ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
#37

#W

21.00

เอี๊ยดด!!~

เสียงล้อรถบดกับถนนดังกึกก้องไปทั่วบริเวรพร้อมกับรถคันหนึ่งที่จอดอยู่ด้านหน้าของกลุ่มธีร์ ส่วนรถคันอื่นๆที่ตามหลังมารวมทั้งบิ๊กไบค์กลุ่มใหญ่จอดอยู่ด้านข้างสนาม สนามแข่งตอนนี้ถูกปิดชั่วคราวไม่มีการแข่งขัน ไม่มีเสียงเชียร์ ไม่มีเสียงดนตรี มีแค่เพียงกลุ่มของธีร์ที่นั่งรออยู่ข้างสนาม ลูกน้องของคิมและลูกน้องของพ่อของธีร์กระจายอยู่ทั่วบริเวรสนามแข่งแห่งนี้ ยังไม่รวมคนที่มากับพวกบิ๊กแต่ละคนเถื่อนๆตัวใหญ่กันทั้งนั้นดูแล้วน่าจะบ้าพลังพอสมควร คิมปิดสนามเพราะคิดว่าต้องมีการปะทะกันเกิดขึ้นแน่ๆจึงไม่อยากให้คนอื่นโดนลูกหลงไปด้วย งานนี้ตำรวจจะไม่เข้ามายุ่งเพราะพ่อขอธีร์ที่รู้จักกับคนใหญ่คนโตจัดการให้แต่ถ้าออกนอกเขตสนามเมื่อไหร่ตำรวจแห่กันมาเป็นขบวนแน่นอน

ปัง!

เสียงปิดประตูรถของคนที่ก้าวลงจากรถคันนั้นก็คือเกมส์และเวล รถที่เกมส์ขับมาดูแล้วน่าจะเป็นรถที่ใช้แข่งกับธีร์ในวันนี้

“ปิดขนาดนั้นระวังประตูหลุดนะเว้ยไอ้เกมส์”

“หึ เก็บปากไว้แดกหญ้าเถอะไอ้ปัง”

“อ้าว พูดงี้ก็สวยสิวะ สักดอกมั้ยสัส” ปังลุกขึ้นจะเข้าไปต่อยเกมส์ที่ยืนอยู่หน้ารถตัวเองแต่คิมที่นั่งอยู่ข้างๆกอดคอดึงลงนั่งเหมือนเดิม

“ใจเย็นสัส”

“ครั้งนี้กูจะแข่งเองพวกมึงคงไม่มีปัญหา” เกมส์บอกพร้อมกับเอาบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบแล้วพ่นควันไปทางธีร์

ทั้งสองสบตากันอย่างไม่มีใครยอมใครแต่ต่างกันที่แววตา ธีร์มองด้วยสายตานิ่งเรียบไม่แสดงความรู้สึกใดๆแต่ข้างในนั้นเต็มไปด้วยความโกรธแค้น แต่เกมส์กลับมองด้วยสายตาท้าทาย

“หึ กูแข่งกับใครก็ได้ที่มันไม่อ่อน”

“มึงว่าใครอ่อนวะไอ้ธีร์!” เวลร้อนตัวที่โดนธีร์พาดพิงอย่างไม่เจาะจงจึงยกมือชี้หน้าธีร์อย่างเอาเรื่อง แต่ธีร์ทำแค่ปรายตามองเวลเท่านั้น

“มึงร้อนตัวก็แสดงว่ามึงมัน ‘อ่อน’ ” อ้นที่นั่งดูเหตุการณ์อดไม่ได้ที่จะตอกกลับเวล คนที่ทำให้เพื่อนเขาต้องเจ็บ

“ระวังจะเจอดีไอ้เด็กสวะ”

“มึงจะเอาไงก็ว่ามา” เกมส์รีบตัดบทการกัดกัน(?)ของอ้นและเกมส์

“แข่งสามรอบสนาม ถ้ามึงแพ้ไอ้ธีร์มันขอแค่ตัวต่อตัวกับไอ้เวล พวกมึงคงไม่มีปัญหา แต่ถ้าไอ้ธีร์แพ้พวกมึงจะเอาไรก็ว่ามา” คิมอธิบายแทนธีร์ที่นั่งสูบบุหรี่หมดไปหลายซองแล้ว

“กูก็แค่จะเอาไอ้เฟรมมาเป็นนางบำเรอเวลาที่แฟนกูไม่อยู่ พร้อมกับให้น้องกูรุมกระทืบไอ้ธีร์จนกว่ากูจะพอใจ”

เวลพูดสิ่งที่เขาต้องการแต่เขาจะรู้มั้ยว่ามันทำให้คนฟังเดือดแค่ไหน ธีร์ขบกรามแน่นมองหน้าเวลนิ่งๆ มีบิ๊กคอยบีบไหล่ไว้ให้ใจเย็นลงไม่งั้นเขาคงลงไปกระทืบเวลให้ตายคาตีนตอนนี้ไปแล้ว ส่วนอ้นได้ฟังก็ถึงกับกำหมัดจะลุกไปต่อยเวลแต่มีพีทค่อยดึงไว้

“ตกลงตามนี้”

ตกลงกันเสร็จคิมก็ให้ธีร์และเกมส์ไปเตรียมตัวที่จุดสตาร์ทแต่ครั้งนี้ทั้งสองใส่ชุดและสวมหมวกกันน็อคเพื่อเซฟตัวเองตามกฎนักแข่งทุกอย่างเพื่อไม่ประมาทธีร์จึงต้องเตรียมพร้อมรับมือทุกอย่าง เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้วธีร์และเกมส์ก็ประจำที่เตรียมปล่อยตัว ส่วนคนอื่นๆก็นั่งดูอยู่ขอบสนามฝั่งใครฝั่งมัน

“ไอ้ธีร์มันจะเอาเด็กนั่นออกมาตอนไหนวะ”

“คงหลังจากแข่งจบ”

“กูชักทนรอความสนุกไม่ได้แล้วสิ หึหึ”

“เด็กไหนวะ?”

เวย์หันมาถามเป้ที่ถามหาเด็กกับภีมอยู่อย่างสงสัย เพราะเขาพึ่งมาเลยยังไม่รู้เรื่องอะไรกับเพื่อน

“พวกมึงรอดูพร้อมกันเถอะ”

“งานนี้มันส์แน่ไอ้เวย์” เป้กอดคอเวย์พร้อมกับยกยิ้ม แววตาของเขาแพรวพราวราวกับว่าสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไปนี้มันน่าสนุกจนอดใจไม่ไหว

รถแข่งทั้งสองคันถูกปล่อยตัวออกจากจุดสตาร์ทพุ่งทะยานไปตามเส้นทางเบียดกันไปมาอย่างไม่มีใครยอมใคร สนามไม่ได้แบ่งเป็นไลน์ใครไลน์มันเหมือนสนามแข่งทั่วไป แต่เป็นถนนเส้นคู่สองเลนตามแบบฉบับสนามเถื่อน ทั้งสองตีคู่กันไปจนเข้าโค้งเกมส์ถึงเป็นฝ่ายขึ้นนำแต่ธีร์ก็ไม่ได้หวั่นเขายังเป็นฝ่ายคุมเกมส์อยู่เพราะธีร์ยังไม่ได้เร่งเครื่องเต็มกำลังยังไงรถของกรก็แรงอยู่แล้ว ถ้าไม่มีทักษะการขับรถมาหลายรุ่นหลายชนิดเวลาเร่งเครื่องเร็วๆอาจทำให้รถส่ายเสียการควบคุมได้ แต่ดีที่ธีร์มากประสบการณ์ ธีร์จะขับขึ้นไปแซงเกมส์แต่เกมส์ไม่ยอมจึงขับปาดไปปาดมากันไม่ให้ธีร์แซง แต่นั่นแหละที่ธีร์ต้องการ ธีร์ปลดเกียร์แล้วเร่งเครื่องเต็มกำลังพุ่งชนท้ายรถเกมส์เยื้องไปทางขาวก่อนจะดริฟเข้าโค้งขับนำเกมส์ขึ้นไปเสียงล้อรถบดกับถนนก็ดังไพเราะสำหรับนักแข่ง แรงจากการชนส่งผลให้รถของเกมส์หมุดขวางอยู่กลางถนนก่อนจะหยุดแล้วเกมส์ถึงขับตามหลังมา ซึ่งธีร์ก็ไม่ได้เร่งรีบ กลับขับช้าๆเพื่อรอเกมส์ขึ้นมาตีคู่

“หึ” ธีร์ยมยิ้มมุมปากมองรถของเกมส์ที่ขับตามมาผ่านกระจกมองหลัง

“เหี้ย!” เวลสบถอย่างหัวเสีย ถึงกับลุกขึ้นยืนมองรถของเกมส์ที่ถูกชนก่อนจะขับตามธีร์ไป

“หึ ไอ้เกมส์มันยังอ่อน” คิมพูดขึ้นเสียงดังให้ฝั่งพวกนั้นได้ยินด้วยพร้อมกับหันไปยักคิ้วใส่เวล

“อ่อนหัดแบบไอ้เกมส์นมควรบอกมันกลับไปนอนกินนมแม่มันไป๊” บอสกัดเวลอย่างเจ็บแสบ

“หึหึ”

“ฮ่าๆๆ ผมเห็นด้วยว่ะพี่” พวกของอ้นถึงกับหลุดขำกับคำพูดของปังที่นั่งกอดคอคิมอยู่

“พ่องมึงสิอ่อนหัด ไอ้เหี้ย!”

“อ้าว เล่นถึงพ่อพวกกูเลยหรอ” ปังทำท่าจะลุกไปกระทืบเวลแต่คิมดึงไว้ก่อน ปังกับบอสจ้องเวลเขม็ง

“นิสัยแบบนี้มันไม่น่ารอดตั้งแต่ที่โดนไอ้ธีร์เล่น” ไอซ์พูดขึ้นเบาๆ

ธีร์ตั้งใจจะเหยียบเกมส์ในสนามไม่ใช่แค่จะเอาชนะอย่างเดียว ธีร์ปล่อยให้เกมส์ขับขึ้นมาตีคู่เบียดกันไป รอบสองกำลังจะผ่านไปเกมส์ใช้จังหวะนี้กระแทกตัวรถเข้าด้านข้างรถธีร์ทำให้รถของธีร์ส่ายแต่ธีร์ก็ยังคุมรถไว้ได้ เกมส์ทำซ้ำๆก่อนจะเหยียบคันเร่งนำธีร์ขึ้นไปเข้าสู่รอบสุดท้าย ธีร์ตามกระแทกตูดรถของเกมส์ซ้ำๆ เพราะตัวเครื่องรถของกรที่ธีร์ใช้แข่งมันแรงพอชนรถของเกมส์เลยทำให้เกมส์เกือบเสียหลักแต่คุมไว้ได้ ธีร์ขึ้นมาตีคู่แล้วขับเบียดรถของเกมส์ไปกับขอบสนามทำให้รถของเกมส์เสียดสีไปตามราวกั้นจนถลอกเกิดประกายไฟแล้วธีร์ก็กระแทกตัวรถใส่เหมือนที่เกมส์ทำ รถแข่งทั้งสองคันไล่บี้กันในสนามอย่างดุเดือด

เพราะเกมส์เป็นฝ่ายเสียเปรียบทำให้ฝั่งของเวลเริ่มร้อนรนนั่งไม่ติดที่ ลุกยืนขึ้นมาดูการแข่งที่ขอบสนามต่างจากฝั่งของธีร์ที่นั่งดูอย่างไม่ทุกข์ร้อนอะไรเพราะรู้อยู่แล้วว่ายังไงธีร์ก็ต้องชนะ รถทั้งสองคันก็เริ่มเข้าใกล้เส้นชัยแล้วโดยตีคู่กันมา อยู่ๆธีร์ก็เปลี่ยนเกียร์เร่งเครื่องจนแซงเกมส์ขึ้นมาเพราะเครื่องยนต์แรงเลยทำให้ตีห่างได้ธีร์ใช้จังหวะที่จะถึงเส้นชัยอีกแค่นิดเดียวดริฟรถให้หน้ารถหันไปทางเกมส์ที่กำลังพุ่งมาอย่างเร็วเนื่องจากบริเวรนั้นกว้างและเป็นตรงที่ทุกคนนั่งดูอยู่ รถของธีร์พุ่งชนไปที่รถของเกมส์ตรงด้านข้างเยื้องไปด้านขวาของรถส่งผลให้รถของเกมส์เสียหลักถอยหลังตวัดหัวไปชนราวกั้นก่อนจะหยุดนิ่งควันลอยคลุ้งออกมาจากหน้ารถ

“เห้ย!! ไอ้สวะธีร์” เวลกำหมัดแน่งมองรถของธีร์ที่ดริฟกลับไปเข้าเส้นชัยอย่างเคียดแค้น

“โถ่เว๊ย!!” เกมส์ทุบพวงมาลัยรถอย่างหัวเสียก่อนจะเปิดประตูลงมาหาเวลและพรรคพวกที่เดินมาหาอยู่กลางสนาม

ธีร์ขับรถเข้ามาจอดตรงด้านหน้าของกลุ่มเวลที่ยืนอยู่ กลุ่มของกรก็เดินลงมาเผชิญหน้ากับเกมส์ที่กลางสนามข้างๆธีร์

“ตามที่ตกลงกันไว้”

ธีร์ถอดชุดออกแล้วลงไปยืนข้างหน้าเวลก็เดินเข้ามาหา ความโกรธของธีร์กำลังจะได้ระบายออกไปที่ใครสักคนซึ่งคนๆนั้นก็คือเวล คนที่เขาอยากระบายใส่มากที่สุด


กลับหน้าเรื่อง
ขอโทษที่เราหายไปนะ เรื่อง ปัง×คิม เราขอพักไว้ก่อนนะ เราคิดเนื้อเรื่องต่อไปออก พอตเรื่องมันหายไป... ตอนนี้เรากำลังปั่นเรื่องนึงอยู่ แน่นอนว่าต้องเป็นเรื่องเกี่ยวกับสิ่งที่เราชอบเพราะมันคือความสุขของเรา *เราอาจจะเปลี่ยนมาแต่งแนวแฟนตาซี อยากให้ทุกคนลองอ่านดู แต่ตอนนี้เราไม่ค่อยมีเวลา เราไม่อยากให้ทุกคนคาดหวังกับเรามาก เราขอเวลาหน่อย อาจจะนานแต่เราจะพยายามทำเต็มที่เพื่อไม่ให้ทุกคนผิดหวัง และเรายังมีโปรเจคแนวแฟนตาซีต่อจากนิยายที่กำลังปั่น แต่เราอาจจะคั่นปัง×คิมให้ก่อน(ปังคิมไม่ใช่แนวแฟนตาซีนะ) นี่เราก็เพิ่งได้เข้ามาหลังจากลบปังคิมออกไป เพราะเราไม่อยากให้ทุกคนรออย่างใจจดใจจ่อ เอาเป็นว่าถ้าเห็นเราเปิดเรื่องใหม่เมื่อไร เราจะอัพลงให้รัวๆอ่านอย่างจุใจกันทีเดียวเลย อัพไปแต่งไปบางทีเราก็ไม่ว่างจนห่างหายไปนานกว่าจะมาอัพอีก เรากลัวทุกคนขาดตอน เลยรอแต่งเสร็จแล้วค่อยลงทีเดียวเลยดีกว่า #ขอบคุณที่ยังเป็นกำลังใจและยังรออ่านนิยายของเรานะ
แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น