Feng_qin

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 4 จู่โจม

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 จู่โจม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 306

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.พ. 2563 19:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 จู่โจม
แบบอักษร

เวลา19:00น. ผมมาถึงร้านxxxตามที่พี่ฟงได้นัดให้มาดื่มเหล้า แต่ผมกลับตื่นเต้นเกินไปเลยมาก่อนเวลาตั้งครึ่งชั่วโมง ผมเดินเข้าร้านไปดื่มพลางๆที่บาร์เทนเดอร์แน่นอนว่าคนหน้าตาอย่างผมนั้นมีคนเข้ามาคุยมาจีบอยู่แล้ว ถ้ายิ่งนั่งดื่มอยู่คนเดียวนะไม่รอดชัวร์ๆ แล้วผมก็เป็นคนเฟรนลี่ซะด้วยสิ ใครเข้ามาคุยผมก็คุยกลับนะครับ คุยข้ามเวลารอพี่ฟงและเพื่อนๆของเขามาตามที่นัดกันไว้ แน่นอนว่าภายในครึ่งชั่วโมงนั้นมีคนเข้าหาผมเยอะพอสมควร และแล้วก็ถึงเวลาที่รอคอย ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาพี่ฟง 

"ฮัลโหลครับ พี่ฟงมารึยังครับ?" 

[เออ โทษทีว่ะพอดีตอนนี้รถติด อาจจะไปช้าสักสิบนาทีนะ] 

"โอเครครับ ผมจะรอนะ" 

ผมวางสายแล้วเดินออกมานอกร้านเพื่อไปเอาของที่รถบิ๊กไบค์ แต่สายตาดันไปสะดุดกับอะไรบางอย่าง นั่นคือรถยนต์ที่คล้ายของพี่ฟง แต่ผมว่าไม่คล้ายหรอกแต่มันใช่เลยเพราะผมจำป้ายทะเบียนพี่ฟงได้ ผมจึงไปแตะฝากระโปรงรถจึงรู้ว่ามันเย็นขนาดนี้รถต้องมาจอดอยู่ที่นี่นานแล้ว แต่ทำไมพี่ฟงจึงโกหกผมล่ะว่ายังมาไม่ถึง แล้วทำไมต้องถ่วงเวลาตั้งสิบนาทีทั้งที่มาถึงร้านแล้ว ผมก็คิดไปเรื่อยๆพร้อมเดินไปเอาของ ตอนเดินกลับมาจะเข้าร้านผมดันซุ้มซ่ามทำเหรียญตก มันได้กลิ้งไปซอกมืดๆของร้าน ผมได้ก้มลงเก็บเหรียญและหางตาได้เหลือบเห็นเงาคนสองคนอยู่ตรงนั้น ทีแรกผมก็ไม่สนใจหรอกว่าใครกับใครจนมีเสียงหนึ่งเล็ดลอดออกมาจากซอกนั่น 

"ไอฟง มึงพูดจริงใช่วะ" 

"กะ....กูยังไม่พูดไม่ชัดเจนอีกเหรอวะ"เสียงสั่นๆ 

"มึงคิดอย่างนั้นจริงสินะ มึงจะไม่เสียใจทีหลังใช่ไหม" 

"ใช่ เพราะงั้นมึงจะไม่รังเกียจกูใช่ไหมไอราม" 

"............"ไม่ตอบอะไรกลับมา 

ผมตอนนี้เหมือนพวกชอบเสือกมาที่มาแอบฟังคนอื่นคุยกันแบบนี้ ถ้าคนอื่นจะไม่แอบฟังเลยแต่ได้ยินชื่อพี่ฟงทีเดียว ทำเอาผมอย่าเสือกขึ้นมาทันทีทันใด จากการแอบฟังเปลี่ยนมาเป็นการแอบมองแทนแต่สิ่งที่เห็นคือ เงาของคนสองคนกำลังจูบกันอยู่ ย้ำว่าเงานะครับ ผมเห็นถึงกลับช็อกไปเลยทีเดียว ผมรีบกลับเข้าไปในร้านทันทีเพื่อไม่ให้พี่ฟงเดินมาเห็น เมื่อประตูร้านเปิดออกมาอีกครั้งร่างของพี่ฟงก็เดินเข้ามาพร้อมกับเพื่อนคนหนึ่งของเขาที่เดินตามเข้ามา ผมเดาว่านั้นคือคนที่อยู่กับพี่ฟงเมื่อกี้แน่ เดาจากเงาที่เห็นล้วนๆเลย พี่ฟงได้นั่งโต๊ะที่มีโซฟายาว ผมเห็นว่าได้โต๊ะนั่งแล้วจึงค่อยเดินเข้าไปนั่งที่โต๊ะด้วย 

