Lonely-together

เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่เขียน ขอน้อมรับทุกๆกำลังใจและคำติชมนะคะ :D

เกลียดตั้งแต่แรกเจอ (ต่อ)

ชื่อตอน : เกลียดตั้งแต่แรกเจอ (ต่อ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ต.ค. 2560 20:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เกลียดตั้งแต่แรกเจอ (ต่อ)
แบบอักษร

​“นี่น้องโบอา ลองกินนี่สิ ไอศกรีมชาไทยเฉ่าก๋วย อร่อยมากเลยนะ” พี่แท็คพยายามสร้างให้บรรยากาศดีขึ้น

“อ่อ ขอบคุณค่ะพี่” ฉันยิ้มหวานส่งไป ซึ่งแน่นอนฉันเห็นอีตานั่นเบะปาก หึยยยยย หมันไส้ๆๆๆ ทำไงดี ฉันเผลอทำเฉ่าก๋วยหลน ฉันจึงตัดสินใจจะปาทิ้ง ประจวบเหมาะกับที่ไอ้พี่เซฟหัวเราะและพูดไม่หบุดปากกับพี่แท็ค ปิ้วววววว หมับเข้าเป้า ฮ่าๆ

“อุ้ย ไม่ได้ตั้งใจ โบอาทำร่วง กะว่าจะปามันใส่ถังขยะแต่พี่เซฟเอาปากมารับไว้ก่อน เอ…หรือโบอาเข้าใจผิดกันนะว่าปากพี่เซฟคือถังขยะ ฮ่าๆ”  พอฉันพูดเสร็จทำให้ไอ้พี่เซฟนั้นฉุนขึ้นมา

“นี่เธอ ยัยก้อน” เขาฉุนพูดเสียงแข็งขึ้นมา แต่ฉันทำเป็นไม่ได้ยิน

“นี่ยัยโบอาหมูคุโรบุตะ ทำไมไม่ตอบ ขอโทษพี่เดี๋ยวนี้” เขาจงใจเรียกฉัน

“ไม่มีวัน… ขอบคุณที่ชม ฉันชอบนะหมูคุโรบุตะน่ะ อร่อยดี” ฉันตอบไปอย่างกวนๆ

“เห้ยๆ พอๆไม่ทะเลาะกันนะ” พี่แท็คห้ามไว้ พอ ยัยพีชเริ่มรู้สึกว่าจะมีสงครามเกิดขึ้นแน่ๆ เลยชวนคิดเงินแล้วแยกย้ายกันกลับ

“สวัสดีค่ะ พี่บูม พี่แท็คขับรถกลับดีๆนะคะ” ฉันพูดแล้วไหว้อย่างสวยงามสมกับเป็นกุลสตรีไทย ยัยพีชก็ยกมืไหว้ตาม

“ยัยหมูคุโรบุตะเอ้ย” พี่เซฟบ่นพึมพัม แต่ฉันได้ยินนะเว้ย ไอ้! ฉันรีบเดินหนีไปรอที่รถเลย เพราะรู้ว่าจะอาจจะหมันไส้นายนั่นขึ้นมาอีกแน่ๆ

“แกอ่ะ พุดไรออกไปวะ พี่บูมอยู่ด้วยนะเว้ย” ยัยพีชบ่น

“เออ ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันเกลียดหมอนั่นอ่ะ คนไรขี้เก๊ก ขี้แกล้ง นี่เพิ่งรู้จักกันนะ” ฉํนบู้ปากใส่

“ก็แกมันน่าแกล้งจริงๆนี่หว่า พี่เขาอาจจะเอ็นดูแก” ยัยพีชแก้ต่างให้

“แหว่ะ ไม่อ่ะ ขนลุก อย่าพูดแบบนั้นอีกนะ” ฉันหน้านิ่วคิ้วขมวดใส่

“เออๆ เอาน่าๆ กลับกันเถอะ พรุ่งนี้มีควิซ กลับอ่านหนังสือกัน” ฉันพีชพูด  

“เออ ลืมไปเลย กลับกันๆ” ฉันพึ่งนึกออกว่ามีควิซภาษาฝรั่งเศส เหี้ยแล้วไหม ยังไม่ได้อ่านสักตัว

     Save talk

“โว้ยยยยย ยัยก้อนนั่นเป็นใครกันมาว่ากูอ่ะ” ผมสบถขึ้นอย่าฉุนๆ

“ก็มึงไปแกล้งน้องเขาก่อน” ไอ้บูมแก้ต่างให้ แหมมมมม มึงยัยไม่รู้ตัวสินะว่ายัยนั่นชอบ

“ก็มัน…หมันไส้อ่ะ คนอะไรกินดูมีความสุขขนาดนั้น” ผมไม่มีเหตุผล รู้สึกอยากแกล้งยัยนั่นขึ้นมานั่นแหล่ะ

“สมแล้วที่โดนน้องเขาด่า” ไอ้แท็คหัวเราะชอบใจ

“ยัยอ้วนตัวแสบเอ้ยอย่าให้เจอนะ ครั้งหน้าจะแกล้งให้วิ่งมาขอโทษไม่ทันเลย…ไอ้แท็คมึงขอไลด์ยัยก้อนจากแฟนมึงให้หน่อยสิ” ผมพูดอย่างมีแผน

“มึงจะเอาไปทำไรวะ แน่…จะจีบน้องเขาอ่อ” ไอ้แท็คแซว

“ไอ้สัส ใครจะไปชอบวะ กลมยังกับลูกชิ้นกลิ้งได้ กูแค่จะเอาไปขอโทษน้องเขาเฉยๆ” ผมตอบไปนึกภาพไปก็ขำ

“จริงเหร้อออออ อย่าให้กูเห็นว่าจะจีบน้องเขาละกัน น้องก็ไม่ได้ขี้เหล่อะไร รู้จักกันแล้วจะรู้ว่าน้องนิสัยดีมากๆเลย”

ไอ้แท็คชมใหญ่

“โอ้ย อย่าชมให้ยัยก้อนได้ยินเลย เดี๋ยวเหลิง อีกอย่างดูก็รู้ว่ายัยนั่นมีคนที่ชอบแล้ว” ผมเหล่ตาไปมองไอ้บูม ซึ่งเจ้าดูไม่รู้เรื่องอะไร

“เออๆ เดี๋ยวกูลองขอให้” ไอ้แท็ครับปากตกลง

“เห้ย ไอ้บูมใครโทรมาวะ ดูให้หน่อย” ผมบอกให้ไอ้บูมที่อยู่ใกล้มือถือผมที่สุดดูว่าใครโทรมา

“น้องตินตินมาติเน้คุกกี้ เด็กใหม่มึงโทรมา” มันตอบกลับพร้อมกับขำชื่อไปด้วย ผมรีบวิ่งไปรับทันที

“ว่าไงครับคนสวย” ผมรับสาย

“ห้ะ ตอนนี้เหงามากเลยหรอ ได้ๆ เดี๋ยวพี่รีบไปเดี๋ยวนี้เลยนะครับ” ผมตอบปลายสายด้วยเสียงออดอ้อน

“ได้ออกกำลังอีกแล้วสินะมึง เพลาๆซะบ้าง หาเมียเป็นตัวเป็นตนสักที” ไอ้แท็คบ่นผมอีก

“ครับพ่อ แต่ตอนนี้กูขอสนุกก่อนละกัน น้องรอกูอยู่ ” ผมตอบไอ้แท็คไปอย่างล้อเรียน แล้วก็รีบออกไปหาน้องตินตินทันที

ความคิดเห็น