ตื่นได้เเล้ววว !!

นี่นายจะนอนกินบ้านกินเมืองไปถึงไหน // เสียงโวยวาย

ไม่ตื่นใช่มั้ย !!

.กระโดดขึ้นไปบนเตียงกระชากผ้าห่มที่คลุมตัวเขาออกเเรงๆ

ไอ้บ้าไอ้ลามก

นอนแก้ผ้าแบบนี้ได้ยังไง // ยกมือมาปิดตาพร้อมหลับตาปี๋

ก็ถ้าเธอรู้หน้าที่ตัวเอง

ฉันก็ไม่ต้องมาปลุกนายแบบนี้หรอก

ฉันแค่มาทำหน้าที่ดูแลนายนะ ไม่ใช่เมีย // เธอสวนกลับทันที

จะทำอะไร // ทำหน้าตกใจ

.ดวงตาเบิกกว้าง ดันตัวออกห่างทันที

.เผลอตัวเปิดปากรับการรุกรานจากอีกฝ่าย

นานะตื่นเเล้วยังสายเเล้วยัง // เสียงปลุกจากเพื่อนรักของเธอ

ยัยนานะตื่นยัง ! // เสียงดังขึ้นอีกรอบ

มาถึงขนาดนี้ก็ต้องลุยต่อสิ // ตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง

ถ้าเรามีสังกัดงานเราจะไปได้ไกลเเละจะไม่ถูกใครเอาเปรียบ

ไม่เห็นจะเกี่ยวเลย // หน้าแดง

เฮ้ออ ไปเถอะไหนๆก็ไหนๆเเล้ว

ยังไงก็ต้องลุยต่อ

สวัสดีค่ะคุณดาเจ คุณนานะ // กล่าวทักทายเมื่อทั้งคู่เดินมาถึงอาคาร

เชิญทางนี้ค่ะ

อ่อค่ะ // พยักหน้าเเล้วเดินตามทีมงานคนนั้นไป

เดี๋ยวคุณสองคนรอตรงห้องนี้ก่อนนะคะ

เดี๋ยวอีกสักพักบอสจะตามมา // พูดจบก็เดินออกจากห้องไป

.พยักหน้าตอบรับเเล้วเดินไปนั่งโซฟากลางห้อง

.ลุกขึ้นยืนโค้งทักทายกลับ

.นิ่งเงียบไม่พูดไม่จาอะไร

สวัสดีอย่างเป็นทางการอีกครั้งนะคะ // ยิ้มหวานให้

อ่อค่ะ เเต่ก่อนอื่นฉันขอเเนะนำเพื่อนของดิฉันเเละผู้จัดการส่วนตัวของฉัน "เธอชื่อ นานะ ค่ะ " // หันหน้าไปหาเพื่อนของตัวเอง

.ลุกขึ้นโค้งตัวทักทาย

ที่ฉันมาก็จะมาคุยเรื่องนี้ด้วยค่ะ

นานะเป็นผู้จัดการส่วนตัวของฉันมานานฉันอยากให้เพื่อนของฉันดูแลต่อค่ะ

เเล้วเเต่แกเลยนะดาเจฉันไม่มีปัญหา // กระซิบเพื่อน

ถ้านานะไม่ได้เป็นผู้จัดการส่วนตัวให้ฉันฉันก็คงจะเซ็นสัญญาเป็นนางแบบในสังกัดของคุณไม่ได้

ขอโทษที่ทำให้เสียเวลานะคะ // พูดพร้อมกับหันไปหยิบกระเป๋าที่วางอยู่

.กำลังเอื้อมไปจูงมือนานะออกจากห้อง

.หยุดเเล้วหันมามองต้นเสียง

.หันไปยิ้มให้นานะ

.หน้างอ งง กับคำพูดของคิม

(ชิ! ลำบากใจบ้าบออะไรของคุณกัน )

ขอบคุณมากๆค่ะคุณคิม // หันไปยิ้มให้นานะอีกรอบ

งั้นเรามาเซ็นสัญญากันดีกว่าค่ะจะได้ไม่เสียเวลา // เธอเดินกลับเข้าไปนั่งโซฟาเหมือนเดิม

.หยิบเอกสารขึ้นมาอ่านรายละเอียดทั้งหมด

เป็นไงบ้างแก // หันไปถามนานะ

.พยักหน้าเพื่อเเสดงว่ารายละเอียดในใบสัญญาโอเคดี

พอใจค่ะ // ตอบรับด้วยความน้ำเสียงที่ค่อนข้างมั่นใจ

โอเคค่ะ // เดินไปนั่งอย่างว่าง่าย

ยินดีที่ได้ร่วมงานกันค่ะคุณคิม // ยื่มมือไปจับพร้อมยิ้มหวาน

ทดลองงาน!!

