// เดินสวนเข้ามาพอดี

……………… // ชะงัก // มองตาม

// เดินเข้ามาจากด้านหลัง

…………… // มอง นิ่ง

เลิกจ้องหน้าฉันแบบนี้สักทีเกล้าณคุณ

ฉันแค่อยากมาขอบใจเธอ

( รถของญาดาจอดตรงนั้นพอดี )

( กำลังหาเอกสารในรถอยู่ )

( เสียงคุ้นๆ )

// เงยหน้ามองตามเสียง ( พิมพ์ประภา - เอื้อ )

เรื่องที่เธอแกล้งทำเป็นไม่รู้จักฉันไง

แล้วก็ขอบใจที่เธอไม่บอกอะไรนิวเยียร์ ทั้งๆที่เธอมีโอกาส

ทำไมถึงไม่ไปหางานดีๆ ทำ

................. // ชะงัก นิ่ง

เธอก็ยังอวดดีเหมือนเดิมนะ

และฉันหวังว่า จะไม่มีใครรู้ว่า........เธอคือลูกของฉัน // จ้องหน้าเอื้อ

// เดินออก

( ได้ยินและเหตุกาณ์ทั้งหมด )

ลูก...............// เบิกตาโต // แอบมองเอื้อ

// แอบมองอยู่เงียบๆ

......................// มองภาพตรงหน้า ( ใจสั่นไหว ) ( สงสารเอื้อ )

// เดินออกจากห้องทำงาน // ถือพะรุงพะรัง

( ภาพเหตุการณ์วันนี้ลอยเขามาในหัว )

ขอบใจนะ // ยื่นของให้

ขอบใจนะเอื้อ

// ยิ้ม เอ็นดู

คงไม่มีต่างด้าวหลงมาทางนี้แล้วมั้ง

โอเคจ๊ะ // ขึ้นรถ // ขับออก

// มองเอื้อผ่านกระจก

เด็กคนนี้ จิตใจดีจัง ( รู้สึกเห็นใจ คิดถึงเรื่องราวที่ได้ยินมา )

// นั่งดู TV

( เหม่อ ) ( เรื่องราวของเอื้อ กับ พิมพ์ประภา ลอยเข้ามาในหัว )

// เดินเข้ามา

แม่ครับ

...............// สะดุ้ง

ว่าไงครับ

คิมทำให้แม่ตกใจหรือเปล่าครับเนี้ย

ก็พอสะดุ้งอยู่นะ // กลั้นยิ้ม

ธามไม่ได้กลับบ้านเหรอ

ครับ เฮียนอนคอนโด

เฮียของเรา เค้าไม่อยากออกเรือนบ้างหรือไง // หันมองหน้าคิมหันต์

ดูโสดนานนะรอบนี้ ไม่เห็นมีใครอยู่ข้างๆ เหมือนเราเลย

................// สะดุ้ง

วกเข้านี่ได้ไง

ก็พูดตามที่เห็น เวลา BW Chanel แพนรอบๆ สนามทีไร คิมหันต์ของแม่โซฮอตทุกที

แหะแหะ........// ยิ้มเจื่อน

จริงม๊ะ ( หยอก )

คร๊าบบบบ ........ จริงก็ได้ ก็คนมันโซฮอต

ว่าแต่....ทำไมมานั่งให้ TV ดูแบบนี้ครับ

หื้ม

ก็คิมเห็นว่าแม่เหม่อ สายตาไม่ได้ดู TV สักนิด

อืม.....จริงๆ ก็มีเรื่องให้คิดตามนิดหน่อย

ซีเรียสมั้ยครับ

ก็ไม่นะ จริงๆ ก็ไม่ใช่เรื่องของเราหรอก แต่บังเอิญไปอยู่ในเหตุการณ์แบบไม่ตั้งใจ พอได้เห็น ได้ยิน มันก็อดคิดตามไม่ได้

โดยเฉพาะ มันเกี่ยวกับเอื้อ เด็กที่ช่วยชีวิตแม่ แม่ก็เลยแอบคิดตาม

เอื้อ

ใช่ ก็เด็กที่คิมรู้จักนั้นแหล่ะลูก

มีอะไรเหรอครับ ( เริ่มสนใจ )

...................// หันมองหน้าคิมหันต์

// เล่าเรื่องราวให้ฟัง

.................

.................( อึ้ง )

คือยังไงดี พอได้ยินคำว่า ลูก หน้าแม่ชาไปหมด

เอื้อ เป็นลูกน้าพิมพ์ ( ตกใจ )

อื้ม............ // พยักหน้า

คำนี้ออกจากปากน้าพิมพ์เอง แม่ได้ยินกับหูตัวเองเลยด้วย

แล้ว............. // มอง งงๆ

แม่เดานะ แม่คิดว่าเอื้อน่าจะเป็นลูกติดของน้าพิมพ์

ส่วนหนูนิวเยียร์ ก็เป็นลูกน้าพิมพ์กับท่านคณบดี

...................

แม่รู้สึกเจ็บปวดแทนเอื้อเลย แม่ว่า......มันหนักมากนะ สำหรับเด็กคนหนึ่ง

ภายใต้ความสดใสเอื้อซ่อนแผลใหญ่ไว้เลยนะ

ถ้าเป็นแบบที่คิดจริง คุณพิมพ์ไม่น่าโอเคที่มีเอื้อ เลยขอให้เอื้ออย่าบอกใครว่าเป็นลูก

..................// นั่งฟัง ( อึ้ง )

นิวเยียร์สมบูรณ์พร้อมทุกอย่าง ในขณะที่เอื้อก็ขาดทุกอย่างเช่นกัน

คนเป็นแม่ ไม่รู้สึกอะไรบางเลยหรือไง

มันหนักมากเลย ว่ามั้ยคิม // หันมองหน้าคิม