ฝันลึก ๆ
email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ครอบครัวใหม่

ชื่อตอน : ครอบครัวใหม่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ส.ค. 2562 18:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ครอบครัวใหม่
แบบอักษร

บทที่ 13

 

 

แม้วรรณาจะไม่พอใจแต่เธอก็ขัดไม่ได้ เธอแก่มากจนไม่มีแรงดูแลฟาร์มแห่งนี้แล้ว คงต้องฝากความหวังทั้งหมดให้กับหลานชายคนเดียว 

 

เมื่อวีรภพกลับห้องมาเจอความว่างเปล่า ความรู้สึกของเขาก็เศร้าหมอง ทำไมยิ่งไม่ได้เห็นหน้ายิ่งกระวนกระวายใจ หรือเขาจะคิดถึงเธอจริงๆ วีสะบัดหน้าไปมาให้ภาพในหัวหลุดลอยหายไปก่อนจะหลับตาลงเพื่อพักสมอง

 

เช้าสดใสแต่วีรภพกลับหดหู่ เขาคิดถึงปุณยนุชจริงๆ เสื้อผ้าของใช้ที่ภรรยาเตรียมให้บัดนี้ไม่มีแล้ว เขามองความว่างเปล่าก่อนจะถอนหายใจเบาๆอีกครั้ง เขาเป็นแบบนี้ทุกวันจนอินตราแทบทนไม่ไหว เธอรู้สึกไร้ค่าไร้ตัวตนสิ้นดี หากมีทางใดที่จะทำให้วีรภพกลับมาเป็นของเธอ...เธอจะทำทุกวิถีทาง

 

3 สัปดาห์ผ่านไป

 

ปุณยนุชตั้งใจจะสร้างบ้านใหม่ แต่เกิดเสียดายไม้สักจึงลองซ่อมแซม โดยยกบ้านขึ้นแล้วทำฐานรากใหม่ทั้งหมดโดยทำเป็นบ้านชั้นเดียวแต่ยกสูง มีสองห้องนอน ห้องโถงเล็กๆพร้อมห้องน้ำและห้องครัวจากบ้านหลังใหญ่ที่แสนโทรมถูกเปลี่ยนเป็นบ้านเล็กสวยเด่นจนสะดุดตา ซึ่งอยู่ติดถนนหลักที่ใช้สัญจรเข้าตัวเมือง อินตราจะไปทำธุระในตัวเมืองแต่ดันไปเห็นเจ้าของบ้านเดินออกมารับลม เธอรู้สึกร้อนเป็นไฟในทันที...ความร้อนรนทำให้อินโมโหจนฟิวขาด ก่อนจะจอดรถและตะโกนเสียงดังอยู่หน้าบ้านปุณยนุช

 

"ออกมาเดี๋ยวนี้นะ..."เธอร้องเสียงดัง ไม่นานปุณยนุชก็เดินออกมาทำหน้าแสนงง

 

"มีอะไรเหรอคะ"ปุณกล่าวสั้นๆ

 

"เธอคิดจะจับพี่วีอีกใช่ไหม...ที่ย้ายมานี่เพราะอยากได้พี่วีคืนใช่ไหม?"ความหวานสวยหายไปจากใบหน้าเธอ เหลือเพียงหญิงหน้ามุ้ยคิ้วขมวดเบ้ปากต่อหน้าปุณยนุช

 

"ปุณหย่าแล้ว...จะกลับไปทำไมอีกหรือคะ"

 

"ฉันไม่เชื่อหรอก แน่จริงแกก็ย้ายไปอยู่ที่อื่นสิ"เธอรู้สึกเหมือนหนามทิ่มแทงใจเมื่อเห็นอดีตภรรยาวีรภพมาอยู่ข้างๆไร่ว่าที่สามี 

 

"คงจะไม่ได้หรอกค่ะ...ที่นี่คือบ้านเกิดของปุณ ไร่นี้คือสมบัติชิ้นเดียวที่ปุณมี ความทรงจำมากมายอยู่ที่นี่....ถึงปุณจะเสียใจแค่ไหนก็ไม่มีทางที่จะทิ้งบ้านเกิดไปอยู่ที่อื่น ขอให้คุณมั่นใจในตัวคนรัก....คุณจะมีความสุขเอง ปุณจะไม่ไปยุ่งอีกแล้ว"เธอคิดและพูดออกมาอย่างจริงใจ

 

"ใช่ครับ คุณวางใจเถอะปุณจะแต่งงานกับผม"นพเดินเข้ามาโอบบ่าปุณยนุชด้วยอยากปกป้องเพื่อนเพราะเดินมาได้ยินพอดี

 

"คุณเป็นใคร?"อินถามเพราะไม่เข้าใจคำพูดเมื่อครู่

 

"ผมเป็นเพื่อน....แฟน...ว่าที่สามีปุณยนุช จะให้จูบโชว์ไหม" พูดเสร็จนพก็จูบปากงามต่อหน้าอินตรา ซึ่งมีสายตาคู่คมแอบมองอยู่ห่างๆ

 

อินตราไม่อยากเชื่อ แต่ภาพเมื่อครู่ทำให้เธอสบายใจขึ้น เธอเดินกลับไปขึ้นรถด้วยอารมณ์ที่เป็นสุข ซึ่งต่างจากเมื่อครู่ลิบลับ

 

"คืออะไร เรางงไปหมดแล้ว"ปุณถามสั้นๆ

 

