หอหมื่นอักษร

หลังงานรวมญาติประจำตระกูล สกุลลู่เกิดคลื่นใต้น้ำพัดโหม ก่อให้เกิดกระแสร้อนแรงเฉียบพลันไปทั้งตี้ตู เกรงว่าในเวลานี้...สกุลลู่จะถึงการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่แล้ว...

ตอนที่ 1 ท้องเจ็ดเดือน

ชื่อตอน : ตอนที่ 1 ท้องเจ็ดเดือน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 56.5k

ความคิดเห็น : 23

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ก.ย. 2560 14:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 600
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1 ท้องเจ็ดเดือน
แบบอักษร

อุณหภูมิในร่างกายที่ร้อนรุ่มประดุจลาวาภูเขาไฟเหมือนจะแผดเผาตัวเธอให้มอดไหม้ มีเพียงสิ่งเดียวที่จะช่วยเธอได้ นั่นคือผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าเธอคนนี้...

เธอโอบกอดผิวหนังที่เย็นเหมือนหินอ่อนอย่างแนบแน่น สัญชาตญาณการเอาตัวรอดทำให้เธอไม่คิดจะต้านทานอีกต่อไป... 

ความเจ็บปวดระคนกับความสุขสมพรั่งพรูออกมา เหมือนมีดอกไม้ไฟที่เจิดจ้าสว่างไสวอยู่ในหัวตลอดเวลา เธอรู้สึกเหมือนตัวเองยืนอยู่บนเรือที่ลอยโดดเดี่ยวอยู่ท่ามกลางทะเลเพลิง...

ไม่สามารถพาตัวเองให้หลุดพ้นออกมาได้…

“คุณคะ ตื่นเถอะค่ะ ที่นี่อากาศเย็น มานอนหลับที่นี่เดี๋ยวจะเป็นหวัดเอานะ”

แรงบีบที่หัวไหล่ทำให้หนิงซีตกใจตื่นขึ้นมา สายตางุนงงของเธอสบเข้ากับดวงตาที่แฝงไปด้วยความกังวลของนางพยาบาลที่อยู่เบื้องหน้า ทันใดก็เกิดความรู้สึกอับอายจนต้องหลบสายตา

บ้าจริง นี่ก็ผ่านมาตั้งนานแล้ว เรื่องราววุ่นวายของเธอกับซูเหยี่ยนที่เกิดขึ้นจากความเมาในคืนนั้นยังคอยมาหลอกหลอนในความฝันอยู่เรื่อย โชคดีที่เธอเมาไม่รู้เรื่องจนจำอะไรในคืนนั้นไม่ได้เลย ไม่งั้นไม่รู้จะสู้หน้าพี่เหยี่ยนได้ยังไง

เมื่อเห็นว่าเธอตื่นแล้ว พยาบาลจึงยื่นกระดาษในมือให้ “คุณลืมหยิบผลการตรวจครรภ์มา คุณหมอจางนัดให้มาใหม่อีกทีอาทิตย์หน้านะคะ” หนิงซีรับเอาผลตรวจมาถือไว้ ยิ้มอย่างอ่อนโยน ก่อนนำใบเสร็จใส่ลงกระเป๋าอย่างระมัดระวัง

ซูเหยี่ยนไปดูงานที่ต่างประเทศจะกลับมาวันนี้ เมื่อคิดว่าเย็นนี้จะได้เจอหน้าเขาแล้วก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที

เนื่องจากสถานที่ที่ซูเหยี่ยนไปอยู่นั้นติดต่อได้ยากมาก ดังนั้นกว่าจะติดต่อเขาได้เด็กในท้องก็ปาเข้าไปเจ็ดเดือนแล้ว

เมื่อนึกถึงตอนซูเหยี่ยนแสดงความตกอกตกใจเมื่อรู้ว่าเธอท้อง หนิงซีก็รู้สึกกังวลขึ้นมา

หรือจะเป็นเพราะอารมณ์อ่อนไหวคิดมากตามประสาคนท้อง? หนิงซีรู้สึกว่าซูเหยี่ยนไม่ได้รู้สึกมีความสุขเหมือนกับเธอเลยสักนิด คุณหมอปลอบใจเธอ บอกว่าพวกผู้ชายเวลามีลูกคนแรก ยังตั้งตัวไม่ทัน ก็เป็นแบบนี้ทุกคน

แต่ว่า... แม้แต่เรื่องแต่งงานก็คงไม่น่าจะให้เธอเป็นคนออกปากพูดเองหรอกนะ?