ทดลองงาน!!

นานะโปรเฟสชั่นเเนลมากค่ะ คุณคิมไม่ต้องห่วง // พยายามพูดกล่อม

ไม่หรอกค่ะ

นานะเขาเก่ง เก่งมากด้วยค่ะ // พยายามแก้ตัวให้เพื่อน

.ข่มใจไม่ให้ตัวเองอาละวาดเพราะกลัวว่าเพื่อนจะเสียงาน

ได้ค่ะ ฉันจะทดลองงาน

ต้องทดลองนานแค่ไหนเหรอคะ // เธอตอบตกลงไปเพราะกลัวเพื่อนจะลำบากใจ

ได้ค่ะ ไม่มีปัญหา // เธอตอบตกลง

ได้ค่ะ // ตอบรับอย่างว่าง่าย

งั้นเราสองคนขอตัวกลับก่อนนะคะ // รีบชิงพูดขึ้นมาทันที

.ยกขึ้นเเล้วโค้งตัวลา

.ยกขึ้นเเล้วสบัดตัวเดินออกไปแบบไร้มารยาทโดยไม่โค้งตัวหรือลาเลย

เป็นอะไรนานะ โลกกลมอะไร // ทำหน้า งง

จริงเหรอ // เธอตกใจ

ตายๆ เเล้วทำไมแกเพิ่งมาบอกฉัน

แบบนี้ก็แย่เลยสิ

เราดันเซ็นสัญญาไปเเล้วด้วย // น้ำเสียงดูกังวล

เเล้วถ้าต่อไปเขาเกิดจำได้ขึ้นมา

แกจะทำยังไง

แกอย่าลืมสิว่าเราต้องทำงานกับเขาอีกนานเลยนะ

เเกโอเคมั้ยนานะ // เธอถามด้วยความเป็นห่วง

ใช่ แกอย่าเพิ่งกังวลไปเลยย

บางทีเราสองคนอาจจะคิดมากไปก็ได้

มันอาจจะไม่มีอะไรร้ายแรง

ขอบใจนะนานะ

ขอบใจที่แกไม่ทิ้งฉันไง

งั้นเราไปฉลองกันดีกว่า

ก็ต้องกับแกสิ

ก็จริงสิย่ะ

แฟนก็ต้องมาทีหลังสิย่ะ // พูดจบก็ยักไหล่

การเซ็นสัญญาวันนี้เป็นไงบ้าง เรียบร้อยดีมั้ยคะคนสวย

นี่ใคร

ดาเจซะอย่างเรียบร้อยอยู่เเล้วค่ะ

งั้นแบบนี้ต้องฉลองเเล้วสิ

ใช่เเล้ว

.ยิ้มตอบบ

ฉันยอมเธอคนเดียวนะนานะ

พูดเองนะ // รีบคว้าโอกาส

โอเคงั้นเดี๋ยวเจอกันน

ขอไปเคลียงานก่อนน

.กดวางสายไป

เอาจริงฉันไปฉลองกับแกก็ได้นะ

อาร์ซีมันเข้าใจฉัน

แหมม พูดอย่างกะคนเคยมีแฟน

อ๋อเหรออ // ทำเสียงลากยาว

อยากรู้จังใครจะเป็นผู้โชคดีคนนั้นที่ได้เธอไปเป็นเเฟน

เเต่ฉันว่ามีคนดูสนใจแกอยู่นะ

ก็คุณคิมไง

ก็บอสใหญ่ของพวกเราไงง

.หันไปมองหน้าเพื่อนเเล้วยิ้ม

เธอชื่อดาเจ // ชี้ไปทางดาเจ

ค่ะ ฉันชื่อดาเจ // ยังคงทำหน้า งง

ส่วนเธอคงชื่อ นานะ ล่ะสิ // ชี้ไปที่นานะ

งั้นฉันขอเเนะนำตัว

ฉันชื่ออ ตะวัน หรือเรียกฉันว่าเจ๊ตะวัน ผู้จัดการส่วนตัวคนใหม่ของเธอจ๊ะดาเจ // หัวไปยิ้มให้

ผู้จัดการคนใหม่ !!