"ไงไอพีท มาช้าจังนะ" 

"ผมมาตั้งนานแล้วเว้ยพี่"มองเคืองๆ 

"นี่ราม คณะวิศวะเหมือนกันแต่คนละสาขากัน เพื่อนกูเอง" 

"แน่ใจเหรอครับว่าเพื่อน"มองหน้า 

"มึงหมายความว่าไงไอพีท"สงสัย 

"ตามที่ผมพูดไปนั้นล่ะ" 

ผมกับพี่ฟงเริ่มเถียงกันตั้งแต่ไม่เริ่มดื่มเหล้า ไม่ต้องถามนะว่าทำไมผมพูดแบบนั้นกับพี่ฟง ผมแค่หงุดหงิดที่พี่ฟงจูบกับคนอื่น ตอนแรกเห็นหน้าคนชื่อรามก็ไม่ค่อยจะถูกชะตาด้วยแล้ว แต่เสือกไปชื่อตรงกับไอเงาคนที่อยู่กับพี่ฟงเมื่อกี้อีกยิ่งไม่ชอบหน้าเลยครับ ไม่อยากจะพูด ระหว่างกินเหล้าผมพยายามนั่งให้เงียบและสงบที่สุดเพราะผมไม่อยากทะเลาะกับพี่ฟงจึงได้นั่งกินเหล้าไปเรื่อยๆจนได้เวลากลับ ตรงตามที่ผมคิดเป๊ะว่าพี่ฟงต้องคอค่อนข้างอ่อน นับจากจำนวนแก้วที่กินเข้าไปก็รู้เลยว่าเมาชัวร์ๆ ตอนแรกไอราม เอ๊ย!!!พี่รามบอกว่าจะไปส่งให้แต่เผอิญบ้านพี่เขาอยู่คนละทางกับบ้านพี่ฟง ผมจึงขออาสาไปส่งแทน แต่กลับถูกปฏิเสธเนื่องจากพี่รามไม่ไว้ใจให้พี่ฟงไปกับผมเพราะขับบิ๊กไบค์มาแล้วพี่ฟงก็เมาจึงพาไปยาก เขาจึงไปส่งพี่ฟงแทน ผมรู้สึกหัวเสียหน่อยๆที่จะให้พี่ฟงไปกับมันสองคน จึงได้ขับบิ๊กไบค์ตามหลังมันไปจนได้รู้ว่าคอนโดที่พี่ฟงอยู่คือที่ไหน 

เมื่อผมเช็กจนแน่ใจว่ามันส่งพี่ฟงเรียบร้อยแล้ว ผมค่อยขับกลับบ้านไป แต่ก่อนกลับผมไม่ลืมถามพี่รามเขาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเขากับพี่ฟง โดยครั้งแรกที่ได้ยินคำถามทำให้อีกฝ่ายสงสัยอยู่บ้างแต่ก็ยอมบอกมาแต่โดยดีว่า เข้ากับพี่ฟงเป็นแค่เพื่อนกัน ไม่มีอะไรเกินเลยสักนิด มันจึงทำให้รู้สึกฉุนกึกเพราะถ้าไม่ได้เป็นอะไรกันทำไมต้องจูบกันด้วย ผมคิดแบบนี้ไปจนถึงเช้า ผมไปมหาลัยแบบคนเดี๋ยวๆก็หัวเสียเดี๋ยวๆก็จิตตกผมไม่แน่ใจอารมณ์ตัวเองเลยจริงๆ เมื่อถึงเวลาซ้อมเชียร์ผมไปเปลี่ยนเสื้อที่ห้องน้ำคนเดียวตอนเดินออกมาเจอพี่ฟงพอ ผมจึงเรียกพี่ฟงเพื่อให้เขาหยุดเดินเมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่ตรงนี้นอกจากเราสองคนผมก็ได้พูดเปิดประเด็น 

