Feng_qin

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 1 : คุยครั้งแรก [100%]

ชื่อตอน : ตอนที่ 1 : คุยครั้งแรก [100%]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 473

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 20 มี.ค. 2563 23:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1 : คุยครั้งแรก [100%]
แบบอักษร

เวลา 7:50 น. ผมตื่นขึ้นมาในห้องของตนเอง ปกติถ้าผมตื่นเร็วคงจะนอนบิดขี้เกียจอยู่บนเตียงแต่นี่อะไร

ตื่นสายสิครับ!

ผมรีบเด้งตัวขึ้นมาจากเตียงแล้ววิ่งไปอาบน้ำทันทีที่เห็นเวลา เมื่ออาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็หยิบกระเป๋าเป้พร้อมกุญแจรถแล้วรีบวิ่งลงไปที่ลานจอดรถทันที

ไม่ต้องถามหรอกนะว่าทำไมถึงตื่นสายมันก็เป็นเพราะการซ้อมเชียร์ของพวกพี่เฮดว้ากนั่นแหละที่เป็นต้นเหตุทำให้ผมกลับมาที่ห้องดึก แล้วลามมาตื่นสายกันแบบนี้ ผมขับบิ๊กไบค์คันสีดำแดงคันโปรดไปยังมหาลัย เมื่อขับรถเข้ามาจอดจู่ๆก็มีข้อความในกลุ่มคลาสเดียวกันเด้งขึ้นมา

 

ห้องแชท : มีข่าวมาประชาสัมพันธ์เนื่องจากวันนี้อาจารย์xxxงดคลาสสอนเนื่องจากอาจารย์เกิดป่วยกะทันหัน ค่อยมาเรียนอีกทีตอนที่อาจารย์แจ้งนะคะนักศึกษาทุกคน"

 

เมื่อผมได้อ่านข้อความนี้ถึงกับช็อตเพราะว่าที่รีบอาบน้ำขับรถมามหาลัยให้ทันคลาสเรียนนี้เพื่ออะไรวะ! รู้งี้นอนสบายๆอยู่ที่ห้องต่อดีกว่าไม่น่ารีบเลยเว้ย...

แต่แล้วผมก็นึกอะไรดีๆออก ป่านนี้กัสน่าจะอยู่ในมหาลัยถือเป็นโอกาสดีที่ผมจะได้ไปหามันแบบเนียนๆไม่รอช้ารีบควานหาโทรศัพท์ขึ้นมากดหากัสทันที

 

"เออ ไอกัสเหรอมึงอยู่ไหนวะ?"

[พีทหรอ กูอยู่ที่ม้าหินตรงสนาม]

"เคๆ มึงอยู่กับใคร"

[ทุกคนในกลุ่มอะ มึงมาไหม?]

"เดี๋ยวกูไปนะเว้ย" ผมกดวางทันทีที่พูดจบ

 

เนื่องจากวันนี้เป็นวันที่มีอากาศสบายๆไม่ร้อนมาก แต่สำหรับคนขี้ร้อนอย่างผมแล้วนั้น คงต้องรีบไปซื้อน้ำโค้กดื่มเพื่อให้รอดจากสภาพอากาศแบบนี้ และก็ไม่ลืมซื้อน้ำไปฝากกัสกับไม้ที่ตอนนี้กำลังนั่งรออยู่ ตอนที่กำลังเดินไปหาเพื่อนดันเหลือบไปเห็นฟงที่กำลังจะเดินไปไหนกับคิงก็ไม่รู้

ถ้าไม่มีใครรออยู่คงได้แอบตามฟงไปนานแล้วแต่เผอิญกัสกับไม้รออยู่จึงต้องรีบไปที่สนาม

ตอนเดินไปถึงที่โต๊ะก็เห็นไอ้ไม้ฟุบหลับอยู่ พอเห็นว่าไอไม้มันนอนกินแรงไอ้กัสแบบนี้ผมเลยอดไม่ได้ที่จะแกล้งเอาขวดโค้กไปไว้ที่แขนมัน ซึ่งแน่นอนว่าได้ผลมาก ไอไม้สะดุ้งขึ้นตื่นมาในทันที

ผมกับไอ้ไม้จึงได้เปิดศึกกันทำให้ทุกคนหัวเราะ จนมีคนหนึ่งเหลือบไปเห็นพี่เฮดว้ากกำลังเดินมาทางนี้

"เฮ้ย!!!พวกมึง พวกพี่ๆเฮดว้ากเดินมาทางนี้ว่ะ!"

