ฝันลึก ๆ
email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตัดใจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ส.ค. 2562 11:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตัดใจ
แบบอักษร

บทที่ 10

 

 

วีชักไม่แน่ใจว่าตอนนี้ตัวเองรู้สึกอย่างไรกันแน่ ความคิดมันตีกันวุ่นในหัว จนเขาเองก็จัดการสะสางไม่ได้เช่นกัน เขาลุกจากที่นอนไปอาบน้ำแปรงฟัน ก่อนจะเดินลงไปทานข้าวข้างล่างเงียบๆ ซึ่งอาหารโปรดถูกวางเรียงรายอยู่บนโต๊ะอาหาร วีนิ่งเงียบเขาชักรู้สึกผูกพันธ์กับสิ่งที่เธอทำให้เขาทุกวันซะแล้วแต่ด้านอินตราก็ติดต่อมาหาเป็นระยะๆจนเขาต้องตัดสินใจ

 

3 สัปดาห์ที่กำลังจะมาถึง ทำให้ปุณอดคิดไม่ได้ เธอจะต้องหย่าขาดจากสามีจริงๆหรือ.... ความภักดีที่มีให้วีทำให้เธอเลือกจะเปิดใจในคืนนี้ แต่เช้านี้เธอทำงานแข็งขันจนเหงื่อหยดหยาดเต็มใบหน้างาม ก่อนจะกลับไปแต่งตัวสวยเพื่อมารับลูกค้าที่ร้านกาแฟของไร่ เพราะวันนี้พนักงานต้อนรับลางานเนื่องจากติดธุระส่วนตัว

 

เมื่อร่างเพรียวระหงษ์แปลงกายเธอก็สวยราวกับซิลเดอเรลล่า  ปุณยนุชเดินออกจากบ้านพักอย่างเก้อเขินเธอใส่ชุดเดรสสีชมพูเดินเข้าไปในร้าน เมื่อวีรภพเห็นเข้าเขาค่อยๆหันไปสบตาสาวงามทันที 

 

"แม่เจ้า!!"วีอุทานออกมาเบาๆก่อนจะกลืนน้ำลายลงคอเอือก สาวขาขาวยาวเรียวเดินไปต้อนรับลูกค้าอย่างยิ้มแย้ม ผมตรงสลวยถูกมัดสูงและเหวี่ยงไปมาตามกายอิ่มอรชร เธอแต้มแต่งใบหน้าโทนสีชมพูอ่อนเผยให้เห็นความอ่อนหวานและอ่อนโยน เดรสแขนกุดเว้าอกเล็กน้อยเดินวุ่นวนรอบร้าน แต่ยิ้มหวานที่เธอส่งให้ลูกค้าหนุ่มหล่อทำเอาวีรภพทนไม่ได้

 

"หมับ!!...ตามฉันมา"วีคว้ามือเล็กของปุณออกจากร้านไป

 

"ไปไหนคะพี่วี"

 

"ไปเปลี่ยนชุด"

 

"ทำไมคะ...ดูไม่ได้เลยหรือ"เธอก้มมองตัวเองอย่างไม่มั่นใจ

 

"มันโป๊เกินไป...ไปใส่กางเกงยีนกับเสื้อยืดพอ"

 

"แต่นาก็ใส่แบบนี้รับลูกค้านี่คะ"

 

"ฉันบอกให้เปลี่ยนก็เปลี่ยนเถอะน่า...อย่าถามมากความได้ไหม!"

 

"ค่ะ"ปุณตอบสั้นๆและเดินไปเปลี่ยนชุด ก่อนจะเดินออกมาแบบไม่เข้าใจ

 

"ชุดนี้ก็ไม่ได้ ไปเปลี่ยนอีก"วีไล่ปุณไปเปลี่ยนชุดใหม่ เพราะเสื้อยืดสีขาวและกางเกงยีนรัดรูปเอวสูงมันรัดจนเห็นส่วนเว้าเอวคอดตูดเด้ง...สะโพกผายและขาอันเรียวยาว เขาไม่พอใจไปหมดจนไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน

 

"ปุณว่าให้ปิ่นไปแทนเถอะค่ะ...ปุณจะไปบอกปิ่นเอง ถ้าปุณขี้เหร่จนใส่ชุดไหนก็ไม่ดี ปุณขอกลับไปดูแลวัวและม้าดีกว่า"พูดจบเธอก็จ้ำเท้าจากไปอย่างเจ็บใจ เขาคงเกลียดเธอมากจริงๆ เธอตั้งใจแล้วว่าคืนนี้จะพูดทุกอย่างให้จบสิ้น

 

