คลั่งรักเธอ [ฉบับติดเรท]
เจอกันอีกครั้ง
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
เจอกันอีกครั้ง

     แน่นอนว่าหลังจากที่ฉันหนีออกจากบ้านมาสถานที่แรกที่ฉันไปคือคอนโดยัยชะเอมเพื่อนสนิทของฉัน นี่ยังคิดภาพไม่ออกเลยว่าถ้าไม่มีชะเอมแล้วฉันจะไปอยู่ที่ไหน คุณพ่อนะคุณพ่อ ฉันไม่ใช่เด็กน้อยสิบสองขวบแล้วนะทำไมถึงชอบตีกรอบดีนัก ฉันโตขนาดนี้แล้วสมควรที่จะปล่อยให้ฉันเป็นอิสระได้แล้ว พูดมาแล้วมันน่านัก! 

“ กูคิดไว้แล้วเชียวว่ากลับไปบ้านมึงก็ต้องวิ่งมาหากูเหมือนเดิม ”

“ ก็พ่อกูเป็นซะแบบนี้จะให้ทำไงได้มึงก็รู้ๆอยู่ เฮ้อ แล้วนี่จะส่งกูไปต่างประเทศ ให้ตายเถอะ! หัวจะปวด พ่อนะพ่อเห็นลูกคนนี้เป็นอะไรกัน เมื่อไหร่จะให้อิสระกันบ้าง เรียนก็เรียนจบแล้วยังต้องมาแอบหนีเที่ยวอยู่อีก ”

“ เอาน่า แต่ที่พ่อมึงทำแบบนี้ก็เพราะหวังดีทั้งนั้นแหละ ”

“ มิหนำซ้ำยังมีคนส่งรูปที่กูยืนจูบกับผู้ชายในผับไปให้พ่อดูอีก บ้าจริง! อย่าให้รู้นะว่าใครเป็นคนส่งให้ท่านกูจะเล่นงานให้เข็ดเลย! ”

“ เย็นก่อนเพื่อนรัก ตอนนี้มึงทำอะไรไม่ได้หรอก เอาตัวเองให้รอดก่อนที่จะไปแก้แค้นคนอื่น ”

“ เออ ก็นั่นแหละ ” ฉันมองหน้ายัยชะเอมก่อนจะถอนหายใจยาวๆด้วยความไม่สบายใจ

“ แล้วสิ่งที่พ่อมึงอยากให้ทำคืออะไร ”

“ ก็อยากให้ทำงานนั่นแหละ แต่กูยังไม่พร้อมนี่นาเรียนจบมาใหม่ๆก็อยากใช้ชีวิตสนุกๆไปก่อน ยังไม่อยากฝึกงานหรือทำงานอะไรทั้งนั้น แต่ถ้ากูไม่ทำพ่อก็ตามติดแบบนี้แหละอีกทั้งยังจะบังคับให้กูไปอยู่กับคุณป้าที่ต่างประเทศอีก เฮ้อ ”

“ งั้นถ้ามึงอยากอยู่ที่นี่ มึงก็แค่ทำงานสิวะไม่เห็นยากเลย ทำงานเสร็จตอนเย็นก็เที่ยวได้ดีกว่ามึงจะไปอยู่กับคนที่มึงไม่อยากอยู่ ”

“ มันก็จริง แต่กู… ”

“ ไม่มีคำว่าแต่เว้ย ถ้ามึงยังอยากใช้ชีวิตแบบเดิมก็ต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อให้พ่อมึงไว้วางใจ อย่างน้อยถ้ามึงหางานทำได้แล้วท่านก็ไม่บังคับมึงไปเรียนต่อหรือไปอยู่กับญาติแน่ๆ เชื่อกูสิ ”

“ สรุปคือกูต้องทำงานใช่ปะ? ”

“ ถูกต้อง มึงไม่มีทางเลือกหรือมึงอยากไปต่างประเทศก็ตามใจนะ กูแนะนำมึงได้แค่นี้แหละ ”

“ ไม่เอากูไม่ไป ว่าแต่…มึงมีที่ทำงานแนะนำปะช่วยหาหน่อยดิ กูไม่อยากให้พ่อหาให้เดี๋ยวก็จะไปติดหนึบอยู่ในกรอบท่านอีก สู้หาเองดีกว่า ”

“ ที่ทำงานเหรอ…อืม….เมื่อวันก่อนพี่กูเพิ่งลาออกจากงาน เพราะว่าต้องกลับไปดูแลลูกแกก็ชวนกูอยู่นะ แต่กูอะยังเรียนอยู่ก็เลยไม่อยากเอาอะไรมาใส่สมองให้มากกว่านี้ ไว้จบโทค่อยว่ากัน ว่าแต่มึงสนใจงานเลขามั้ยล่ะ ”

“ เลขาเหรอวะ แล้วมันจะมีเวลาเที่ยวเหมือนเดิมปะ ”

