จะมองอีกนานไหม // เธอถามหญิงสาวตรงหน้าเพื่อเรียกสติ

เธอจอดรถที่ไหน

ดี งั้นไปที่รถเธอกัน // พูดจบเธอก็เดินออกไปทันที

ไหนเร็วสิ // พูดเร่งให้นานะเดินให้เร็วขึ้น เพราะไม่รู้ว่ารถคันไหน

.เคาะกระจก

เธอควรมาเปิดประตูให้ฉันด้วย

เเต่ฉันเป็นเจ้านายของเธอ

เธอมีหน้าที่ดูแลฉันอย่าลืมสิ

.ยืนเฉยไม่ยอมขึ้นรถ

.ชี้ไปประตูด้านหลัง

.เดินขึ้นไปนั่งบนรถเรียบร้อย

เดี๋ยว

เพื่อความปลอดภัยเธอต้องคาดเบ้ลล์ให้ฉันด้วย // เธอออกคำสั่งอีกรอบ

ดาเจเขาจะว่ายังไงนะ

ถ้ารู้ว่าผู้จัดการส่วนตัวเขาไม่ผ่านการทดลองงานเนี่ย // พูดขู่

เสร็จเเล้วก็ไปขับรถสิ

จะมาบอกฉันทำไม // ทำหน้าเก๊กเสียงขึมใส่

ใช่ค่ะ พอดีพรุ่งนี้คิมมีไปธุระที่ต่างประเทศ

คงต้องรีบกลับไปดับกระเป๋า

แต่คิมไปทำงานนะคะ

ถ้าเธอไปด้วยคงไม่สนุกแน่ๆเลยเอาไว้เราไปด้วยกันรอบหน้าดีกว่านะ // พยายามพูดปลอบใจ

จริงสิคะ คิมโกหกไม่เก่งซะด้วยสิ

งั้นวันนี้เราแยกย้ายกันก่อนดีเนอะ // ยิ้มหวานให้

บ่นอะไรคนเดียว

ไปได้เเล้วออกรถ // ออกคำสั่ง

อืม // ตอบกลับสั้นๆ

ไปคุยเรื่องธุรกิจนิดหน่อย

ไม่ต้องหรอก

เธอเเค่กลับไปดับกระเป๋าเตรียมตัว

ใช่ พรุ่งนี้เธอต้องเดินทางไปญี่ปุ่นพร้อมกับฉัน // พูดด้วยหน้าตานิ่งเฉย

ขับรถภาษาอะไรของเธอเนี่ย // โวยวาย

ว่าเธอขับรถภาษาอะไรของเธอ

ห๊ะ // ทำหน้า งง

ก็ใช่ไง เธอจะตกใจอะไรเนี่ย

ญี่ปุ่นมันน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ

แล้วทำไม

เธอมีปัญหาอะไร

ฉันไปญี่ปุ่นฉันก็ไปทำงาน ไม่ได้พาเธอไปเที่ยวสักหน่อย

ก็ไม่เห็นต้องเตรียมตัวอะไรเลย

แค่เดินทางไปกับฉัน

เป็นผู้จัดการภาษาอะไรเนี่ย

เรื่องมากชิบเป๋งโน่นก็ไม่ได้ นี่ก็ไม่ได้

เเล้วแบบนี้เธอจะดูแลใครได้นานะ

เธอจะไม่ไปก็ได้นะ

ฉันเองก็ไม่อยากทำงานร่วมกับคนที่ไม่เป็นมืออาชีพเหมือนกัน

ก็เธอไง

งั้นก็ช่วยเเสดงให้ดูหน่อยได้มั้ยคะ // ทำเสียงเหยียด

หกโมงเช้า

ฉันต้องไปถึงนู้นให้ไวที่สุด

เธอโอเคใช่มั้ยย // ถามย้ำเพื่อความแน่ใจ

โอเค

งั้นพรุ่งนี้เจอกันห้าโมงเช้าที่สนามบินนะ // พูดจบก็ยิ้มบางมุมปากเอนหลังพร้อมหลับตานอน

