ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
13-3

“เกี๊ยวแค่ออกความคิดเห็นค่ะ ไม่เห็นต้องทำหน้าหงุดหงิดใส่เกี๊ยวเลย”

เพียงพันแสงถอนหายใจแรงๆ เป็นรอบที่เท่าไรของวันแล้วก็ไม่รู้ เขาว่ากันว่าหากถอนหายใจบ่อยๆ จะยิ่งทำให้อายุสั้นลง

หากว่าเขามีอายุขัยเจ็ดสิบปีตอนนี้ก็น่าจะเหลืออยู่ไม่เกินอายุห้าสิบ สาเหตุเป็นเพราะอะไรไม่ต้องสืบให้เสียเวลา ก็เมียเด็กคนนี้อย่างไรเล่า

“ขึ้นมา” เพียงพันแสงนั่งยองๆ ลง

“คะ?” ยายเกี๊ยวงงว่าอาไพน์กำลังจะให้เธอทำอะไร คงไม่ใช่ให้ขี่คอเขาเก็บมะม่วงหรอกนะ

“ขึ้นมาขี่คออา ทีนี้อยากได้ลูกไหนก็เก็บเอาเลย”

นั่นไง!

“ถ้าตกลงมาแล้วเกี๊ยวจะไม่คอหักตายเหรอคะ”

“ขึ้นมาเถอะน่า” ทีอย่างนี้ละมาห่วงชีวิตตัวเอง ทีใช้ให้เขาปีนละไม่คิด

ยายเกี๊ยวนี่มัน...!

“ขึ้นมาเถอะ ไม่ตกหรอก” เธอตัวเล็กกว่าเขาตั้งเยอะ แค่นี้แบกได้สบายไม่ล้มแน่นอน “นี่ อย่าลีลา อากาศยิ่งร้อนๆ อยู่”

“ห้ามทำเกี๊ยวตกเด็ดขาดนะอาไพน์” เมื่อเขาเร่งเร้า

กวิสราจึงเดินเข้าไปหา แต่ก็มิวายกำชับเตือนเขาก่อนจะพาดขาเรียวไปที่บ่าหนาทั้งสองข้าง “ยืนขึ้นช้าๆ สิอาไพน์!” คนกลัวตายร้องบอกเสียงแหลม

“เชื่อใจกันหน่อยน่า” มือใหญ่ทั้งสองข้างจับเรียวขาไว้มั่น ก่อนจะก้าวเข้าไปใต้ต้นมะม่วงที่มีลูกห้อยโตงเตงลงมาในระยะที่ยายเกี๊ยวพอจะเก็บได้ “ทีนี้อยากได้กี่ลูกก็เก็บเอาเลย”

“ไปทางซ้ายอีกนิดสิอาไพน์” เพราะแขนสั้นเอื้อมไม่ถึงเลยบอกให้เขาเขยิบแทน “เดินหน้าอีกนิดค่ะ”

กวิสราสั่งเขาได้ดังใจประหนึ่งว่ากำลังเล่นหุ่นยนต์บังคับที่เธอถือรีโมตคุมทิศทางเอง

พอเอื้อมปลิดผลมะม่วงได้แล้ว เธอก็โยนลงพื้น แล้วค่อยจะไปตามเก็บทีหลัง

“พอรึยังเกี๊ยว” เขาเห็นมะม่วงขนาดประมาณกำมือตกอยู่บนพื้นประมาณสี่ห้าลูกแล้วเห็นจะได้

“ขออีกลูกค่ะ ช่วยถอยหลังนิดหนึ่งค่ะอาไพน์” พอเขาถอยแล้ว เธอก็พยายามยืดมือขึ้นจนแขนตึงเพื่อคว้าเอามะม่วงลูกสุดท้าย แต่มันก็หลุดจากขั้วยากเหลือเกิน เลยต้องออกแรงเยอะจนกิ่งไม้สั่นอย่างแรง และก็... “ว้าย!”

ทำให้มดแดงที่อยู่ในรังร่วงใส่หัวยายเกี๊ยวเต็มๆ

เพียงพันแสงเห็นท่าไม่ดีจึงย่อตัวลง พออยู่ในระดับที่ไม่สูงมาก ยายเกี๊ยวก็ไม่รอช้า ทิ้งตัวลงจากไหล่หนาอย่างรวดเร็วจนก้นจ้ำเบ้าและหงายหลังไปนอนกับพื้น

ไม่มีเวลาให้โอดครวญเพราะมดแดงตัวเป้งกำลังเล่นงานเธออยู่หลายตัว จึงต้องลุกขึ้นและรีบปัดมันออกจากตัวอย่างไว โชคดีที่รังนั้นไม่ได้มีขนาดใหญ่ จำนวนมดเลยไม่เยอะมาก แต่ก็เป็นอันตรายต่อคนแพ้มดอย่างกวิสรา

