รอยร้าวรัก
ด.ญ.อุษมา น้องเอื้อ
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
ด.ญ.อุษมา น้องเอื้อ

อีกสองปีต่อมา อวิกายังอยู่ที่ลำพูนในเขตตัวเมือง เธอซื้อบ้านเป็นของตัวเอง ตั้งแต่ลูกสาว “น้องเอื้อหรือเด็กหญิงอุษมา” อายุหกเดือน เหตุผลที่ซื้อบ้านเพราะพีรยาแต่งงานไปกับไอยเรศและย้ายไปอยู่บ้านสามี 

ตอนนี้น้องเอื้ออายุหนึ่งขวบกับห้าเดือน กำลังน่ารักน่าชังเป็นที่รักของครอบครัวทางฝ่ายปู่และย่าอย่างมาก คุณมัญชุตาผู้เป็นย่ามาเยี่ยมหลานสาวทุกสามเดือน ท่านอยากให้เธอพาลูกสาวกลับไปอยู่ที่กรุงเทพฯ แต่ก็เข้าใจว่าทำไมเธอจึงไม่อยากกลับไปที่นั่น 

รอบนี้ก็เช่นกัน คุณมัญชุตามาพร้อมกับวสนต์ ลูกชายคนเล็กที่กำลังจะแต่งงานกับลดาวัลย์ มารอบนี้ท่านบอกว่า 

“พรุ่งนี้ตาคิมกำลังจะกลับเมืองไทยแล้วนะอ้อม” 

อวิกาฟังเงียบๆ เธอไม่มีความเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้ คุณย่าของลูกจึงพูดต่อ “เขาคงอยากเจอหนูเอื้อ แล้วอ้อมจะว่ายังไง” 

อวิกาถอนใจ เธอไม่เคยคิดกีดกันเขาตั้งแต่วันที่รู้ว่ามีน้องเอื้อ “ถ้าเขาอยากเจอน้องเอื้อ วันแต่งงานของสนกับลดาก็คงได้เจอค่ะคุณแม่ อ้อมไม่เคยกีดกันคุณแม่ก็รู้” 

“จ้ะ แม่รู้ แม่แค่อยากบอกอ้อมให้เตรียมตัวเตรียมใจ แล้วหนูจะลงไปกรุงเทพฯ เมื่อไหร่ ให้แม่หรือใครส่งรถมารับไหม” 

อวิกายิ้ม แม่ของอดีตสามีดีต่อเธอเสมอไม่ว่าจะตอนไหน “ไม่เป็นไรค่ะคุณแม่ อ้อมคงลงไปก่อนหน้างานสักสามสี่วัน จะไปพร้อมมดกับพี่ช้างค่ะ” 

“มาๆๆ ถ่ายรูปกัน” วสนต์ชวนอวิกาและน้องเอื้อถ่ายรูป บางรูปมีคุณมัญชุตาด้วย บางรูปเป็นรูปเขากับน้องเอื้อสองคน เมื่อถ่ายเสร็จนายแพทย์หนุ่มผู้มีนิสัยขี้เล่นสนุกสนาน อัพรูปโหลดลงแอพพลิเคชั่นหนึ่ง โดยลงทั้งหมดสามสี่รูป รูปหนึ่งเป็นภาพของเขากับน้องเอื้อสองคน เขาพิมพ์แคปชั่นว่า 

“พ่อ&ลูกแห่งปี หน้าเหมือนกันไหมคร้าบบบ” 

มีคนมากดถูกใจมากมาย หนึ่งในนั้นคือลดาวัลย์ว่าที่ภรรยาของเขา เธอแสดงความคิดเห็นว่า 

“แอบไปมีลูกตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะหมอสน เดี๋ยวจะตัด ฉับฉับฉับ” 

เรียกเสียงหัวเราะในโพสนั้นได้มากมาย ยกเว้นคิมหันต์ ชายหนุ่มอยู่ที่สนามบิน เขาอยู่ระหว่างรอขึ้นเครื่องเดินทางกลับไทย ไม่มีอะไรทำจึงเล่นโทรศัพท์ จึงได้เห็นโพสของน้องชายถ่ายคู่กับเด็กน้อยคนหนึ่งอายุราวๆ หนึ่งขวบ 

ทันทีที่เห็นหน้าเด็กและภาพคนในโพสทั้งหมด ได้แก่คุณมัญชุตามารดาของเขา วสนต์น้องชาย เด็กน้อยและคนสุดท้ายคือ อวิกาอดีตภรรยา เขารู้ได้ทันทีว่านี่คือลูกสาวของเขาและเธอ เด็กที่เขาไม่เคยคิดว่าจะผูกพัน เพราะขาดการติดต่อตั้งแต่เขารู้ว่าอวิกาตั้งครรภ์ ชายหนุ่มบอกไม่ถูกว่าความรู้สึกที่วิ่งเข้ามากระทบจนชาไปทั้งตัว มันควรจะเรียกว่าอะไร 

ชายหนุ่มปิดโทรศัพท์เมื่อได้ยินเสียงประกาศขึ้นเครื่อง เขาเดินทางกลับเพียงลำพัง ความสัมพันธ์ของเขาและดารินจบลงตั้งแต่เขามาที่นี่ในปีแรก โดยที่ดารินเป็นฝ่ายขอเลิกกับเขา ด้วยเหตุผลว่า 

“รินเพิ่งรู้ตัวว่าไม่ได้รักคุณ ตอนนี้รินเจอคนที่รักจริงๆ แล้ว ขอโทษนะคะเราเลิกกันเถอะค่ะ” 

################### 

ในอีกยี่สิบชม.ต่อมา คิมหันต์มาถึงบ้านของเขาที่กรุงเทพฯ เรียบร้อย ชายหนุ่มเรียกแท็กซี่สนามบินมาส่งอย่างเงียบๆ ไม่ได้บอกให้ใครไปรับ 

บ้านของเขาปลูกในเขตเดียวกับบ้านใหญ่ ซึ่งเป็นบ้านของบิดามารดา และเรือนหอก็ปลูกบนที่ดินผืนเดียวกันซึ่งเขายกให้อวิกาไปแล้ว ตอนนี้จึงมีการทำรั้วแยกในส่วนของเรือนหอและบ้านเขาแยกออกจากกัน ใช้ทางเข้าคนละทางไม่เกี่ยวข้องกันอีก 

ชายหนุ่มมองเรือนหอหลังนั้นด้วยความรู้สึกบอกไม่ถูก มันเงียบสนิทเหมือนใจเขาที่เงียบงัน เขารู้ว่าอวิกาย้ายออกไปตั้งแต่เดือนแรกที่หย่ากัน ตอนนี้มีเพียงมารดาของเขาที่ส่งคนมาทำความสะอาดเป็นครั้งคราว 

“คุณคิมค่ะ คุณท่านให้มาเชิญไปที่ตึกค่ะ” แม่บ้านประจำตึกใหญ่เข้ามาบอกเขา ชายหนุ่มพยักหน้าเธอจึงรีบเดินออกไป เพราะปกติทุกคนในบ้านก็เกรงเขาอยู่แล้วในความที่เป็นคนยิ้มยาก ไม่ขี้เล่นแบบน้องชาย 

เย็นนั้นเขาไปทานอาหารเย็นร่วมกับบิดา ท่านถามเรื่องงานโดยที่ไม่วกเข้าเรื่องส่วนตัว นอกจากมารดาที่โทรไปถามเขาตอนไปอังกฤษใหม่ๆ เมื่อสองปีก่อน ก็ไม่มีใครในครอบครัวคนอื่นๆ ที่พูดถึงเรื่องส่วนตัวกับเขาเลย 

มีเพียงแค่ในกลุ่มไลน์ของครอบครัว ที่คุณมัญชุตาหรือวสนต์จะลงรูปของน้องเอื้อเป็นครั้งคราวเวลาที่พวกเขาไปเยี่ยมอวิกา คิมหันต์ได้แต่มองรูปของลูกสาวและอดีตภรรยาอย่างเงียบๆ ตั้งแต่วันที่เธอเจ็บท้องคลอด จนถึงพัฒนาการแต่ละช่วงวัย จนวันนี้น้องเอื้ออายุหนึ่งขวบกับห้าเดือน เขาจำได้ดี ว่าเธอเดินได้แล้ว 

คิมหันต์ไม่เคยถามถึงน้องเอื้อกับใคร เขาได้แต่มองภาพลูกสาวในกลุ่มไลน์เท่านั้น คงจะได้แค่มองรูปซึ่งใกล้ชิดที่สุดแล้ว เขารู้ว่าในชีวิตจริง คงไม่มีหน้าไปยุ่งเกี่ยวกับสองแม่ลูกได้อีก 

เสียงเรียกเข้าดังขึ้น เขาจึงกดรับ 

“ว่าไงวะคิม ได้ข่าวว่ากลับไทยแล้ว ไม่มาหาเพื่อนฝูงบ้าง” ชวกรเพื่อนสนิทของเขาเองโทรมา 

“เพิ่งมา ยังไม่ได้โทรหาใครเลยว่ะ” เขาตอบรู้สึกซังกะตายนิดๆ 

“มาดื่มกันไหม มึงโสดแล้วนี่หว่า ที่....” ชวกรบอกสถานที่ เขาจึงไปแต่งตัวเพื่อออกไปข้างนอก 

####################### 

“เป็นไงวะมึง ได้ข่าวว่าอุตส่าห์ขอหย่ากับน้องอ้อมเพื่อไปอยู่กับสาวคนใหม่ ทำไมกูได้ยินว่ามึงเลิกกับหมอดารินตั้งแต่ไม่ถึงปีดี” ชวกร นพ.กุมารเวชถามตรงๆ 

“มันเรื่องของกูไหมวะ” คิมหันต์ตอบ สายตามองไปที่ผู้คนมากมายที่เดินผ่านหน้าไป แต่เขาไม่เห็นหน้าใครเลย นอกจาก 'อวิกา' 

“อย่ามาทำหน้าเป็นหมาอกหัก โน่นสาวเยอะแยะ ลองคุยสักคนสองคนไหม” ชวกรด่าซ้ำ 

“กูไม่อยากคุยกับใคร รำคาญ” คำตอบของคิมหันต์เป็นเรื่องปกติของเขา เพราะชายหนุ่มไม่เคยสานสัมพันธ์กับใครที่พบตามสถานที่อโคจรแบบนี้ 

“พ่อหล่อเลือกได้ หน้าตามึงก็ดีเสียอย่างเดียว ไม่น่าทิ้งเมียที่แสนดีอย่างน้องอ้อมเลย ไอ้ห่า..สมน้ำหน้าว่ะ” ชวกรด่าตรงๆ 

“มึงด่ากูพอยัง ถ้าพอแล้วช่วยบอกกูด้วย ว่ากูจะทำไง” 

กลับหน้าเรื่อง
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น