คลั่งรักเธอ [ฉบับติดเรท]
พรหมลิขิตหรือเวรกรรม
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
พรหมลิขิตหรือเวรกรรม

3 วันต่อมา 

ตื้ด…ตื้ด~  

    ร่างเล็กงัวเงียตื่นพร้อมกับยกมือขึ้นมาขยี้ตาตัวเองหลังจากที่ได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังลั่นขึ้นในระหว่างที่หลับอยู่ มือเล็กเอื้อมไปคว้าเอาโทรศัพท์มาดูพร้อมกับผุดลุกขึ้นทันทีเมื่อเห็นเป็นสายของเพื่อนสนิทอย่างชะเอม

ตื้ด…ตื้ด~  

ติ้ด~ 

“ อือ…ว่าไงมึง ”

(นี่อย่าบอกว่ามึงยังไม่ตื่นอีก วันนี้ทางบริษัทเรียกตัวมึงไม่ใช่รึไง กูว่าละมึงต้องลืม) 

“ เชี้ย! ชิบหายละไงโทษทีวะเมื่อคืนดื่มหนักไปหน่อย ”

(แล้วนี่มึงคุยพ่อมึงแล้วรึยัง) 

“ ขนาดนี้แล้วคงไม่ต้องคุยแล้วมั้ง ยังไงกูก็จะทำงานที่นี่แหละถ้าวันนี้ตกลงกันได้พรุ่งนี้กูก็จะไม่ถูกส่งตัวไปต่างประเทศเพราะมีงานมาบังหน้าไว้แล้ว ”

(เออรีบจัดการ ตอนนี้มึงควรลุกไปอาบหน้าแต่งตัวแล้วเข้าไปบริษัทได้ละ) 

“ โอเครู้แล้ว ขอบคุณนะที่โทรมาเตือน เดี๋ยวเป็นไงจะเล่าอีกที”

(เคเพื่อนรัก) 

ตู้ด…ตู้ด~ 

@บริษัท 

“คุณแฮนน่าใช่มั้ยคะ เชิญด้านในเลยค่ะท่านประธานรออยู่”

“ขอบคุณค่ะ :) ” เธอลุกขึ้นพร้อมกับฉีกยิ้มแล้วตัดสินใจเคาะประตูก่อนจะผลักเข้าไป

พลั่ก! 

แอ๊ด~ 

“สวัสดีค่ะ”

ใบหน้าเล็กยื่นมองอีกคนที่นั่งทำงานอยู่ ก่อนที่ชายหนุ่มจะวางปากกาลงก่อนจะค่อยๆ ไล่สายตาขึ้นมาประจันหน้ากับเธอ จังหวะที่แฮนน่าเห็นว่าที่เจ้านายเธอก็เบิกตากว้างทันทีเมื่อรู้ว่าเป็นเขา…ผู้ชายที่เคยได้กับบเธอถึงสองครั้ง

เฮือกO_O 

“ คุณ!!! ”

“ ไง ว่าที่เลขาคนใหม่ ” เขามองหน้าเธอพร้อมกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ส่งให้

“ นี่อย่าบอกนะว่าบริษัทนี้…เป็นของคุณ? ”

“ ถูกต้อง ทำไมหน้าฉันเหมือนคนไม่มีการมีงานทำขนาดนั้นเลยรึไง ”

“ ไม่จริง นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี้ยทำไมฉันถึงได้มาเจอคุณอีก แถมยังเจอกันในทุกๆเรื่องอีก ให้ตายเถอะ! ”

“ พรหมลิขิตแล้วแหละ หึ :) ”

“ เวรกรรมละสิไม่ว่า ”

“ นั่งก่อนสิ ” 

 เธอยืนมองหน้าเขาอย่างลังเลก่อนจะคิดขึ้นมาได้ว่าถ้าเธอหันหลังกลับบ้านตอนนี้ พ่อของเธอจะต้องสั่งงให้เก็บกระเป๋าเพื่อไปต่างประเทศในวันพรุางนี้แน่ๆ แต่ถ้าวันนี้เธอกลับไปพร้อมกับงานเธอก็มีโอกาสรอดสูง เธอถอนหายใจเฮืิอกใหญ่ยาวๆก่อนจะตัดสินใจนั่งลงเก้าอี้ตรงหน้าเขา

“ฉันยังไม่ทันได้อ่านประวัติเธอ ขอเวลาสักครู่ได้มั้ย”

“ตามสบายเลย :) ”

“ พูดกับผู้ใหญ่ให้มันมีหางเสียงหน่อย ”

“ เหอะ จะอ่านก้อ่านไปอย่าพูดมากได้มั้ย ” 

“ ห๊ะ…นี่เธอเป็นผู้หญิงที่ปีกกล้าขาแข็งมากเลยนะ ” เธอชักสีหน้าไม่พอใจใส่เขาก่อนจะยกมือขึ้นมากอดอกไว้

“ แฮนน่า เป็นลูกครึ่งซะด้วย ” เขาอ่านชื่อเธอพร้อมกับพึมพำไปด้วย

“ค่ะ…มีอะไรรึเปล่าคะ? ” 

“เปล่า ไม่มีอะไร ประวัติเธอดีนะเรียนเก่งได้ถึงเกียรตินิยมอันดับ 1 ถือว่าไม่ธรรมดาแต่ติดที่ว่ายังไม่มีประสบการณ์ในด้านการทำงาน เรียนจบมาแล้วสองปีแต่ยังไม่เคยทำงานอะไรเลย อืม…ใหม่เอี่ยมเยี่ยมจริงๆ ”

“ อย่างฉันเขาเรียกพักผ่อนหย่อยใจก่อนลุยงานย้ะ ”

“ พักนานไปรึเปล่าตั้งสองปี พ่อแม่เธอคงภูมิใจน่าดูที่มีลูกสาวหนีเที่ยวทุกคืน หึ ”

“ นี่คุณ! จะรับฉันเข้าทำงานก็รับ ถ้าไม่รับฉันจะได้ไปยื่นบริษัทอื่นเสียเวลาฉันจริงๆ ”

“งั้นพรุ่งนี้มาทำงานแต่เช้าฉันจะให้คนจัดเตรียมโต๊ะไว้ให้ อ๋อ แล้วนี่เป็นสิ่งที่เธอควรรับรู้เอาไว้ก่อนที่จะมาเป็นเลขาของฉัน”

พรึ่บ! 

“อะ…อะไร? ” แฮนน่ารับกระดาษจากอีกคนมาก่อนจะไล่สายตาอ่านตั้งแต่บรรทัดแรกจนบรรทัดสุดท้าย และตัวหนังสือในนี้ก็ทำให้เธอถึงขั้นเบิกตากว้าง

#ฉันชอบคนเอาเก่ง 

“เอ่อ…เดี๋ยว ที่คุณบอกว่าชอบคนเอาเก่งนี่คืออะไร…? ”

“เอาใจใส่ในงาน” เขามองหน้าเธอพร้อมกับตอบเสียงเรียบ

“นะ…แน่ใจนะว่าคุณหมายความอย่างนั้น…? ”

“หรือเธอคิดว่าเป็นอย่างอื่น แล้วอย่างอื่นที่ว่าคืออะไร? ” เธอหลบสายตาคู่นั้นก่อนจะรีบเปลี่ยนเรื่อง

“ เปล่า เสร็จแล้วใช่มั้ยฉันจะได้กลับไปเตรียมตัวแล้วมาทำงานพรุ่งนี้แต่เช้า ”