ถูกต้อง

นับเเต่นี้เป็นต้นไปฉันจะดูแลดาเจเเทนเธอนะนานะ // พูดย้ำ

ก็ใช่ไง เเล้วฉันพูดผิดตรงไหน

ก็มาทำหน้าที่ของฉันไง

นับตั้งเเต่นี้เป็นต้นไปฉันจะมาดูแลดาเจที่นี้

ส่วนเธอก็ต้องไปทดลองงานสามเดือนตามที่คุยกับบอสไว้ไง // พูดอธิบาย

ส่วนนี้คือใบที่เธอต้องนำไปทดลองงาน // ยื่นกระดาษให้

คำตอบอยู่ในนั่นเเล้วจ๊ะ

อย่ามัวเเต่ลีลานะเพราะนี่ก็เลยเวลาทดลองงานมาเเล้ว // พูดเตือน

โอ๊ยหล่อนเข้าใจยากเสียจริง // น้ำเสียงเริ่มหงุดหงิด

หล่อนก็แค่ไปตามที่อยู่ที่อยู่ในกระดาษ

เดี๋ยวก็รู้คำตอบเองแหละจะสงสัยอะไรเยอะเเยะ

โอ๊ยย // อุทานออกมาเพราะเริ่มรำคาญ

.หันไปหยิบเอกสารต่างๆมากองตรงหน้าของหญิงสาวทั้งสองคน

ทีนี้ฉันคงไม่ต้องอธิบายอะไรเพิ่มเเล้วใช่มั้ย

นานะแกรีบไปเถอะ

ฉันดูแลตัวเองได้ไม่ต้องห่วง // พยายามพูดให้เพื่อนหมดห่วง

โอ๊ย! มันจะเกิดอะไรขึ้นกับพวกหล่อนย่ะ

ไปสักทีเถอะ

เดี๋ยวดาเจก็ต้องเริ่มทำงานวันนี้มีเดินแบบคอลเล็คชั่นใหม่แบนด์เสื้อผ้า // อธิบายงาน

ไม่ต้องห่วง มีอะไรฉันโทรหาทันที

ห้องนี้แหละค่ะ // ผ่ายมือไปยังห้องดังกล่าวก่อนจะเดินออกไป

นี่คอนโดจริงๆเหรอ // เธอพึมพำอยู่คนเดียวเพราะอาการตกใจกับความหรูหราภายในห้อง

.หันไปมองหน้าต้นเสียงที่ดังขึ้น

ขโมย?? // ทำหน้า งง

สิบแปดมงกุฎ?? // ยิ่ง งงไปกันใหญ่

.ทำหน้าเชิดขึ้น

ถ้ากลัวฉันขโมยของจะให้ฉันมา ทดลองงานที่นี่ทำไม // ถามเพราะความสงสัย

ถ้ามองฉันเป็นคนไม่ดีขนาดนั้นก็ไม่ควรให้ฉันมาทำงานกับคุณตั้งเเต่แรก // พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

ถ้ายังไม่ถอยออกไปเธอจะโดนต่อยอีกครั้งแน่ // เธอพูดขู่

.ถอยจนชิดผนังกำเเพงห้อง

จะให้ฉันทำอะไรก็ว่ามา // เธอหลบตาพูด

ดูแลเธอ ดูแลเธอทำไม

เธอไม่ใช่นางแบบซะหน่อยย

เธอต้องการอะไรกันแน่

เเต่การดูแลเธอมันไม่ใช่งานของฉัน

.มองค้อนคิมม

จะให้ฉันทำอะไรก็ว่ามา บอกมา

อะไรของเขาเนี่ยย

ให้ฉันขับรถมาตั้งไกลเพื่อมาบอกว่าไม่มีอะไรเนี่ยนะ // พึมพำกับตัวเองด้วยอารมณ์หงุดหงิด

.กำลังจะเดินออกจากห้อง

สวัสดีค่ะ // พูดด้วยเสียงสุภาพ เพราะเบอร์ที่โทรเข้ามาไม่มีรายชื่อ

เธอเอาเบอร์ฉันมาจากไหน // เธอโต้กลับทันทีเมื่อรู้ว่าปลายสายคือใคร

บ้าอำนาจ // พึมพำด้วยอารม์หงุดหงิด