ฝันลึก ๆ
email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

กามเทพน้อยทำงานเอง

ชื่อตอน : กามเทพน้อยทำงานเอง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 653

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ส.ค. 2562 20:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กามเทพน้อยทำงานเอง
แบบอักษร

บทที่ 32

 

เห็นจับบ่านึกว่าจะคล้อยตาม ที่ไหนได้...ซัดเข้าจนจุกไปหมด

 

"โชคดีนะคะ"ปุณโบกมือลา ทิ้งร่างสูงม้วนตัวด้วยความเจ็บจุก

 

บ่ายนี้ปุณยังวิ่งวนทำงานเหมือนที่เคยทำ เธออยู่นิ่งไม่ได้ เพราะนิ่งเมื่อไหร่ใจเธอก็หวนกลับมาคิดวกวนแต่เรื่องวีรภพ เมื่อถึงเวลาเธอจึงรีบวิ่งไปขึ้นรถเพื่อไปรับปัฐกลับบ้านดังเช่นเคย แต่วันนี้ไม่เหมือนเดิม เพราะบ้านที่ปัฐจะเข้ามาอยู่คือจุดเริ่มต้นของความรักทั้งหมด

 

วีรภพไม่วิ่งตามเพราะวันนี้ต้องเคลียกับคนงานทั้งไร่ เขาประชุมด่วนโดยให้คนงานทุกคนเข้าไปฟัง หากใครไม่ได้ฟังก็ให้บอกต่อๆ งานนี้เขาจะพลาดไม่ได้ เมื่อทุกคนมาพร้อมหน้า ณ จุดนัดพบ

 

"ฟังให้ดีนะ ต่อจากนี้ผมจะแกล้งวางมือให้คุณปุณมาทำหน้าที่ดูแลไร่นี้แทน ผมมีความจำเป็นที่ต้องทำแบบนี้.."

 

"แล้วสามีคุณปุณจะไม่ว่าหรือครับ หากเธอมาทำงานกับสามีเก่า"

 

"ปุณไม่ได้มีสามีจริงๆ เธอแค่แต่งงานกับเพื่อนเพื่อหลอกให้ผมเลิกยุ่ง แต่หลังจากนี้จะไม่มีเกียร์ถอยอีกแล้ว"

 

"แบบนี้คุณปุณก็ยังรักคุณวีแน่ๆ"คนงานสาวรายหนึ่งยกมือพูด

 

"หากทุกคนทราบแล้ว โปรดให้เกียรติและเคารพว่าที่ภรรยาและแม่ของลูกของผมด้วย....เธอคนนี้คือว่าที่ภรรยาที่ผมตามหามาตลอดชีวิต หากมีปัญหาในไร่ที่แก้ไม่ได้ก็ให้มาปรึกษาผมที่บ้าน....และช่วยปิดเรื่องนี้จนกว่าผมจะบอกเธอด้วยตัวเอง"

 

คนงานทุกคนพยักหน้ารับ ส่วนพนักงานสาวสวยๆก็แสนเสียดาย นึกว่าเจ้านายเป็นโสดแล้วพวกเธอจะพอมีหวัง บ้างก็ไม่คิดไม่ฝันว่าคนทั้งคู่จะรอคอยกันมายาวนาน จนในที่สุดก็ได้กลับมาอยู่ใกล้ชิดกันอีกครั้ง 

 

.............................

 

ปัฐวีเดินก้าวเท้าเข้ามาในบ้าน เสียงนุ่มน่าฟังตะโกนก้องร้องมาจากทางด้านหลัง

 

"ยินดีต้อนรับกลับบ้านครับลูกชาย"วีรภพอ้าแขนสองข้างเพื่อโอบกอดลูกชายด้วยความรักสุดหัวใจ ร่างเล็กโผเข้ากอดพ่อด้วยความตื่นเต้นดีใจ

 

"สวัสดีครับพ่อวี"ปัฐยกมือไหว้หลังจากกอดรับผู้เป็นพ่อ ปัฐมองรอบบ้านด้วยความตื่นตา "บ้านพ่อสวยจัง"

 

"ต่อไปนี้มันเป็นบ้านน้องปัฐนะครับ"วีใช้มือยีจมูกลูกชายด้วยความหมั่นเขี้ยว

 

"มีรูปพ่อกับแม่ด้วย"มือน้อยชี้ไปยังรูปแต่งงานที่ติดไว้หลายภาพ

 

"ก็ต้องมีสิครับ ต่อไปก็จะมีรูปน้องปัฐแขวนตรงนั้น...ตรงนั้น"วีชี้มือไล่ไปยังผนังที่ยังว่างอยู่