"พี่ฟง ผมมีเรื่องจะถามพี่ครับ" 

"มีอะไรว่ามา เดี๋ยวกูต้องไปหาพวกไอคิงอีก" 

"พี่ฟงชอบพี่รามใช่ไหม"จ้องเขม็ง 

".........."อึ้งไปเลย 

"ตอบผมมาสิครับ" 

"............."ยังคงเงียบต่อไป 

จู่ๆก็มีสิ่งหนึ่งมาขัดจังหวะผมเพราะไอกัสเสือกโผล่มาจากทางไหนก็ไม่รู้ ทำให้พี่ฟงทำทีท่าจะเดินหนีไปผมจึงต้องรีบนัดพี่ฟงไปดื่มกับผมคืนนี้โดยมีเรื่องจะคุยด้วย อีกฝ่ายหันมาพร้อมพยักหน้าเป็นการรับปากผมว่าจะไป ผมจึงได้หันหน้ากลับไปหาเพื่อน เวลาซ้อมเชียร์ก็ผ่านไป ผมก็ไปยังร้านที่นัดเอาไว้ทันทีที่เดินเข้าไปผมเห็นพี่ฟงกำลังนั่งรออยู่ ผมจึงเดินเข้าไปนั่งทันที ผมเริ่มพูดเปิดประเด็นทันที 

"พี่ฟง ตอบผมได้รึยัง" 

"เรื่องอะไร" 

"เรื่องที่ชอบพี่รามไง" 

"ทำไมมึงถึงคิดอย่างนั้น กูบอกมึงไปแล้วนิว่ากูกับไอรามแค่เพื่อนกันเท่านั้น" 

"เพื่อนกันเขาจูบกันรึไงครับ ผมเห็นนะที่พี่สองคนไปทำอะไรกันที่ซอกร้านมืดๆนั้นน่ะ"เรื่มโมโห 

"มึงใจเย็นๆก่อนสิวะ คนเริ่มหันมามองแล้วนะเว้ย" 

"งั้นตามผมมานี่"กระชากแขนฟงออกไปนอกร้าน 

ผมบังคับให้พี่ฟงเดินไปขึ้นรถสปอร์ตคันสีดำของผม ก่อนจะล็อกประตูเพื่อไม่ให้พี่ฟงมีโอกาสหนีออกไปจากรถได้ ผมได้มองพี่ฟงที่ตอนนี้สีหน้าแสดงออกถึงความสงสัย แต่เมื่อเขาอ้าปากกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ผมไม่รอช้าโน้มหน้าไปประกบจูบทันที ลิ้นของผมเข้าไปในโพรงปากอันเล็กของเขา พร้อมให้ลิ้นตวัดไปทั่วตามไรฟัน และเกี่ยวกับลิ้น มือของเขาพยายามผลักผมออกแต่เมื่อจูบนั่นยิ่งรุนแรงขึ้น พี่ฟงก็เริ่มอ่อนแรงลงจนไม่เหลือแรงที่จะผลักผมออกไปแล้ว ผมจูบอย่างดูดดื่มกับพี่ฟงราวๆสิบนาทีเห็นจะได้เหมือนสังเกตเห็นว่าอีกฝ่ายเริ่มขาดอากาศหายใจ ผมจึงค่อยคลายจูบออกก่อนจะเช็กคราบน้ำลายที่เลอะปากของตนเองก่อนจะมองฟงที่อ่อนแรง ตัวอ่อนจนต้องไปนอนพิงที่เบาะรถ ผมมองด้วยสายตาเจ้าเล่ห์พร้อมจูบที่ริมฝีปากอีกฝ่ายเบาๆ ก่อนจะขับรถออกไปจากร้านโดยที่ฟงยังอยู่บนรถ หึ พี่ฟงผมจูบแค่นี้คงไม่ว่ากันเนอะเพราะถ้าพี่จะโกรธพี่น่าจะเจอสิ่งที่หนักกว่านี่ 

ผมจะไม่ให้พี่นอนเลยคืนนี้ 

.......ติดตามตอนต่อไป...... 

ความคิดเห็น