จบ สืบพิศวาท(ร้อนแรงเกิน25+)

ชื่อเรื่อง : สืบพิศวาท(ร้อนแรงเกิน25+)

สถานะเรื่อง : จบแล้ว

คำค้น : กระซิบแผ่ว

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

จำนวนตอน : 28

คนเข้าชมเดือนนี้ : 42

คนเข้าชมทั้งหมด : 413,664

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 523

ความคิดเห็น : 391

ปรับปรุงล่าสุด : 29 พ.ค. 2563 11:58 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 1,900
× 52,948
× 1,206,500
× 523
แชร์ :
บทนำ

..ชวนอ่านนิยายของผม.. 

1 เรื่อง สืบพิศวาท(จบแล้ว)นิยายเรื่องนี้ได้รับการตีพิมพ์เป็นหนังสือและอีบุ๊ก 

2 เรื่อง ก็หัวใจ...มันรักโว้ย(จบแล้ว) 

3 เรื่อง ลวงรักหลอนสวาท(จบแล้ว) 

4 เรื่อง กระสุนรักฝังสวาท(จบแล้ว) 

สืบพิศวาท เป็น นิยายแนวอีโรติกสืบสวน ลึกลับ...ที่ผมขอเชิญชวนให้ทุกๆท่านแวะมาอ่าน และช่วยวิเคราะห์ว่า..ฆาตกรตัวจริงของเรื่องคือใครกันแน่?  และลองตามไรท์เตอร์คนนี้มา...แล้วจะรู้ว่านิยายอีโรติกให้ท่านได้มากกว่าที่คิด.. 

..กระซิบแผ่ว.. 

 

อัคคี  

ชายหนุ่มผู้กว้างขว้าง ที่เข้าไปพัวพันกับตำนานโหด ของมหาวิทยาลัยดังจนเกือบจะเอาชีวิตไม่รอด 

 

วรรณิศา  

นักศึกษาใหม่ ที่คาดไม่ถึงว่าตำนานโหดของมหาวิทยาลัยที่หญิงสาวกำลังเล่าเรียน..จะทำให้เธอต้องถลำลึก ทั้งตัว และหัวใจ 

บทนำ 

วรรณิศา ก้าวผ่านประตูเข้าไปในห้องเรียนรวมขนาดใหญ่  ที่บรรดาเหล่านักศึกษาทั้งชายและหญิง 

กว่าครึ่งห้อง 

กำลังนั่งฟังอาจารย์ผู้สอนอธิบาย ถึงเนื้อหาวิชาที่เรียน อย่างตั้งใจ 

ภายในห้องขนาดใหญ่เงียบกริบ  จะมีก็เพียง เสียงอาจารย์ประจำภาควิชาประวัติศาสตร์  ที่กำลังกล่าวถึงเนื้อหาตามหลักสูตรของมหาลัย  ส่งผ่านเครื่องกระจายเสียงแบบออกรสออกชาติ. 

“ มันเป็นเรื่องเล่าขาน ต่อๆกันมา...แบบต่อเนื่อง...นานเกือบสิบปี..ที่ยังไร้หลักฐานพิสูจน์ “ 

ผู้มาสายเร่งเดินเข้าไปนั่งยังเก้าอี้ว่างที่ถูกจองรอ..ก่อนจะมีใบหน้าก้มซบบนไหล่ของหญิงสาว. 

“ แกไปไหนมาว่ะ ? ศา..อาจารย์เล่าเรื่องตำนานมหาลัยของเรา...โคตรน่ากลัวเลย..” 

“กลัวก็อย่าฟังสิ..เอม..” 

“ ไม่....กลัว แต่ฟังแล้ว..มันมันส์ดี.ว่ะศา...” 

วรรณิศาส่ายหน้าสวย ให้เพื่อนร่วมคณะศิลปะศาสตร์ประยุกต์ปีหนึ่งของเธอ   ก่อนจะหันหน้าไป ตั้งใจฟังอาจารย์หนุ่มใหญ่  ที่กำลังเล่าถึงตำนานที่ถูกเล่าขาน และ ได้ถกล่ำลือต่อๆกันมาเป็นเวลาช้านาน  จนกระทั่งตำนานเหล่านี้ได้กลายมาเป็น หนึ่งในหลักสูตรภาควิชาประวัติศาสตร์  ที่ทางมหาลัยแห่งนี้ได้นำมาบรรจุไว้ในการเรียนการสอน..เพื่อให้นักศึกษาทุกๆคณะ ของมหาลัยได้เรียนรู้ในปัจจุบัน 

“ นักศึกษาสาวที่ต้องถูกสังเวยชีวิตภายในรั้วมหาวิทยาลัย ก็เพียงเพราะว่า.เธอดื้อรั้นไม่ยอมทำตามกฎระเบียบ.. ด้วยการหนีออกไปเที่ยวเตร่แต่หัวค่ำ ก่อนที่จะกลับเข้าหอพักหลังเที่ยงคืน..” 

นักศึกษาร่วมร้อยภายในห้องเรียนรวมเงียบกริบ ในขณะที่สายตาทุกดวงต่างเพ่งไปยัง   ผู้ที่กำลังสอน ด้วยการเล่าเรื่องที่ถูกเล่าขานอันแสนน่าสะพรึงกลัว ของมหาวิทยาลัยแห่งนี้ 

“ ทูตมรณะ ที่รอจับจ้องจังหวะ..ในขณะที่นิสิตสาวใช้กุญแจไขประตูเพื่อจะกลับเข้าไปในห้อง  และ เมื่อเสียงกุญแจลั่น อันเป็นสัญญาณบอกว่าล็อคประตูเป็นอิสระ  ร่างบางของนักศึกษาสาวก็ถูกดันเข้าไปในห้องของเธอเอง ด้วยแรงกระทำจากชายร่างใหญ่ ที่มีใบหน้าขาววอก..โดยที่เธอไม่มีทางจะต้านทานแรงอันมหาศาลนั้นได้..แม้เพียงนิด..” 

วรรณิศารู้สึกเจ็บจากปลายเล็บของเพื่อนสาวนั่งข้าง เพราะตอนนี้เธอเกร็งมือจนปลายเล็บจิกลงไปบนเนื้อขาว เนื่องจากความตื่นกลัว  จากเทคนิคการเล่าเรื่องสยองชั้นครู 

“จนรุ่งเช้า.คนที่เข้าไปพบศพนักศึกษาสาวก็ต้องตกใจสุดขีด เพราะสิ่งที่เขาเข้าไปพบ  มันคือร่างอันไร้วิญญาณที่ปราศจากเครื่องใน .ไม่ว่า..จะเป็นหัวใจ..ตับ..ไต..ไส้พุง โดยหน้าท้องที่ถูกผ่าออกแล้วคลักเอาอวัยวะภายในเหล่านั้นออกไป..กลับถูกฆาตกรเลือดเย็น..เย็บติดกลับคืนด้วยฝีมือเย็บอันแสนจะหยาบโลน.” 

ดวงตาเหลือกโพงของอาจารย์ผู้เล่า..มองไปรอบๆห้อง เมื่อกล่าวมาถึงตอนนี้..ก่อนจะพูดผ่านไมค์เสียงแผ่ว.. 

.”จะ มีใครรู้บ้างไหมว่า. ?? เครื่องในที่หายไปอยู่ที่ใด. ?? มีไหม..มีใครคนไหนรู้....ไม่..ไม่มี.เพราะ...ไม่มีหลักฐานใดๆเหลือให้เห็น มันจึงไม่มีสิ่งใดจะพิสูทจ์ได้ว่าอวัยวะภายในของนิสิตสาวไปอยู่ณ.ที่ใด?  .จะได้มีก็แต่เพียง เรื่องที่ถกเล่าขานต่อๆกันมา  ว่า...ตับ..ไต..ไส้พุงเหล่านั้น..ได้ถูกนำไปขายปะปนอยู่ กับเหล่าไส้หมู..ตับวัว..หัวใจไก่..โดยเครื่องในเหล่านั้น  มันได้ถูกนำไปย่าง..ไปปรุงเป็นแกง  ทำเป็นผัด แล้วนำออกมาขาย   ไปทั่วทั้งอาณาเขตของมหาวิทยาลัย.แห่งนี้...” 

วรรณิศาเห็นนักศึกษาหนุ่มนั่งข้างหน้าคายหมูย่างที่เขาพึ่งทานเข้าไปออกมา ในขณะที่เสียงสัญญาณหมดเวลาเรียน  ได้ดังกังวานขึ้น.. 

“ กรี๊ง................. “ 

.................................................................................................... 

“ แกว่าจริงไหม.เรื่องตำนานเล่าขานที่อาจารย์เล่า.ศา..” 

เอมอรถามเพื่อนสาว ขณะตักข้าวเข้าปาก.ในช่วงพักเที่ยงในร้านอาหารของมหาวิทยาลัย . 

“ จริง..สิ” 

วรรณิศาตอบ เพื่อต้องการให้เพื่อนร่วมคณะ และ เพื่อนร่วมห้องพักของมหาวิทยาลัย กลัว แล้วจะได้กลับหอพักก่อนเที่ยงคืนสักที.. เพราะ ในตอนนี้มันก็ใกล้จะสอบปลายภาคเต็มทน 

“ จริงก็ช่าง...ฉันไปล่ะ..” 

เอมอรวางช้อนก่อนลุกก้าวเดินไปอย่างเร่งรีบเพื่อตรงไปหานิสิตหนุ่ม..ที่พึ่งขี่มอเตอร์ไซค์มาจอดที่หน้าร้านอาหาร  ก่อนที่ร่างบางจะกระโดดขึ้นซ้อนท้าย แล้วหันหน้ามาโบกมือให้เพื่อนสาว ที่นั่งหน้าบึงมองดูเธอนั่งรถจากไป 

................................................................................ 

ตีหนึ่งล่วงไปนานแล้ว เอมอรค่อยๆเดินมาหยุดอยู่ตรงบริเวณหน้าประตูห้องหอพักห้องหนึ่ง  ก่อนที่จะใช้มือเล็กล้วงกระเป๋าถือไปจับเอาลูกกุญแจออกมาไขล็อคประตู 

“ กริ๊ก” 

เสียงประตูเป็นอิสระ..ทำให้หญิงสาวหันหลังกลับไปดู..ก่อนจะเกิดเสียงหายใจโล่ง.. 

“อ่า.. ไหนละ.??...ฆาตกรในตำนาน..ไม่ยักกะมี..” 

หญิงสาวเหยียดยิ้มที่มุมปาก ขณะเอ่ย..ก่อนจะผลักประตูห้องให้เปิดอ้า... 

“  อุย..” 

เอมอรพยายามจะร้องแต่ร้องไม่ออก เพราะร่างใหญ่ที่เข้ามากอดเธอจากทางด้านหลัง มันได้ใช้มือหนาของมัน ปิดปากเล็กเอาไว้สนิท  จนหญิงสาวไม่สามารถจะส่งเสียงให้เล็ดลอดออกมาได้แม้แต่เพียงนิด  ร่างเล็กจึงทำได้ก็เพียงดิ้นรนเพื่อให้หลุดออกจากวงแขนใหญ่ 

"อุบ..อุบ.." 

หญิงสาวถูกแรงดันจากผู้บุกรุกทางด้านหลัง  จนทำให้เธอเซเข้าไปในห้องพักที่มืดมิด. ก่อนที่ร่างบางจะถลาล้มลงไปตรงพื้นห้อง..ในขณะผู้บุกรุกรีบปิดประตูกลับ พร้อม ยกมือที่ถือวัตถุแวววับยาวกว่าคืบขึ้นมาโชว์  แล้วร่างใหญ่ก็ค่อยๆก้าวเข้าไปหาผู้ฟุบอยู่บนพื้นห้อง... 

  ก่อนไฟในห้องจะถูกเปิด..จนเกิดแสงสว่างจ้า 

“ จะเปิดไฟทำไม??..กำลังได้อารมณ์เชี่ยว..ศา” 

วรรณิศา..ทำหน้าตาหรอหร่า..เมื่อเห็นชายหนุ่มในชุดเสื้อผ้าร่มสีดำ  ที่ถือมีดทำครัวไว้ในมือ ใช้แป้งทาใบหน้าจนขาววอกเหมือนพวกเล่นละครใบ้ แบบไม่มีผิดเพี้ยน ที่กำลังนั่งค่อมเพื่อนสาวที่จ้องมองเธอแบบไม่พอใจ 

“โธ่..ไอ้ศา..” 

เพื่อนสาวร่วมห้องที่พึงกลับมาลุกขึ้นยืนค้ำสะเอว ขณะที่วรรณิศานิ้วมือยังคาติดอยู่ตรงสวิทซ์ไฟ.. 

“ ฉันขอโทษ..เอม. ฉันไม่รู้ว่าพวกเธอ จะ.เล่นพิเรนทร์กันแบบนี้..” 

“ ..เอมจ๊ะ. ศามันไม่ผิดหรอก...เราสิ.ผิด.รู้ไหมจ๊ะที่รัก..” 

หนุ่มทาหน้าขาววอก..ไม่พูดเปล่า เพราะเขาพูดไป  ใช้ปากจูบไปที่ใบหูของเอมอรไป...ก่อนที่จะส่งปลายลิ้นไปสะกิดเบาตรงบริเวณปลายติ่งหู  จนทำให้ร่างของผู้ถูกกระทำ ต้องสั่นสะท้านไปทั้งตัว.. 

“เออ..ใช่ ฉันสิที่ต้องขอโทษ ที่ทำให้แกตกใจตื่น..อุย..และ  ก็ไม่..ได้..บอกว่าวันนี้ พี่..ชา..ตรี...เขาจะมา คะ..ค้าง..ที่ห้องของเราด้วย...อูย....” 

แอบเอาเพื่อนชายมาค้างบนหอพักหญิง  ที่มีกฎไม่ให้พาผู้ชายขึ้นมาบนนี้โดยเด็ดขาดอีกแล้ว..วรรณิศาทำได้แค่คิดก่อนที่จะทำหน้าเซ็ง  เพราะครั้งนี้..มันไม่ใช่ครั้งแรก 

“ ปิดไฟด้วยนะ..ณิศาเพื่อนรัก..โอย..อูย..” 

หญิงสาวเอื้อมมือไปกดสวิทซ์ไฟตามคำขอ  ในขณะเบือนหน้าหนีภาพ.เพื่อนสาวกำลังถูกมือข้างหนึ่งของชายผู้แอบขึ้นมา..ลูบไปมาตามเนื้อผ้า..ก่อนมือข้างนั้นจะล้วงหายเข้าไปภายในเสื้อ แล้วกุมปทุมถันเพื่อนเธอเคล้าคลึงไปมา.. 

“กริ๊ก “ 

ไฟในห้องดับลงอีกครั้ง จึงทำให้ภายในห้องเหลือเพียงความมืดมิด และเสียงที่สรรค์สร้างให้จินตนาการของผู้ที่ยังอยู่ในวัยเจริญพันธุ์. ที่ไร้ซึ้งประสบการณ์ทางเพศ ต้องเกิดอารมณ์บาง  โดยครั้งนี้มันก็คงจะกระเจิดกระเจิงเหมือนทุกๆครั้งที่ชายหนุ่ม ได้แอบเข้ามานอนค้างในห้องแห่งนี้กับเพื่อนสาวของเธออีกครั้ง 

“จ๊วบ..จ๊วบ “ 

“  อื่อ..อูย..“ 

เสียงจ๊วบจ๊าบ..เว้นช่วงเป็นระยะ..หญิงสาวรู้ว่านั้น มันคือเสียงแลกจูบระหว่างปากชายและปากหญิง  และ เสียงสูดปากคล้ายเจ็บแสบ. วรรณิศาเดาว่า จุดซ่อนเร้นของเอมอรต้องถูก ปลายนิ้วของแฟนหนุ่มไปแตะสัมผัสมันเข้า..อย่างแน่นนอน. 

