ลาเต้ใส่นม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 3. เจ็บปวด nc20++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 58.5k

ความคิดเห็น : 62

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ก.พ. 2561 16:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
3. เจ็บปวด nc20++
แบบอักษร

ตอนที่3


ร่างสูงถอดกางเกงผมลงไปกองที่ข้อเท้า ผมร้องไห้น้ำตาแทบไม่เหลือ คงอยากให้ผมร้องไห้เป็นสายเลือดก่อนล่ะมั้ง หรือรอให้ผมตายก่อนถึงจะสะใจใช่มั้ย? ผมไม่มีทางสู้อะไรได้เลย แม้แต่ขัดขืนผมยังทำไม่ได้


“ฮืออออ อย่าทำผมเลยนะครับ ผมยังเจ็บอยู่” ผมร้องไห้อ้อนวอน เขาแหวกแก้มก้นผมออก นิ้วใหญ่ลูบวนตรงช่องทางของผมแล้วสอดนิ้วเข้ามา มันแน่นมาก ผมเจ็บและแสบไปหมด


“อ๊ะ! โอ๊ย เจ็บ ฮึก ได้โปรด เอาออกไปนะครับ ผมเจ็บ”


“หึ! มึงยิ่งเจ็บ กูยิ่งชอบนะลูกพีช มึงรู้มั้ยเก้าปีที่กูเลี้ยงมึงมา กูต้องอดทนมากแค่ไหน กูต้องรอนานแค่ไหนกว่ามึงจะอายุสิบเก้า รอจนถึงเวลาที่กูจะแก้แค้นในสิ่งที่พ่อแม่มึงทำไว้” เขาพูดขึ้นแล้วจิกหัวอย่างแรง มืออีกข้างที่รุกล้ำช่องทางด้านหลังขยับเข้าออกแรงๆ


“ฮืออออ! ผมเจ็บ อ๊ะๆ อ๊า อย่า”


“เจ็บเหรอ! มันยังไม่พอหรอก มึงยังต้องเจ็บกว่านี้ ชดใช้ให้กูจนกว่ามึงจะตายตามพ่อแม่เลวๆของมึงไป” เขาตวาดลั่น นิ้วหลายนิ้ว อาจจะสามหรือสี่ขยับเข้าออกในช่องทางของผมอย่างแรง


“อ๊า อื้อ ฮึก! อ๊ะ เจ็บจัง” ผมร้องคราง น้ำตาไหลออกมาไม่ขาด ร่างสูงเอานิ้วออกก่อนจะรูดซิปกางเกงงัดเอาท่อนเอ็นออกมา ฟาดมันเข้ากับก้นผมหลายครั้ง ท่อนเอ็นใหญ่แข็งจนน่ากลัว


“ไม่! ผมไม่เอาแล้ว ฮืออออ ผมเจ็บ หยุดเถอะครับ” ผมอ้อนวอนขอร้องคนตัวสูง ใบหน้าผมเปื้อนไปด้วยน้ำตาที่ไหลออกมาไม่หยุด ตัวผมนอนคว่ำแนบอยู่กับโต๊ะ ขาทั้งสองข้างถูกถ่างออกกว้าง เขาแทรกตัวเข้ามาแล้วดันท่อนเอ็นเข้ามาทีเดียวมิด


ความรู้สึกเจ็บ เจ็บทั้งกาย ทั้งใจที่ผมต้องแบกรับไว้มันหนักหนาเหลือเกิน ทุกอย่างมันเป็นเพียงความฝัน และความโง่ของผมเท่านั้น ตลอดเก้าปีผมคิดว่าเขาใจดี เขาเป็นเทวดาที่มาช่วยผม พาผมออกมาจากบ้านเด็กกำพร้า แต่ตอนนี้ผมตระหนักแล้วว่าผมไม่ได้โชคดี ผมไม่ได้อยู่บนสวรรค์ แต่ผมอยู่บนนรกที่ถูกลวงตาเอาไว้ เทวดาที่ผมฝันถึงแท้จริงแล้วคือซาตานร้ายที่พร้อมจะฆ่าผมได้ทุกเมื่อ


“อ๊า! มึงนี่ตอดแน่นดีจริงๆว่ะลูกพีช”


