ฝันลึก ๆ
email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

กองเชียร์สู้สุดใจ

ชื่อตอน : กองเชียร์สู้สุดใจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 781

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ส.ค. 2562 09:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กองเชียร์สู้สุดใจ
แบบอักษร

บทที่ 24

 

เขาคิดไปยิ้มไปงานนี้เขาพลาดเอง โทษใครไม่ได้ แค่อยากโชว์หล่อดันโชว์โง่ซะนี่ 

 

ไม่นานหินก็เดินเข้ามาพร้อมคนงานนับสิบ เขาช่วยกันคัดไม่นานงานก็เสร็จ แต่ยังไม่ทันได้โชว์ผลงาน

 

"ลุงวีปัฐเอาน้ำมาให้" ปัฐทั้งน่ารักและจิตใจดี แค่เห็นหน้าลูกเขาก็มีแรงลุกสู้วันละหลายสิบครั้ง

 

"ลุงเขาไม่เห็นทำอะไรเลย เอาให้คนงานดีกว่าน้องปัฐ"ปั่นอดขำไม่ได้สภาพอดีตเจ้านายสุดหล่อของเธอ ตอนนี้ดูไม่ได้จริงๆ หัวฟูฟ่องเสื้อผ้ารองเท้ากองเต็มพื้นจนนึกว่าเขาพึ่งตื่นนอนเสียอีก

 

"ลุงไม่เหนื่อยเลยครับ แค่เห็นน้องปัฐก็มีแรงฮึดสู้แล้ว" วียิ้มหวานให้ลูกชาย ก่อนจะมองปั่นตาเขม็ง เขาอยากให้ลูกเชื่อมั่นว่าเขาเป็นผู้นำที่แข็งแกร่งไม่อ่อนแอและดูแลลูกได้ ก่อนเสียงใสจะดังขึ้น

 

"ก็แค่คำคุย...ปัฐดูสิ แม่ทำงานตากแดดตากฝนไม่เห็นเสาะแสะแบบนี้ คนอะไรอ่อนแอต้วมเตี้ยม ดีแต่สั่งคนโน้นคนนี้...ทีตัวเองทำไม่สำเร็จซักอย่าง"ปุณทำหน้าเย้ย เพราะเห็นเหตุการณ์ตั้งแต่คนงานเดินเข้ามา

 

"พี่แค่ขี้ร้อน แต่พี่ทำจริงๆนะครับไม่เชื่อถามคนงานดูก็ได้"

 

"ต่อให้คุณเดินแก้ผ้าเหลือแค่กางเกงในตัวเดียวก็ไม่มีใครสนใจหรอกคุณวี กลับไร่คุณไปซะ!!"

 

"จริงด้วยยัยปุณ"ปั่นสมทบอย่างน่าหมั่นไส้ และมือใหญ่ของหินก็คว้าแขนปั่นออกไปเพื่อปล่อยให้เขาเคลียกัน

 

"คุณจะแทรกทำไม ปากหรือนั่น เขากำลังปรับความเข้าใจ ยุ่งไม่เข้าเรื่อง!"หินทำหน้าจริงจังเพื่อห้ามปรามปั่น

 

"อะไรของนาย นี่มันเพื่อนฉัน"

 

"นั่นก็เจ้านายผม"

 

"เจ้านายแล้วไง ฉันจะพูดนายจะทำไม...ฮะ...จะทำไม"ปั่นทำหน้ายียวน เรื่องแบบนี้เธอถนัดยิ่งนัก

 

หินคว้าเอวบางมากอด เขาแกล้งเอาปากประชิดจนรู้สึกถึงลมหายใจของอีกฝ่ายดังฟืดๆ ปั่นใจเต้นแรงดังกลองรัว ก่อนจะหลับตาพริ้ม เรื่องวาดฝันต้องยกให้เธอผู้นี้

 

"คิดว่าฉันจะจูบเหรอ!"หินทำหน้ากวนแล้วปล่อยมือจนปั่นล้มไม่เป็นท่า เธอเจ็บใจยิ่งนัก ก่อนจะจับใบหน้าคนตัวโตโน้มมาจูบอย่างรวดเร็ว 

 

"จ๊วฟ!"หินสะดุ้งเฮือก เขาตกใจจนหูแดง ทำไมเธอถึงกล้า ปั่นหัวเราะชอบใจ

 

"ซื่อจริงๆพ่อคู๊นนน...อย่าบอกนะนี่จูบแรก"เธอทำเสียงแข็งข่มคู่ต่อสู้ จริงๆนี่ก็เป็นจูบแรกของเธอ ทั้งเจ็บใจทั้งอายแต่จะยอมพ่ายแพ้โดยง่ายไม่ใช่เธอแน่นอน

 

"เธอ...เธอ.."

 

"ทำไมจะเอาอีกเหรอ?"เธอเงยหน้าเลิกคิ้วอย่างผู้ชนะ

 

"หมับ!" หินมอบจูบสเปะสปะให้กับหญิงสาว ปั่นเองก็ไม่เป็น ทั้งคู่เงอะงะๆก่อนจะผละออกจากกัน

 

"ไหนบอกว่าเก่ง...พอกันละว้าาา"หินเดินจับปากแล้วเดินออกไป แม้จะทำแข็งกร้าวแต่ใจเขามันระทวยจนขาอ่อนไปหมด เธอสวยที่สุดสำหรับเขาเสียแล้ว

 

"ไอ้บ้า!...นายหินกลับมาเดียวนี้!!"ปั่นเจ็บใจเพราะไม่เคยมีใครชนะเธอได้ เธอบ่นด่าแต่ในใจเต้นเป็นกลองชุด เขาหล่อและใสซื่อที่สุดในสายเธอ ก่อนจะพูดเบาๆ"ไอ้คนบ้าจูบแล้วก็ไป มาต่อก่อนสิ"เธอตีปากตัวเองก่อนจะจับแก้มทั้งสองข้างด้วยความเขินอาย

 

ด้านปุณยนุช 

 

"ไปทานข้าวกันเถอะน้องปัฐ....วันนี้แม่จะพาไปกินในเมือง...ไหนๆงานก็เสร็จแล้ว"

 

"พี่ไปด้วยสิครับ"

 

ปุณมองวีตั้งแต่หัวจรดเท้า เขาจะไปสภาพนี้จริงหรือ น่าอายจริงๆ

 

"พี่จะไปเปลี่ยนชุดที่บ้านก่อน...รอพี่แป๊บนะ"

 

"เสียเวลาใครจะรอ ไปกันเถอะลูก"

 

คิดอยู่ไม่นานวีก็เห็นหินเดินเข้ามาพอดี 

 

"ไอ้หินมานี่ซิ"

 

"อะไรครับคุณวี"

 

"ถอดกางเกงออก"

 

"อะไรนะครับ...!"เขาจับกางเกงแน่น เจ้านายอกหักจนเพี้ยนไปแล้วหรือนี่

 

"คุณวี จะทำอะไรผม ผมยังไม่มีเมียเลยนะครับ"

 

"ไอ้บ้า ฉันจะเอากางเกงเฉยๆตัวนั้นมันรัดแกใส่ไปเลย อยากแนะนำดีนัก!"วีชี้ไปที่ผ้าตัวปัญหา ด้วยความที่หุ่นใกล้เคียงวีจึงใส่ได้พอดี 

 

"คุณวีครับผมหายใจไม่ออก"ทุกคนหัวเราะหิน ที่ใส่กางเกงเจ้านายได้พอดี มันเหมือนจะเท่ห์แต่ก็ทำให้ทุกคนอดขำไม่ได้ ปั่นเดินมาเห็นเข้า เธอสะดุดปานแสงออร่าพุ่งเข้าดวงตาอย่างจัง

 

"หล่อโครต!"

 

ปุณหันควับไปตามเสียง อย่าบอกนะปั่นตกหลุมรักนายหินเข้าให้แล้ว สายตาแบบนี้มีแต่คนที่แอบรักเท่านั้นที่เข้าใจ ปุณเองก็เคยเป็นเช่นกัน

 

"ปั่น...ปั่น"ปุณแตะบ่าเพื่อนที่ทำตาพริ้มจนเก็บอาการไม่อยู่ ด้านหินก็อายมากรีบวิ่งกลับไร่ไปเปลี่ยนชุดทันที

 

ความคิดเห็น