Film8526

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอน 5 ยอมนิ่งเฉย

ชื่อตอน : ตอน 5 ยอมนิ่งเฉย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 127

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 16 เม.ย. 2562 03:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอน 5 ยอมนิ่งเฉย
แบบอักษร

ผมไม่ให้พี่นอนเลยคืนนี้ จากคำพูดที่ผมเอ่ยออกมานี่ทุกคนน่าจะรู้นะครับ ว่ามันหมายถึงอะไร ถึงตอนนี้ผมได้ขับรถมาใกล้ๆถึงคอนโดของผมเองแล้ว แต่พี่ฟงที่ผม(ฉุด)กระชากมาด้วยยังคงนั่งนิ่งๆอยู่ที่เบาะข้างคนขับ ไม่แน่เลยว่าที่นั่งนิ่งเพราะเมา หรือ ขี้เกียจขัดขืน เมื่อถึงลานจอดรถของคอนโด ผมได้ขับไปจอดที่จุดๆเดิมก่อนจะลงไปเปิดประตูรถให้พี่ฟงเดินลงมา แต่พี่ฟงกลับนั่งนิ่งไม่ยอมขยับไปไหน ผมจึงถือวิสาสะอุ้มพี่ฟงพาดบ่าไว้ก่อนเดินไปขึ้นลิฟต์ 

เมื่อประตูลิฟต์เปิดออก ผมจึงรีบเดินไปที่ห้องก่อนที่พี่ฟงจะโวยวายและดิ้นขึ้นมาก่อนจะถึง ผมเปิดประตูห้องด้วยกุญแจแล้วรีบเข้าไปในห้องนอน ร่างของพี่ฟงถูกผมโยนไปบนเตียงอย่างรวดเร็วก่อนจะขึ้นไปคร่อมตัวพี่ฟงเอาไว้เพื่อไม่ให้หนีไปไหนได้แต่ผิดคาด ไม่ว่าผมจะทำอะไรพี่ฟงกลับนิ่งเฉยมาก จนผมไม่กล้าทำอะไรกับร่างกายพี่มันเลย 

ผมค่อยๆลูบ คลำไปเรื่อยแถมผมยังคอยจูบทำรอยคิสมาร์กตามบริเวณที่น่าจะเด่นชัด ตั้งแต่เข้ามาจนถึงตอนนี้ผ่านมาเกือบสิบนาทีแล้ว แต่พี่ฟงกลับนิ่งเหมือนเดิม ผมเริ่มสงสัยแล้วว่านี่พี่หลับรึเปล่าครับเนี่ย ด้วยความสงสัยจึงเอามือไปจับคางพี่ฟงแล้วจับให้หันหน้ามาหาผม แต่มันไม่ได้เป็นเหมือนที่คิดไว้ ในเมื่อพี่ฟงที่อยู่นิ่งๆมานานไม่ได้หลับ หรือ มีทีท่าว่าจะหลับเลย ในทางกลับกันดันทำหน้าอดทนอดกลั้น จนหน้าแดงไปถึงใบหู ตอนนี้อารมณ์ของผมนั้นถ้าให้วัดคงพุ่งสูงเกือบสุดเลยที่เห็นหน้าที่แสนเชิญชวนของพี่ฟง ผมถึงกับอึ้งไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยปากถาม

"พี่ฟง เป็นอะไรรึเปล่าครับ อยู่นิ่งเชียว"

"........."

"ตอบมาหน่อยเถอะพี่ ผมอยากรู้"

"กูจะรอดูไง ว่าคนอย่างมึงที่โมโหเลือดขึ้นหน้าตอนนี้จะนึกถึงใจกูบ้างไหม"ตะคอกใส่

"ผมไม่ได้ตั้งใจแบบนั้นนะครับ"

"ไม่ได้ตั้งใจแบบนั้น!!!!มึงโกหก แล้วที่มึงกระทำกับกูเมื่อกี้หมายความว่าไงวะ"

".....ขอโทษครับ"พูดเบาๆ

ผมเมื่อโดนพี่ฟงตะคอกใส่ จึงได้สติตัวเองกลับมาจนเต็มร้อย คือตอนกระทำชำราวกับร่างกายฟงสติยังห้าสิบกับห้าสิบเหมือนคนเมาแต่ยังมีสติอยู่ครับ เลยเพิ่งเห็นว่าตอนนี้ฟงใส่แค่กางเกงในเนื่องมาจากเมื่อกี้ผมเมาแรงราคะของตัวเองจนถอดชุดพี่ฟงออกไปเกือบหมด บนร่างกายมีแต่รอยจูบ รอยกัดที่ผมทำ ผมไม่อยากเดินไปส่องกระจกดูหน้าตัวเองเลยว่ามันแดงขนาดไหน

