ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
SEXTOY 5

SEXTOY 5

เวลา 22.45 น.

“กูบอกให้หมิวโทรหาไอ้เหี้ยยุทแหละ รอแต่มันลงมา” แมนหันไปบอกเพื่อนที่นั่งรอเหยื่ออยู่ในรถ

“มาแหละ” เสียงตุลเรียกให้คนอื่นหันไปมอง

“กลับดีๆนะครับพี่ยุท” ร่างบางยืนส่งยุทอยู่หน้าหอ

“เดี๋ยวพี่ว่างพี่มาหาใหม่นะครับ” ยุทวางมือไว้บนผมนิ่มๆของคิว

“ตั้งใจทำงานนะครับ” คิวส่งยิ้มให้ก่อนที่ยุทจะขึ้นรถตัวเองแล้วขับออกไป

“ไอ้ตุลไอ้เซฟพวกมึงออกไปดิ” แมนบอกเพื่อนให้ออกไปจัดการเหยื่อ

ตุลและเซฟเปิดประตูออกไปพร้อมกับรีบวิ่งเข้าไปใกล้ร่างบาง

“อ้าว น้องวันนั้นนิ” เซฟเนียนทักคิว

“อ่ะ! พี่เซฟพี่ตุล” ร่างบางดูตกใจเล็กน้อย

“เราอยู่หอนี้หรอ” ตุลเงยหน้าขึ้นไปมองชื่อหอ

“ครับ แล้วนี้พวกพี่ก็อยู่แถวนี้หรอครับ”

“ป่าวหรอกพอดีพวกพี่มาหาเพื่อนนะแต่หาหอมันไม่เจอสักทีน้อง...” เซฟแกล้งเป็นถามชื่อร่างบาง

“ผมชื่อคิวครับ ว่าแต่หอเพื่อนพี่ชื่ออะไรหรอครับ เผื่อคิวช่วยหา”

“ชื่อ MNT นะพอรู้จักไหม” ตุลพูดขึ้นบ้าง

“อ่ออ ใกล้ๆนี้เองครับ เดี๋ยวคิวพาไปส่ง”

“เอางั้นก็ได้ ขอบคุณนะครับน้องคิว” ตุลพูดก่อนจะหันไปมองแมนที่นั่งอยู่ในรถ

“ไม่เป็นไรครับ” คิวยกยิ้มให้ก่อนจะเดินนำทั้งคู่ไป

“พี่ตุลกับพี่เซฟเดินดีๆนะครับ แถวนี้ซอยมันมืดระวังเดินตกท่อนะครับ” ร่างบางพูดด้วยความหวังดีโดยไม่รู้เลยว่าอะไรจะเกิดขึ้น

ปรืนน เสียงเครื่องยนต์ทำให้ร่างบางต้องเดินหลบมาข้างทางเพราะถนนค่อนข้างแคบ รถของแมนขับไปเกือบถึงกลางซอย ตรงนี้เป็นที่ที่เงียบที่สุด เขาจอดรถรอเพื่อนเขา

“จะรีบไปไหนของเขากะ อืออ!!!” ตุลอาศัยจังหวะที่ร่างบางสนใจรถอยู่นั้นเขาก็เข้าประกบตัวแล้วยกมือขึ้นปิดปากคิว

“เหี้ยเซฟ มาจับมันดิ!” ตุลว่าเมื่อคิวพยายามดิ้น

“อืออ!!!” เสียงเล็กเร็ดรอดออกมา ตุลพยายามปิดปากคิวเอาไว้ส่วนเซฟก็จับขาของคิวยกขึ้นก่อนที่ทั้งคู่จะหิ้วคิวขึ้นไปบนรถที่มีแมนนั่งสตาร์จรถรออยู่ ตุลหยิบเชือกขึ้นมามัดข้อมือของร่างบางไว้ด้านหลังแมนรีบขับกลับมาที่บ้านของตนเองโดยมีเสียงโวยวายของร่างบางไม่หยุด

“ปล่อยผมนะ!! ปล่อยผมไปสิ!” คิวพยายามดิ้นให้หลุดจากการเกาะกุม ตอนนี้ทั้งสามคนจับคิวเข้ามาในห้องนอนชั้นล่างของตัวบ้าน ก่อนที่เซฟจะโยนร่างบางลงกับเตียง

“ตุลยาที่กูสั่งมึงอ่ะอยู่ไหน” แมนหันไปถามเพื่อน

“เออเดี๋ยวกูออกไปหยิบให้” ตุลพูดจบก็เดินออกไปข้างนอกก่อนจะเดินกลับเข้ามาพร้อมกับยาขวดเล็กหนึ่งขวด ก่อนที่ตัวเองจะไปนั่งอยู่บนโซฟาแล้วปล่อยให้เพื่อนจัดการ

“อ่าปากเดี๋ยวนี้นะ!” แมนสั่งคิวเสียงดัง แต่คิวส่ายหน้าแม่มปากแน่น โดยที่มีเซฟล็อคแขนของคิวอยู่ด้านหลัง

“มึงไม่อ่าใช่ไหม” แมนถามเสียงเหียมก่อนจะบีบปากคิวอย่างแรงจนคิวนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ

“อือออ!!” คิวพยายามหันหน้าหลบหนีแต่แมนก็ล็อคไว้ได้ก่อนจะกรอกยาที่อยู่ในขวดเล็กเข้าปากคิว

“แดกเข้าไป!!” แมนปิดปากคิวแน่นเพื่อไม่ให้คิวคายออกมา

“แค่กๆ ไอ้พวกเหี้ย! แค่กๆ” คิวได้โอกาสหันหนีพร้อมกับคายยาออกมา

เพี๊ยะ!!! แมนตบเข้าที่หน้าของคิวอย่างแรงจนคิวล้มลงไปนอนกับเตียง

“มึงคายออกมาทำไมว่ะแม่ง! ไอ้ตุลมึงไปเอามาอีก5ขวดดิ” แมนสั่งตุลที่นั่งดูโทรศัพท์อยู่บนโซฟา

“มึงจะบ้าหรอ ขวดเดียวก็แรงแล้วนะ” เซฟทัก

“ในเมื่อกูให้แดกขวดเดียวแล้วมันไม่แดกเองกูจับจับยัดให้มันแดกให้หมด” แมนจ้องหน้าคิวไม่วางตา

“แล้วถ้าน้องมันช็อคมึงจะทำไง” คนเรียนแพทย์มาย่อมรู้ดีว่ามันไม่ดีต่อร่างกายแน่ๆ

“มึงเป็นหมอนิ กูจะห่วงทำไม” แมนมองหน้าเพื่อนอย่างจริงจัง

“มึงนี้แม่งจะเอาให้ได้เลยจริงๆสินะ” ตุลส่ายหัวแต่ก็ยอมไปหยิบยา

“หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ! ผมไปทำอะไรให้พวกพี่ พวกพี่ถึงทำกับผมแบบนี้!” คิวร้องห้ามพร้อมกับหาทางหนี

“มึงรู้จักไอ้ยุทไหม” แมนก้มหน้าเข้าไปใกล้

“พี่ยุทเกี่ยวไรด้วย” คิ้วเล็กๆของคิวเริ่มขมวดเข้าหากัน

“หึ! มึงนี้สงสัยยังไม่รู้ตัวเดี๋ยวกูจะบอกให้นะ ไอ้เหี้ยยุทนะมันเป็นแฟนน้องสาวกู มึงนะร่านไปเป็นชู้กับแฟนน้องกู จนน้องกูมันมาร้องไห้ใส่กูนี้ไง!!”

“ไม่...จริง” คิวส่ายหน้า คิวจะไม่เชื่อเด็ดขาด สามคนนี้อาจจะใส่ร้ายพี่ยุทก็ได้ พี่ยุทไม่มีทางทำกับคิวแบบนี้แน่ๆ

“จริงไม่จริงก็แล้วแต่มึง แต่ตอนนี้มึงต้องชดใช้ในสิ่งที่มึงทำกับความรู้สึกของน้องสาวกู!!” แมนอาศัยโอกาสนี้ตรงเข้าไปบีบปากของคิวพร้อมกับรวบยาจากตุลเทใส่ปากของคิวจนหมดขวด เซฟเอื้อมมือไปหยิบเทปที่ลิ้นชักมาปิดปากของคิวเอาไว้ทำให้คิวไม่สามารถคายยาออกมาได้​

กลับหน้าเรื่อง
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น