ฝันลึก ๆ
email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : รักลวง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ส.ค. 2562 17:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักลวง
แบบอักษร

บทที่ 14

 

 

ทำไมเธอต้องมาทนเห็นและรับรู้เรื่องของคนที่ไม่ได้รักเธอ เมื่อคิดได้เธอรีบกดมือถือไปหานพทันที

 

"นพทำอะไร?"

 

"มีอะไรรึเปล่าปุณ"น้ำเสียงห่วงใยเอ่ยออกมาเบาๆ

 

"เราตกลงแต่งงานกับนพ"เธอไม่อยากลังเลอะไรอีกต่อไปแล้ว ในเมื่อมีแค่เธอที่ต้องเจ็บปวด เหตุใดเธอจะเลือกใช้ชีวิตตามใจตัวเองไม่ได้

 

"จริงหรอ"นพกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ ครั้งนี้เขาจะตีปีกออกจากอกผู้เป็นแม่

 

งานแต่งของปุณถูกจัดขึ้นเงียบๆเพราะ มารดาของนพอับอายที่ลูกชายจะแต่งกับอดีตหลานสะใภ้นางวรรณา  ซึ่งวันงานเธอก็ไปแสดงความยินดี....ลูกชายเธอได้ของเหลือเดน แม้จะยื่นคำขาดว่าไม่ให้พาเข้าบ้าน ลูกชายตัวแสบก็หอบเสื้อผ้าไปอยู่บ้านเจ้าสาวตัวดี ปุณยนุชกลายเป็นสะใภ้ที่เธอเกลียดที่สุดไปเสียแล้ว 

 

ค่ำคืนแรกของชีวิตคู่

 

"คิดดีแล้วหรอที่ทำแบบนี้"แววตาจริงจังมองไปยังนพนที

 

"ดีสิ...นพโล่งอกมากรู้ไหม "เขามองสบตาและพูดกับเธอเบาๆ

 

ทั้งคู่นอนคุย...หยอกล้อและนอนหลับไปด้วยกันอย่างมีความสุข ตรงกันข้ามกับวีรภพ ที่มีแต่คำถามความสงสัย และความรู้สึกผิดวนเวียนจนเขาทนไม่ได้ ต้องหาคำตอบและรับมือเรื่องที่เขาก่อขึ้น เท้ายาวเดินมาหยุดต่อหน้าอินตรา เมียที่พึ่งแต่งงานแต่ความรู้สึกไม่ต่างจากอยู่คนเดียว

 

"อินหลอกพี่ทำไม"

 

"เรื่องอะไรคะ"อินตราทำหน้าเฉย

 

"ทุกเรื่อง...ถ้าพี่รู้ว่าอินไม่ได้น่าสงสารอย่างที่เปล่าประกาศ เรื่องแบบนี้คงไม่เกิดขึ้น

 

"แล้วพี่จะทำอะไรได้ เราแต่งงานกันแล้ว...พี่นอนกับอินแล้วด้วย คิดจะทิ้งกันง่ายๆเหรอฝันไปเสียเถอะ"เธอเดินส่ายตูดไปหน้ากระจก วันๆไม่ทำอะไรแต่งตัวสวยและขับรถออกเที่ยวไปวันๆ งานบ้านไม่เคยแตะแม้แต่ชุดชั้นในยังใช้คนงานทำหมด

 

วีเหลืออดแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เขาน่าจะเชื่อคำผู้เป็นย่า ปุณยนุชดีพร้อมทุกด้านต่างจากอินตราราวฟ้ากับเหว เวรกรรมคงลงทัณฑ์เขาแล้ว คราวนี้เขาจะหลุดพ้นมันไปได้อย่างไร

 

"โถ่เว้ย !!!"วีทุบมือใส่กำแพงอย่างเจ็บใจ 

 

เมื่ออินตราเดินออกมารับลมและพบเห็นคนงานเดินผ่านเธอก็ป่าวประกาศทั่วทั้งไร่ 

 

"ฉันคือแม่เลี้ยงอินตรา คราวหน้าคราวหลังเคารพฉันด้วย"

 

"คนที่คุณวรรณาไม่ได้สั่งให้เคารพ ฉันไม่มีทางก้มหัวให้หรอก หึๆ"

 

"แกเป็นใคร?"

 

"ฉันชื่อปั่น เป็นเพื่อนรักปุณ ไปบอกคุณวีกับคุณวรรณาไล่ฉันออกสิถ้าแน่จริง..."ปั่นทำหน้าป่วนชวนโมโหใส่อินตราซึ่งๆหน้า

 

"แก...แก...อร๊ายยยยยยย"

 

ปั่นส่ายหัว นายหญิงของไร่ทำไมน่าใจหายขนาดนี้ หากสิ้นคุณวรรณาเธอคงไม่อยู่ที่นี่ต่อแน่ๆ ก่อนจะหันไปทำงานอย่างตั้งใจอีกครั้ง เย็นวันนั้นเธอก็ไปเล่าทุกอย่างให้ปุณฟัง แม้ปุณจะกังวลแต่เธอถอยหลังไม่ได้อีกแล้ว

 

บ้านทักษ์ดิยากร

 

"พี่วีคะ อินขอโทษที่พูดกับพี่แบบนั้น จริงๆแล้วอินถูกข่มขืน วันที่ออกจากไร่อินถูกฉุด มันข่มเหงอินเป็นเดือนกว่าจะปล่อยตัวออกจากป่า อินอายเลยไม่กล้าแจ้งความ อินไม่อยากให้เป็นแบบนี้แต่ทุกอย่างมันเกิดขึ้นแล้ว พี่ให้โอกาสอินซักครั้งได้ไหม"เธอร้องไห้สะอึกสะอื้นจนคนฟังก็ใจหายกับสิ่งที่ได้ฟัง

 

"มันอยู่ไหน?"

