ฝันลึก ๆ
email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : โชว์หล่อ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 771

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ส.ค. 2562 09:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โชว์หล่อ
แบบอักษร

บทที่ 23

 

.....เจ้านายคงไปแอบซุ่มดูคุณปุณมานานนับ5ปีเป็นแน่แท้"หินพูดเบาๆ คนเดียว เขาพึ่งเข้าใจก็วันนี้เอง

 

ค่ำคืนเงียบสงัด มีเพียงเสียงแมลงดังหวีดหวิวในความมืด ปุณนั่งมองพระจันทร์เสี้ยวริมหน้าต่างก่อนจะยิ้มเล็กๆออกมา....และถอนหายใจช้าๆ วันนี้ทั้งวันเธอทำงานไม่เป็นสุข เพราะมีใครบางคนมาป่วนจนวุ่นไปหมด

 

"แม่ยิ้มอะไรเหรอครับ...ปัฐไม่เคยเห็นแม่ยิ้มแบบนี้มาก่อน"เด็กตัวน้อยน่ารักสวมชุดนอนพอดีตัว ก่อนจะโน้มตัวนอนลงหนุนตักผู้เป็นแม่

 

"ปัฐรู้จักลุงข้างไร่ด้วยเหรอ....เขาเป็นคนยังไงเล่าให้แม่ฟังหน่อยได้ไหม"เธออยากรู้ว่าเมื่อก่อนวีรภพปฏิบัติอย่างไรกับปัฐวีลูกชายสุดที่รักของเธอ

 

"ลุงใจดีครับ....ลุงชวนปัฐเล่นหลังเลิกเรียนทุกวัน เรามีนัดกันที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ใกล้คอกม้า ปัฐจะแอบแม่ไปหาลุงตอนที่แม่กำลังยุ่งอยู่กับสวน"ปัฐยิ้มให้แม่เบาๆก่อนจะเล่าต่อ

 

"ลุงทำชิงช้าและม้านั่งให้ปัฐด้วย ลุงเคยพาขี่ม้าชมไร่หลายครั้ง มันใหญ่มากเลยนะแม่ ปัฐเล่นกับลุงสนุกมากจริงๆ...บางวันก็เล่นพับกระดาษ บางวันก็เล่นรถบังคับที่ลุงทำเองกับมือ แถมลุงยังให้ปัฐขี่คอโยกเล่นไปมาด้วย ไม่เห็นลุงจะใจร้ายเหมือนที่แม่บอกเลย"เด็กน้อยหันไปมองหน้าแม่ที่น้ำตารินไหล ไม่รู้อารมณ์ไหนเด็กน้อยเดาไม่ออกจริงๆ

 

"น้องปัฐรักเขาไหมครับ"

 

"รักครับ รักน้อยกว่าแม่ แต่ปัฐชอบลุงจริงๆ"

 

"ไปนอนเถอะลูก ดึกแล้วนะครับ"เธอลูบหัวลูกเบาๆ ก่อนจะกอดลูกด้วยความรักและพากันเดินเข้าห้องนอน...เด็กน้อยหลับสนิทแต่ปุณกลับนอนไม่หลับ แม้ตาจะปิดแต่สมองก็ยังตีกันวุ่นไปหมด เธอรู้สึกดีที่ได้ยินแบบนี้ แค่รับรู้ว่าเขารักปัฐทั้งที่ไม่ทราบว่าเป็นลูก มันก็ทำให้เธออยากเปิดโอกาสให้เขาอีกซักครั้ง แต่ก่อนจะให้โอกาสเธอจะเอาคืนเขาให้สาสมเลยทีเดียว

 

เช้าวันใหม่สุดแสนสดใส ปุณตื่นแต่เช้าจัดแจงอาหารและข้าวของให้ลูกชายจนเสร็จสรรพ เธอฝากปั่นดูแลลูกต่อ วันนี้เธอจะไปคัดเมล็ดกาแฟที่คนงานเก็บมากองรวมไว้ เธอใส่เสื้อแขนยาวลายสก๊อตสีดำ...กางเกงยีนส์ขายาวปิดถึงเท้า ก่อนจะสวมรองเท้าผ้าใบและหยิบหมวกเดินไปยังที่เก็บเมล็ดกาแฟ แต่ก็ต้องสะดุ้งอีกครั้ง

 

"พี่มาช่วยแล้ว ขึ้นมาสิ"วีรภพแต่งตัวหล่อกลิ่นน้ำหอมลอยฟุ้งเหมือนจะไปออกเดท ในวัย36ยังไงยังงั้น เขามาพร้อมม้าสุดรักของปุณยนุชจริงๆมันก็ดูหล่อเท่ห์มากๆ แต่มันไม่เข้ากับบรรยากาศของการทำงานเอาซะเลย

 

