email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

♥เรื่องนี้เป็นคู่ของเลโอxค็อกเทล♥ ติดเหรียญแล้วนะคะสำหรับเรื่องนี้ คนที่ติดตามไรท์มาตลอดก็น่าจะทราบกันอยู่แล้วเนอะเพราะเมลแจ้งไว้ก่อนหน้านี้นานนนมากแล้วว่าถ้าลงจบจะติดเหรียญ x_x " ขอบคุณที่สนับสนุนกันมากตลอดนะคะ "

ชื่อตอน : He's Bad 4 l Who is he ?

คำค้น : นิยายวาย,Yaoi,เลโอค็อกเทล,He's bad

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.1k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 14 มี.ค. 2561 23:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
He's Bad 4 l Who is he ?
แบบอักษร

" อะ ไอ้พวกเหี้ย!! "


เสียงโวยวายของคนที่ผมคุ้นเสียงทำให้ผมต้องยอมหรี่ตาขึ้นมาอย่างอ่อนใจ เมื่อกี้กำลังฝันว่าได้กินคัพเค้กชิ้นโปรดที่ชอบกินด้วยสิ =^= ใครกันที่เป็นต้นเหตุทำให้พี่เกียร์ผู้น่ารักของผมต้องแหกปากเสียงดังขนาดนี้!?

" เฮ้ยๆ ด่าใครเหี้ยครับ..เหี้ยอะไรจะหล่อขนาดนี้..ใช่มั้ยครับ? น้องค็อกเทล "

เมื่อตั้งสติครึ่งหลับครึ่งตื่นของตัวเองได้..ผมก็หันไปมองคนตรงหน้าแบบเบลอๆ ผู้ชายลูกครึ่งผมสีบลอนด์มันมาตื่นสลอนอยู่ในห้องพี่เกียร์ได้ยังไง!? ส่วนข้างๆ ก็มีพี่สกายที่เรียนอยู่วิศวะรูมเมทของไอ้มิวเพื่อนผมด้วย..

" อ่ะ!? " ผู้ชายคนนี้ทำผมงงหนักเข้าไปอีก เมื่อเดินเข้ามาหาผมกระชากข้อมือของทำให้ลุกขึ้นแล้วโอบไหล่ผมออกจากโซฟาตัวนั้น ผมซึ่งตัวเล็ก? (เตี้ย) กว่าเขาอยู่มากก็โดนลากมาได้อย่างง่ายดาย

" กาย!! พอเลยนะไอ้เหี้ย! ทำอะไรของมึงห๊ะ? เลิกหาเรื่องคนอื่นเค้าสักที! มึงจะมาพากูกลับไม่ใช่หรอ..ไปสิ! กูจะกลับกับมึงนี่ไง! " เสียงเล็กๆ ของไอ้มิวตะโกนแหกปากออกมาเป็นคนที่สอง แต่เสียงเล็กนี้กลับหยุดพายุที่กำลังจะถล่มห้องพี่เกียร์ได้อย่างง่ายดาย..ไอ้มิวโดนพี่สกายกระชากข้อมือออกไป ผมหันไปมองหน้าพี่เกียร์อย่างสับสนเพราะกำลังงุนงงว่าเกิดบ้าอะไรขึ้น!?

" เอ๊ะ!? คุณ! " แล้วยังไม่ทันที่ผมจะเดินไปถึงตัวพี่เกียร์ ร่างกายของผมก็โดนผู้ชายตัวสูงจูงมือออกมาจากห้องนั้นนัยต์ตาทรงเสน่ห์ของเขามองมาที่ผมเป็นระยะๆ เหมือนจะสะกดให้ผมเดินตามเขาอย่างโดยดี..

แล้วมันได้ผล..



ห้านาทีต่อมาผมโดนยัดเข้ามาอยู่ในรถของพี่สกาย โดยที่ผมกับผู้ชายผมบลอนด์นั่งอยู่เบาะหลัง มิวสิคนั่งแข็งเป็นหินอยู่เบาะข้างคนขับ ส่วนพี่สกายรายนั้น..ไม่อยากพูดถึง =_=;;

พี่เขาจะน่ากลัวไปไหนเนี้ย...

" ยูจะนั่งตัวตรงไปมั้ย..? " คนข้างๆ ปริปากพูดกับผมก่อน ผมชำเลืองสายตามามองเขาแค่นิดๆ ย้ำว่านิดๆ เท่านั้นเพราะทุกครั้งที่ผมมองหน้าเขา สายตาคู่นั้นมันมีพลังทำลายล้างมหาศาลต่อจิตใจอันน้อยนิดของผมจริงๆ (ค่อยๆ ลูก/ไรท์)

จะ ใจเต้น ตึกตัก รวดเร็วและรุนแรง เหมือนเจอขนมเค้กชิ้นโปรดวางอยู่ตรงหน้าหน่ะ.. -///-

" มึงจะลงไหนไอ้เลย์ " พี่สกายมองผ่านกระจกมาที่หลังรถ สายตาสีนิลล์นั้นคมกริบแม้พี่เค้าจะไม่พูดออกมาว่าโมโหแค่ไหน แต่ทำไมผมรู้ T_T พี่สกายน่ากลัวชะมัด!

