ฝันลึก ๆ
email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เริ่มต้นใหม่

ชื่อตอน : เริ่มต้นใหม่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ส.ค. 2562 17:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เริ่มต้นใหม่
แบบอักษร

บทที่ 12

 

 

ปุณยนุชเดินมาขึ้นรถซึ่งมีแต่ความเงียบและเสียงเพลง...เธอไม่รู้จะพูดอะไรกับชายที่นั่งข้างๆ เพราะอีกไม่กี่ชั่วโมงเขาก็เป็นแค่คนแปลกหน้า แม้เธอจะเจ็บและเข็ดจนอยากตัดใจ แต่มันคงต้องใช้เวลาเยียวยาแผลลึก ปุณรู้ดีว่าเธอปักใจรักเขาจริงๆจังๆสิบกว่าปี จะให้เลิกรักในเร็ววันนี้คงเป็นไปไม่ได้

 

วีไม่รู้จะพูดอะไรเพราะเขาเองก็ไม่มั่นใจว่ารักปุณหรือแค่เคยชิน เพราะตลอดเวลาสองเดือนกว่าเขากินนอนกับเธอตามหน้าที่ จึงคิดว่ารู้สึกใจหวิวแค่ชั่วครู่ชั่วยามแต่มันคงไม่ใช่ความรักที่มั่นคงและถาวรขนาดนั้น

 

เมื่อรถเรียบจอดที่ลานจอดรถ ปุณและวีเดินเข้าไปหาเจ้าหน้าที่พร้อมกัน แม้เจ้าหน้าที่จะถามย้ำและให้ลองทบทวนความรู้สึก ทั้งคู่ก็ยังยืนยันคำเดิม เจ้าหน้าที่ดูแววตาของคนทั้งคู่ทำให้เขาไม่เข้าใจว่าหย่ากันทำไมก่อนจะถอนหายใจเบาๆ ปุณคิดว่ายื้อไปก็ทำให้วีเจ็บและเหนื่อยหน่าย ส่วนวีก็คิดว่าเขาควรปล่อยเธอไปพบใครซักคนที่ทำให้เธอมีความสุข ทุกอย่างเสร็จสิ้นวีจึงเอ่ยถามเบาๆ

 

"คุณจะไปไหน...ผมจะไปส่ง"เขาเปลี่ยนคำพูดให้สุภาพและให้เกียรติอีกฝ่าย

 

"ไม่เป็นไรค่ะ ดิฉันนัดเพื่อนไว้แล้ว"ปุณก็เปลี่ยนคำพูดเพื่อให้ดูเหมาะสม ในเมื่อชายที่ยืนตรงหน้าเป็นคนแปลกหน้าไปแล้ว เธอก็ไม่ควรทำตัวสนิทดังเช่นที่ผ่านมา

 

ทั้งคู่แยกย้ายเริ่มต้นชีวิตใหม่ แม้รอยร้าวในใจจะแตกเป็นเสี่ยงๆแต่ปุณก็เข้มแข็งมุ่งมั่นเดินหน้าต่อไปด้วยใจที่เด็ดเดี่ยว

 

...................................

 

รถเก๋งสีดำเลียบจอดริมฟุตบาธ ปุณขึ้นไปนั่งแล้วส่งยิ้มให้เพื่อนรัก

 

"เรามีเรื่องอยากรบกวนนพหน่อย"

 

"อะไรละ"นพกล่าวถามเพื่อนสาว

 

"เราไม่มีที่ไป เราอยากได้ไร่ของคุณยายคืน...ขายคืนให้เราเถอะนะ"

 

"จริงๆนพก็ไม่ได้ใช้งานนะ ถ้าปุณจะซื้อก็เอาสิ มันรถร้างนานแล้ว...คุณแม่โอนให้ นพก็ไม่รู้จะเอาไปทำอะไร ปุณก็รู้ว่านพไม่ชอบงานในไร่ ที่เรียนสายนั้นเพราะแม่บังคับ เราขายให้ราคาเดิมเลยเอาไหมละ"นพกล่าวตามความจริง เขาจะขายนานแล้วแต่ติดทำงานที่เชียงใหม่เลยไม่ได้แวะมาที่เชียงรายบ่อยๆ พอเพื่อนโทรไปเขาก็รีบปิดร้านมาหาปุณ นพมีร้านกาแฟในตัวเมืองเชียงใหม่และเชียงรายหลายสาขา ซึ่งแม่ของเขาร่ำรวยติดอันดับต้นๆเศรษฐีเมืองเชียงรายไม่แพ้ตะกลูทักษ์ดิยากร จะติดก็แต่เธอชอบบังคับลูกให้ทำตามใจ

 

"ขอบใจมากนะเพื่อน"ปุณโผกอดขณะที่นพกำลังขับรถ

 

"ขนลุกวะ"นพพูดเบาๆ

 

หลังพูดคุยกันเสร็จปุณก็ขอไปบุกเบิกไร่ของเธอ เธอวาดฝันแล้วว่าจะทำอะไรต่อไป โชคดีที่ได้ทุนมาจากคุณย่า ครั้นโอนที่ดินเสร็จสรรพเธอก็จ้างชาวบ้านที่อยู่ใกล้เคียง มาไถรื้อป่ารกเพื่อเตรียมดิน เธอเลือกจะปลูกกาแฟ 5ไร่ ปลูกส้มระบบน้ำราว 7ไร่ ปลูกลำไย5ไร่ และเหลือไว้ปลูกผักและสร้างที่อยู่อาศัยราวๆ 3ไร่ งานที่ใช้แรงหนักเธอจะเรียกชาวบ้านที่ว่างงานให้มาช่วย แต่งานเบาๆเธอจะทำเองทั้งหมด ตั้งแต่คัดสายพันธ์ ไปเลือกซื้อต้นกล้า ปลูก ให้ปุ๋ย และรดน้ำ ที่เธอเลือกปลูกผลไม้เพราะเธอจะเอาออกไปขายหน้าบ้าน ไร่เธอถึงก่อนฟาร์มสุขภิรมย์ซึ่งนักท่องเที่ยวหลายร้อยคนขับผ่านทุกวัน เธอต้องขายได้ราคาดีกว่าส่งพ่อค้าคนกลางแน่นอน หากคำนวณคร่าวๆรายได้จะตกเกือบล้านต่อปี เพียง3-4ปีแรกต้องรอคอยผลผลิตต้องแบกรับต้นทุนและค่าแรง สมองเธอตอนนี้หยุดคิดเรื่องรักไปได้เลย

 

.......................

 

เมื่อหย่าขาดแล้ว อินตราก็รีบมาหาวีรภพทันที แม้วรรณาจะไม่พอใจแต่เธอก็ขัดไม่ได้ เธอแก่มากจนไม่มีแรงดูแลฟาร์มแห่งนี้แล้ว คงต้องฝากความหวังทั้งหมดให้กับหลานชายคนเดียว

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น