 

"งั้นก็ต้องมีรูปเราสามคนด้วยนะครับ"

 

"แน่นอนอยู่แล้ว...เจ้าลูกชาย"ทั้งคู่แปะมือกันอย่างรู้ใจ ก่อนวีจะใช้มือยีหัวเด็กช่างพูดด้วยความเอ็นดู

 

ปุณยนุชเดินตามมาจึงหยุดมอง เธอซึ้งใจจนน้ำตาแทบจะไหลลงมา ใครจะคิดว่าจะมีวันนี้จริงๆ วันที่ได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตา แม้จะแค่ทำเพื่อลูกชาย แต่เธอก็รู้สึกดีจนบอกไม่ถูก

 

"ขอโทษนะคะ ต่อไปนี้ปุณจะให้คุณดูแลลูกหลังเลิกเรียนก็แล้วกัน"

 

"ทำไมแม่ไม่เรียกพ่อเหมือนเมื่อเช้า"

 

"โอเครนะคะพ่อน้องปัฐ"

 

"ได้อยู่แล้ว...แม่น้องปัฐก็รู้ว่าต่อจากนี้พี่ว่างทั้งวัน!"วียิ้มมุมปากให้อีกฝ่ายหมั่นไส้เล็กน้อย

 

 ปุณเบ้ปากให้อีกฝ่ายก่อนที่เธอจะเดินจัดวางข้าวของอย่างมีระเบียบและตรงไปยังห้องครัวเพื่อมองหาของว่างให้ลูกชาย เพราะหลังกลับจากโรงเรียนเด็กน้อยจะวิ่งหาของว่างแทบทุกครั้ง วันนี้เธอตั้งใจจะทำคุ๊กกี้ให้ลูกชายทาน

 

"พี่ทำแพนเค้กและไอศครีมรสนมไว้ให้ลูก ไม่รู้น้องปัฐจะชอบไหม"วีเดินเข้าไปใกล้และกระซิบเสียงหวาน

 

"คุณ..."ปุณแปลกใจเล็กน้อย เขาไม่เคยทำอะไรแบบนี้ จะเป็นไปได้หรือ

 

"ไม่ต้องทำหน้าปราบปลื้มซาบซึ้งขนาดนั้นหรอก พี่จะทำทุกทางเพื่อให้ปุณกับลูกมีความสุขและยิ้มสดใสอีกครั้ง"

 

"ใครปลื้ม...ฉันแค่ไม่คิดว่าคนอย่างคุณจะมีมุมนี้"

 

"รอดูต่อไปสิ พี่มีอีกหลายมุมที่ปุณไม่เคยเห็น"วีโน้มกายไปใกล้แก้มสาวงาม ก่อนยิ้มมุมปากอย่างคนเจ้าเล่ห์และเดินไปหยิบไอศรีมในตู้เย็นมาจัดวางในถาดเพื่อนำไปให้ลูกชาย

 

หลังจากวรภพเดินออกไป ปุณยนุชขนลุกซู่ เธอใช้สองมือจับใบหน้าตัวเองที่ตอนนี้ร้อนผ่าวราวสาวแรกรุ่นก็ไม่ปาน....ใจดวงน้อยตุ้มๆต่อมๆจะหลุดอาการออกมาให้เขาเห็นอยู่หลายครั้ง

 

"อร่อยไหมครับ"

 

"อร่อยมากครับ พ่อทำเองเลยหรอครับ"

 

"ใช่สิพ่อฝึกมานานแล้ว ตั้งใจจะทำให้น้องปัฐทาน พ่อยังทำเค้ก คุ๊กกี้ วุ้นแตงโมเป็นด้วยนะ ป้าแพรวสอนพ่อทุกอย่างเลย"

 

"พ่อเก่งที่สุดในโลกเลย"ปัฐยกนิ้วโป้งให้ผู้เป็นพ่ออย่างภูมิใจ

 

เพียงลูกชายเอ่ยชมเขาก็ยิ้มแก้มปริไม่หุบ ไม่อยากเชื่อคำพูกเพียงเล็กน้อยแต่ทำให้เลือดสูบฉีดและหัวใจพองโต ราวกับทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ก็ไม่ปาน 

 

ปุณได้แต่แอบมองสองพ่อลูกคุยกันสนุกสนาน ทั้งคู่คงสนิทกันมากจริงๆ เพราะโดยปกติปัฐจะไม่เข้าใกล้ชายแปลกหน้า เพราะกลัวว่าจะมีอันตราย แต่กลับวีรภพเขากลับแอบไปเล่นด้วยกันทุกวันโดยที่เธอไม่รู้

 

18.00น.