ยังไม่นอนอีกเหรอดึกมากเเล้วนะ // ถามเพื่อนที่นั่งอยู่โซฟากลางบ้าน

แกจะรอฉันทำไมเนี่ยย

แกจะต้องรักษาสุขภาพรู้มั้ย

ไม่เป็นไรหรอกก

ช่วงทดลองงานมันก็หนักเป็นธรรมดา // เธอตอบเพราะไม่อยากให้เพื่อนเป็นห่วง

แน่สิ ไหวอยู่เเล้ววว

สบายมากไม่ต้องห่วงฉันนะแก

ไปนอนได้เเล้ว // เธอพูดไล่เพื่อนไปนอน

พรุ่งนี้ฉันต้องไปญี่ปุ่น // เธอพูดขณะกำลังเดินอยู่

ก็ไปกับอี่ตาบอสบ้าอำนาจนั่นแหละ

ไม่ใช่เขาเเล้วจะใครที่ไหนอีก

ไม่รู้เหมือนกัน

ฉันลืมถาม เขาบอกแค่ให้ฉันมาจัดกระเป๋าให้เรียบร้อยเเล้วไปเจอเขาที่สนามบิน

ตอนห้าโมงเช้า

ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันไปนอนบนเครื่อง

ไม่เอาสิ อย่าพูดแบบนี้

ตอนนี้ชีวิตของเธอกำลังจะไปได้สวยเลยนะ บริษัทก็เริ่มโปรโมทเธอมากยิ่งขึ้น

อีกไม่นานเพื่อนฉันคงจะดังระดับโลกแน่ๆเลย // ส่งยิ้มให้

เหนื่อยอะไรกัน อย่าคิดมาก // จบไหล่เพื่อนพลางปลอบใจ

เเยกย้ายเข้านอนเถอะ

ฉันจะเก็บของด้วยเดี๋ยวห้าโมงฉันต้องไปสนามบินเเล้ว

พักร้อนอะไรย่ะ เพิ่งทำงานได้แค่อาทิตย์เดียวเริ่มเอาใหญ่เเล้วนะ // พูดหยอกล้อเพื่อน

อื้มเเล้วเจ๊ตะวันเป็นไงบ้าง

เจ๊เขาดูแลเธอดีมั้ย

อดทนอีกนิดด

อีกไม่นานเกินรอเเล้ว

ไม่เอาหน่าา

เราต้องเป็นมืออาชีพสิ

อย่าให้ใครมาดูถูกเราได้

ไม่ต้องหรอกก

เดี๋ยวฉันขับรถไปเองดีกว่าา

เธอค่อยไปขับรถกลับก็เเล้วกันนะเพราะฉันไม่รู้ว่าจะต้องไปกี่วัน

มีอะไรเหรอคะ // น้ำเสียงงัวเงีย

อ่อได้ค่ะป้า // หยิบกระเป๋าเเล้วเดินไปโซนอื่น

.ก้มมองเวลาที่นาฬิกาข้อมือตัวเอง

ไม่มีจริงๆเหรอคะ // ถามย้ำ

ขอบคุณมากๆเลยนะคะ // ยิ้มให้

ไม่มีการเดินทางไปญี่ปุ่นเเล้ว เมื่อวานที่ยัยนั่นบอกมันคืออะไรกันแน่ // เธอคิดในใจ