" บ้านกู "

15 นาทีให้หลังผมก็โดนลากลงจากรถคันหรูของพี่สกายแบบไม่มีปรี่มีขลุ่ย เกลียดตัวเองเวลาเบลอๆ เหมือนกันนะครับ -*- ที่จริงผมอยากอาระวาดและแย้งไอ้หัวสีทองนี่หน่อยแต่กลัวว่าถ้าเสียงดังจะโดนพี่กายที่เป็นเจ้าของรถดุเอา แล้วผมก็มั่นใจว่าวินาทีนั้น..ไอ้มิวสิคก็ช่วยอะไรผมไม่ได้ Y.Y

" นี่คุณ! "

" ... "

" นะ นี่!! พาผมมาที่ไหน! " ผมจับที่มือหนาใหญ่ที่ดึง กระชาก ลาก! ข้อมือผมให้เดินตามเขาเข้าไปที่บ้านหลังหนึ่งซึ่งผมเดาว่าเป็นบ้านของเขาเอง (ได้ยินที่เขาพูดตอนอยู่บนรถ)

" บ้านไอ " เขาหันกลับมาขมวดคิ้วจนยุ่งใส่ผมที่ขืนตัวเองยืนอยู่หน้าบ้าน ก่อนจะพูดสั้นๆ เพื่อตัดความรำคาญ

" มะ มาทำไม..ครับ " เขาไม่ตอบแต่ออกแรงดึงมือผมให้เดินตามไปอีกครั้ง ครั้งนี้เขาบีบที่ฝ่ามือผมเบาๆ เหมือนจะเตือนว่าถ้าผมขัดขืนจะโดนบีบแรงกว่านี้

ผมนั่งอยู่โซฟากลางบ้านของเขาด้วยท่าทางตื่นๆ อันที่จริงผมยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าผมมีเหตุจำเป็นอะไรจะต้องมาที่บ้านของเขา..ที่เป็นผู้ชายที่ผมยกให้เป็นหมายเลขหนึ่งของบุคคลอันตราย (ต่อหัวใจ) -///-

แหม..ก็เขาหล่อ

" มีแต่ผลไม้เท่านั้นที่ น้องจะพอทานได้..จะทานไหม? " เขาเดินกลับเข้ามาที่ห้องโถงกลางบ้านก่อนจะใช้มือทั้งสองข้างท้าวที่โซฟาข้างหลังผมแล้วชะโงกก้มลงมาใกล้ๆ ใบหน้าของผม ผมย่นตัวลงมานิดหน่อยก่อนจะเบนหน้าไปทางอื่นด้วยความตกใจ...

จะยื่นหน้าเข้ามาใกล้ทำไม! อะ ไอ้หัวทองนี่!! T//T

" ผะ ผ ..มไม่ทาน คะ ครับ " ผมพูดเสียงเบามากแถมยังตะกุกตะกักนิดๆ กะ ก็คนมันตกใจ..

" ฮะ? "

" อื้ออ ยะ อย่าก้มละ ลงมา! ใกล้หน้าผม! " ผมหลับตาปี๋แล้วเอามือยันหน้าผู้ชายอันตรายเอาไว้ได้ทันก่อนที่เขาจะก้มลงมาใกล้ผมมากกว่านี้! แต่รู้อะไรไหม..เขาแกล้งผมด้วยการหัวเราะหึในลำคอเบาๆ แล้วพรมจูบฝ่ามือผมเล่นอยู่นั่น!

" ค คุณ!! "

" ไอจำได้ว่าเคยบอกชื่อยูไปแล้วนะ " เขาพูดขึ้น ทำให้ริมฝีปากนั้นขยับยุกยิกอยู่ที่ฝ่ามือของผม..รู้เลยว่าตอนนี้ฝ่ามือของผมร้อนมากเหมือนมีคนเอาไฟมาเผา ผมเอามือออกจากใบหน้าหล่อๆ นั่นแล้วมุดออกมาจากโซฟาตัวนั้น

บางที..การถอยหลังออกไปอีกสามก้าวอาจจะดีขึ้น

อาจจะ..ทำให้ผมควบคุมอัตตราการเต้นของหัวใจได้ง่ายขึ้น T//T

" ว่าไง..ลืมชื่อกันหรอ? " เขายังทำตัวตามสบายโดยการเดินวนมานั่งที่โซฟาแล้วไขว่ห้างกระดิกเท้าไปมา นิ้วชี้เรียวยาวนั่น..กระดิกเรียกผมให้เดินไปหาเขา

แต่ใครจะไปกันเล่า!