“ เดี๋ยว เธอต้องเซนต์สัญญาของบริษัทก่อน ” ว่าแล้วเขาก็ยื่นใบสัญญาให้กับเธอ

“ เห้อ ยุ่งยากจริงเอามา ” ร่างเล็กรับมาก่อนจะคว้าปากกามาเสร็จโดยที่ไม่อ่านรายละเอียกอะไรเลย พอเซนต์เสร็จเธอก็ส่งกลับไปให้กับเขา ติณพยักหน้าพร้อมกับบมองไปที่กระดาษแล้วอมยิ้ม

“โอเค งั้นก็กลับมาเรื่องของเรา ”

“ เรื่องของเราอะไร ไม่มีเถอะเสร็จแล้วใช่มั้ยฉันจะได้กลับบ้าน ”

“ ฉันเริ่มชอบเธอแล้วสิ ท้าทายฉันดีชะมัดเลย หึ :) ” แฮนน่าเบ้ปากใส่เขาก่อนจะหันหน้าหนีไป

“ชอบที่แปลว่าอยากมีอะไรด้วย ไม่ได้ชอบเพราะฉันรัก เหอะ!”

“เธอจะมารู้ดีกว่าฉันได้ยังไง” ติณรีบตอบกลับเธอมาทันทีทำเอาแฮนน่าชะงักไปก่อนจะหันกลับมามองหน้าเขา

“รู้สิเพราะคุณเจอหน้าฉันก็จ้องจะเอาๆ อย่างเดียวเลย”

“ไม่รู้ล่ะ ชอบในรูปแบบไหนมันก็เรื่องของฉัน เอาเป็นว่าเราตกลงกันตามใบสัญญาของบริษัทนะ เวลาหนึ่งปีเต็มคงทำให้เราได้รู้จักกันมากขึ้นและสานสัมพันธืกันมากขึ้น ”

“ ห๊ะเดี๋ยวนะ! หนึ่งปีเต็มอย่างงั้นเหรอ? ”

“ ใช่ไง งงอะไรก็ตามในใบสัญญาหรือเธอจะอ่านอีกรอบก็ได้นะ ” เขากระตุกยิ้มมุมปากก่อนจะยื่นใบสัญญาให้เธอดูอีกครั้ง เธอคว้ามาดูก่อนจะเบิกตากว้างในความสับเพราของตัวเอง

“ หนึ่งปีเลยเหรอ O_O ”

“ ใช่ ฉันคิดว่าในหนึ่งปีนี้ฉันจะต้องทำให้เธอตกหลุมรักฉันให้ได้ ไม่แน่เธออาจจะตกหลุมพลางฉันตั้งแต่สามเดือนแรกก็เป็นได้ :) ”

“ ไม่มีวันเถอะ ฝันไปก่อนเถอะคุณน่ะไม่ใช่สเป็กฉันเลยสักนิด อ๋อ แล้วเรื่องที่คุณจะรับผิดชิบฉันน่ะนะขอบอกไว้ตรงนี้เลยว่าไม่ต้อง หรือถ้าอยากจะรับผิดชอบฉันจริงๆขึ้นเงินเดือนให้ฉันสูงๆก็พอ ให้ฉันมีเงินใช้โดยที่ไม่ต้องพึ่งพ่ออะ แค่นี้คงไม่ขอมากไปใช่มั้ย ”

“ ฉันก็ต้องดูไปตามเนื้องาน ว่าลีลาเธอจะดีโดนใจฉันมั้ย :) ”

“ ทะลึ่ง! ฉันหมายถึงงานเลขานี่ต่างหาก ให้ตายเถอะ! ทำไมชีวิตฉันต้องเจอคุณด้วยเนี้ย!! ” ร่างเล็กลุกขึ้นก่อนจะเดินสบถอย่างหัวเสียออกจากห้องเขาไป ส่วนเขาก็ได้แต่นั่งมองเธอก่อนจะกระตุกยิ้มอย่างสะใจออกมา

“ หึ :) ”

กลับหน้าเรื่อง
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น