ตอนที่เธอออกมาจากโรงพยาบาลก็สายจนแดดเปรี้ยงแล้ว หนิงซีออกแรงประคองเอว ขณะกำลังจะโบกมือเรียกแท็กซี่อยู่นั่นเอง จู่ๆ ก็มีรถสปอร์ตสีแดงแสบตาพุ่งเข้ามาที่เธอ หนิงซีตกใจ ถอยหลังไปหลายก้าว ได้ยินเพียงเสียงเหยียบคันเร่งโหยหวน แล้วรถสปอร์ตสีแดงก็เฉี่ยวชายเสื้อเธอไปนิดเดียว ก่อนจะเบรกเสียงดังเอี๊ยด

หนิงซีตกใจจนหัวใจแทบหยุดเต้น เมื่อตั้งสติยืนอย่างมั่นคงได้ ก็มองเห็นหนิงเสวี่ยลั่วสะบัดผมหยิกเป็นลอนเหมือนคลื่น สวมชุดสีแดงรัดรูปจนเห็นส่วนเว้าส่วนโค้งอย่างชัดเจน ก้าวเท้าลงมาจากรถ

“หนิงเสวี่ยลั่ว นี่เธอบ้าไปแล้วหรอ?”

หนิงเสวี่ยลั่วจ้องมาที่เธอ ยิ้มอย่างมีเลศนัย เอามือกอดอก โพสท่านางแบบก่อนจะเดินนวยนาดมาหยุดอยู่ตรงหน้าของหนิงซี ยืนจิกอยู่บนรองเท้าส้นสูง มองต่ำลงมาที่พุงอุ้ยอ้ายของหนิงซีอย่างพอใจแล้วพูดว่า

“ทำไม? กลัวว่าฉันจะชนมารหัวขนในท้องเธอตายงั้นเหรอ?”

หนิงซีรีบเอามือปิดท้องตัวเองด้วยสัญชาตญาณ ก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าว มองหล่อนด้วยสายตาเอาเรื่อง

“หนิงเสวี่ยลั่ว เธอจะมากเกินไปแล้วนะ!”

แม้จะรู้ดีว่าหนิงเสวี่ยลั่วนั้นไม่ชอบเธอมาแต่ไหนแต่ไร แต่หนิงซีก็ไม่คาดคิดว่าหล่อนจะปล่อยวาจาอำมหิตแบบนี้ออกมาจากปากได้

“ฉันน่ะเหรอทำเกินไป! ฉันว่าเธอต่างหากที่ทำเกินไป! เมาเหล้าแล้วไปมั่วกับผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้จนตั้งท้อง แล้วยังจะมีหน้ามายัดเยียดให้พี่ซูเหยี่ยนรับเป็นพ่ออีก คนที่หน้าไม่อายก็คือเธอนั่นแหล่ะ... หนิงซี!”

หนิงซีตกใจขวัญเสีย “พูดเพ้อเจ้ออะไรของเธอ?”

“อุ๊ยตาย นี่เธอคงไม่คิดจริงๆ หรอกนะว่าผู้ชายที่นอนกับเธอคืนนั้นจะเป็นซูเหยี่ยน?” หนิงเสวี่ยลั่วหัวเราะจนตัวงอ

“ปากก็บอกว่าโตมาด้วยกันกับซูเหยี่ยน เป็นเพื่อนเล่นกันมาแต่เล็กแต่น้อย แต่รูปร่างของเขาเป็นยังไงเธอกลับไม่รู้เลยหรอ?” หนิงซียิ่งได้ฟังหน้าก็ยิ่งซีด ทั้งที่ยืนอยู่กลางแดดร้อนแท้ๆ แต่กลับรู้สึกเย็นเยือกไปหมดทั้งร่าง

ไม่ผิด ผู้ชายในคืนนั้น...

เธอคิดเอาเองว่า... หลังจากซูเหยี่ยนโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว เขาออกจะรูปร่างกำยำกว่าที่เธอคิดเล็กน้อย

แต่เมื่อวันนี้ได้ฟังคำพูดอันโหดร้ายของหนิงเสวี่ยลั่วมาเตือนสติ จึงเพิ่งนึกขึ้นมาได้ว่า นอกร่างรูปร่างแล้ว ผู้ชายในคืนนั้นยังมีอีกหลายอย่างที่ไม่เหมือนกับซูเหยี่ยน

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น