จบ กาลเวลาชะตาเกี้ยวรัก (แก้ไขใหม่)

ชื่อเรื่อง : กาลเวลาชะตาเกี้ยวรัก (แก้ไขใหม่)

สถานะเรื่อง : จบแล้ว

คำค้น : ย้อนยุค,ข้ามภพ,ทะลุมิติ,อู๋เทียนหยา,จินจู๋,ยุ่นฉาน

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

จำนวนตอน : 66

คนเข้าชมเดือนนี้ : 497

คนเข้าชมทั้งหมด : 141,470

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 313

ความคิดเห็น : 162

ปรับปรุงล่าสุด : 04 พ.ย. 2563 22:48 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 1,700
× 36,784
× 3,532,765
× 313
แชร์ :
บทนำ

 

หน่วยรบพิเศษอย่างเธอจะกำลังช่วยเหลือผู้คนทั้งหลายให้พ้นความตาย ยอมสละร่างกายเพื่อคนอื่น เพราะเธอเองก็สูญเสียคนรักในระหว่างปฏิบัติหน้าที่จึงไม่คิดมีชีวิตอยู่ต่อ ด้วยขณะที่เธอกำลังจะตายกลับมีปรารถนาบางอย่างเกิดขึ้นในใจ กาลเวลาช่วยนำพาชะตาสู่สถานที่ที่ไม่รู้จักสานต่อบุพเพอีกครั้ง นำวิญญาณไปสู่ร่างหญิงสาวชาวบ้านธรรมดาสามัญอ่อนแอซึ่งกำลังถูกทำร้ายขู่เข็ญปางตาย 

ตระกูลหนึ่งบีบบังคับให้นางต้องโกหกคนทั้งหล้า แอบอ้างว่าเป็นบุตรีของพวกเขา เพื่อเข้าพิธีสมรสที่ฮ่องเต้ทรงพระราชทานให้แต่งกับอู๋เทียนหยา  

แต่เขา...เป็นบุรุษที่ได้ชื่อว่า เห็นผู้คนรอบกายเป็นเพียงอากาศไร้ค่าในสายตา แล้วนางต้องมาพบคนเช่นนี้ อีกทั้งตลอดเวลานั้นนางมักถูกลอบทำร้ายบ้าง ลอบฆ่าบ้าง  

ประเดี๋ยวก่อน 

นางเป็นเพียงหญิงชาวบ้านที่บอบบางนะ ทำไมถึงต้องอยากให้ตายนักเล่า! 

 

ตัวอย่าง 

ในประกายตาของบุรุษผู้เพียบพร้อมคล้ายกับดวงดาราในที่มืดมิด รอยยิ้มกริ่มปรากฏทาบบนริมฝีปากของเขา ไม่นาน ยุ่นฉานก็รู้สึกว่าตัวของนางลอยขึ้น ครั้นทราบเหตุการณ์อีกที นางก็อยู่เหนือกายอันทรงพลังของเขาเสียแล้ว ไม่เคยตกใจหนักถึงเพียงนี้ก็ต้องได้รับรู้ เขาจะให้นางปฏิบัติการ! 

“กลัวข้าเจ็บมิใช่หรือ อีกอย่าง ข้าแค่แกล้งบาดเจ็บหนักเพื่อไล่พวกนั้นออกไปไกลๆ ต่างหาก เช่นนี้น่าจะดีไม่น้อย เจ้าบน ข้าอยู่ล่าง ข้าไม่ถือ” 

“ท่านเทียนหยา ข้าถือ” นางตอบกลับเสียงแข็ง แต่ส่วนอื่นหาใช่เช่นนั้นไม่ ใจนางอ่อนยวบยาบแม้จะคอยท่องในใจอย่าหลงใหลไว้อยู่หลายรอบ แววตาของเทียนหยาช่างเปล่งประกายดุจผิวน้ำเกิดระลอกคลื่น ประดักประเดิดกว่านี้คงมิมีแล้ว ปั้นหน้าไม่ถูก หายใจก็ไม่ถูกจังหวะ มองตาก็ยังมองด้วยกิริยาไม่ถูก คุณชายกำลังจะฆ่านางให้ตายด้วยโรคหัวใจที่เต้นเร็วกว่าปกติหรือไร 

อู๋เทียนหยาลุกพรวดขึ้นมาใกล้ใบหน้าในระยะกระชั้นชิด มีหรือคนที่อยู่บนหน้าตักจะไม่ตกใจ เพราะสองมือรวบเอวแนบกับบางสิ่งแข็งขันตื่นตัวอย่างเต็มที่  

ฝ่ามือเรียวยาวเชยเส้นผมของยุ่นฉานไปด้านหลัง เผยลาดไหล่บางยังเป็นแผลอยู่เล็กน้อย ปลายนิ้วแตะบนร่องรอยดาบพร้อมเป่าลมบรรเทาอาการเจ็บให้นางอย่างอ่อนโยน 

“เป็นแผลยังไม่หายจริงด้วย เช่นนั้นก็นอนเถอะ ข้าจะกลับไปนอนเหมือนกัน” 

ยุ่นฉานหยุดชะงัก พอเขาตั้งท่าจะยกตัวหญิงสาวออกเพื่อจะได้พักผ่อน ในชั่วอึดใจเดียว สองเรียวแขนพลันประคองศีรษะเทียนหยาไว้แน่น บังคับให้เชิดหน้าแล้วนางจึงประทับจูบลงอย่างหนักหน่วง  

นางเปลี่ยนใจ เกรงว่าหากปล่อยคุณชายไปแล้ว นางจะคว้าเขาไว้ไม่ได้อย่างที่เคยเอื้อม อาศัยโอกาสสุดท้ายเหนี่ยวรั้ง 

# ชื่อตอน
1
2
3
4
5
6
7
8
9
ตีฝีปาก1/2
| 10 หน้า
10
ตีฝีปาก2/2
| 10 หน้า
11
12
13
14
15
16
17
บุกรุก1/2
× 300
| 9 หน้า
18
บุกรุก2/2
× 300
| 11 หน้า
19
20
21
ข่าวร้าย1/2
| 11 หน้า
22
ข่าวร้าย2/2
× 300
| 10 หน้า
23
บ้านของเรา1/2
× 300
| 10 หน้า
24
บ้านของเรา2/2
× 300
| 10 หน้า
25
26
27
28
29
มึนหน้าตาย1/2
× 300
| 9 หน้า
30
มึนหน้าตาย2/2
× 300
| 9 หน้า
31
32
33
34
35
ผู้รู้ทัน1/2
× 300
| 9 หน้า
36
ผู้รู้ทัน2/2
× 300
| 10 หน้า
37
38
39
40
41
เจตนา1/2
× 300
| 11 หน้า
42
เจตนา2/2
× 300
| 9 หน้า
43
คลุ้มคลั่ง1/2
× 300
| 9 หน้า
44
คลุ้มคลั่ง2/2
× 300
| 12 หน้า
45
46
47
จับได้ไล่ทัน1/2
× 300
| 11 หน้า
48
จับได้ไล่ทัน2/2
× 300
| 10 หน้า
49
50
แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

162    313 เริ่มต้นอ่านนิยาย อ่านเลย