" คุณเป็นใคร ..ครับ " ผมยังยืนอยู่ที่เดิม ที่จริงผมจำได้ทุกอย่างทั้งชื่อของเขา แล้วก็..จูบแรกที่เขาขโมยไปจากผมด้วย! -//-

" ให้โอกาสถามใหม่.. " เขาพูดแค่นั้นก่อนจะเอนตัวไปข้างหลังแล้วหลับตาพริ้ม ส่วนขาก็ยังกระดิกไปมาสร้างความหงุดหงิดให้ผมอย่างมาก! เพราะผมรู้ว่าเขากำลังจงใจแกล้งผม!

คิดว่าหล่อแล้วจะทำอะไรก็ได้ใช่ไหม!?

" ต้องการอะไรครับ "

" มานั่งนี่ก่อนแล้วจะบอก... " เขาตบปุปๆ ที่โซฟาข้างๆ ตัวเขา เป็นเชิงบอกว่าให้ผมไปนั่งข้างๆ เขานั่นแหละ..อันที่จริงยืนแบบนี้มันก็เมื่อย (หราาา/ไรท์) ผมเลยยอมเดินเข้าไปนั่งที่โซฟาตัวเดียวกันกับเขา แต่...ความห่างนี้บ่งบอกชัดเจนว่าผมกำลังกลัวเขาใช่หรือเปล่า?

ผมไม่ได้กลัวนะ!

" ตกลงคุ- ..อ๊ะ! นี่!! " ผมโดนกระชากแขนจนหัวกระแทกเข้าที่อกแกร่งของเขาเข้าจังๆ ตอนนี้เลยกลายเป็นว่าผมนอนทับตัวเขาอยู่ ผู้ชายข้างล่างไม่ยอมปล่อยผม ทำออกแรงกอดเอวผมแน่นขึ้นมากกว่าเดิมเมื่อผมเริ่มดิ้น!

" พี่ชื่ออะไรครับ..หืม " เขาพูดแล้วยิ้มชนิดที่แบบทำผมละลายสลายหายไปจากตรงนี้ได้เลย -//-

" คะ คุณ..ล เลโอ ครั- อื้ม! "

" บอกให้เรียกว่ายังไงครับ? " นิ้วชี้ถูกถอนออกจากปากของผมทันทีที่เขาพูดจบประโยค..ตะ แต่!! อยู่ดีๆ มาเอานิ้วสอดเข้าปากคนอื่นเขาได้ยังไงอ่ะ ไอ้ผู้ชายบ้า! T//T

" พะ พี่เลย์! พอใจคุณยัง!? อย่านะ! " ผมตระครุบนิ้วเรียวนั้นไว้ก่อนที่มันจะถูกยัดเข้าปากผมอีกครั้ง ..ให้ตาย! นี่เขากำลังจะทำบ้าอะไรกับชีวิตผมเนี่ย!?

" พี่เลย์..เรียกแบบนี้ตลอดนะครับ "

" ... " ผมพยักหน้าหงึกหงักเป็นการตอบตกลงก่อนจะใช้มือทั้งสองข้างยันหน้าอกเขาไว้เพื่อพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นไปนั่ง..แต่ความพยายามของผมดันพังไม่เป็นท่าเพราะผู้ชายบ้าพลังคนนี้ออกแรงกระตุกแขนผมด้วยมือของเขาแค่ข้างเดียว

ผมกับมานอนจุ้มปุ้กอยู่บนอกเขาอีกแล้ว..

" นี่! คุ- พี่เลย์! "

" ครับ..พี่เลย์เอง " มุมปากของผู้ชายอันตรายกระตุกยิ้มกวนบาทาใส่ผม ยิ่งเห็นแบบนั้นมันชวนให้ผมหงุดหงิดในใจขั้นสุดแต่ดันทำอะไรไม่ได้สักอย่าง!

เขาชักมีอิทธิพลกับชีวิตผมมากไปแล้วนะ! เขาคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน! -^-

" โอ๋ๆ อย่าทำหน้างอใส่พี่เลย์สิครับ "

" ... " ผมไม่ตอบ ไม่พูดอะไรออกไปทั้งนั้น..เอาหัวซบอกเขาไว้ตามที่เขาต้องการ! อยากกอดมากใช่ไหม! อยากให้นอนทับมากใช่ไหม!

" เดี๋ยวพาไปเลี้ยงขนมนะ " หืม...

" ... " คำว่าขนมทำให้ผมหูผึ่งนิดหน่อย..นิดหน่อยเท่านั้นนะฮะ -///-

" เอ..หรือว่าน้องเทลอาจจะไม่ชอบกินคัพเค้กน้า~ "

" เทลชอบฮะ! อะ เอ่อ.." ผมผงกหัวขึ้นมาตอบคนข้างล่างตัวเองอย่างลืมตัว สติกลับมาอีกทีก็เพราะรอยยิ้มกับสายตาจอมเจ้าเล่ห์นี่แหล่ะ T///T


ทำไมถึงเป็นคนเห็นแก่กินขนาดนี้ไอ้ค็อกเทล!








ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว