จบ {NC25+} หมอคะ วาเลนไทน์ปีนี้ จัดสักทีดีไหม

ชื่อเรื่อง : {NC25+} หมอคะ วาเลนไทน์ปีนี้ จัดสักทีดีไหม

สถานะเรื่อง : จบแล้ว

คำค้น : หมอ แพทย์ โรงพยาบาล หมอหล่อ หมอดุ ขย่มหมอ เมียหมอ รักวัยรุ่น NC25+ NC18+ หมอดุ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

จำนวนตอน : 11

คนเข้าชมเดือนนี้ : 58

คนเข้าชมทั้งหมด : 4,104

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 10

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 03 มี.ค. 2564 22:44 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 100
× 0
× 135,900
× 10
แชร์ :
บทนำ

เมื่อหลงรักหมอปากแข็งแสนเย็นชา 

เธอจึงงัดกลเม็ดสุดสะเด็ดออกมาอ้อยหมอ !  

เพื่อลากเขาขึ้นเตียงให้ได้ในวันวาเลนไทน์นี้  

(อ่านฟรี-จนจบ) -- หื่นละมุน-- 

................................................................................................................................................................................................. 

 

 

หมออติรุจใช้เวลาขับรถออกจากโรงพยาบาลเพียง 15 นาทีก็ถึงคอนโดที่ตนซื้อไว้ เมื่อแหงนหน้าขึ้นมองไปยังระเบียงหลังห้องที่ 3 ชั้นที่ 4 ก็พบเด็กสาวในชุดนักศึกษากำลังโบกไม้โบกมือพร้อมกับส่งยิ้มให้เขา 

ในขณะที่เดินเข้าใกล้ตัวตึก เด็กสาวนอกจากจะไม่สำนึกแล้ว เธอยังโยนบางสิ่งบางอย่างลงมา ตกลงปิดหน้าขณะที่หมออติรุจกำลังส่งสายตาคาดโทษกลับไป 

 

แมะ 

 

หมออติรุจหยิบเสื้อยกทรงลายลูกไม้นุ่มนิ่มที่ร่วงล่วงหล่นลงมาปิดหน้าเขาออก กลิ่นอายสาวหอมอ่อน ๆ ยังติดอยู่ที่ปลายจมูก ใบหน้าของหมออติรุจแดงก่ำ เลือดภายในกายเขาสูบฉีดมากขึ้น จวนเจียนจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว 

ไม่มีผู้หญิงคนไหนกล้าเล่นพิเรนทร์ ๆ กับเขาเช่นนี้ นอกจากตัวป่วนหัวใจที่แสนจะน่ารัก 

“นิชา” 

หมอหนุ่มแผดเสียงดังลั่น 

สาวน้อยที่อยู่ระเบียงหลังห้อง ไม่มีท่าทีเกรงกลัวกับเสียงดุ ๆ หนำซ้ำเธอยังยิ้มหน้าระรื่น พร้อมกับเสียงใส ๆ ที่ตะโกนขึ้นมาว่า 

“ที่รัก เร็ว ๆ สิคะ นิชารอพี่หมอกลับมากิน จะไม่ไหวแล้ว” 

ประโยคนั้นเล่นเอาหมอหนุ่มที่ยืนอยู่ร้อนฉ่าไปทั้งหน้า มองซ้ายแลขวาอย่างหวั่น ๆ กลัวว่าใครเดินผ่านไปมาแถวนั้นจะได้ยิน จากนั้นก็รีบเดินเข้าไปในลิฟท์ เพื่อขึ้นไปยังห้องพักของเขา 

ระหว่างเดินขึ้นห้องพัก ภายในใจเขาเต็มไปด้วยความโมโห ปะปนกับความยุ่งยากใจ 

- ใครสั่ง ใครสอนให้เธออ่อยผู้ชายแบบนี้ ! เธอไปเอาประโยคห่าม ๆ แบบมานี้จากไหน– 

เขาต้องจัดการให้เธอกลับคฤหาสน์ของเธอโดยด่วน ก่อนที่ลุงเดชาจะทราบว่านิชามาที่คอนโดของเขา ซึ่งทั้งพ่อและลุงเดชาต่างก็ฝากฝังนิชาให้เขาดูแล เขาจะทำอะไรเกินเลยจนทำให้เธอเสื่อมเสียชื่อเสียงไม่ได้ 

 

ปิ๊ง ป๊อง 

 

เสียงกดกริ่งที่หน้าประตูดังขึ้นเพียงครั้งเดียว ประตูห้องที่เขาเป็นเจ้าของแต่มีสาวน้อยเข้ามาอยู่โดยไม่ได้รับอนุญาตเปิดออก แล้วร่างสวยก็กระโดดกอดเขา พร้อมกับจูบเขาแทบจะทันที 

 

สัมผัสอันอ่อนโยนนุ่มนวลของหญิงสาว ทําให้ความคิดที่ที่จะขับไล่เธอออกไปจากคอนโดให้เร็วที่สุดได้มลายไป พร้อมกับร่างกายของเขาที่ไม่อาจควบคุมได้อีกต่อไป เขาดันร่างสวยเข้าชิดผนังห้องบดจูบลงรุนแรงกว่าเดิม จนร่างกายของทั้งคู่ร้อนวูบวาบไปทั้งตัว 

 

“อื้อ อึก” 