.ขับรถไปยังปลายทางที่รู้ว่าที่ไหน

.เธอกดกริ่งหน้าห้องรัวๆ

มีทำอะไรเเต่เช้าเนี่ยย

ไม่หลับไม่นอนหรือยังไง // งัวเงียจากการตื่นนอน

ไปญี่ปุ่น ไปทำไรเหรอ // ทำงง เหมือนคนหน้าไม่รู้ไม่ชี้

จริงเหรอ ฉันบอกเธอว่าอย่างงั้นจริงๆเหรอ // ตีมึน

ถามจริง

ดูไม่ออกจริงๆเหรอ เรื่องแค่นี้

ก็ไม่น่าถาม

เธอก็น่าจะรู้อยู่ว่าฉันต้องการอะไร // ยิ้มกวนประสาท

ก็ไม่ได้ว่าอะไร

ถ้าคิดว่าตัวเองทนไหวก็เชิญ

เเต่เชื่อได้เลยเธอไม่โดนแค่นี้เเน่

อันนี้มันคือน้ำจิ้ม // ยกยิ้มม

มั่นใจตัวเองจริงๆเลยนะ

แม่สาวน้อย // มองนานะตั้งเเต่หัวจนถึงเท้า

.ขยับตัวเข้าใกล้นานะจนติดฝาผนัง

ทำไม

ทำไมเธอกลัวฉันเหรอ

ปากดีให้มันตลอดนะ // กระซิบข้างหู

.เดินกลับเข้าไปยังห้องนอนตัวเองทันที

โอ้ย!! ขอโทษค่ะขอโทษ // ข้าวของหล่นกระจาย

ขอโทษอีกรอบนะคะ

คือฉันไม่ทันเห็น // รู้สึกผิด

ขอบคุณค่ะ // ยิ้มรับของที่ยื่นมา

หือ ทั้งหน้าตาทั้งนิสัยแถมยังมีน้ำใจอีกยังมีอีกเหรอบนโลกใบนี้ // เธอคิดในใจ

อุ้ย ไม่เป็นไรเลยค่ะ

เดี๋ยวฉันถือไปเองมันจะดีกว่า

เอ่องั้น ขอบคุณค่ะ // แบ่งขอในมือยื่นให้เเล้วเดินนำไปที่รถ

ขอบคุณนะคะ คุณเอ่อ,...

ขอบคุณนะคะคุณโอ // ยิ้มหวานตอบ

ฉันชื่อ นานะ นะคะ // แนะนำตัวเอง

ใช่ค่ะ

เเล้วคุณโออยู่แถวนี้ด้วยหรือเปล่าคะ

อ่อ งั้นยังไงก็ขอบคุณเเละยินดีที่ได้รู้จักนะคะ // ยิ้มหวาน

ถ้ามีโอกาสเจอกันอีกครั้งหน้า

นานะขอเลี้ยงกาแฟคุณเเทนคำขอบคุณนะคะ // น้ำเสียงอ่อนโยน

เอางั้นเหรอคะ // น้ำเสียงลังเล

อ่อ ไม่ใช่แบบนั้นหรอกค่ะ

ถ้าคุณโออยากทานกาแฟวันนี้ก็โอเคค่ะ // ยิ้ม

ตรงหัวมุมตรงนู้นมีร้านกาแฟบรรยากาศดีอยู่

งั้นเราไปนั่งร้านตรงนั้นก็ได้ค่ะ

ได้ค่ะ // เธอยิ้มให้ก่อนจะขึ้นรถเเล้วขับนำไป

เมนูขนมก็อร่อยนะคะ

ลองสักหน่อยก็ดีนะคะ

งั้นเดี๋ยวนานะสั่งเมนูโปรดของนานะมาให้คุณโอลองทานดีกว่า // ยิ้มให้

.ยกมือเรียกพนักงานสั่งออเดอร์

เป็นไงบ้างคะ

กาแฟรสชาติโอเคมั้ย

แหมม

เจอกันครั้งเเรกก็ชมกันขนาดนี้เลยเหรอคะ

ไม่รู้ละ นานะคิดจริงนะคะ555 // พูดเเล้วก็ขำ

คุณโอคิว คุณโอคิวคะ // พยายามเรียกคนตรงหน้าให้ได้สติ

นี่ขนมที่นานะชอบ

ลองทานดูสักหน่อยนะคะ // ส่งขนมพร้อมช้อนไปให้

เป็นไงบ้างคะ

เห็นมั้ยนานะบอกเเล้ว // พูดด้วยอาการดีใจ

ยังมีเมนูที่อร่อยอีกเยอะเลยนะคะที่นี่อ่ะ

ได้สิคะ ถ้านานะว่างไม่มีธุระอะไร

เเต่คุณโอต้องโทรมาก่อนนะคะ

เอ่อ..

.รับมาถือไว้

ถ้าอย่างงั้นคุณก็ต้องรอให้นานะโทรไปก่อนนะคะ // ยิ้ม

.ก้มหน้าด้วยความเขินน

.กดตัดสายทิ้ง

ไม่เป็นไรค่ะ ไม่ได้สำคัญอะไร

เเต่วันนี้ฉันคงต้องไปก่อนเอาไว้เจอกันโอกาสหน้านะคะ // ยิ้ม

ค่ะ // เธอยิ้มอีกรอบก่อนจะลุกขึ้นเดินออกจากร้านเเล้วขับรถไป