จบ เดือนล้อมดาว (นิยายกะเทย)

ชื่อเรื่อง : เดือนล้อมดาว (นิยายกะเทย)

สถานะเรื่อง : จบแล้ว

คำค้น : นิยายวาย นิยายกะเทย นิยายฟิลกูด นิยายแนวมหาลัย

หมวดหมู่ : นิยาย y

จำนวนตอน : 55

คนเข้าชมเดือนนี้ : 527

คนเข้าชมทั้งหมด : 130,723

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 376

ความคิดเห็น : 292

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ม.ค. 2564 05:53 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 1,000
× 0
× 0
× 376
แชร์ :
บทนำ

คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยX

นี่ฉันสอบติดคณะที่ตัวเองอยากเรียนได้แล้วจริงๆหรอ? จนถึงตอนนี้ฉันยังไม่อยากเชื่อเลย….

ก็ที่นี่น่ะ ถือว่าเป็นมหาลัยอันดับหนึ่งของประเทศเลยก็ว่าได้ แถมไอ้คณะที่ฉันสอบติดเนี้ยก็ไม่ใช่คณะกิ๊กก๊อกอะไรด้วย แม่งต้องใช้คะแนนแอดมิดชั่นโคตรสูง เผลอๆรองจากพวกเด็กแพทย์เพียงไม่กี่คะแนนด้วยซ้ำ

ทุกคนคงอยากรู้แล้วสินะ ว่าไอ้คณะที่ว่านั้นคืออะไร

คณะที่ว่านั้นก็คือ....คณะวิศวกรรมศาสตร์นั้นเองค่ะ โคตรจะภูมิใจนำเสนอ พูดแล้วก็ตื่นเต้น

แต่ก็ทำได้แค่กระโดดโล้ดเต้นอยู่ในใจ พร่างกวาดตามองไปรอบๆมหาลัย

ขอบอกบรรยากาศที่นี่น่าเรียนๆสุดๆ ทั้งร่มรื่นและเต็มไปด้วยผู้คน(หน้าตาดี)โดยเฉพาะผู้ชาย ไม่รู้ว่านอกจากจะคัดสมองแล้วมอนี่เขาขัดเรื่องหน้าตาด้วยรึป่าว ทั้งมอถึงได้มีแต่ผู้ชายหล่อๆเดิมไปหมด....

และคงเพราะแบบนี้ ที่นี่ถึงได้เป็นมหาลัยในฝันของสาวๆหลายๆคน ซึ่งหนึ่งในนั้นมีฉันด้วย…

ตอนนี้ฉันก็ยืนอยู่ที่ลานอะไรซักแห่ง  ได้ยินเขาเรียกมันว่าลานเกียร์

มันเป็นลานกว้างๆที่ลายล้อมไปด้วยอาคารเรียนและตึกกลางของคณะ ร่มรื่นไปด้วยต้นไม้ใหญ่ มีโต๊ะมากมายให้นักศึกษามานั่งชุมนุมจับกลุ่มเมาส์มอยกันในช่วงเวลาพัก ที่แห่งนี่เลยกลายเป็นเสมือนจุดรวมพลขนาดย้อมของคณะไปโดยปริยาย

อีกทั้งยังอยู่ใกล้โรงอาหาร คนเลยดูเยอะเป็นพิเศษ ยิ่งตอนนี้เป็นช่วงพักกลางวันด้วย คนก็เลยเยอะอย่างที่เห็นนี่แหละค่ะ

ฉันที่พึ่งผ่านการสอบสัมภาษณ์เสร็จมาหมาดๆในชุดนักเรียนนานาชาติลายสก๊อตสีเท่าอ่อนกวาดตามองไปรอบๆด้วยความรู้สึกตื่นเต้น

พอซึมซับบรรยากาศดีๆจนเต็มอิ่ม ฉันก็มุ่งตรงไปยังโรงอาหารของคณะทันที คิดว่าจะหามื้อเที่ยงทานให้เสร็จก่อนบินกลับเชียงใหม่

แต่ในขณะที่ฉันกำลังเดินมุ่งหน้าไปโรงอาหารของคณะอยู่นั้นเอง ระหว่างทางต้องเดินผ่านโต๊ะรุ่นพี่ผู้ชายกลุ่มหนึ่ง ดูท่าแล้วคงปากปีจอไม่เบา ยิ่งได้ข่าวมาว่าพวกผู้ชายวิศวะเนี้ยขึ้นชื่อเรื่องแซวสาวๆอยู่ด้วย ไอ้เราก็พยายามเดินตัวลีบๆ แต่จู่ๆก็มีพี่ผู้ชายคนหนึ่งในกลุ่มนั้นตะโกนขึ้นมา…..

“เดินดีๆนะน้องระวังสะดุดลานเกียร์นะครับ”

ฉันล่ะตกใจเฮือก ชะงักเท้าทันทีเพราะกลัวจะสะดุดเข้ากับอะไรบางอย่าง อย่างที่พี่เขาเตือนไว้ จนถูกคนที่เอาแต่เดินก้มหน้าก้มตาเล่นโทรศัพท์ตามมาจากด้านหลังชนเข้าเต็มๆ

ก็ปริวสิค่ะรออะไร….

แต่โชคดี…ที่เขาคว้าตัวฉันเอาไว้ทัน

ร่างที่ไร้ซึ้งการทรงตัวของฉันเลยปริวกลับมาชนแผงอกของชายคนนั้นเข้าเติมๆ เรียกได้ว่าหน้ามุดอกเค้าจนได้กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆกันเลยล่ะ ทำเอาเครมจนลืมว่าโลกนี้มีแรงโน้มถ่วง

เลยทำให้ทั้งเค้าและฉันพากันล้มไม่เป็นท่า แต่ดีหน่อยที่ฉันล้มทับลงบนตัวเค้าเลยไม่เจ็บอะไรมาก ส่วนเค้าละก็…..

คงจุกหน้าดู

น้ำหนักฉันมันก็ไม่ได้น้อยๆเลยนี่หน่า ถึงแม้หุ่นจะดีมากๆก็ตามเถอะ

แต่ที่แย่ไปกว่านั้นคือ……

ฉันดันล้มไปหอมแก้มเค้าเต็มๆนี่สิ!

“เชี้ยยยย” อันนี้คือเสียงจากคนรอบข้าง สายตาหลายคู่หันมาให้ความสนใจ บางกลุ่มที่กำลังเดินมาต่างพากันหยุดมองก่อนที่เสียงซุบซิบคุยกันจะดังตามมาติดๆ ให้เดาก็คงหนีไม่พ้นเรื่องของฉันนี่แหละ

“เหี้ย!!” ส่วนนี้ฉันเอง ฉันรีบดีดตัวลุกขึ้นทันทีจนลืมไปว่าตัวเอกใส่กระโปรงทรงเอที่รัดยิ่งกว่ากางเกงในวาโก้

มันก็เลย…

แขว็กกกกกกก แหวกขึ้นมาถึงขาอ่อน จนรู้สึกได้ถึงสายลมเย็นๆที่พัดผ่านเข้ามา

“กรี้ดดดดดดดด” ฉันรีบใช่ทั้งสองมือของตัวเองปิดรอยขาดของกระโปรงทันที ทั้งที่รู้ว่ามันปิดยังไงก็ไม่มิด แต่คิดว่าอย่างน้อยไม่เห็นเป็ดน้อยของฉันก็พอละว่ะ

“เห้ยคุณ” ไอ้คนที่นอนจุกอยู่บนพื้นถึงกับเบิกตาทะหล่น

แม่งต้องเห็นกกนฉันแล้วแน่ๆ

ตานั้นตาลี่ตาเหลือกรีบถอดเสื้อกันหนาวมาคุ้มให้ทันที

หากตอนนี้ นางฟ้าแม่ทูนหัวหรือจินนี่ในเรื่องอาละดินมีจริง ฉันจะไม่ขอเงินทองลาภยศอะไรทั้งนั้น ฉันจะขอแปลกร่างเป็นตุ่นดำดินหนีไปจากตรงนี้ให้มันรู้แล้วรู้รอดซะยังดีกว่า น่าอายชิบเป๋ง!

ฉันว่าหลายคนที่นี้คงเห็นแล้วแน่ๆว่าวันนี้ฉันใส่กางเกงในสีชมพู  ให้ตายเถอะ…. แม่!!!

“เป็นอะไรป่าวคุณ” นายตัวต้นเหตุเอ่ยถาม จับฉันพลิคตัวไปมา ฉันตวัดสายตาอันเกี้ยวกราดขึ้นไปมองค้อน

แต่ให้ตายเถอะจ้ะนายจ้า ความสูง 170 ของฉันไม่ได้ช่วยอะไรเลยเมื่อยื่นอยู่ข้างตานี่ ทำให้ต้องเงยหน้าขึ้นไปมองเหมือนตัวเองตัวเล็กเท่าเด็กอนุบาล

ตานี่น่าจะสูงซัก 190 ได้มั้ง คนอะไรสูงชิบหาย

“……..” แต่พอเห็นหน้านายตัวต้นเหตุชัดๆ ฉันถึงกับพูดไม่ออก

แว็ปแรกยอมรับค่ะว่าอึ้งเหมือนโดนมนต์สะกดเลยเผลอมองซะนาน

ไม่ให้อึ้งได้ไงละค่ะ ตานี่แม่งหล่อชิบหายอ่ะ คิ้วเข้ม ตาคม จมูกโด่ง แถมยังข๊าวขาว ขาวชิบหาย  ขาวเหี้ยๆ อยากจะถามซะจริงว่าชีวิตเคยโดนแดดบ้างป่ะเนี้ย

แต่ความหล่อตามแบบผู้ชายในอุดมคติของฉันและความขาวของมันก็ไม่ได้ช่วยให้ฉันรู้สึกขายหน้าน้อยลงหรอกนะ เผลอๆอาจเพิ่มมากขึ้นด้วยซ้ำ

“อย่ามายุ่งกับฉัน” ฉันรีบหมุนตัวหนี จับเสื้อที่เขาให้มามัดเอวลวกๆ

“เพราะนายคนเดียว เดินไม่ดูตามาตาเรือ เลยทำให้ฉันต้องขายหน้าแบบนี้”

“อ้าวคุณ ใครจะไปรู้ละว่าคุณจะหยุดเดินดื้อๆแบบนั้น”

“นี่นายไม่คิดว่าตัวเองเป็นฝ่ายผิดบ้างเลยรึไง”

“ไม่นิ ก็คุณนั้นล่ะที่ผิด ถ้าคุณไม่หยุดเดินกระทั้งหันแบบนั้น ผมก็คงไม่เดินชนคุณ คุณก็คงไม่ต้องล้มมาหอมแก้มผม ” คือมันจะดีมากถ้าไม่ช่วยพูดย้ำเรื่องหอมแก้ม

“นายนี่มัน….. ฉันหมดคำจะเถียงต่อ ได้แต่ถอนหายใจทิ้งลูกใหญ่ก่อนเดินออกมา ไม่อยากจะอยู่สานต่อความยาวสาวความยืดอะไรทั้งนั้น อายยย

“เห้ยเดี๋ยวสิจะไปไหนน่ะ”

“จะอยู่ให้อายทำไมเล่า” ฉันหันกลับไปตอบ ตอนนี้ทุกคน อ่อ ไม่สิ เรียกได้ว่าแทบจะทุกโต๊ะในลานเกียร์เลยก็ว่าได้ที่พากันมองมาที่เราสองคนเป็นตาเดียว

ฉันแอบได้ยินโต๊ะพี่ผู้ชายข้างๆซุบซิบกันด้วย ทำนองว่า....

“อีกคู่แน่ๆ”

“ลานเกียร์นี่มันศักศิษย์จริงๆนะเว้ยว่ามั้ย ไหนมึงลองไปสะดุดมั้งดิเผื่อจะมีแฟนกับเขามั้ง”

“กูจิ้นคู่นี้ว่ะมึง” และอีกบลาๆๆ  ให้ตาย..... อยู่ต่อก็มีแต่อายกับอาย เพ้นสิค่ะรออะไรเล้า

“เดี๋ยวคุณ!....นั้นเสื้อผมนะ” ฉันชะงักกึก เออจริงด้วย เอาไงดีละเนี้ย….

ซื้อต่อแม่ง!

ฉันหันกลับมาอีกครั้งพร้อมควักแบงค์พันในกระเป๋ายัดใส่มือเค้าไปแบบลวกๆ

“ถือซะว่าฉันซื้อเสื้อต่อจากนายก็แล้วกันนะ โอเค้  เสื้อผ้ามือสองราคาหนึ่งพันนี้ถือว่าแพงมากเลยนะ”

“เดี๋ยวสิคุณ”

“อะไรอีกล่ะ” ฉันหันควับกลับมาเหมือนเดิมด้วยความหัวเสียนิดๆ ไปไม่ถึงไหนซักที เดี๋ยวๆๆๆอยู่นั้นแหละ

“ผมยังไม่รู้จักชื่อคุณเลย”

อ่อ.....

“ฉันชื่อ…….”

# ชื่อตอน
1
ตอนที่ 1
| 10 หน้า
2
ตอนที่ 2
| 17 หน้า
3
ตอนที่ 3
| 25 หน้า
4
ตอนที่ 4
| 15 หน้า
5
ตอนที่ 5
| 21 หน้า
6
ตอนที่ 6
| 15 หน้า
7
ตอนที่ 7
| 7 หน้า
8
9
ตอนที่ 9
| 12 หน้า
10
ตอนที่ 10
| 14 หน้า
11
ตอนที่ 11
| 17 หน้า
12
13
ตอนที่ 13
| 11 หน้า
14
15
ตอนที่ 15
| 15 หน้า
16
ตอนที่ 16
| 20 หน้า
17
ตอนที่ 17
| 19 หน้า
18
19
ตอนที่ 19
| 15 หน้า
20
ตอนที่ 20
| 13 หน้า
21
ตอนที่ 21
| 16 หน้า
22
ตอนที่ 22
| 19 หน้า
23
24
ตอนที่ 24
| 11 หน้า
25
ตอนที่ 25
| 16 หน้า
26
ตอนที่ 26
| 19 หน้า
27
28
29
ตอนที่ 29
| 11 หน้า
30
ตอนที่ 30
| 24 หน้า
31
32
ตอนที่ 32
| 19 หน้า
33
ตอนที่ 33
| 19 หน้า
34
35
ตอนที่ 35
| 23 หน้า
36
ตอนที่ 36
| 16 หน้า
37
ตอนที่ 37
| 27 หน้า
38
39
40
41
ตอนที่ 41
| 31 หน้า
42
ตอนที่ 42
| 24 หน้า
43
ตอนที่ 43
| 16 หน้า
44
45
46
ตอนที่ 46
| 16 หน้า
47
ตอนที่ 47
| 19 หน้า
48
ตอนที่ 48
| 25 หน้า
49
ตอนที่ 49
| 19 หน้า
50
ตอนที่50
| 18 หน้า
แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

292    376 เริ่มต้นอ่านนิยาย อ่านเลย