เมื่อตะวันตกดินปุณอาบน้ำแต่งตัวและลงไปทานข้าวคนเดียว ก่อนที่วีจะตามมากินด้วยตามปกติ เพียงวีรภพนั่งลงเก้าอี้ปุณก็พูดสิ่งที่อยากพูดในทันที

 

"ปุณพร้อมจะหย่าให้พี่ พรุ่งนี้เราไปอำเภอด้วยกัน"น้ำเสียงเด็ดเดี่ยวเปล่งออกมาอย่างไม่ลังเล

 

"อะไรนะ"

 

"พรุ่งนี้ค่ะพี่วี ไม่ต้องรอถึง 3สัปดาห์ คืนนี้ปุณขอเก็บความสุขครั้งสุดท้ายไว้ในความทรงจำ หากเราไม่ใช่คู่กันปุณจะไม่ฝืนอีกแล้ว....ปุณได้ยินทุกอย่างที่พี่พูดกับคุณย่า หลังจากนี้ปุณพร้อมแล้วที่จะเผชิญกับความจริง"

 

"เธอได้ยิน"

 

"ปุณสัญญา ปุณจะไปจากไร่นี้ จะไม่มาอ้อนวอนงอนง้อให้ดูน่าเวทนาไปมากกว่านี้ พี่ย้ำเสมอว่าเกลียดปุณ....ปุณพอแล้วจริงๆ"

 

"คือ...จริงๆ"วีจะบอกว่าไม่ได้เกลียดแล้ว แต่ไม่ทันพูดจบ

 

"ปุณขอพูดครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย ปุณ..รัก..พี่" เธอพูดสิ่งที่ค้างคาเสร็จ ก็ลุกออกจากโต๊ะขึ้นไปยังห้องนอนในทันที 

 

เมื่ออยู่คนเดียวเธอร้องไห้จนสุดเสียงเธอหวังว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้าย ความรักโง่ๆแบบนี้จะไม่มีอีกแล้ว

 

"ฮือๆๆ...ฮือๆ...ฮือ"

 

เธอเดินร้องไห้ไปเปิดตู้เสื้อผ้าก่อนจะทำหน้าที่ภรรยาเป็นวันสุดท้าย เธอยกชุดนอนวีรภพมากอดแน่นก่อนน้ำตาจะหยดลงเสื้อสามี ปุณใช้มือน้อยลูบไล่น้ำตาออกจากเสื้อพร้อมนำไปวางไว้บนที่นอน ก่อนจะไปเตรียมน้ำอุ่นและบีบยาสีฟันไว้ให้ผ้าขนหนูถูกวางในห้องน้ำอย่างดี ปุณยนุชทำไปร้องไห้ไปด้วยความเจ็บช้ำ ก่อนจะไปเก็บเสื้อผ้าตัวเองลงกระเป๋าช้าๆ เธอไม่รู้ว่าจะไปไหน ไร่กาแฟของคุณยายก็เป็นของนพเพื่อนรักไปเสียแล้ว ตอนนั้นไร่ติดจำนองเธอยังเด็กและไม่มีเงินไถ่ถอน จึงยอมปล่อยให้หญิงวัยกลางคนที่มาจากตัวเมืองยึดไป ครั้นพอถามไถ่กลับเป็นของนพเพื่อนรักช่วงเรียนมหาลัย เธอคิดได้ในทันที

 

"ใช่...เราต้องไปหานพ"น้ำตาที่เปอะเปื้อนทำให้เธอต้องรีบเช็ด และหอบหิ้วกระเป๋าวางเรียงไว้ข้างประตูอย่างมีระเบียบ

 

ด้านวีรภพนิ่งอึ่ง เขาดีใจหรือเสียใจกันแน่ ทำไมเขารู้สึกเจ็บปวดกับคำพูดเมื่อครู่ เขาทนฟังเสียงร้องของใจไม่ไหว วิ่งขึ้นไปบนห้องในทันที

 

"ปุณ...."วีพูดไม่ออกหลังเห็นกระเป๋าเสื้อผ้าวางเรียงข้างประตู

 

"คะ..."ปุณเช็ดน้ำตาและโผเข้ากอดสามี กอดนี้มีแต่ความรักและปรารถนาดีต่อเขา เธอหวังว่าหลังจากวันนี้เขาจะมีความสุขกับชีวิตใหม่ ที่ไม่ต้องมีเธอเข้าไปวนเวียนให้ปวดหัว กอดที่เธออยากมอบให้เขาเพียงคนเดียว กอดที่สื่อทุกความรู้สึกออกมา ใจที่ปวดหนึบต้องจากทั้งที่รักทำให้ปุณยนุชพูดอะไรไม่ออกนอกจากอยู่นิ่งๆแบบนี้ให้หัวใจชุ่มชื้นขึ้นบ้าง

 

 

 

ความคิดเห็น