ปึ่กๆๆ! สวบๆๆ


โต๊ะตัวโตเลื่อนไปตามแรงกระแทก ผมจับขอบโต๊ะแน่น เจ็บและเสียวปะปนกันไป ช่องทางสีหวานของผมตอนนี้คงจะไม่เหลือชิ้นดีแล้ว มันคงฉีกขาดเพราะถูกท่อนเอ็นใหญ่กระหน่ำเข้ามาอย่างรุนแรง ผมรู้สึกมีบางอย่างไหลออกมาตามง่ามขาผม


“หึ! มึงนี่น่าสมเพชจริงๆนะลูกพีช ครางสิ! คราง”


“ฮึก! ไม่ ปล่อยผมเถอะ ผมเจ็บ” ผมบอก พยายามกลั้นเสียงเอาไว้ ร่างสูงซอยสะโพกไม่หยุด ผมหายใจหอบ รู้สึกว่าตัวเองจะไม่ไหวแล้ว!!


“อึก อ๊า ฮือออออ”


“ซี๊ดดดด อ๊า มันส์ว่ะ อ๊ะ โอ๊วว” เขากระแทกเข้ามาอย่างแรง ก่อนจะเกร็งตัวท่อนเอ็นกระตุกหงึกปล่อยน้ำเข้ามาในตัวผมอีกครั้ง และผมก็สลบไป


[พาร์ทปกรณ์]


ผมดึงท่อนเอ็นออกมาจากช่องทางสีหวานที่ตอนนี้แดงก่ำไปแล้ว เลือดไหลออกมาเยอะมาก และลูกพีชก็สลบไป ผมตกใจมากเลยรีบใส่เสื้อผ้าให้ใหม่แล้วพาไปโรงพยาบาลทันที คงเพราะผมทำรุนแรงมากไป เด็กนั่นเลยรับไม่ไหว


ผมเกลียดมัน เกลียดลูกพีชเพราะพ่อแม่มันที่ฆ่าเมียกับลูกผม ถ้าไม่เกิดเรื่องผมคงมีความสุขกับครอบครัวที่ผมกำลังสร้างขึ้นไปแล้ว


ท่าทางเด็กนี่ยังไม่รู้เรื่องที่พ่อแม่มันค้ายาเสพติดสินะ! ผมยังไม่ให้มันรู้ตอนนี้หรอก ผมจะทรมานมันให้เจ็บปวด ก่อนหน้านี้ผมใจดีมามาก ผมเลี้ยงลูกพีช ส่งเสียให้เด็กนี่เรียนจนจบมอปลาย มีบางครั้งที่ผมเผลอมองลูกพีชในแบบเอ็นดู แต่ความแค้นของผม มันจะไม่หยุดแค่นั้นแน่


“ไอ้หมอ! ฝากดูแลเด็กนั่นด้วย” ผมบอกรุ่นน้องที่รู้จักกัน


“โหพี่! หนักนะเนี่ย ไปโดนไรมา”


“ไม่รู้! กูเจอมันนอนสลบอยู่ข้างทางอ่ะ ฝากดูแลด้วยละกัน” ผมโกหกไป ไม่อยากให้ใครรู้ว่าผมทำอะไรกับลูกพีช


“ครับๆ ผมจะดูให้” ไอ้หมอรับคำ ก่อนที่บุรุษพยาบาลจะเข็นเตียงของลูกพีชเข้าไปในห้องฉุกเฉิน ใจนึงผมก็เป็นห่วง แต่ไม่ห่วงจะดีกว่า!! มันจะเป็นจะตายก็เรื่องของมันสิ


Rrrrrrrrr~~


“มีอะไร”


“คุณกรณ์คะ มีประชุมด่วนค่ะ” เลขาของผมโทรมาบอก


“โอเค ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้”


ผมบอกก่อนจะเดินออกไป และขับรถออกจากโรงพยาบาลไปที่บริษัท ทิ้งลูกพีชเอาไว้ที่โรงพยาบาล มันจะเป็นตายร้ายดียังไงก็เรื่องของมัน แต่อย่าเพิ่งให้มันตายซะก่อนล่ะ ผมยังเอาคืนไม่คุ้มกันเลย

[จบพาร์ทปกรณ์]


ผมแทบจะขยับตัวไม่ได้เลย ขยับนิดนึงก็เจ็บไปทั้งตัวแล้ว สิ่งแรกที่เห็นคือแสงไฟบนเพดานที่สว่างจ้า รวมไปถึงเสียงพูดคุยกันของคนสองคนที่อยู่ใกล้ๆหูอีกด้วย ผมเพิ่งจะรู้ตัวว่าตอนนี้อยู่ที่โรงพยาบาล ก่อนหน้านั้นผมสลบไปจากการมีเซ็กส์ที่รุนแรง