สายตาของหญิงสาว ที่อารมณ์เริ่มจะผันผวนไปสู่ห้วงแห่งกิเลส  เริ่มปรับสภาพจนทำให้ภาพเตียงนอนฝังตรงข้าม สามารถจะมองเห็นร่างของชายหญิง ที่กำลังเสพสมกัน   และถึงแม้ว่ามันจะเป็นเพียงภาพรางๆแต่มันก็สร้างความรัญจวนให้แก่หญิงสาวไม่น้อยเลย. 

“ หืน..หือ.......อุ้ย. ” 

เอมอรนอนหงาย..หายใจเข้าออกเหมือนคนเหนื่อยจากการวิ่งมาใหม่ๆ ก่อนที่จะครางออกมาเสียงแผ่ว  คล้ายกับว่า..เธอกำลังเจ็บปวด  ในขณะร่างที่ทับอยู่บนตัวของนิสิตสาว  ตำเหน่งใบหน้าของเขา มันสาระวนอยู่แถวบริเวณทรวงอกอันอวบอิ่มของเธอ จนทำให้วรรณณิศาต้องใช้ความพยายามในการเพ่งมองผ่านความมืด  เพราะอยากจะดูว่า..ชายหนุ่มเอาหน้าไปทำอะไรตรงบริเวณนั้นกันแน่ 

แต่หญิงสาวก็ไม่สามารถจะมองเห็นได้ถนัดชัด  เพราะความมืด และระยะที่ไกลเกิน.. แต่ถ้าจะให้เดา?หญิงสาวก็จินตนาการ ไปว่า..ปากของฝ่ายชายต้องกำลังดูดดื่มอยู่กับปลายทุมถัน..ที่ตอนนี้มัน.น่าจะแข็งเป็นไต  ดังเช่นปทุมถันของเธอในช่วงเวลานี้อย่างแน่นอน... 

“ หืน..หืด..” 

ครั้งนี้เป็นเสียงของวรรณิศาเอง..ที่หายใจเข้าและออก แบบติดขัด ชนิดไม่แพ้เพื่อนสาวร่วมห้อง.เพราะปลายนิ้วเรียวของเธอถูกสั่งให้ไปเขี่ยที่ปลายสุดของอกเล็กที่ไม่เคยต้องมือชาย..ในขณะที่สมองคิดไปว่า...ตอนนี้กำลังมีปากเรียวของชายหนุ่มรูปงาน ที่เธอฝันว่าเขากำลังใช้ปากสัมผัสยอดปทุมถันของเธออยู่ และชายหนุ่มในจิตนาการผู้นี้เอง ที่เธอฝันให้มากระทำชำเลาเธอ ตลอดช่วงระยะเวลาที่ได้เริ่มรู้สึกถึงความปรารถนาที่จะสมสู่ตามสัญชาตญาณผู้ที่เกิดมาเป็นผู้สืบสายพันธุ์ของมนุษย์ของเธอ 

.” โอ้ย..อูย..” 

เตียงตรงข้าม..ร้องควาญคางค่อนข้างแรง..ทำให้สายตาผู้ที่พยายามจะดู ต้องเกิดอาการตาลุกโพง เมื่อเธอมองเห็นร่างใหญ่ข้างบนกำลังเลื่อนใบหน้าลงต่ำ... 

..เป็นแนวนิยายอีโรติกลึกลับ     ..ติดตามบทต่อไปด้วยนะ..ครับ.. 

# ชื่อตอน
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
  • 1
แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

391    523 เริ่มต้นอ่านนิยาย อ่านเลย