บาเรด ฟาเรนทึ!

ชื่อเรื่อง : บาเรด ฟาเรนทึ!

คำค้น : #best friend #ไอ้ขิงมันโง่นะเมล

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

จำนวนตอน : 2

คนเข้าชมเดือนนี้ : 50

คนเข้าชมทั้งหมด : 50

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 0

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 เม.ย. 2564 01:54 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 0
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำ

"best friend" สำหรับคำๆนี้ถ้าหากนำไปแปลในสิ่งที่เรียกว่าแปลภาษา คงไม่พ้นคำว่า "เพื่อนที่ดีที่สุด เพื่อนสนิท" ก็นั่นแหละความสัมพันธ์ที่แม่งไม่ได้อยากจะเป็นเพื่อนเลยแต่ก็ไม่ได้อยากจะเป็นแฟนมันนะนี่ก็ไม่เคยเข้าใจตัวเองเหมือนกันจนถึงปัจจุบัน 

. 

. 

. 

"นี่ๆน้องเมลๆ โรงเรียนนี้แหละตอนเด็กอ่ะแม่อยากเรียนมากเลยนะ" เสียงคุณหญิงแม่สุดแสนจะน่ารักประจำบ้านเอ่ยขึ้นเมื่อคุณพ่อขับผ่านโรงเรียนขนาดใหญ่ โรงเรียนภารามินต์ โรงเรียนหญิงล้วนประจำจังหวัดทางภาคเหนือ ใช่แล้วตอนนี้พวกเรากำลังกลับบ้านเกิดของคุณแม่ หลังจากที่ได้ไปอยู่บ้านของพ่อที่สกลนครตั้งเเต่คลอดจนตอนนี้ฉันกำลังจะขึ้นชั้นมัธยมศึกษาปีที่1แล้ว และ.... "ไอ้เมลน้องรักกก พี่ชายคนนี้ขอรับประทานทาโร่สัก3เส้นนะครับ" "ได้ดิๆ 3 เส้นนะ อ่ะเนี่ยติดมือมาเส้นนึง ถือว่าเเถมเนอะ" "อะไรเนี่ยเมล พี่เป็นคนหยิบมานะไอ้ตอนเราถามก็บอกว่า "ไม่เอาหรอกๆพี่เมฆ เมลจะกินแค่นม เมลจะสูง" " มันทำเสียงล้อเลียนตอนเดินเลือกขนมใน7-11 กันแล้วทำท่าทางเหมือนคนปัญญาอ่อน เห็นแบบนี้มันจะขึ้นม.4ละนะ แต่ก็ได้ย้ายมานี่ หญิงแม่ประจำบ้านนี้ท่านกล่าวว่าอยากกลับมาอยู่บ้านเหตุผลแค่นั้นซึ่งทางท่านพ่อก็ตามใจแหละ กราบลาทางคุณย่า กับคุณปู่เสร็จก็ทำการบอกพวกเราสองพี่น้องกระทันหันมาก ก็จะยังไงได้ถึงไม่ได้อยากจะมารู้ตัวอีกทีก็มานอนอยู่บนรถหลังเบาะคนขับกับไอ้พี่เมฆที่นอนกอดตุ๊กตาก้อนเมฆที่ยิ้มน่ากลัวอยู่ข้างๆแล้ว  

"เมืองลับแล" ป้ายประตูเมืองที่ดูสวยงามแฝงความโบราณเป็นสิ่งที่บอกว่า เราได้เดิินทางมาถึงแล้ว ซึ่งฉันก็พอจะรู้ๆตำนานเมืองลับแลมาอยู่บ้าง เพราะทุกๆปิดเทอมใหญ่พ่อกับแม่ก็พากลับมาหาคุณตากับคุณยายอยู่เสมอ ฉันจึงมีเพื่อนข้างๆบ้าน ไอ้เเพรวเคยเล่าตอนไปพิพิธภัณฑ์เมืองลับแลกับมันครั้งที่แล้วเกี่ยวกับตำนานเมืองแม่ม่าย ประมาณว่ามีผู้ชายคนนึงไปเจอกุญแจใบไม้แล้วได้เข้าไปในเมืองหรืออะไรนี่แหละ จากนั้นก็ไปมีเมียมีลูก ไปๆมาๆแม่ไปเก็บผักหาฟืนข้างนอก ผู้ชายคนนั้นก็อยู่บ้านกับลูก แล้วเมืองที่ว่าอ่ะเป็นเมืองที่ห้ามพูดโกหกในเมืองมีแต่ผู้หญิง ลูกก็ร้องอยากกินนมแม่ผู้ชายที่เป็นพ่อก็โกหกว่าเเม่กลับมาแล้วลูกจึงหยุดร้อง เมื่อผู้เป็นแม่กลับมาแล้วรู้ความจริงก็จำเป็นต้องไล่ชายคนนี้ออกจากเมือง เพราะเขาได้ผิดคำสัญญาว่าจะไม่พูดโกหกที่ให้กับนางไว้ อะไรประมาณนี้แหละที่ฉันพอจะจำได้ ซึ่งเรื่องที่ไอ้แพรวเล่ามาก็มีรูปปั้นอยู่ที่หน้าประตูเมืองลับแลที่ผ่านมาเมื่อกี้นี้นี่แหละ เป็นรูปปั้นสีขาวที่มีหญิงสาวอุ้มลูกน้อยกับชายที่นั่งอยู่ข้างๆ ในมือเหมือนถือถุงอะไรสักอย่าง

"เมลลลล" เสียงเด็กผู้หญิงดังขึ้นทันทีหลังจากที่ฉันก้าวขาลงจากรถกระบะคันสีขาวสี่ประตูของท่านพ่อสุดที่รัก "มึงกลับมาพอดีเลย แม่กูว่าจะชวนไปเที่ยวน้ำตกแม่พูล นั่งหลังรถไป เปียกก่อนลงน้ำแบบฉ่ำๆเลยย" ใช่แล้วช่วงที่กลับมาคือช่วงเทศกาลสงกรานต์ และคนที่ชวนเล่นแบบนี้ตลอดก็มีแค่ไอ้แพรวคนเดียวนี่แหละ ความจริงแม่มันไม่ได้ชวนหรอก มันนั่นแหละอยากไปแต่หาแนวร่วมเป็นกำลังเสริมให้มันไปได้สำเร็จแบบปีที่ผ่านๆมา "เอาดิพี่ขโมยปืนฉีดน้ำของพวกไอ้นิคมา เยอะเลยไม่ใช่จะน้อยๆ" แล้วก็นี่แหละกำลังเสริมหลักของไอ้แพรว ไอ้พี่ชายตัวดีคนนี้แหละ แล้วคือมันขยันหาของเล่นไม่ซ้ำกันหอบมาเล่นนี่ในแต่ละปีเลยนะ นับถือมันเลยจริงๆ

# ชื่อตอน
1
2
  • 1
แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น