“ฟื้นแล้วเหรอครับ เป็นยังไงบ้าง” หมอเข้ามาถาม


“ผมเจ็บครับ” ผมบอกก่อนจะฝืนตัวเองลุกขึ้นนั่งอย่างทุลักทุเล


“โชคดีนะครับที่คุณไม่เป็นอะไรมาก แค่มีรอยฟกช้ำตามร่างกายและ เอ่อ...ตรงช่องทางด้านหลังมีการฉีกขาดจากเซ็กส์ที่รุนแรงมากและพบคราบอสุจิในนั้นด้วย คุณอยากแจ้งความหรือเปล่าครับ” หมอคนนั้นถาม ผมรู้ทันทีว่าคนใจร้ายคนนั้นคงโกหกหมอว่าพบช่วยผมมาจากที่ไหนสักแห่งอย่างแน่นอน


“ไม่...ไม่ครับ แล้วคนที่พาผมมาล่ะครับ”


“อ๋อ พี่กรณ์ออกไปหลังจากที่พาคุณมาแล้วน่ะครับ หมอขอคุยอะไรกับคุณหน่อยได้มั้ยครับ เรื่องผลการตรวจร่างกายของคุณ”


“ได้ครับ” ผมตอบรับคำ แต่ก็ยังสงสัยนะว่าทำไมหมอคนนี้ถึงเรียกชื่อคนๆนั้นแบบสนิทสนม คงอาจจะรู้จักกันแน่นอน


“คืออย่างนี้นะครับ ผลตรวจร่างกายของคุณพบว่าผิดปกติครับ หมอพบมดลูกในร่างกายของคุณ”


“หมายความว่าไงครับ” ผมถามอย่างตกใจ


“หมายความว่าคุณสามารถตั้งครรภ์ได้เหมือนผู้หญิงครับ เคสนี้หายากมากเเต่มันไม่เป็นอันตรายหรอก” หมอบอก ผมนั่งอึ้งไปพักใหญ่


“มันมีได้ยังไงครับหมอ ผมเป็นผู้ชายนะ”


“อันนี้หมอก็ไม่รู้จะอธิบายยังไงเหมือนกันครับ เอาเป็นว่ามันไม่เป็นอันตรายต่อตัวคุณแน่นอนครับ เพียงแค่ถ้าคุณไม่อยากตั้งครรภ์ก็ควรจะระวังหน่อยก็ดีครับ” หมอพูดขึ้น ตั้งครรภ์เหรอ ถ้าหากว่าผมมีอะไรกับเขา แล้วเขาไม่ป้องกัน ผมอาจจะท้องกับเขาได้งั้นเหรอ!


ไม่นะ!! ผมไม่อยากให้เกิดเรื่องแบบนั้น ผมกลัว กลัวว่าเขาจะทำร้ายเด็กในท้องของผมด้วย จะทำยังไงดีล่ะ? ต้องไม่ให้เขารู้ว่าผมท้องได้


“แล้วถ้าเกิดว่าผมกินยาคุมแบบผู้หญิงมันจะป้องกันได้มั้ยครับ”


“ได้ครับ คุณมีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า?”


“ไม่มีครับ! เอ่อ...คุณหมออย่าบอกเขาเรื่องนี้ได้มั้ยครับ” ผมรีบขอร้องทันที จะให้เขารู้เรื่องนี้ไม่ได้เด็ดขาด


“ได้ครับ! เอาเป็นว่าคุณนอนพักเถอะ”


หมอบอกก่อนจะเดินออกไป ผมหน้าเครียด และคิดมากจนนอนไม่หลับ กลัวก็กลัว กลัวว่าจะพลาดท้องขึ้นมาแล้วจะแย่


//////////////////////////////////////

น่าสงสารลูกพีชจัง TT คุณป๊าใจร้ายมากๆ โดนหนักขนาดนี้หนูพีชไม่ท้องให้รู้ไป เม้นมาด้วยนะครับ

ฝากอีบุ๊คเรื่อง จับหัวใจนายตัวเล็ก ด้วยนะครับ ไว้ว่างๆจะรีบอัพก้องนัดกับพระพายให้นะครับ

ความคิดเห็น