คุณคิม // เดินเข้ามาหา

สวัสดีครับ // ยกมือไหว้

ไม่เป็นไรครับ เอื้อเก็บของเสร็จแล้ว แล้วก็เลิกงานพอดี

คุณคิมมาหาอาจารย์เหรอครับ

.............. // มองหน้าคิมหันต์

ก็ได้ครับ

……….. // ยืน มองนิ่ง

( หน้าร้อนผ่าว ) // สะดุ้ง

ปะ.....เปล่าครับ ไปครับไป

// นั่งมองบรรยากาศด้านหน้า ด้วยความตื่นเต้น

สวยจังเลยครับ ( ตื่นเต้น )

// เอาหน้ารับลม // ยิ้มมีความสุข

เกิดมาเอื้อไม่เคยเห็นเรือใหญ่ขนาดนี้ ใกล้ๆ แบบนี้มาก่อนเลยครับ ( ตื่นเต้น )

...................// ชะงัก // หันมองช้าๆ

คุณคิม รู้จักชื่อเอื้อด้วยเหรอครับ

ยายเป็นคนตั้งให้ครับ // ยิ้ม

ครับ

ก็.......ตั้งแต่ยายเสียครับ ราวๆ 4 เดือน

...............( หน้าหง๋อยๆ )

ไม่อยากเจอครับ เวลาเจอใจมันจะสั่นๆ เหมือนกับว่าเราอ่อนแอ ( ใจสั่น )

เอื้อไม่ค่อยอยากอ่อนแอครับ

ถ้าเป็นเมื่อก่อน เอื้อก็อ่อนแอนะครับ เพราะเอื้อมียาย

แต่ตอนนี้เอื้อไม่อยากอ่อนแออีกแล้วครับ ( เสียงสั่น )

อุ้ย.......คุณคิมดูสิครับ เรื่อใหญ่ม๊ากก มากกกก ใกล้นิดเดียวเอง ( ตื่นเต้น ) // ยิ้มมีความสุข

//พูดเจื้อยแจ้ว

ขอบคุณนะครับ // ยกมือไหว้

วันนี้เอื้อมีความสุขมาก // จ้องตาคิมหันต์ ( หวั่นไหว )

// รีบหลบตา

มะรืนนี้ ใช่มั้ยครับ

เอื้อไม่ได้หยุดครับ

ไม่ครับไม่ อย่านะครับ เอื้อเกรงใจเพิ่งมาทำงานแท้ๆ

อีกอย่าง มันจะดูแปลกเกินไป

มันจะดู........... ( รวบรวมความกล้า )

ดูว่าเอื้อสำคัญเกินไป // เงยหน้ามองคิมหันต์

................//หันขวับมองหน้าคิมหันต์

…………… // เงยหน้ามองคิมหันต์

.....................( ใจเต้นแรง )

.................... ( ตั้งสติ )

// ดันหน้าอกของคิมหันต์ออกเบาๆ

มันจะเป็นไปได้ยังไงครับ // รีบหลบตา

................// หันมองหน้าคิมหันต์

คุณคิมอย่าพูดแบบนี้อีกนะครับ

เอื้อว่า คุณอาจจะแค่............. ( พยายามหาทางเลี่ยง )

อาจจะแค่เห็นเฮียธามกับดาวเหนือมั้งครับ คุณคิมเลยสับสน

เอาเป็นว่า..........เอื้อจะถือว่า คุณคิมไม่ได้พูดอะไรนะครับ

เอื้อขอตัวนะครับ // ยกมือไหว้ // รีบลงจากรถ วิ่งเข้าคอนโด

// เปิดประตูเข้ามาในห้อง

// รีบล็อคประตู

.....................( ใจเต้นแรง ) // ยืนสงบสติ

( ไม่ทันสังเกต )

( เหม่อๆ )

( คิดถึงเรื่องราวของตัวเองกับคิมหันต์ )

...................// ถอนหายใจ

มันจะเป็นไปได้ ยังไงกัน

คุณคิมจะมาชอบเอื้อเหรอ ( ไม่เชื่อ )

// สายเรียกเข้า ( คิมหันต์ )

// จัดอาหาร

เออ กูรู้จักแล้ว

// สายเรียกเข้า ( คิมหันต์ )

// นิ่ง // จัดอาหารต่อ

มึงไม่เคยเรียกชื่อกูหรือไง เอื้อ เอื้อ เอื้อ อยู่อย่างนั้น

................ // เสิร์ฟอาหาร

แดกข้าวแล้วก็ไปเรียนซะเบบี๋

กูยังอยู่ดี // นั่งลงตรงข้าม

.................

เหมาะสมแล้วที่มึงเรียนกฎหมาย

สาระแนเก่ง

เฮ้อ................... // ถอนหายใจ

มีดิ หนักหนามากสำหรับกู

// เล่าเรื่องราวทุกอย่างให้ดาวเหนือฟัง

มึงเขาใจกูมั้ย กูตั้งรับไม่ทัน

มึงคิด?

กูก็รู้สึกว่า หลังๆ คุณคิม มองกูด้วยสายตาแปลกๆ แถมยังพูดจาแปลกๆอีก

กูกังวลทุกตรงนั้นแหล่ะเหนือ

กูยอมรับนะว่า กูชอบคุณคิม ชอบแล้วก็รู้สึกมาตั้งแต่แรกๆ แล้ว

ชีวิตกู ไม่เคยมีใครทำให้กูขนาดนี้ กูจะรู้สึกมันเป็นเรื่องธรรมดาป่ะวะ แต่กูก็ตั้งใจว่าจะรัก จะชอบ ศรัทธาเค้าแค่ในที่ของกู

ตอนที่รู้ฐานะแท้จริงเค้า กูก็ถอยแล้วนะ

พอมารู้ว่าเค้ากับอาจารย์ญาดาเป็นแม่ลูกกัน ก็ยิ่งห่างไกลเข้าไปมากกว่าเดิมอีก

เอาจริงมึง กูรู้สึกกับเค้าได้ แต่เค้าจะรู้สึกกับกูไม่ได้หว่ะ

แต่เรื่องราวของมึง มันเดินทางมาไกลแล้ว มาไกลจนวัดหัวใจเฮียได้แล้ว

แต่เรื่องราวของมึง มันเดินทางมาไกลแล้ว มาไกลจนวัดหัวใจเฮียได้แล้ว

แต่สำหรับกู มันไม่ใช่ไง กูไม่ได้คิดว่าคุณคิมจะรู้สึกแบบนั้นกับกูได้จริงๆ

กูไม่อยากเริ่ม กูไม่พร้อมเสียใจหว่ะเหนือ ( เสียงสั่น )

โชคชะตาไม่ได้ใจดีกับกูนักหรอกนะ เพราะงั้น.......กูเลยไม่กล้า // เงยหน้ามองดาวเหนือ

ถ้ากูไม่พร้อมเสียใจ กูก็ไม่ควรเริ่มป่ะวะ ( เสียงสั่น ) // น้ำตาเอ่อ

บางทีกูก็แม่ง สงสารตัวเองเหมือนกันนะ ฮึกๆฮือๆ // ร้องไห้