 

"อินไม่รู้จัก...จำหน้าได้ลางๆ พี่เชื่ออินนะเรากลับมาเริ่มต้นกันใหม่เถอะ"เธอเริ่มแต่งเรื่องใหม่ให้ตัวเองดูดี เมื่อตาต่อตาไม่ได้ผล เธอก็ต้องโอนอ่อนไปก่อนเพราะตอนนี้เธอมีฐานะเป็นแค่ผู้อาศัย

 

"ถ้ามันเป็นแบบนั้นจริงๆพี่จะไม่ถือสา แต่ถ้าอินโกหกคงรู้นะว่าต้องทำยังไง"เขามีท่าทีอ่อนลง แต่ไม่ได้มีความเสน่หาภรรยาที่เขาเลือกเองกับมือ

 

"ค่ะ...ถ้าอินโกหกอินยอมออกไปจากที่นี่เลย"เธอกอดวีรภพอย่างโหยหาก่อนจะปลุกอารมณ์วีรภพอีกครั้ง...วีสะบัดหน้าหนีและไปหยิบเหล้ามาดื่ม ก่อนจะเดินเลี่ยงไปห้องทำงาน 

 

ความรู้สึกนี้มันไม่ใช่ความรัก เขาเริ่มรู้แล้วว่าเขารักปุณยนุช แม้จะทราบว่าเธอแต่งงานใหม่ แต่ทำไมใจมันโหยหาแต่ปุณยนุช ชายคนนั้นก็เหมาะสมกับเธอทุกอย่างเมื่อคิดดังนั้นเขาก็รู้สึกผิดอย่างบอกไม่ถูก เขาทำร้ายคนดีๆให้เสียใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า หากจะต้องรับกรรมคงมีแต่เขาคนเดียวเท่านั้น เขาฟลุบหน้าหลับไปบนโต๊ะทำงานอย่างสิ้นหวัง ไม่มีแม้โอกาสให้เขาได้ขอโทษหรือแก้ตัว

 

....................

 

เช้าสดใสปุณตื่นเช้าทำงานขยันขันแข็ง เธอเริ่มชินกับชีวิตใหม่ ที่มีนพคอยให้กำลังใจ.....เขาต้องกลับไปทำงานที่เชียงใหม่ เธอจึงต้องอยู่คนเดียวในไร่ผลไม้ที่เธอรัก เธอร้องเพลงและเดินชมสวน ทันใดนั้นสายตาก็มองไปเห็นเจ้าบ้าบิ่นมาเล็มหญ้าอยู่ใกล้ๆสวนเธอ ใช่แล้วมุมโปรดใต้ต้นไม้ใหญ่อยู่ติดกับไร่ผลไม้ของเธอในตอนนี้

 

"เจ้าบ้าบิ่นมานี่สิ"เธอพยายามควักมือเรียกและมันก็เดินมาตามเสียงจริงๆ ปุณชะเง้อคอผ่านรั้วคาวบอย ไปลูบหัวม้าที่เธอเคยรักดังตัวแทนอดีตสามี ทันใดนั้นเสียงดุก็ดังขึ้น

 

"คุณทำอะไรครับ"วีเดินเข้ามาใกล้ ก่อนจะก้มหน้าไปประชิดหน้าหญิงสาวที่ชะเง้อคอลอดรั้วมาหาม้า

 

ปุณสะดุ้งดึงตัวกลับแต่หัวดันชนขอบรั้ว..

 

"โอ้ย!"เธอเอามือลูบหัวก่อนจะหันหลังกลับเพราะไม่อยากคุยกับชายแปลกหน้าคนนี้อีกแล้ว ไม่ทันเดินพ้นเธอก็ได้ยินสิ่งที่เธอไม่เคยคิดว่าจะได้ยิน

 

"พี่ขอโทษ....ขอโทษกับทุกอย่างที่ผ่านมา พี่ไม่หวังให้ปุณอภัย ปุณมีชีวิตใหม่ที่มีความสุขพี่ก็ดีใจ ต่อจากนี้ปุณจะเป็นน้องสาวที่พี่รัก และพี่จะคอยปกป้องน้องพี่อยู่ห่างๆ เสมอ"แม้จะไม่อยากเป็นพี่ชาย แต่ตอนนี้เขาทำได้เท่านี้จริงๆ เธอมีสามีแล้ว เขาไม่มีสิทธิไปเป็นมือที่สามทำลายความรักครั้งใหม่ของคนทั้งคู่

 

 

 

 

ความคิดเห็น