จู่ๆพี่ฟงก็ผลักตัวผมที่คร่อมตัวพี่เขาออก ก่อนจะลุกไปเอาเสื้อผ้าไปใส่ในห้องน้ำ ผมได้เอาแต่นั่งอยู่บนเตียงหาวิธีพูดกับฟงเรื่องที่เขาเผลอทำมันลงไปโดยไม่ยั้งคิดตั้งแต่ร้านที่นัดจนถึงในห้องนี้ 

ผ่านไปสักพัก พี่ฟงก็เดินออกมาก่อนจะนอนลงบนเตียงของผม ทีแรกคิดว่าพี่ฟงคงหายโกรธแล้วเลยมานอนข้างๆ ทันใดนั้นบาทา(ตีน)พี่ฟงได้ลอยมาถีบผมจนตกเตียง พี่เขาก็ยังใจดีอยู่นะที่โยนหมอนตามลงมา ผมถึงได้ทราบเลยว่าคืนนี้นอนที่พื้นชัวร์ๆ เวลาผ่านไปจนตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงคืน ผมพยายามช่วยตัวเองเนื่องจากยังมีอารมณ์ที่ยังค้างคาเมื่อครู่อยู่ พยายามทำให้เงียบที่สุดเพื่อไม่ให้คนที่นอนอยู่บนเตียงตื่นมาด่าอีกรอบ และไม่ต้องการให้เขาโกรธมากกว่าเดิม

อื้อ.....อือ....เสียงหายใจของผมที่พยายามเก็บเสียงให้มากที่สุด แต่มันคงเบากว่านี้ไม่ได้แล้วล่ะ ใช้เวลาไม่มากไม่น้อยก็บรรลุจนเสร็จกิจของผมเรียบร้อย ค่อยเดินไปห้องน้ำเพื่อล้างคราบน้ำราคะที่ฝ่ามือออกก่อนจะกลับมานอนที่พื้น(รันทดเนอะ)เช่นเดิม

"ตื่นได้แล้ว ไอเด็กเปรต"ดังลั่นห้อง

ผมสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที ที่เสียงตะคอก กับ ตะโกนดังขึ้นข้างหู เมื่อหันไปเห็นพี่ฟงกำลังยืนกอดอก แสดงสีหน้าที่ไม่พอใจ น่าจะเดือดเลยทีเดียว เขาชี้ไปทางนาฬิกาที่ติดไว้ตรงฝาผนัง ตอนนี้เป็นเวลาที่พูดง่ายๆถ้าจะไปเรียนคือสายแน่ๆสายประมาณครึ่งคาบเรียนเลือก บัดซบสิ้นดี ผมถึงกับหน้าซีดเผือกรีบวิ่งไปห้องน้ำเพื่อจะน้ำอาบแบบไฟแลบแต่จู่ๆผมก็นึกอะไรบางอย่างออก จึงเดินกลับออกมาทั้งๆที่ยังนุ้งผ้าเช็ดตัวอยู่ รีบมาเปิดโทรศัพท์เห็นว่าวันนี้มันเป็นวันหยุด จึงรู้ได้ว่าพี่ฟงแกล้งนี่หว่า

พี่ฟงที่ยืนมองผมแบบอมยิ้มกลั้นหัวเราะไว้ ผมจึงรู้สึกฉุนนิดๆจึงเดินเข้าไปหาพี่ฟงที่ยืนอยู่หน้าประตูห้องนอน ทันทีที่พี่ฟงเห็นว่าผมเดินเข้าไปประชิดตัว เขาก็รีบก้าวเท้าถอยหนีแต่ว่าไม่ทันหรอก ผมคว้างข้อมือทันจึงได้จับข้อมือไปตรึงกับผนังห้อง

"พี่ สนุกมากไหมครับที่แกล้งผม"ฉุนหน่อยๆ

"หึ มันเกี่ยวอะไรกับกูล่ะ"เหลือบมองด้านล่าง

"พี่ มึงนี่มันน่านัก.....หืมเป็นไร???"

"0///////0"หน้าแดง

"พี่มองไรเนี่ย"มองตาม

"อ่อ มองยังงี้อยากได้อะไรบอกมานะครับ"ผมได้พูดจาแกล้งหยอกล้อเหมือนไม่กลัวพี่มันโกรธกูเลย

ตุ๊บ.....ผมคิดว่าคงแกล้งพี่ฟงเกินไปล่ะมั้ง พี่มันถึงได้ผลักผมไปชนกำแพง ก่อนที่จะหน้าแดงวิ่งเข้าไปในห้องน้ำ เมื่อเห็นอย่างนั้นมันไม่สามารถหุบยิ้มลงได้ แต่ผมลืมไปอย่างหนึ่งถ้าพี่มันยังอยู่ในห้องน้ำผมจะอาบน้ำยังไงล่ะทีนี้ ผมจึงเดินไปเคาะประตูห้องน้ำที่ถูกล็อกจากด้านใน พร้อมพูดขอให้พี่ฟงออกมาจากห้องน้ำหน่อยแต่เสียงตอบกลับที่ได้กลับมา เงียบไปเลยไอเด็กบ้า

......ติดตามตอนต่อไป.....

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น