"คุณจะเข้าเมืองหรือจะเข้าไร่....ไร่ดิฉันแค่นี้เอง เดินแป๊บเดียวก็ถึง"เธออยากจะขี่ม้า แต่ไม่อยากหลงกลจนติดหลุมพลางเหมือนคราวที่แล้ว แถมยังต้องอดกลั้นไม่ให้หลุดขำออกมา เขาบ้าได้ถึงขนาดนี้เลยหรือชุดยังกะเด็ก20ต้นๆ

 

"งั้นน้องปุณขี่สีหมอกไปสิ พี่จะเดินตามไปเอง"วียิ้มกรุ้มกริ่มก่อนจะพูดเบาๆคนเดียว"โครตเท่ห์เลยเรา"

 

"ดิฉันคิดอะไรดีๆออกแล้ว คุณไม่อยากให้ดิฉันเหนื่อยใช่ไหมคะ"

 

"ใช่สิครับ พี่ทำได้ทุกอย่างเพื่อน้องปุณ"

 

"งั้นคุณขี่เจ้าสีหมอกไปเลย  ไปทางโน้น ไปคัดเมล็ดกาแฟแทนดิฉันที วันนี้มันร้อนๆอยากจะนอนอยู่บ้านเฉยๆ"เธอชี้มือบอกทางก่อนจะหันหลังกลับเข้าบ้านทันที

 

"ดะ...เดี๋ยว เดี๋ยวสิน้องปุณ"

 

"หรือทำไม่ได้ ดีแต่คุยแบบนี้กลับไร่คุณไปเถอะ"

 

"เปล่าครับ พี่ไหว พี่ทำแป๊บเดียวก็เสร็จปุณคอยดูได้เลย" คนเจ้าเล่ห์รีบควบม้าหายวับไปทำงานในทันที  ด้านปุณยนุชก็หลุดหัวเราะออกมาสุดเสียง เขาโง่หรือทึ่มพูดแค่นี้ก็เชื่อและทำตามแต่โดยดี

 

4 ชั่วโมงผ่านไป

 

"ทำไมมันเยอะจังวะ!!"เม็ดเหงื่อหยดย้อยตามใบหน้าที่หล่อเหลาวันนี้เขาตั้งใจมาโชว์หล่อแต่ตรงหน้าคืออะไร? มีแต่เมล็ดกาแฟเต็มไปหมด

 

"เม็ดสีแดง...เม็ดนี้สีแดง....!!"วีรภพนั่งทำไปบ่นไป จนชุดหล่อตอนนี้หลุดออกทีละชิ้นสองชิ้น จนเหลือแค่เสื้อกล้ามสีขาวและบ๊อกเซอร์ตัวเดียวกางเกงขาเดรฟรัดแน่นที่เขาใส่มานั่งลงแทบไม่ได้อึดอัดจนต้องถอดมันทิ้งไป

 

"เอาไปเผาเลยกางเกงอะไรวะ รัดฉิบ!...ไอ้หินนะไอ้หิน"เขาบ่นคนเดียว คนที่แนะนำเขาไม่ใช่ใครอื่นแต่เป็นผู้ช่วยสุดหล่อแสนซื่อแนะนำมา ยิ่งหล่อยิ่งชนะใจหินว่ามาแบบนั้นวีก็เชื่อเสียสนิท ดีที่ไม่ใส่สูทผูกไทด์มาด้วยไม่งั้นได้ฮากว่านี้เป็นแน่

 

คนงานสองคนนั่งหัวเราะราวกับเขาเป็นตัวตลกยังไงยังงั้น

 

"น้องๆมานี่ซิ"วีควักมือเรียกเด็กหนุ่ม

 

"เรียกผมเหรอพี่"

 

"เออ...น้องนั่นแหละ"

 

"มีอะไรครับ"

 

"อยากเสร็จเร็วไหม"เขาถามเด็กหนุ่มที่มารับจ๊อบพิเศษวันหยุด

 

"ทำไงครับพี่?"

 

"ขี่ม้าตัวนี้ไปไร่ข้างๆ แล้วบอกคนชื่อหินหาคนงานมาให้สิบคน แล้วพาพวกเขามาที่นี่เลย"

 

"คุณปุณจะไม่ว่าเหรอครับ"

 

"เธอไม่รู้หรอกน่า ป่านนี้นอนเปิดแอร์ดูทีวีสบายใจไปแล้ว รีบไปเถอะ..ไปๆ"เขารีบไล่ให้เด็กหนุ่มทำตาม ก่อนจะเอนกายนอนพักอย่างสบายใจ 

 

"ฮึ...ปุณนะปุณ แกล้งพี่ใช่ไหม"เขาคิดไปยิ้มไปงานนี้เขาพลาดเอง โทษใครไม่ได้ แค่อยากโชว์หล่อดันโชว์โง่ซะนี่

 

 

ความคิดเห็น