หอหมื่นอักษร

ไม่มีหนิงซี ไม่มีใต้หล้า พญาหงส์ตัวจริงกลับมาแล้ว!

ตอนที่ 15 อยากนอนด้วยเฉยๆ แต่ไม่อยากแต่งงานกับฉัน?

ชื่อตอน : ตอนที่ 15 อยากนอนด้วยเฉยๆ แต่ไม่อยากแต่งงานกับฉัน?

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 36.2k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ต.ค. 2560 11:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 15 อยากนอนด้วยเฉยๆ แต่ไม่อยากแต่งงานกับฉัน?
แบบอักษร

หนิงซีทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ นั่งลงอย่างสุภาพเรียบร้อยเหมือนเป็นเด็กนักเรียน

ลู่ถิงเซียวชี้นิ้วมาที่หัวตัวเอง “เธอกลัวฉันมากเหรอ?”

ลู่ถิงเซียวในยามค่ำคืน ยิ่งดูดุร้ายและอันตรายยิ่งขึ้นเมื่อเทียบกับเมื่อตอนกลางวัน

หนิงซีส่ายหัวจนผมสยายเป็นคลื่น หลังจากนั้นก็รีบผงกหัว “ทั้งเมืองนี้มีใครไม่กลัวคุณบ้างล่ะ?”

นิ้วเรียวยาวของลู่ถิงเซียวหมุนแก้วไปมา พูดเสียงอ่อน 

“แค่เพราะคนทั้งเมืองกลัวฉัน เธอก็เลยกลัวด้วย? ถ้าอย่างนั้น มีผู้หญิงมากมายอยากแต่งงานกับฉัน ทำไมเธอถึงไม่อยากล่ะ?”

คำถามนี้ทำเอาหนิงซีแทบร่วงตกจากเก้าอี้

ตอนกลางวันคิดว่าอุตส่าห์หนีรอดแล้วแท้ๆ ที่ไหนได้ นับว่าเธอยังอ่อนต่อโลกเกินไป

คำถามบ้าบอแบบนี้เธอควรตอบจะตอบยังไงดี?

หนิงซีชูมือขึ้นอย่างสั่นๆ “ก่อนตอบคำถามนี้ ฉันขอถามสักหนึ่งคำถามได้ไหมคะ?”

ลู่ถิงเซียวพยักหน้า “ได้”

“ทำไมถึงเป็นฉัน? คงไม่ใช่เพราะเสียวเป่ารู้สึกว่าฉันเป็นที่พึ่งของเขาหรอกนะคะ? รอให้อารมณ์เขาปรับเข้าสู่ภาวะปกติแล้ว ทุกอย่างก็ดีขึ้นเอง คุณไม่ต้อง... ไม่ต้องฝืนใจตัวเองแบบนี้หรอกค่ะ...” หนิงซีแนะนำอย่างใจเย็น เหมือนกำลังแนะนำวัยรุ่นใจแตกอย่างนั้น

ลู่ถิงเซียววางแก้วในมือลง เงยหน้าขึ้นจ้องหล่อน “คุณหนิง ผมคิดว่าผมได้อธิบายทุกอย่างไปอย่างละเอียดแล้วตั้งแต่ต้น แต่ถ้าหากคุณยังไม่เข้าใจ ผมก็ไม่ถือที่จะพูดให้ฟังอีกครั้งว่า เพราะคุณช่วยเสียวเป่าไว้ ดังนั้นผมจึงตัดสินใจใช้ตัวเองเป็นการตอบแทน”

นี่มันเป็นเหตุผลบ้าบอคอแตก จนฉันรับไม่ได้ต่างหาก เข้าใจไหม? หนิงซีคำรามอยู่ในอก

หนิงซีรู้สึกว่าน่าจะคุยเรื่องนี้กับเขาไม่รู้เรื่องแล้ว จึงได้แต่ก้มลงพูดด้วยใบหน้าแสดงความรู้สึกผิด

“คุณลู่คะ ฉันขอขอบคุณในความปรารถนาดีของคุณ อันที่จริงแล้วฉันไม่เคยมีความคิดที่จะแต่งงานเลย เพราะฉะนั้น...”

