ้นมานั่งดีๆก่อนจะสบถคำหยาบจนเพื่อนที่นั่งคุยกันอยู่ต้องหยุดการสนทนาแล้วมองตามฟีนิกซ์ทันที และภาพที่เห็นก็ทำให้ทุกคนสะดุ้งเพราะเมียเด็กของเขากำลังพากันกระดกแอลกอฮอลเข้าปากกันแบบสนุกสนาน

" วิสกี้! ทำอะไรของมึง! " ฟีนิกซ์ลุกขึ้นยืนกระโกนออกมาเสียงดัง ก่อนจะหันไปมองเพื่อนสนิทของตัวเองอย่างเคืองๆ 

" แอบแดกเหล้าหรอห๊ะ! ไอ้สัสคินมึงดูความแสบของเมียมึงนะ! มึงดู " ฟีนิกซ์ออกปากเหน็บภาคินก่อนจะออกคำสั่งให้วิสกี้เดินกลับมานั่งที่ตักของตนเอง.. เลโอก็เหลือบไปมองแฟนตัวเองด้วยสายตาคาดเดายากเช่นเคย...

ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่...แต่ค็อกเทลก็ยอมเดินคอตกมาหาคนตัวโตโดยที่เลโอไม่ต้องเอ่ยปากพูดคำใดๆ 

" เด็กไม่ดี... "  พี่เลย์จิ้มแก้มผมเบาๆก่อนจะยกตัวผมขึ้นไปนั่งระหว่างขาเขาแล้วโอบรอบเอวผมไว้หลวมๆ ผมยิ้มเจื่อนๆให้เขา เมื่อกี้ที่พี่เกียร์ให้กินมันแค่ สองสามจิบเองนะ..

" เทลไม่เมาหรอก " 

" พูดแบบนี้ตลอด..พอเมาแล้วเป็นเรื่องตลอด " 

" ฮื่ออ..อย่าดุเค้าาซี้~ " ผมเอนตัวไปแนบชิดกับอกแกร่งของพี่เลย์ก่อนจะถูไถไปมาอย่างออดอ้อน..พี่เลย์แพ้มุขนี้ของผมน้าา~ เผื่อใครยังไม่รู้ อิอิ~ 

" ไม่อยากให้เมา..ยิ่งที่รักเมายิ่งขี้อ่อย พี่หวง.. " 


..

...

T////T  







มีการตามคนมาสกัดผู้ออกจากน้อง คนพี่มันร้ายยยยยยยย!!

มาดึกไปไหมคะ? ทุกคนคงหลับหมดแล้ว...คิดถึงนะ จุ๊บ♥



ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว