หัวใจ ❤ ของ ❤ เด็กยักษ์ [Yaoi]
หัวใจ ❤️ ของเด็กยักษ์ ตอนที่ 6 [100%]
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
หัวใจ ❤️ ของเด็กยักษ์ ตอนที่ 6 [100%]



หัวใจของเด็กยักษ์  ตอนที่ 6

Author :   (ยอนิม)

แพทตื่นขึ้นมาตอนเช้าอีกที ก็ไม่เห็นบอสนอนอยู่ข้างกายแล้ว หันไปดูนาฬิกาจึงรู้ว่าตัวเองตื่นสายพอสมควร เขาจึงลุกไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วลงไปหาบอสที่ชั้นล่าง คาดว่าบอสคงตื่นมาเปิดร้านแต่เช้าแล้ว และก็จริงตามที่แพทคาดเดา บอสนั่งอยู่ที่โต๊ะคอมพิวเตอร์เครื่องหลักของร้าน เมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูห้องด้านหลังเข้ามา บอสก็หันไปมองก่อนจะยิ้มน้อยๆ

“ตื่นแล้วเหรอ หิวข้าวมั้ย” บอสถามขึ้น แพทเดินมานั่งที่เก้าอี้ข้างๆบอส พร้อมกับมองลูกค้าที่มากันเต็มร้าน เนื่องจากเป็นวันหยุด

“นิดหน่อยครับ ทำไมพี่บอสไม่ปลุกผมล่ะ จะได้ลงมาช่วยเปิดร้าน” แพทถามขึ้น พร้อมกับฟุบหน้าลงกับโต๊ะ แล้วตะแคงหันมามองหน้าบอสที่นั่งอยู่ด้านข้าง

“วันหยุดทั้งที พี่ก็ไม่อยากปลุกน่ะสิ เมื่อคืนเราก็นอนดึกไม่ใช่รึไง” บอสตอบกลับไป ก่อนที่บอสจะไล่แพทให้ไปกินข้าวในครัวเสียก่อน แพทก็ยอมลุกไปหาข้าวกินอย่างว่าง่าย ขณะที่แพทอยู่ในครัว แผนกับโชกุนก็เข้ามาในร้าน โดยที่แผนทำหน้าเนือยๆ บอสยกยิ้มมุมปากขำเพื่อนเล็กน้อย

“ไงโชกุน จะมาเล่นเกมเหรอ” บอสทักเด็กหนุ่มยิ้มๆ

“เปล่าครับ ผมจะมาชวนพี่บอสกับไอ้แพทไปเที่ยว” โชกุนตอบพร้อมรอยยิ้ม บอสเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แล้วหันไปมองแผน

“โชกุนอยากไปสวนสัตว์ เลยให้กูพามาชวนมึงกับแพทไปด้วย” แผนไขความกระจ่างให้บอสรับรู้

“แล้วทำไมมึงทำหน้าแบบนั้นวะ” บอสถามอย่างขำๆ โชกุนหันมามองหน้าแผนอย่างเหวี่ยงๆ

“ก็จะอะไรล่ะ วันหยุดทั้งที กูกะจะนอนตื่นสายๆสักหน่อย เด็กแสบนี่ก็โทรจิกจนกูต้องตื่นมารับสาย แล้วก็งอแงจะไปสวนสัตว์นี่ไง” แผนพูดพร้อมกับขยี้หัวของโชกุนอย่างหมั่นเขี้ยว โชกุนก็ปัดมือของแผนออก

“ไม่อยากมาก็บอกสิ งั้นพี่แผนกลับไปนอนต่อเลย เดี๋ยวผมไปกับไอ้แพทกับพี่บอสเองก็ได้” โชกุนว่าออกมาเสียงงอนๆ

“ถ้าพี่ไม่อยากมา แล้วพี่จะไปรับเราทำไม อายุเท่าไรเนี่ย งอนเป็นเด็กๆ” แผนพูดพร้อมกับหยิกแก้มของโชกุน โชกุนก็ปัดออก

“แต่พี่ต้องเฝ้าร้านน่ะสิโชกุน” บอสตอบกลับไป โชกุนจึงหันมามองบอสทันที

“ก็ให้ใครเฝ้าแทนไม่ได้เหรอครับ แค่วันเดียวเอง ผมอยากให้พี่บอสกับไอ้แพทไปด้วย ไม่อยากไปกับพี่แผนสองคน เผื่อโดนทิ้งกลางคัน จะได้เพื่อนกลับ” โชกุนว่าออกมาอีก

“เรื่องเก่าแล้ว ยังจะขุดมาแขวะพี่อีก ก็บอกแล้วไงว่าขอโทษ จะไม่ทำแล้ว ตอนนั้นมันสุดวิสัยจริงๆ” แผนบอกกลับ ก่อนที่ประตูห้องด้านในจะเปิดออกมา

“อ่าว มาทำอะไรกันครับพี่แผน ไอ้กุน” แพททักคนทั้งสอง พร้อมกับถือจานข้าวออกมาด้วย

“โชกุนเว้ย เรียกกุนเฉยๆ เหมือนถูกด่าว่าเป็นหมูเลย” โชกุนเถียงกลับ ทุกคนก็ยิ้มขำเล็กน้อย

“โชกุนมาชวนไปเที่ยวสวนสัตว์น่ะ แต่พี่ต้องเฝ้าร้านนี่สิ” บอสบอกให้แพทรับรู้ คนตัวสูงหันไปมองรอบๆร้าน

“ให้นิวมันเฝ้าแทนสิ พักไปเที่ยวสักวันก็ดีนะพี่บอส ผมเองก็อยากไปเหมือนกัน จำได้ว่าล่าสุดที่ผมไปกับพี่บอส ตอนผมอยู่ ป.5 ได้ล่ะมั้ง” แพททบทวนความทรงจำ บอสทำหน้าคิดหนักเล็กน้อย ใช่ว่าเขาจะไม่ไว้ใจเด็กหนุ่มที่ชื่อนิว แต่ก็กลัวว่านิวจะวุ่นคนเดียว เพราะวันนี้คนมาเยอะ

“เอาไงมึง” แผนถามย้ำขึ้นมา

“ไปนะครับพี่บอส ผมอยากไป” แพทส่งสายตาและน้ำเสียงอ้อนมาให้บอสทันที ทำให้บอสใจอ่อนยวบ

“อืม ก็ได้ งั้นแพทไปกินข้าวให้เรียบร้อยก่อน พี่จะเรียกนิวมาคุยแล้วจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้าอีกที” บอสบอกกลับอย่างใจอ่อน ก่อนที่ แพท แผน โชกุน จะเข้าไปในห้องด้านในเพื่อรอแพทกินข้าวก่อน ส่วนบอสก็เรียกนิวมาคุย นิวก็ยินดีที่จะรับดูแลร้านให้ เมื่อจัดการสั่งงานทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ทั้งบอสและแพทเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว ทั้งสี่คนก็เดินออกมาจากด้านใน แผนให้ไปรถของเขาคันเดียว

“มีปัญหาอะไรโทรหาพี่เลยนะนิว” บอสกำชับนิวเอาไว้อีกครั้ง นิวก็รับปากอย่างดี ก่อนที่ทั้งสี่จะพากันไปขึ้นรถ โดยที่บอสกับแพทนั่งทางเบาะหลัง โดยมีแผนเป็นคนขับรถ โชกุนก็นั่งข้างคนขับ แพทนั่งเอนหัวไปพิงไหล่ของบอส บอสก็ไม่ว่าอะไร แถมยังยกมือมาลูบหัวของแพทเบาๆ โชกุนหันมามองก่อนจะเบะปากใส่เพื่อนตัวเองอย่างหมั่นไส้

“ตัวใหญ่อย่างกะยักษ์ ยังจะเอาหัวไปหนุนไหล่พี่บอสอีก เดี๋ยวไหล่พี่บอสก็หักหรอกมึง” โชกุนแซวเพื่อนตัวเอง บอสก็ยิ้มขำเล็กน้อย

“ทำไม อิจฉากูว่างั้นเหอะ อ่อ มึงอยากเอาหัวไปซบไหล่พี่แผนบ้าง แต่ไม่กล้าใช่ป่ะ” แพทพูดแขวะเพื่อนกลับไปอย่างนึกขำ ทำให้โชกุนเม้มปากมองแพทด้วยสายตาจิกๆ

“แล้วก็ไม่บอก ซบลงมาได้นะ พี่ไม่ว่าหรอก” แผนเอามือข้างหนึ่งมาโน้มหัวของโชกุนเพื่อให้ซบไหล่ของเขา แต่โชกุนก็ขืนตัวเอาไว้ ก่อนจะต่อยไหล่แกร่งของแผนไม่แรงมากนัก

“ขับรถไปเลย” โชกุนว่าเสียงเหวี่ยงติดเขินๆ ก่อนจะหันหน้าหนีไปอีกทาง บอสก็ยกยิ้มขำนิดๆ ก่อนจะหันมามองเด็กหนุ่มที่นั่งข้างเขาและเอาหัวซบไหล่ของเขาอยู่ตอนนี้ จริงอยู่ที่แพทตัวใหญ่ แต่ก็ไม่ได้ทำให้บอสรู้สึกหนักไหล่แต่อย่างไร เขารู้สึกดีด้วยซ้ำที่แพทซบเขาแบบนี้

//ง่วงเหรอ// บอสถามเสียงไม่ดังเท่าไรนัก

//เปล่าครับ// แพทตอบกลับเสียงแผ่วเบาเช่นเดียวกัน

//นึกว่าง่วง เห็นซบลงมาซะขนาดนี้// บอสพูดยิ้มๆ แพทเลยแหงนหน้ามามองบอส ซึ่งทำให้จมูกโด่งของแพทอยู่ใกล้แก้มของบอส จนบอสรู้สึกถึงลมหายใจของแพทได้เป็นอย่างดี

//ผมแค่อยากซบพี่บอสเท่านั้นเอง ตัวพี่บอสหอมดี ผมชอบ// แพทตอบกลับ ทำให้บอสใจเต้นแรง แต่เขาก็ไม่พูดตอบอะไรต่อ บอสยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะหันออกไปมองนอกรถบ้าง เขาพยายามคุมหัวใจตัวเอง ไม่ให้เต้นแรงไปมากกว่านี้ เพราะกลัวว่าแพทจะได้ยิน สักพักแผนก็ขับรถพาทุกคนมาถึงสวนสัตว์ แผนขับรถขึ้นไปจอดที่อาคารจอดรถ ซึ่งบอสเองก็เพิ่งรู้ว่ามีอาคารจอดรถใหม่ เนื่องจากเขาไม่ได้มาเสียหลายปี

“จะเริ่มตรงไหนก่อน” แผนถามขึ้น เมื่อพากันลงจากรถเรียบร้อยแล้ว

“ผมอยากไปดูโชว์แมวน้ำ แต่เรามาไม่ทันรอบแรก เราก็เดินเที่ยวกันก่อน พอถึงรอบสองเราค่อยไปดูกันดีมั้ยครับ” โชกุนเสนอขึ้น ทุกคนก็พยักหน้ารับ เพราะงานนี้ตามใจโชกุน ทั้งสี่คนเลยเดินดูสัตว์อื่นๆไปเรื่อยๆ วันนี้อากาศไม่ร้อนมากนัก และในสวนสัตว์ก็มีต้นไม้ให้ความร่มรื่น โชกุนกับแผนเดินคู่กันนำหน้าไป ส่วนแพทกับบอสก็เดินตามหลังไปเรื่อยๆ

“ไม่ได้มาหลายปี มีรูปปั้นไดโนเสาร์ด้วยแหะ” บอสพูดขึ้นยิ้มๆ เมื่อเห็นรูปปั้นไดโนเสาร์พันธุ์ต่างๆ โชกุนให้แผนถ่ายรูปตัวเองเป็นระยะ

“แพทอยากถ่ายรูปแบบโชกุนมั้ย เดี๋ยวพี่ถ่ายให้” บอสหันมาพูดกับแพทยิ้มๆ แพททำท่ากลอกตาไปมา

“ผมไม่ใช่เด็กแล้วนะครับ แต่ถ้าจะให้ถ่ายรูปจริงๆ ผมถ่ายคู่กับพี่บอสดีกว่า” แพทตอบกลับ

“งั้นก็มาถ่ายกัน” บอสตอบกลับโดยไม่คิดอะไร เขาเอามือถือออกมาเตรียมถ่ายรูป เพราะลืมหยิบกล้องออกมาด้วย

“ผมถือเองดีกว่าครับ” แพทพูดขึ้นยิ้มๆ เพราะว่าถ้าเขาสองคนจะถ่ายคู่กัน คนที่ถือมือถือจะต้องยื่นแขนออกไปข้างหน้า แต่เห็นว่าบอสแขนสั้นและตัวเล็กกว่าตัวเอง แพทจึงอาสาเป็นคนถือถ่ายให้ บอสก็ส่งให้แพทถือถ่ายแต่โดยดี

“มายืนถ่ายตรงนี้ดีกว่าครับ” แพทลากแขนบอสมายืนตรงพุ่มไม้ ที่มีกล้วยไม้เป็นฉากหลัง แพทจับบอสมายืนด้านหน้า โดยมีเขายืนซ้อนอยู่ทางด้านหลัง แขนของแพทก็พาดกอดคอมาด้านหน้า เหมือนกับท่าล็อคคอ แต่แค่หลวมๆเท่านั้น ส่วนมืออีกข้างก็ยื่นชูมือถือไปด้านหน้า

“เอ่อ แพท ยืนถ่ายดีๆก็ได้มั้ง” บอสถามขึ้น เมื่อรู้สึกถึงความแนบชิดระหว่างแผ่นหลังของเขาและอกแกร่งของแพท

“ถ่ายแบบนี้แหละครับ ผมจำได้ ว่าเมื่อก่อนผมกับพี่บอสก็ถ่ายรูปท่านี้เหมือนกัน ผมเลยอยากจะระลึกความหลัง แค่ว่าเราสลับตำแหน่งกัน เท่านั้นเอง” แพทพูดยิ้มๆ บอสเองก็จำได้ดี ว่าเมื่อก่อนเขากับแพทเคยถ่ายรูปท่านี้ แต่ตอนนั้น แพทตัวเล็กกว่าเขามาก บอสเองก็อยากจะใกล้ชิดกับแพทด้วย เลยจับน้องมาถ่ายรูป รูปนั้นบอสจำได้ว่ายังอยู่ที่หัวเตียงของเขาอยู่เลย

“อ่อ..อืม งั้นถ่ายสิ” บอสตอบกลับอย่างจำยอม หัวใจของเขาเต้นโครมคราม บอสรู้สึกเหมือนหัวใจของเขาจะเต้นแรงกว่าเมื่อก่อนเสียอีก และรู้สึกสับสนแปลกๆ เพราะเมื่อก่อน เขามักจะหาเศษหาเลยกับแพท แต่ตอนนี้บอสกลับรู้สึกเหมือนถูกแพทหาเศษหาเลยกับเขาแทน

(บ้าน่า คิดอะไรวะเรา แพทยังเด็ก ไม่คิดอะไรแบบนั้นหรอก) บอสพูดกับตัวเองในใจ ในสายตาของเขา แพทก็ยังเป็นเด็กน้อยขี้อ้อนเหมือนเดิม แต่บอสลืมฉุกคิดไปว่าจริงๆแล้ว แพทเปลี่ยนไปมาก มากจนบอสคาดไม่ถึงเลยทีเดียว

“งั้นผมถ่ายเลยนะครับ 1  2  3” แพทนับเลขให้บอสได้ตั้งตัวก่อนจะกดถ่ายรูป ทั้งบอสและแพทต่างยิ้มให้กับกล้องของมือถือ ก่อนจะถ่ายรูปตรงนั้นตรงนี้ จนโชกุนเรียกให้เดินต่อ

“ขึ้นไปเดินข้างบนกันครับ” โชกุนหันมาชวน เพราะมีทางเดินเป็นสะพานยกสูงขึ้นยาวตลอดแนว ทั้งสี่คนก็เดินขึ้นไป มีนักท่องเที่ยวยืนถ่ายรูปและเดินสวนไปมาบ้าง แพทเดินเอามือกอดไหล่บอสไปตลอดทาง

//แกๆ คนตัวสูงนั่นหล่อมาก เป็นนายแบบรึเปล่านะ// เสียงกระซิบของหญิงสาวกลุ่มหนึ่งดังแว่วออกมาให้บอสได้ยิน เขาจึงแสร้งเหลือบมอง ก็เห็นว่าหญิงสาวมองมาที่แพทกันเป็นตาเดียว นั่นทำให้บอสรู้ได้ว่าคนที่หญิงสาวพูดถึงกัน ก็คือแพท ในขณะที่เจ้าตัว กำลังยืนถ่ายรูปเสือดาวอยู่ บอสหันไปมองเสี้ยวหน้าของแพทด้วยความรู้สึกหน่วงๆในใจ ถึงแม้ว่าอยากจะครอบครอง แต่ก็ไม่อยากให้แพทมาเดินทางเดียวกับเขา

“พี่บอสร้อนมั้ย” แพทหันมาถามบอส ทำให้บอสที่ยืนมองแพทอยู่สะดุ้งเล็กน้อย

“ไม่ร้อนหรอก เราล่ะ ดูสิเหงื่อซึมเลย” บอสถามขึ้นยิ้มๆ เพราะว่าแพทไปอยู่เมืองนอกมานาน อาจจะไม่ค่อยชินกับอากาศร้อนของเมืองไทยเท่าไรนัก

“พี่บอสเช็ดเหงื่อให้หน่อย” แพทพูดพร้อมกับส่งผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋ากางเกงให้บอส โดยที่ยังมีสายตาของกลุ่มหญิงสาวมองมาอยู่ บอสรับมาโดยไม่ได้คิดอะไร และค่อยๆซับเหงื่อที่หน้าผากและไรผมให้กับแพท เนื่องจากเมื่อก่อนเขาเองก็ชินกับการดูแลแพทมาตลอด โดยมีแพทยืนมองบอสยิ้มๆ และปรายตาไปมองกลุ่มของหญิงสาวเล็กน้อย กลุ่มของหญิงสาวทำหน้าอึ้งเมื่อเห็นชายหนุ่มที่ตัวเล็กกว่ากำลังซับเหงื่อให้ชายหนุ่มตัวสูงใหญ่ที่พวกตนเองจ้องมองอยู่ด้วยความชื่นชมในความหล่อและดูดี

“เรียบร้อยละ ถ้าหิวน้ำบอกนะ จะได้ไปหาซื้อน้ำให้” บอสพูดขึ้นยิ้มๆ ก่อนที่แพทจะยื่นหน้าไปหอมแก้มบอส ต่อหน้ากลุ่มของหญิงสาวที่อ้าปากค้างด้วยความตกใจ

“ขอบคุณครับ” แพทพูดยิ้มๆ ทำให้บอสเองร้อนหน้าวูบ รีบหันไปมองทางหญิงสาวก็เห็นว่ากลุ่มของหญิงสาว ยืนตัวแข็งทื่อ พอเห็นบอสหันมา ทั้งกลุ่มก็รีบหันหน้าหนีทันที บอสไม่คิดว่าแพทจะกล้าหอมแก้มเขาต่อหน้าคนอื่นๆแบบนี้ บอสไม่คิดว่าตอนนี้ตนเองจะมีอาการเคอะเขิน ทั้งๆที่เมื่อก่อน เขาไม่รู้สึกเขินแบบนี้มาก่อน เพราะตอนนั้นเขาเองที่เป็นคนหลอกล่อให้แพทหอมแก้มเขา เวลาที่จะขอบคุณเรื่องอะไรต่างๆ แต่ก็ให้หอมตอนเวลาที่อยู่ด้วยกันสองคนเท่านั้น

//ทำอะไรเนี่ยแพท เราไม่ได้อยู่กันสองคนนะ// บอสว่าแพทเสียงไม่ดังมากนัก แพทเลิกคิ้วขึ้น

//เหรอครับ ไม่รู้สิ ผมไม่เห็นใคร เพราะในสายตาผมเห็นแค่พี่บอสคนเดียว// แพทตอบกลับมา ทำให้บอสหัวใจเต้นแรง ถ้าเป็นคนอื่นพูด เขาอาจจะคิดว่าโดนหยอดเข้าให้แล้ว แต่พอมาเป็นแพทพูด บอสก็ยังไม่อยากคิดอะไรไปไกลนัก ถึงแม้ว่ามันจะทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นก็ตามที

“เดินต่อเถอะ ไอ้แผนกับโชกุนเดินนำไปโน่นแล้ว” บอสเปลี่ยนเรื่องทันที แพทก็มีท่าทีปกติ เดินกอดไหล่บอสไปต่อเรื่อยๆ โดยไม่สนใจกลุ่มของหญิงสาวเลยสักนิด และเมื่อเดินจนสิ้นทางเดินยกระดับแล้ว โชกุนก็ชวนไปยังที่จัดแสดงแมวน้ำทันที เพราะใกล้เวลาจะทำการแสดงรอบสองแล้ว

“ยังไม่หิวกันใช่มั้ย เข้าไปดูการแสดงก่อน แล้วค่อยออกมาหาอะไรกินกัน” แผนพูดขึ้น ทุกคนก็เห็นด้วย ก่อนจะซื้อตั๋วแล้วเดินเข้าไปด้านในพร้อมกัน

..

..

..

..

.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++50%+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

..

..

เมื่อเดินเข้าไปด้านในทั้งสี่คนก็หาที่นั่งที่ไล่เป็นระดับขึ้นไป โดยมีสระน้ำใหญ่ๆและพื้นที่แสดงโชว์ โชกุนอยากนั่งแถวหน้า ทุกคนก็ตามใจ แผนนั่งลงก่อนตามด้วยโชกุน บอส แล้วก็แพทนั่งปิดท้าย นักท่องเที่ยวคนอื่นก็ทยอยกันเดินเข้ามาจับจองที่นั่งเช่นเดียวกัน

//หึหึ โชกุนดูเหมือนจะตื่นเต้นนะ// บอสพูดกับแพทไม่ดังมากนัก เมื่อเห็นท่าทางของโชกุน แพทเอาแขนวางบนบ่าของบอสพร้อมกับยกยิ้มมุมปากนิดๆ ทำให้บอสรู้สึกว่าแพทดูเป็นผู้ชายแบบแบดบอยเมื่อยิ้มแบบนี้

//มันยังเป็นเด็กน้อยอยู่// แพทกระซิบกลับ

//พูดเหมือนตัวเองเป็นผู้ใหญ่ อายุก็เท่ากับโชกุนไม่ใช่รึไง// บอสว่าออกมาอย่างขำๆ แพทมองหน้าบอสด้วยสายตานิ่งๆ

//นี่พี่ยังมองว่าผมเป็นเด็กอีกเหรอ// แพทถามกลับ บอสใจกระตุกไปวูบ แล้วแสร้งหันไปมองทางสระน้ำ

//อายุน้อยกว่าพี่ พี่ก็ว่ายังเด็กทั้งนั้นแหละ// บอสตอบกลับ โดยไม่มองหน้าแพท แพทเองก็ไม่พูดอะไร จนได้เวลาแสดงโชว์ เจ้าหน้าที่ก็ออกมาทักทายพูดคุยกับนักท่องเที่ยวและแสดงโชว์แมวน้ำ บอสมองแมวน้ำยิ้มๆ และขำกับท่าทางของมัน จนแพทอดที่จะยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูปของบอสเอาไว้ไม่ได้

“ถ่ายพี่ทำไม หันไปถ่ายแมวน้ำโน่น น่ารักดี ฉลาดด้วย” บอสพูดยิ้มๆ

“แต่พี่บอสน่ารักกว่าแมวน้ำ ผมก็เลยถ่ายรูปพี่บอสไง” แพทตอบกลับ ทำให้บอสชะงักไปนิด แต่ก็แสร้งหัวเราะกลบเกลื่อนออกมา ทั้งสี่คนชมการแสดงของแมวน้ำจนจบ ก็พากันเดินออกมาพร้อมกับเสียงพูดของโชกุนที่พูดถึงแมวน้ำไม่หยุด

“พี่บอส” เสียงเรียกชื่อบอสดังขึ้น ทำให้บอสและแพทหันไปมองตามเสียงเรียก บอสชะงักไปนิด ไม่คิดว่าจะเจอกับเด็กหนุ่มที่โทรหาเขาเมื่อวานที่นี่

“อ่าว ข้าว” บอสทักเด็กหนุ่มกลับไป แพทที่ยืนอยู่ข้างๆ หน้านิ่งไปนิด พร้อมกับจ้องหน้าของชายหนุ่มที่ชื่อข้าวเขม็ง ถึงจะตัวเล็กกว่าบอส แต่แพทก็พอมองออกว่าอายุน่าจะมากกว่าเขาสักปีหรือสองปี ข้าวตรงเข้ามากอดแขนของบอสอย่างรวดเร็ว

“ไม่คิดว่าจะเจอพี่บอสที่นี่นะครับ ข้าวคิดถึงพี่บอสมากเลย” เด็กหนุ่มพูดยิ้มๆ แผนกับโชกุนก็ยืนมองอยู่ไม่ไกล บอสยิ้มเจื่อนเล็กน้อย

“ข้าวมาเที่ยวเหรอ มากับใครน่ะ” บอสถามกลับไปตามมารยาท เขามองหน้าแพทก็เห็นว่าแพทยืนมองนิ่งๆ เงียบๆ

“มากับเพื่อนน่ะครับ เมื่อวานไม่เห็นพี่บอสบอกเลย ว่าจะมาเที่ยวที่นี่ ไม่งั้นเราจะได้นัดกันทีเดียว” ข้าวพูดออกมาเสียงกระเง้ากระงอด พร้อมกับปรายตาไปมองแพทอย่างทึ่งๆ แพทยกยิ้มมุมปากให้นิดๆ ทำให้ข้าวหน้าแดงเล็กน้อย

“พี่ก็ตัดสินใจมากะทันหันน่ะ” บอสบอกพร้อมกับค่อยๆดึงแขนตัวเองออกจากอ้อมแขนของข้าวอย่างเนียนๆ

“แล้วนี่พี่บอสจะไปไหนต่อเหรอครับ” ข้าวถามต่อ

“ไปหาข้าวกินน่ะครับ ไปด้วยกันมั้ยครับ” แพทเป็นฝ่ายพูดขึ้นมา โชกุนกับแผนหันไปมองแพททันทีด้วยความแปลกใจ ว่าทำไมแพทจะต้องชวนข้าวไปด้วย บอสเองก็รู้สึกอึดอัดเหมือนกัน แต่ก็ไม่กล้าค้านอะไร

“ดีเลยครับ ข้าวหิวพอดีเลย งั้นเดี๋ยวข้าวให้เพื่อนเดินเล่นไปก่อน แล้วไปหาอะไรกินกับพี่บอสนะครับ” ข้าวตอบ แต่สายตาก็มองแพทไม่วางตา ทำให้บอสรู้สึกคันยุบยิบในใจอยู่บ้าง บอสหันไปหาแผนแล้วส่งสายตาเป็นเชิงถาม แผนพยักหน้ารับ

“ก็ได้ ข้าวไปบอกเพื่อนก่อนละกัน” บอสตอบกลับอย่างเลี่ยงไม่ได้ เด็กหนุ่มยิ้มกว้างก่อนจะเดินแยกไปหากลุ่มเพื่อน โชกุนแอบบ่นเล็กน้อย ที่มีคนอื่นไปกินข้าวด้วย จนแผนต้องพูดกล่อม ไม่นานข้าวก็เดินกลับมาแล้วมากอดแขนของบอสเหมือนเดิม ก่อนจะเดินไปยังศูนย์อาหาร

“พี่บอสจะกินอะไร เดี๋ยวผมไปซื้อมาให้” แพทถามขึ้นเมื่อได้โต๊ะนั่งแล้ว

“เดี๋ยวพี่ไปซื้อเองก็ได้ แพทไปซื้อก่อนเลย” บอสตอบกลับ

“ผมไปซื้อมาให้ทีเดียวเลยดีกว่าครับ แล้วเอ่อ...ผมต้องเรียกข้าวว่าพี่รึเปล่า” แพทหันไปถามข้าวที่นั่งอยู่ข้างบอส เพราะตอนที่เดินมาบอสพอจะแนะนำไปเล็กน้อยแล้วว่าข้าวอายุมากกว่าแพท 2 ปี แต่ด้วยความที่ตัวเล็กก็เลยมองเหมือนเด็กมัธยมเสียมากกว่า

“เรียกข้าวเฉยๆ ก็ได้ ไม่ต้องเรียกพี่หรอก” ข้าวพูดพร้อมกับส่งยิ้มหวานให้แพท บอสมองด้วยความรู้สึกที่หวงแหน เขาไม่ได้หวงข้าว แต่เขาหวงแพทเสียมากกว่า

“งั้นข้าวจะเอาอะไร ผมจะได้ซื้อมาให้ทีเดียวเลย” แพทถามกลับไปอีก ข้าวทำหน้านึก

“ขอเป็นข้าวหน้าไก่ก็ได้ ง่ายดี” ข้าวตอบกลับ แพทพยักหน้ารับ แล้วหันมามองบอสอีกครั้ง

“พี่บอสล่ะครับ” แพทถามบอสด้วยน้ำเสียงปกติ

“อะไรก็ได้ ขอเป็นข้าวนั่นแหละ แพทเลือกมาเลย พี่กินได้ทุกอย่าง” บอสตอบกลับเพราะเขาไม่ใช่คนเรื่องมากแต่อย่างไร แพทพยักหน้ารับ ก่อนจะเดินไปซื้อข้าว ส่วนแผนกับโชกุนเดินไปซื้อข้าวสักพักแล้ว

“แพทเป็นน้องชายพี่บอสเหรอครับ” ข้าวถามถึงเรื่องแพททันทีเมื่อแพทเดินห่างออกไป

“ครับ พอดีแพทเพิ่งกลับมาเรียนปีหนึ่งที่ไทยน่ะ” บอสตอบกลับ บอสรู้สึกอึดอัดกับสถานการณ์ตอนนี้เป็นอย่างมาก เขาไม่ได้บอกแพทว่าข้าวเป็นอะไรกับเขา และยังดีที่ข้าวเองก็ไม่ได้พูดถึงความสัมพันธ์ของบอสกับข้าว บอสคิดว่าแพทคงเข้าใจว่าข้าวเป็นรุ่นน้องที่รู้จักกันเท่านั้น

“เดี๋ยวข้าวไปช่วยแพทถือถาดอาหารนะครับ ดูเหมือนจะถือไม่หมด” ข้าวพูดขึ้น และไม่ได้อยู่รอว่าบอสจะตอบว่ายังไง ข้าวก็ลุกไปหาแพททันที บอสนั่งมองคนทั้งคู่ด้วยความรู้สึกแปลกๆในใจ เขามองออกว่าข้าวคงจะสนใจในตัวของแพทแน่ๆ เพราะ ทั้งสายตาและการกระทำมันฟ้อง แต่ยังติดที่บอสอยู่ด้วย ข้าวถึงไม่แสดงออกมากไปกว่านี้ บอสไม่สนว่าข้าวจะไปชอบใคร หรือควงใคร แต่คนๆนั้นบอสภาวนาขอให้ไม่ใช่แพท สักพักแพทกับข้าวก็เดินมาด้วยกัน แพทนั่งตรงหัวโต๊ะติดกับบอส ส่วนข้าวนั่งถัดจากบอส แผนกับโชกุนนั่งกินข้าวที่ซื้อมาแล้วคุยกันเบาๆสองคน

“ถ้ากินข้าวอิ่มแล้ว ข้าวขอไปเดินเล่นกับพี่บอสด้วยได้มั้ยครับ” ข้าวถามขึ้น ขณะนั่งกินข้าวอยู่ บอสเม้มปากลังเล ใจเขาก็ไม่อยากให้ข้าวไปด้วย แต่ไม่รู้จะปฏิเสธยังไง

“ก็ดีนะพี่บอส เดินหลายคนสนุกดี” แพทพูดขึ้นก่อนที่บอสจะได้ตอบอะไร บอสนิ่งไปนิด แต่ก็พยักหน้ารับ ทำให้ข้าวยิ้มกว้างออกมาด้วยความดีใจ เมื่อกินข้าวเรียบร้อยแล้ว ทั้ง 5 คน ก็พากันเดินออกมาจากศูนย์อาหาร

“เดี๋ยวข้าวไปเข้าห้องน้ำแป๊บหนึ่งนะครับ” ข้าวพูดขึ้น บอสตอบรับ ก่อนที่ข้าวจะเดินแยกไปที่ห้องน้ำคนเดียว โชกุนกับแผนไปหาที่นั่ง

“ผมไปเข้าห้องน้ำด้วยดีกว่า  พี่บอสรอแป๊บนะครับ” แพทพูดขึ้นมาบ้าง ทำให้บอสชะงักไปนิด

“ให้พี่ไปเป็นเพื่อนมั้ย” บอสถามทันที แพทส่ายหน้าไปมา

“พี่บอสไปซื้อน้ำเปล่าให้ผมขวดหนึ่งได้มั้ยครับ” แพทพูดกับบอสยิ้มๆ ทำให้บอสที่กำลังจะเปลี่ยนใจไปห้องน้ำด้วยต้องหยุดความคิดไว้ก่อน

“อืม ได้” บอสตอบกลับ พลางนึกด่าตัวเองในใจ ว่าจะคิดมากทำไม แพทยิ้มรับ ก่อนจะเดินตรงไปที่ห้องน้ำ ส่วนบอสก็เดินไปหาซื้อน้ำให้แพท

ร่างสูงของแพทเดินเข้าไปในห้องน้ำ ก็เห็นข้าวกำลังล้างมืออยู่ ข้าวหันมาเห็นแพทก็ยิ้มให้ทันที

“แล้วเมื่อกี้ก็ไม่เดินมาพร้อมกัน” ข้าวพูดยิ้มๆ พร้อมกับส่งสายตายั่วยวนให้แพท แพทยกยิ้มเล็กน้อย พร้อมกับมายืนพิงเคาน์เตอร์ล้างมือข้างๆข้าว

“ข้าวน่ารักดีนะ” แพทพูดขึ้น ทำให้ข้าวยิ้มออกมาอย่างพอใจกับคำชมที่ได้จากแพท

“ข้าวเป็นอะไรกับพี่บอสรึเปล่า” แพทถามขึ้น

“ก็..จะเอาความจริงรึเปล่าล่ะ” ข้าวถามออกมาตรงๆ เพราะเขาคิดว่าแพทเองก็คงจะมองออกอยู่บ้าง แพทพยักหน้ารับ

“ก็เคยควงกันอยู่พักหนึ่ง แบบว่า ไม่ได้ผูกมัดอะไรกันจริงจัง เหงาก็เจอกัน เท่านั้นเอง” ข้าวบอกออกมาตรงๆ เพราะเขาแสดงออกมาอย่างโจ่งแจ้งอยู่แล้วว่าเป็นเกย์

“งั้นเหรอ แปลว่าไม่ได้เป็นแฟนกับพี่บอสสินะ” แพทถามออกมาอีก

“ไม่ได้เป็นแฟนกัน แล้วแพทถามทำไมเหรอ” ข้าวถามกลับพร้อมกับส่งสายตาเชิญชวนให้แพท เพราะคิดว่าแพทคงสนใจตัวเองไม่น้อย ไม่งั้นคงไม่ถามแบบนี้

“อยากรู้เหรอว่าถามทำไม” แพทถามกลับ พร้อมกับขยับเข้าหาข้าว ข้าวกัดปากช้อนสายตามองแพท ถึงจะมีคนเดินเข้าออกห้องน้ำเป็นระยะ แต่ข้าวก็ไม่ได้สนใจแต่อย่างไร แพทมองไปรอบๆ เมื่อเห็นว่าทางสะดวก ปลอดสายตาคน เขาก็ดึงมือข้าวพาเข้าไปในห้องน้ำด้านในสุด พร้อมกับปิดประตูล็อค  โดยที่แพทยืนขวางประตูห้องน้ำเอาไว้ แพทดันข้าวไปติดกับกำแพงอีกด้าน ข้าวก็ยิ้มหวานส่งสายตาเร่าร้อนให้กับแพท

“ที่ผมถามว่าข้าวเป็นแฟนกับพี่บอสรึเปล่า ก็เพราะว่า...” แพทพูดเสียงไม่ดังมากนัก ข้าวยกมือมาจับเสื้อตรงหน้าอกแกร่งของแพทเอาไว้ ข้าวเองไม่อยากจะเชื่อว่าคนตรงหน้าอยู่แค่ปี 1 เท่านั้น เพราะรูปร่างสูงใหญ่สมชายชาตรี มือของแพทเลื่อนมาลูบแก้มของข้าว ทำให้ข้าวถึงกับเคลิ้ม แล้วมือของแพทก็เลื่อนไปที่คอของข้าว

หมั่บ..

อึ่ก..

ข้าวตาโตด้วยความตกใจ เมื่อมือข้างหนึ่งของแพทยกมาปิดปากของเขาเอาไว้ แล้วอีกข้างก็เลื่อนไปบีบตรงท้ายทอยของข้าวอย่างแรง

“เพราะว่า...ชั้นจะได้รู้ว่า ชั้นจะกำจัดนายออกไปจากชีวิตพี่บอสยังไงดีต่างหากล่ะ” แพทพูดเสียงแข็ง เปลี่ยนสรรพนามในการพูดทันที ดวงตาของเขาวาวโรจน์

“อื้ออ” ข้าวจะดิ้น แต่ก็ดิ้นไม่ได้ เพราะร่างแกร่งของแพทตรึงเขาจนติดกับผนังห้องน้ำ แพทยกยิ้มมุมปากอย่างเยาะๆ

“คิดว่าชั้นพิสวาสนายงั้นเหรอ หึ เข้าใจผิดแล้วล่ะ ชั้นแค่ต้องการเตือนนายเท่านั้นเอง” แพทพูดออกมาอีก ข้าวมองแพทอย่างตื่นตระหนก เพราะไม่คิดว่าแพทจะทำแบบนี้กับตนเอง

“ต่อไปนี้ห้ามติดต่อกับพี่บอสอีกเด็ดขาด เจอกันที่ไหนเลี่ยงได้ก็ให้เลี่ยง อย่าคิดที่จะเข้ามาทัก ไม่งั้นชั้นจะจับนายถ่วงทะเลซะ อย่าคิดว่าชั้นแค่ขู่ ชั้นทำจริงๆ ถ้านายอยากจะลองก็ได้นะ” แพทพูดออกมา ทำให้ข้าวมองแพทด้วยสายตาหวาดหวั่น

“แล้วถ้านายจะไปแจ้งความว่าชั้นข่มขู่นายล่ะก็...นายและครอบครัวนายก็เตรียมตัวหาที่กบดานได้เลย ชั้นจะให้คนตามรังควานครอบครัวนายแน่” แพทบอกออกมาอีก ข้าวส่งเสียงอู้อี้ในลำคอ แพทเลยคลายมือออกจากปากของข้าวเล็กน้อย

“ทะ..ทำไมนายถึงทำแบบนี้” ข้าวถามเสียงสั่น แพทยกยิ้มร้ายๆ

“ก็เพราะพี่บอสเป็นของชั้น ห้ามใครหน้าไหนมาแตะต้องเด็ดขาด อดีตชั้นไม่สน แต่ปัจจุบันเขาเป็นของชั้น เข้าใจมั้ย” แพทถามกลับด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว มือของเขายังคงบีบคอทางด้านหลังของข้าวเอาไว้อยู่

“ชั้นถามว่าเข้าใจมั้ย” แพทถามย้ำ ทำให้ข้าวสะดุ้งเฮือก

“ขะ..เข้าใจ” ข้าวตอบกลับทันทีด้วยน้ำเสียงสั่นๆ

“เข้าใจว่า..” แพทถามกลับ

“เข้าใจว่าต่อไปนี้เราจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับพี่บอสอีกแล้ว จะไม่ทักจะไม่โทรหาอีก” ข้าวพูดออกมาด้วยความหวาดกลัว ทำให้แพทยิ้มออกมาอย่างพอใจ

“ดีมาก พูดง่ายๆแบบนี้ก็ไม่มีใครเจ็บตัว” แพทบอกเสียงนิ่ง

“เริ่มจากวินาทีนี้เลย นายกลับไปหาเพื่อนของนายซะ” แพทยอมปล่อยข้าวให้เป็นอิสระ พร้อมกับขยับออกห่างประตูห้องน้ำ ข้าวรีบเปิดประตูแล้ววิ่งออกไปทันที แพทเองก็เดินตามออกไปด้วยท่าทีปกติ มีคนที่อยู่ในห้องน้ำ มองมาอย่างงงๆเล็กน้อย แพทไม่ได้พูดอะไร เขาล้างมือแล้วเดินออกไปหาบอส ก็เห็นบอสยืนคุยอยู่กับโชกุนและแผน

“อ่าว แล้วข้าวล่ะแพท” บอสถามหาข้าวที่เข้าไปก่อนแพท แต่ยังไม่เห็นเดินกลับมาหาพวกเขา

“เห็นว่าเพื่อนของเขาโทรตามน่ะครับ ข้าวเลยฝากผมให้บอกพี่บอสว่าคงไม่ได้ไปเดินเที่ยวด้วย” แพทตอบกลับด้วยท่าทีปกติ บอสรู้สึกเหมือนโล่งใจ ถึงแม้ว่าจะแปลกใจที่อยู่ๆข้าวก็แยกไปง่ายๆแบบนั้น

“ดีแล้วล่ะครับ ผมไม่ค่อยชินกับคนที่ไม่สนิทด้วยเท่าไร” โชกุนพูดขึ้นมายิ้มๆ บอสพยักหน้ารับ ก่อนที่จะชวนกันไปเดินในโซนอื่นๆต่อ

..

..

..

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++100%+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

..

..

2  Be Con

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ครบร้อยแล้วจร้า เด็กแพทมันร้ายกาจจจจจจ


กลับหน้าเรื่อง
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น