ลู่ถิงเซียวกระตุกคิ้ว “เพราะฉะนั้น เธอเลยอยากนอนกับฉันเฉยๆ แต่ไม่อยากแต่งงานกับฉัน?”

“ใช่แล้วค่ะ... อ๊ะ! ไม่ใช่ ไม่ใช่ ไม่ใช่... ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น!” หนิงซีแทบจะทรุดเข่าลงตรงหน้าเขา อย่าพูดอะไรน่าตกใจแบบนี้จะได้ไหม?

“เสียใจด้วยจริงๆ ฉันยอมรับการมีเพศสัมพันธ์หลังแต่งงานเท่านั้น”

“ใครจะไปเชื่อ...” หนิงซีได้ยินแล้วก็อดบ่นพึมพำไม่ได้ คิดในใจคนเขาท้องก่อนแต่งกันไปตั้งนานแล้วรู้รึเปล่า?

ลู่ถิงเซียวมองออกไปนอกหน้าต่าง สายตาคล้ายจะเหม่อลอย “เสียวเป่าเป็นอุบัติเหตุอย่างหนึ่ง ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแม่ของเขาคือใคร”

“...” เป็นคำพูดที่เฮงซวยอะไรแบบนี้?

“เธอรังเกียจที่ฉันมีลูกติด?” อยู่ๆ ลู่ถิงเซียวถามขึ้นมา

“ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ!” ก็อย่างที่ลู่ถิงเซียวพูด ทั้งเมืองนี้มีแต่ผู้หญิงอยากจะเป็นแม่เลี้ยงเสียวเป่ากันทั้งนั้น เธอจะรังเกียจได้ยังไง!

“งั้นเป็นเพราะอะไรล่ะ?”

ดูท่าคืนนี้หากลู่ถิงเซียวไม่ถามให้รู้เรื่อง เขาคงไม่ปล่อยเธอไปแน่ๆ

หนิงซีเอามือตบหน้าผากไม่รู้จะทำอย่างไร สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ทีหนึ่ง

“คุณลู่คะ การแต่งงานไม่เหมือนการเล่นเกม ไม่ว่าจะเพื่อตอบแทนหรือเพราะสาเหตุอื่น เราสองคนเพิ่งจะรู้จักกัน คุณรู้จักฉันดีแค่ไหน? รู้อดีตของฉันหรือเปล่า?”

 “ที่ฉันจะแต่งงานด้วยคือตัวเธอในปัจจุบัน  ส่วนอดีตของเธอ ไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน” สมกับเป็นคำตอบของลู่ถิงเซียว เผด็จการที่สุด

ใบหน้าของหนิงซีเย็นชืดลงเรื่อยๆ “แต่ว่า สำหรับฉัน อดีตยังคงเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตฉันเสมอ ฉันไม่สามารถกำจัดมันทิ้งแล้วไปแต่งงานกับคุณได้ คุณลู่คะ เราสองคนมีความคิดที่สวนทางกัน  ฉันแนะนำคุณจากใจจริง โปรดเก็บความคิดเหลวไหลไร้สาระแบบนี้กลับคืนไปเถอะค่ะ”

หลังจากนั้นต่างก็ตกอยู่ในความเงียบงัน

ในขณะที่หนิงซีกำลังคิดว่าเมื่อเขาโดนปฏิเสธอีกครั้ง คงจะโมโหเป็นฟืนเป็นไฟอยู่นั้น

ลู่ถิงเซียวก็พูดขึ้นด้วยอารมณ์ปกติ “ฉันเข้าใจแล้ว”

ในที่สุดเส้นประสาทที่ตึงเครียดของหนิงซีก็ผ่อนคลายลง “งั้นฉันขอตัวไปนอนก่อนนะคะ ราตรีสวัสดิ์”

“ราตรีสวัสดิ์” ชายหนุ่มมองตามแผ่นหลังบอบบาง แววตาลึกซึ้งดุจทะเลลึก แต่ที่ไม่เปลี่ยนคืออุณหภูมิร้อนแรงภายใต้ผืนน้ำนั้น

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น