“ โธ่ แม่เสือสาวกลัวหายไปจากวงการรึไง มีดิวะมีเหมือนเดิมมึงทำงานตอนกลางวัน ส่วนกลางคืนก็เที่ยวไง แถมมึงไม่ต้องย้ายไปไหนด้วย พ่อมึงก็จะได้ปล่อยมึงด้วย เห็นปะเริ่ดจะตาย ”

“ เอางั้นเหรอวะ ”

“ เอางั้นแหละ เดี๋ยวเย็นนี้ก็คุยกับพี่สาวให้ เผื่อแกฝากงานให้มึงได้มึงเป็นคนเก่งยื่นใบสมัครที่ไหนเขาก็รับหมดแหละ ”

“ เออๆ ขอบใจมากงั้นก็ฝากหน่อยนะ ”

“ ได้เลย แล้วนี่กินข้าวกินน้ำมารึยัง ”

“ ยังเลย หิวมากแม่~ ” ฉันงอแงใส่ชะเอมก่อนจะลูบท้องไปมา

“ นั่งรอเดี๋ยวกูทำให้ รอแปบ ”

“ ขอบคุณค่าาา~~ ”

อีกด้าน 

22.00 น. 

    ท่ามกลางแสงสีเสียงที่คุ้นเคยรวมทั้งผู้คนมากหน้าหลายตาต่างโยกย้ายส่ายสะโพกไปตามเสียงเพลง แน่นอนว่าผมนั่งมองสาวๆเป็นอาหารตาอยู่โวนนี้เป็นประจำของทุกวัน มือเรียวของผมแกว่งแก้วไวน์พร้อมกับกระตุกยิ้มให้กับเพื่อนๆที่มาดื่มกับผม

“ เฮ้ยนู้น สเป็กมึงเลยอยากได้ก็จัด ” ผมมองตามไอ้เคนที่ส่งสายตาไปยังสาวสองคนที่กำลังเต้นอยู่

“ ไม่ละ วันนี้พักก่อน ”

“ ห๊ะ ให้ตายหิมะจะตกมั้ยวะเนี่ย ปกติมึงจะพุ่งอย่างเดียววันนี้ทำไมพักดื้อๆแบบนี้ละวะ ไม่สมกับเป็นมึงเลยนะไอ้ติณ ”

“ ผู้หญิงในนี้กูมีแต่หน้าเดิมๆทั้งนั้นแหละ สวยแต่ยังไม่โดนใจ ”

“ โธ่ๆๆ พ่อคนหล่อ เกลียดมึงวะ ” 

“ มาชนมา ” ผมยื่นแก้วไปหาอีกฝ่ายก่อนมันจะยื่นแก้วมาชนกับผมเช่นกัน แต่ในระหว่างที่ผมกำลังยกแก้วไวน์ขึ้นมาดื่ม ตาผมก็เหลือบไปเห็นผู้หญิงร่างบางเดินผ่านตาพอดี ผมรีบวางแก้วไวน์ทันทีเมื่อรู้ว่าเป็นผู้หญิงคนเมื่อคืน 

“ เดี๋ยวกูมานะ ”

“ เออ รีบมา ” ผมมองตามร่างเล็กที่เดินไปไหนแล้วไม่รู้ก่อนจะรีบลุกขึ้นแล้วเดินตามเธอไป

“ อะแฮ่ม! เดี๋ยวก่อนสิ ” เมื่อเธอได้ยินเสียงผมเธอก็หันกลับมามองทันที

“ คุณอีกแล้วเหรอ! ”

“ มาคนเดียวเหรอ ” ผมมองเธอพร้อมกับกวาดตามองไปรอบๆเพราะเห็นเธอเดินอยู่คนเดียว

“ ใช่ มีอะไร ”

“ ป่าว ก็แค่อยากมาทักทายเธอ ”

“ ไม่ต้อง เราคุยกันแล้วไม่ใช่รึไง อย่ามายุ่งหรือทำเป็นรู้จักฉันอีก ”

“ ทำไมรีบตัดบทไปแบบนั้นล่ะ ฉันอยากรู้จักเธอมากๆแต่เธอดันหักหน้าฉันแบบนี้เลยเหรอหื้ม ”

“ แต่ฉันไม่อยากรู้จักคุณ! ”

“ ฉันคิดว่าเราควรทำความรู้จักกันไว้นะ :) ” ผมพูดพร้อมกับกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่เธอ

“ อย่ามาตลก ถอยไป ” ว่าแล้วเธอก็ผลักผมจากนั้นก็เดินชนผมไปอย่างหน้าตาเฉย ให้ตายเถอะ! เกิดมายังไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนเล่นตัวกับผมมากเท่ายัยนี่มาก่อนเลย

“ ฉันชื่อติณนะ ” ผมตะโกนตามหลังเธอไป

“ ฉัน ไม่ ได้ อยากรู้!!! ”

กลับหน้าเรื่อง
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น