พี่เพลง แบมอยากไปเที่ยวกรุงเทพอ่ะ

แค่ความคิดก็เป็นภาระแล้วแบม

ไอ้หลิว ไปรับจ้างขัดหม้อตามวัดเหอะมึงอ่ะ ขัดกูได้ ขัดกูดี

ให้กูลงจากดอยบ้างเต๊อะ เผื่อกูวาสนาดี ไม่ต้องเจอแต่คนป่าคนดอย

// กลั้นขำ

เดี๋ยวกูจะฟ้องอ้ายภณ

แฮร๊.........ไอ้หลิว มึงหยุด เดี๋ยวหูกูชาอีก

ตอนแรกก็เป็นผัวอยู่ดีๆ ไปมาเดบิวต์เป็นพ่อกูเฉย // บ่นแง๊วๆ

โหววว อีกนานมั้ยเนี้ย

ทำยังกับหนีใครมาอย่างงั้นแหล่ะพี่เพลง

แวะถ่ายรูปที่สวนกุหลาบมั้ย

เอ่ยชื่อปุ๊บ เห็นหน้าปั๊บ

// จอดรถเอทีวี

ไปไหนกัน

จะไปแตะขอบฟ้าอ้ายภณ

สวนกุหลาบกำลังสวยเลย

สวยขนาดไหน // ลอยหน้า ลอยตา

ก็สวย...........กว่าแกแล้วกัน // ดีดหน้าผากเบาๆ ด้วยความเอ็นดู

งั้นก็ปั่นตามมานะ // ขับรถออก

คืนนี้นะ ถ้ามาเคาะประตู จะไม่เปิดให้เลย มาบอกว่าดอกไม้สวยกว่าได้ไง // โวยวาย

มีกุญแจเว้ยไอ่หนู ฮ่า ฮ่า // ขับหนี

หื้มมมม ท้าทายระบบเมีย เจอดีแน่ // ปั่นจักรยานไล่ตามภณ

เซอร์ไพรส์

เซอร์ไพรส์มั้ยพวกเธอ

ไหนบอกว่าอาทิตย์นี้ไม่มาครับ เอ๊ะๆๆ ........ // ยิ้ม

ก็..............// หันมองหน้าฮิลล์

นาบีเทพีแห่งความรัก // อมยิ้ม

ก็หมายถึง มีความรัก สดใสดี เลยเป็นเทพีแห่งความรัก มาแจกความรักพวกเธอไง // ยิ้ม กลบเกลื่อน

ก็แหม..... จะไม่ให้เป็นเทพีแห่งความรักได้ไงครับ ความรักของบอสฮิลล์กับบอสนาบี หวานเจี๊ยบขนาดนี้

// แอบ อมยิ้ม

เย็นนี้พวกเธอไปคุมลานแคมป์ปิ้งให้บอสหน่อยสิ พอดีวันนี้นัดเพื่อนๆ มาแคมป์ปิ้ง

บอสอยากได้คนรู้ใจไปดูแลหน่อย เพราะว่าจะเป็นโซนไพรเวท แยกออกจากโซนลูกค้า

เพลง เธออยู่ที่นี่มีความสุขดีหรือเปล่า

ไม่คิดถึง........

// สะกิดนาบี

ไปพักดีกว่าเธอ ไหนบอกว่าง่วง

ง่วงจริงด้วย ถ้างั้น 5 โมงเย็นเจอกันที่ลานแคมป์ปิ้งโซน A นะ

พี่เพลงหนีใครมาจริงๆ ด้วย

ที่หลิวถามไม่ใช่อะไร หลิวว่าหลิวมองออก

เพราะไอ่หลิวมันก็หนีผัวมาเหมือนกัน // ชะโงกหน้ามา

หื้ม...............// แกล้งข่วนหน้าแบม

ข่วนหน้าแม่งเลย

Café In Love ตรงไหนก่อนนนน

นี่มันคลับฟรายเดย์เดอะซีรีส์ชัดๆ ศาลาคนเศร้าแท้ๆ

กูหายเศร้าแล้วเถอะ

อย่าให้กูได้ยินเสียงกระซิก กระซิก นะ

จะไปได้ยินได้ไง เพราะเสียงมึงกับเสียงอ้ายภณดังกว่าเสียงกระซิก กระซิกกูตั้งหลายเดซิเบล // อมยิ้ม

ย๊ะ..........// หันขวับ

อ้ายภณนะอ้ายภณ เสียระบบหมด กูไปดีกว่า // เดินหนี

ก็ยังไม่เท่าไหร่ เเต่ว่าอยู่ได้เเล้ว

ทุกวันนี้ก็ยังเจอนะ นานๆ เจอที ก็ยังยิ้มให้กันได้อยู่

เหมือนจะเจ็บ แต่เอาเข้าจริง ถ้าเราอยู่ด้วยกันอาจจะเจ็บกว่านี้ก็ได้ ถอยออกมายังยิ้มให้กันได้นะ

หนีจากไร่ชาด้านหน้า มาอยู่ไร่นี้ 1 กิโลพอดี

จริงๆ ตอนแรกก็ว่าจะหนีไปไกลๆ กว่านี้ พอดีกลัวคิดถึง อยากเห็นหน้า ก็เลยมาอยู่ตรงนี้ // ยิ้ม

ก็หลิวไม่ได้เลิกรักเค้าสักหน่อย แค่ยอมรับความจริง

ลูกเจ้าของไร่ชากับยาจก รักกันได้ไง // หน้าหง๋อยๆ

แม่ของหลิวเป็นคนงานเก็บใบชาที่ไร่นั้น หลิวไปช่วยแม่เวลาเลิกเรียน เค้าก็ชอบเอาตัวมาใกล้ๆ หลิว

แล้วเราก็รู้สึกดีต่อกัน ใจตรงกัน แต่รักกันไม่ได้ เพราะเราเป็นยาจก

ครอบครัวเค้าน่าจะไม่ยอมรับหลิวหรอก หลิวรู้ตัว

ก็เลยเว้นระยะเอง ถอยออกมาเอง ก่อนที่อะไรมันจะไปไกลกว่านี้

เราก็เลยต่างกลับมาอยู่ที่เดิม ตอนที่ไม่ได้รู้สึกอะไรต่อกัน

สตอรี่ก็แค่นี้

สู้ๆ นะพี่เพลง หลิวเชื่อนะว่า คนเราถ้ามันจะใช่ หนียังไงก็ไม่พ้นหรอก

แต่ถ้าไม่ใช่ ใกล้แค่ไหนก็เหมือนไกล