นิชาครางออกมาแผ่ว ๆ นี่เป็นจูบแรกของเธอที่ได้รับจากผู้ชายที่เธอเฝ้ารักมาถึง 15 ปี นึกไม่ถึงว่ารสจูบของเขาจะรัญจวนใจจนเธออ่อนปวกเปียกไปทั้งร่าง ราวกับขี้ผึ้งที่ถูกไปรน 

“อืม” 

ปลายลิ้นของเขาดุนริมฝีปากบาง จากนั้นเขาแทรกก็ปลายลิ้นร้อนฉ่าเข้าควานหาความหวานในโพรงปากหญิงสาว เกี่ยวกวัดรัดลิ้นเรียวเล็กอย่างเจนจัด 

“อื้อออ” 

นิชารู้สึกแข้งขาไม่มีเรี่ยวแม้จะยืน เธอจึงยกมือขึ้นคล้องคอเขายึดเอาไว้ในขณะที่ หมอหนุ่มลิ้มรสหวานซาบซ่านจากปลายลิ้นและริมฝีปากอิ่มอย่างอ่อนโยน 

“อ่า” 

และเมื่อเห็นว่าเธอจวนเจียนจะขาดใจ เขาก็ค่อยๆ ถอนจูบออก ทั้งคู่หอบหายใจกระชั้น ปากของนิชาบวมเจ่อเป็นสีแดงระเรื่อ ยิ่งกระตุ้นให้เขาอยากประทับปากลงไปอีกครั้ง 

หมอหนุ่มขบกรามแน่นจนขึ้นเป็นสัน รีบสะกดอารมณ์พลุ่งพล่านเมื่อสักครู่ให้สงบ แววตาของเขาเข้มขึ้น 

“นิชา พี่บอกแล้วใช่ไหมให้รีบกลับบ้าน เดี๋ยวลุงเดชาเป็นห่วง” 

เขาดุเธอเสียงเข้ม ใบหน้าเรียบเฉย ทำราวกับว่าเมื่อสักครู่เขาไม่ได้ชิมรสหวานปานจะกลืนจะริมฝีปากบางแม้แต่น้อย 

นิชาไม่สนใจน้ำเสียงดุ ๆ ของเขา กระชับวงแขนที่คล้องรอบคอชายหนุ่มให้แน่นขึ้น หล่อนโทรไปบอกที่บ้านว่าจะค้างที่บ้านเพื่อนเพื่อทำรายงาน วันนี้เธอจะต้องเค้นเอาคำตอบจากผู้ชายปากแข็งตรงหน้าให้ได้ 

“พี่หมอรุจรรักนิชาไหมคะ” 

หญิงสาวช้อนตามองเขาอย่างออดอ้อน 

กิริยาท่าทางของเธอนั้นคล้ายแมวตัวนุ่มที่ชอบมาคลอเคลียใกล้ ๆ จนทำให้หัวใจของชายหนุ่มรู้สึกคันยุบยิบ 

“เลิกเล่นอะไรแบบนี้ได้แล้ว และกลับบ้านไปเสีย ใครมาเห็นว่านิชาอยู่ห้องพี่มันจะไม่งาม” 

หมออติรุจไม่ตอบคำถามเธอเหมือนเช่นเคย เขาดึงแขนของหญิงสาวออกจากคอ แล้วดันร่างนุ่มนิ่มห่างออกก่อนที่เขาจะควบคุมอารมณ์ของตนเองไม่ได้อีกครั้ง 

แต่แล้วเขาก็พบว่า เนินเนื้ออวบอัดคล้ายภูเขาสองลูกตั้งตระหง่าน ภายใต้ชุดนักศึกษาสีขาวบางนั้น ไม่มียกทรงปกปิด ทำให้เห็นจงอยสีเข้มสองจุด เป็นพุ่มแหลมชี้ตรงหน้าเขาอย่างจัง จนเขาต้องรีบหันหน้าไปทางอื่นแล้วรีบยื่นยกทรงคืนให้เธอ 

“นิชาเอาชุดชั้นในไปใส่เดี๋ยวนี้! ” 

“ถ้าใส่แล้ว พี่หมอรุจจะไล่นิชากลับไหม” 

หญิงสาวฉวยโอกาสตอนที่ชายหนุ่มหันหลังให้ เธอสวมกอดเขาจากด้านหลัง แนบใบหน้าลงกับแผ่นหลังแกร่ง 

“มะ ไม่ไปใส่ชุดชั้นในก่อน” 

เสียงของเขาพร่าแหบ ความนึกคิดของเขาทั้งหมดพุ่งตรงไปที่แผ่นหลังที่มีอกอวบเบียดความอ่อนนุ่มลง เกิดความร้อนผ่าวขึ้นกลางกายเขาจนรู้สึกว่าห้องของตนแอร์เสียหรือไม่ ยัยจอมยุ่งป่วนป่วนหัวใจเขาจนแทบไม่เป็นตัวของตนเอง 

“ไม่เอา บอกก่อนว่าจะไม่ไล่นิชาไปไหน” 

เธอดิ้นไปมาราวกับเด็กเอาแต่ใจ ทั้งที่มือยังสวมกอดเขาไว้แน่น ร่างนุ่มนิ่มยิ่งเสียดสีกับกล้ามเนื้อแกร่ง ยิ่งเป็นการราดน้ำมันลงไปในกองไฟ 

“ไม่ไล่ ๆ ปล่อยพี่ได้แล้ว” 

หมออติรุจรีบบอก ก่อนที่เขาจะจับเธอกดลงกับพื้นเสียเดี๋ยวนั้น 

# ชื่อตอน
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
  • 1
แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

2    10 เริ่มต้นอ่านนิยาย อ่านเลย