"แต่งงานกันนะ...แม่นพจะได้เลิกจับคู่ให้นพซักที....นพอยากมีอิสระอยากมีครอบครัวเพื่อออกห่างจากแม่"

 

"มันจะดีเหรอ....เราไม่ได้รักกันนะ"

 

"ขนาดปุณรักวีรภพแทบขาดใจ เขายังทิ้งปุณเลย ลองแต่งกับคนไม่รักบ้างจะเป็นไรไป ถ้าปุณยังโสดแบบนี้มีหวังอินตราได้มาฉีกอกปุณแน่"

 

ปุณเริ่มคิดหนักและอาจจะจริง ลองอยู่กับคนไม่รักจะเป็นไรไป คืนนั้นนพขอค้างกับปุณทั้งคู่นั่งคุยกันเรื่องการแต่งงานอยู่นานสองนาน  ก่อนจะแยกย้ายไปนอนคนละห้อง 

 

.................

 

วีเดินวนรอบห้อง เขาอยู่ไม่สุขไม่รู้จะเอายังไงกับชีวิต ทั้งหึงทั้งโกรธภาพเมื่อครู่มันบาดตาจนอยู่เฉยไม่ได้ พลางเดินคิดปุณเลิกกับเขาไม่ถึงเดือนเธอกล้าจูบชายอื่นแถมยังจะแต่งงานกันอีก.....ตกลงเธอรักเขาจริงหรือแค่ปั่นหัวเล่น ก่อนจะคิดขึ้นได้ว่ามีอินตราอยู่ทั้งคน เขาอยากเอาคืนปุณยนุชให้สาสมกับมารยาที่กล้ามาหลอกลวงคนอย่างเขา เมื่อคิดได้ดังนั้น จึงตัดสินใจจะแต่งงานกับอินตราตัดหน้าปุณยนุชเพื่อประกาศชัยชนะที่แท้จริง

 

งานแต่งของวีรภพและอินตราถูกจัดขึ้นเงียบๆ มีแค่คนงานในไร่ที่มาร่วมแสดงความยินดี....ไม่ใช่อื่นใดเพราะนางวรรณาไม่ยอมให้เชิญญาติสนิทหรือคนรู้จักรวมถึงไม่ให้มีการจดทะเบียนสมรส เพราะเธอไม่ได้อยากให้งานนี้ถูกจัดขึ้นแต่แรกหากฝ่าฝืนเธอจะไล่ทั้งคู่ออกไปจากฟาร์มด้วยตัวเอง ด้วยความที่อินตราไม่อยากออกไปจากที่นี่เธอจึงยินยอมทุกอย่าง แม้วีรภพจะมองว่าแปลกที่ปุณยอมง่ายๆโดยไม่เดินหนี แต่คงเป็นเพราะเธอกลัวจะเสียเขาไปอีกครั้ง

 

ค่ำคืนเข้าหอ อินตรายิ้มหวานให้สามี สิ่งที่เธอทำเมื่อเดินมาถึงห้อง คือกอดคอและก้มลงจูบสามีที่คืนนี้เขาไม่มีทางรอดจากเงื้อมมือเธอ วีชะงักชั่วครูไม่คิดว่าอินตราจะกล้าถึงขนาดนี้ ทันทีที่เขาจูบตอบ อินตราก็ดูดรัดอย่างชำนาญ วีชักแปลกใจมากขึ้นไปอีกสาวใสซื่อแสนหวานบัดนี้กลายเป็นเสือสาวยั่วสวาทไปแล้ว แม้จะไม่มั่นใจแต่เมื่อถูกปลุกอารมณ์จากฝ่ายตรงข้ามที่ตอนนี้กอดรัดดูดเล็มตามตัวจนเขาร้อนรุ่มควบคุมตัวเองไม่ได้ วีปล่อยตัวตามอินตราจนสุขสมอารมณ์หมาย 

 

เมื่อตะวันทอแสงสาดส่อง วีรภพรีบลุกจากที่นอน สิ่งที่เขาเห็นคือ อินตรานอนหมดสภาพไม่รู้สึกตัว มันต่างจากปุณยนุชโดยสิ้นเชิงรายนั้นแม้จะเจ็บปวดเพียงใดเธอไม่เคยลืมหน้าที่และปรนนิบัติเขาอย่างดีตลอดเวลา...แต่เธอคนนี้ไม่ได้ต่างจากของเล่นที่เขาเคยชมมามากมาย เธอโกหกได้แนบเนียนจนพูดไม่ออกบอกไม่ถูกเธอผ่านใครมาบ้างเขาไม่เคยรู้เลยแต่ที่รับไม่ได้คือเธอหลอกลวงเขามาตลอด แค่สัมผัสครั้งเดียวเขาก็รู้ได้ทันที

 

ด้านปุณยนุชเมื่อรู้ว่าวีรภพแต่งงานแล้ว เธอร้องไห้ออกมาไม่ยั้ง เมื่อไม่มีใครเห็น เธอปลดปล่อยความเสียใจออกมาอย่างน่าใจหาย แม้จะแกล้งทำเป็นเข้มแข็งแต่ความเจ็บปวดภายในใจไม่มีใครจะช่วยเยียวยาได้ ตาดวงน้อยสั่นระริกด้วยความช้ำชอก ทำไมเธอต้องมาทนเห็นและรับรู้เรื่องของคนที่ไม่ได้รักเธอ

 

 

ความคิดเห็น