ทางด้านชายหนุ่มเองถึงแม้จะขำแต่เขาก็ตระหนักได้ว่าควรช่วยเธอก่อน จึงได้ปัดและหยิบไอ้มดตัวจี๊ดออกให้

“เกิดเรื่องจนได้” และก็มิวายบ่น “เรานี่มันขยันหาเรื่องได้ตลอดเลยเกี๊ยว” เขาไม่ได้บ่นจริงจังแต่ก็ไม่ได้มีแววจะล้อเล่น

“ใครจะไปรู้ละว่าจะมีรังมดอยู่ตรงนั้นคะ” มันน่าจะเป็นรังที่เพิ่งสร้างใหม่เพราะใบไม้ยังเขียวและเส้นใยขาวๆ เหนียวๆ ที่ใช้ยึดใบไม้เข้าด้วยกันจนเป็นรังกลมๆ ยังไม่เยอะ เธอเลยไม่ทันสังเกต “อุ๊ย! อาไพน์ มันมีตัวหนึ่งกัดหลังเกี๊ยวอยู่ หยิบออกให้หน่อยสิคะ”

กวิสรารีบหันหลังให้เขาพร้อมเต้นเร่าๆ อย่างทุรนทุราย

หยิบออกให้? แปลว่าต้องล้วงมือเข้าไปใต้ร่มผ้างั้นหรือ?

แต่เวลานี้เพียงพันแสงไม่ควรคิดเรื่องอกุศลและควรช่วยยายเกี๊ยวก่อน จึงกลั้นหายใจและสอดมือเข้าไปใต้เสื้อยืด มือใหญ่คลำหาไอ้มดที่บังอาจมากัดหลังเมียเด็ก ไม่กี่วินาทีก็เจอ จากนั้นก็หยิบมันออกมาและบี้จนแหลกคามือ

ไม่ได้อยากฆ่าสัตว์นะ แต่เห็นสภาพมันแล้วคิดว่าถึงรอดไปก็คงพิการ จึงช่วยให้ไปเกิดใหม่ดีกว่า

“มีตรงไหนอีกไหม”

“น่าจะหมดแล้วค่ะ” คิดว่ามดน่ะไม่มีแล้ว แต่ตอนนี้รู้สึกแสบและก็คันเพราะพิษของมันมาก จะเกาก็กลัวจะเป็นแผลจนอาจทิ้งรอยแผลเป็นตามตัว จึงทำได้เพียงลูบๆ คลำๆ “เกี๊ยวว่าเรากลับกันเถอะค่ะ”

“มะม่วงน่ะ พอแล้วเหรอ?” เขาถามคล้ายจะหยอกล้อมากกว่าจะเอาคำตอบจริงๆ

“ไม่อยากกินแล้วค่ะ” แล้วเมียเจ้าปัญหาของ

เพียงพันแสงก็รีบเดินไปขึ้นรถ โดยไม่แยแสมะม่วงที่ตกอยู่ตามพื้นเลยด้วยซ้ำ

ชายหนุ่มจึงต้องเดินเก็บมันขึ้นมาจนหมดทุกลูกและสาวเท้าเดินตามเธอไป พลางยิ้มมุมปากอย่างนึกเอ็นดู

ยายเกี๊ยวชอบสร้างปัญหาให้เขาปวดหัวก็จริง แต่ก็ต้องยอมรับว่าเพราะมีเธอจึงทำให้ชีวิตของเขาไม่น่าเบื่อนัก

“เป็นอะไรเกี๊ยว” เขาถามขึ้นเมื่อเข้ามาอยู่ในรถด้วยกัน แล้วเห็นยายเกี๊ยวนั่งกระสับกระส่าย

“เปล่าค่ะ” จะให้บอกได้ไงว่ามีไอ้มดจัญไรมุดอยู่ใต้กางเกงในของเธอ “รีบกลับเถอะอาไพน์ เกี๊ยวร้อน!”

----- 

อร๊ายยย ไอ้มดจัญไร บอกคุณอาให้ช่วยจับมันสิลูก 

 

 

 

  

กลับหน้าเรื่อง

สวัสดีค่ะ:)

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมเยียนกันนะคะ ยังไงก็เข้ามาแล้ว ฝากติดตามนิยายของมูนด้วยน้าา

 

พระจันทร์กลางสายฝน

🌧 คุณป๋าขา...อย่าดุ > ปฏิบัติการพรางรัก

🌧 เจ้าบ่าวบริสุทธิ์ > สุดท้ายก็รักกานต์

🌧 เมื่อต้องเป็นเจ้าสาวของคุณอา

🌧 กุลสตรีที่รัก

 

BermyMoon

🌙 คุณพระศุกร์ 

แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น