"ไหนมึงเห็นตรงไหนวะ" ทุกคนถามซ้ำ

"โน่นไง มาแล้ว" มันชี้

"เชี่ย มาจริงด้วยว่ะ" ผมกับไอไม้กระวนกระวายเหมือนคนทำความผิดแล้วหนีมายังไงอย่างนั้น

ทันใดนั้นเองพี่คิงก็เดินมาถึงโต๊ะพวกผมเรียบร้อยแล้ว น่าเหลือเชื่อที่พอมาถึงพี่คิงก็เอาแต่หันไปคุยกับไอ้กัส ถือว่าเป็นเรื่องโชคดีที่ไม่ใช่พวกผมไม่งั้นคงนั่งเกร็งตอบแน่ๆ

คำถามที่พี่คิงถามกัสนั้นเป็นเชิงเหมือนเป็นห่วงหรือมาจีบก็ไม่รู้

ไอไม้ที่มันอยู่ข้างๆผมด้วยความที่มันเป็นพวกชอบเผือกมากจึงแอบไปกระซิบถามไอ้กัส แต่ถึงจะกระซิบไงผมก็ได้ยินด้วยอยู่ดี คำตอบของการอยากรู้ของไอไม้คือ หมัดของไอ้กัสสวนมาแทน แต่ผมก็รู้สึกตงิดๆใจแปลกๆเรื่องที่พี่คิงมาทำดีกับกัส

ผมตั้งใจจะเดินไปถามพี่คิงแต่ต้องชะงักไปเพราะมีคนหนึ่งที่เดินมากอดคอแซวพี่เขาก่อนที่ผมจะเดินไปถาม

พี่ฟงได้กอดคอพี่คิงและแซวไปต่างๆนานา แซวเรื่องพี่น้ำฟ้าแฟนพี่คิง เรื่องที่มาวอแวกับไอกัส และทันใดนั้นไอ้ไม้ที่มีความเผือกอยู่มากจึงได้ถามพี่คิงออกไป

"พี่คิงครับ ถ้าพี่พูดขนาดนี้ก็บอกมาเลยเถอะครับว่าจะจีบใคร" ไม้แซวตรงๆ

"........." พี่คิงเงียบ

"ไอสัสคิง มันป๊อดว่ะ"ฟงแซว

ผมคิดว่าพี่คิงคงไม่ขึ้นด้วยคำแซวของพี่ฟงแค่นี้หรอก แต่ที่ไหนได้ล่ะครับ มันได้ผล!

"น้องกัส มีแฟนยังพี่จีบได้หรือเปล่า?" พี่คิงดันอารมณ์ขึ้นตามที่ฟงแซวจริงๆ

คำพูดของพี่คิงทำให้ทุกคนรวมถึงผมนั้นอึ้งไปเลย และก่อนที่พี่คิงจะทำหน้านิ่งแล้วเดินออกไปได้บอกกับไอกัสอย่างหนึ่ง

"ไม่เป็นไรพี่ไม่เร่งเอาคำตอบหรอก เอาไปคิดดูนะ" ณ จุดๆนี้พี่คิงหน้านิ่งมาก มากซะจนผมกลัวแล้วก็เดินหายไปไหนกับพี่ฟงไม่รู้

ผมก็ไม่รู้หรอกนะแต่ผมคิดว่านี่เป็นครั้งแรกหรือเปล่านะที่ได้มองพี่ฟงใกล้ๆขนาดนี้...

เมื่อโต๊ะนั้นเหลือแค่พวกเราทุกคนก็รุมถามไอกัสไม่เว้นเลยสักคน ผมก็อยากจะถามมันหลายเรื่องเหมือนกัน แต่ผมกลับคิดว่าไม่ถามดีกว่า เพราะมีบางสิ่งที่ยังค้างคาใจผมอยู่

.

.

.

เวลาผ่านไปทุกคนก็แยกย้ายกลับบ้านระหว่างที่ผมกำลังจะขับบิ๊กไบค์ออกไปจากลานจอดรถของตึกวิศวะ ผมก็เห็นมีใครคนหนึ่งกำลังก้มทำอะไรอยู่ตรงทางเดิน ด้วยความสงสัยจึงได้ขี่รถไปตรงนั้น

"คุณๆ คุณครับทำอะไรครับ"

"เก็บของเฉยๆครับ ไม่มีไร" เขาเงยหน้าตอบ

"อ้าว! พี่ฟงเองเหรอครับ" ผมไม่คิดเลยว่าจะเป็นพี่ฟง

"ครับ แล้วน้องคือ?"

"ผมชื่อพีทครับ เด็กปี1คณะของพี่ฟงน่ะครับ" อยู่ตั้งนานผมเพิ่งถอดหมวกกันน็อคออก

"อ่อ"

"พี่ฟง กำลังทำอะไรครับ?" ผมจ้อง

"พอดีผมทำกุญแจรถตกลงไปในร่องนี่น่ะ" เขาชี้

"เดี๋ยวผมช่วยเก็บนะครับ" ผมเนียนช่วยพี่เขาแต่ที่จริงอยากตีซี้พี่เขาต่างหากล่ะ

ใช้เวลาไม่นานโชคดีที่กุญแจหล่นลงไปไม่ลึกผมจึงเก็บได้ง่ายๆ ไม่ต้องสงสัยนะครับว่าทำไม เพราะแขนผมยาวไงเลยหยิบถึง... แต่พี่ฟงน่ะตัวสั้น ขาสั้น แขนก็สั้นจึงหยิบไม่ถึงครับ...ฮ่าๆๆมีความสะใจเล็กๆ

"พี่ฟงครับ รถพี่จอดอยู่ตรงไหนครับ"

"รถผมจอดอยู่ที่ลานจอดรถใกล้ๆนี้เองครับ ว่าแต่คุณน่ะทำไมยังไม่กลับบ้านล่ะครับ?" เขาดูสงสัย

"พอดีว่าผมเพิ่งทำรายงานเสร็จ ให้ผมไปส่งพี่ไหมครับ"

"ไม่เป็นไรๆ ใกล้แค่นี้เองผมเดินไปก็ถึง" เขาชี้

"ครับๆ งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ"

"โอเค ขอบคุณมากนะที่เก็บกุญแจให้"

"ไม่เป็นไรครับพี่ แล้วเรียกผมว่าพีทได้ก็ได้ไม่ต้องเรียกห่างเหินนะครับ"

"เคๆ ขอบใจนะไอ้พีท"

"ผมกลับก่อนนะครับ กลับดีๆล่ะพี่" ผมสวมหมวกกันน็อค

"มึงด้วยนะ ไอ้พีท"

หลังจากที่สนทนาจบ ผมก็ขึ้นบิ๊กไบค์คันสีดำแดงแล้วขับออกไปจากมหาลัย

ระหว่างที่ผมกำลังจะขับรถไปซื้อข้าวก่อนเข้าห้อง ก็คิดขึ้นมาได้เรื่องหนึ่ง

ผมนี่โคตรโชคดีชิบหายที่ไม่รีบกลับบ้าน เลยทำให้ได้คุยและทำความรู้จักกับพี่ฟง ผมขับรถไปยิ้มไปจนนึกว่าตัวเองเป็นบ้าไปซะแล้ว

'เขาแค่รุ่นพี่มึงคิดไรของมึงไอพีท' ผมบ่นกับตัวเองในใจต่างๆนาๆจนถึงห้อง ทันทีที่ผมอาบน้ำเสร็จผมโน้มตัวลงนอนไปที่เตียงพร้อมนึกถึงเรื่องที่เกิดวันนี้ก่อนจะหลับตาลงเข้าสู่ห้วงนิทรา

'พรุ่งนี้อยากเจอพี่อีกจัง'

_______________________________________________

ความคิดเห็น