 

ปุณยกอาหารมาวางเรียงรายบนโต๊ะ ก่อนจะงุ่นงกเก็บถ้วยชามไปล้างให้เรียบร้อย เธอไม่ทันได้ระวัง มือหนาโอบเอวเธออย่างอ่อนโยนจากทางด้านหลัง

 

"มีความสุขจัง"วีพูดเบาๆพลางแนบแก้มซบบ่าปุณยนุชชั่วครู่ "ฮืมม"..ก่อนจะปล่อยมือและเดินกลับมายังโต๊ะอาหาร

 

ปุณแปลกใจเล็กน้อย ตั้งแต่กลับมาเขาไม่ล่วงเกินเธอเลย ปกติถ้าลองได้กอดต้องมีหอมแก้มเบาๆแต่ครั้งนี้ไม่มี หรือเขากำลังคิดอะไร ปุณคิดวุ่นไปหมดด้วยความไม่ไว้วางใจ

 

"น้องปัฐๆพ่อมีอะไรจะบอก"วีอุ้มลูกชายมากระซิบข้างหู

 

"อะไรครับพ่อ"ปัฐพูดเสียงเบากลัวแม่ได้ยิน

 

"คืนนี้ปัฐต้องบอกว่าอยากให้พ่อนอนด้วยนะ เราจะได้นอนกอดกันสามคนพ่อแม่ลูก"

 

"ได้เหรอครับพ่อ"

 

"ลองอ้อนดูสิ แม่ปุณใจอ่อนจะตาย"

 

"จริงด้วย"ทั้งคู่ยิ้มอย่างรู้ใจก่อนจะไปนั่งบนโต๊ะอาหารพลางกวาดสายตามองอาหารทั้งสามอย่าง...ปัฐวีทำหน้าตื่นเต้นอีกครั้ง

 

"โหคุณแม่ทำซุปไก่ให้ปัฐด้วย "

 

"มีแกงเขียวหวานของพ่อด้วย"วีทำตาโตตะลึงงัน ไม่คิดไม่ฝันว่าเธอจะทำของโปรดให้เขาทานอีกครั้ง

 

"ไม่ต้องมโนฝันหวาน วัตถุดิบมีแค่นี้กินๆไปเถอะ"ปุณตัดฝันที่วียิ้มระรื่นได้ทันควัน จริงๆเธอก็ตั้งใจทำให้เขาทานจริงๆนั่นแหละ 

 

ทั้งสามนั่งทานอาหารอย่างสนุกสนาน วีหลอกล่อหยอกล้อลูกชายจนปุณหมั่นไส้เล็กน้อย

 

"ทานข้าวอยู่หยุดพูดบ้างได้ไหมคะ?"

 

"ปุณไม่รู้หรอ ช่วงเวลาที่ครอบครัวอบอุ่นและมีความสุขที่สุดคือช่วงไหน การเล่นและทำกิจกรรมต่างๆด้วยกัน พูดคุยกัน ดูทีวีด้วยกัน ทานข้าวพร้อมหน้า และเข้านอนไปด้วยกัน...ทุกอย่างที่พี่พูดจะทำให้ลูกมีความสุขที่สุดในโลก"

 

"พ่อปัฐสุดยอดไปเลย"เสียงใสยิ้มร่า ก่อนที่ปุณจะแทรกขึ้น

 

"คุณเป็นผู้ชายแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน...เท่าที่ฉันรู้จักกินๆแล้วก็นอน ไม่เคยมีซักอย่างที่คุณเคยทำอย่างที่พูด"

 

"แม่ไม่น่ารักเลย พ่อพูดเรื่องจริงแต่แม่พูดไม่เพราะกับพ่อ"

 

วียิ้มหยันให้อีกฝ่าย ตอนนี้ลูกชายย้ายข้างมาอยู่ทีมเขาเต็มตัวเสียแล้ว คราวนี้ก็เหลือแต่คุณแม่จะจัดการยังไง

 

"แม่ขอโทษครับลูก แม่ปากไวไปหน่อย"

 

"ขอโทษปัฐทำไม ขอโทษพ่อสิครับ"

 

ปุณมองหน้าวีรภพด้วยความอดกลั้น ก่อนจะเอ่ยคำที่เธอไม่อยากเอ่ย"ขอโทษนะคะ พ่อ..น้อง..ปัฐ"ปากบอกขอโทษ แต่ในใจอยากจัดการคนเจ้าเล่ห์เสียจริง วันนี้เขาปั่นหัวเธอทั้งวัน แถมลูกชายสุดที่รักยังเข้าข้างพ่อเสียด้วย

 

 

ความคิดเห็น