ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
13-1

“เขามีท่าทียังบ้างคะพ่อ” เอ่ยถามผู้เป็นพ่อเมื่ออยู่กันตามลำพังบนรถ 

“เขาดูจะสนใจที่ดินของเรามาก ว่าแต่ใครจะไม่สนใจละ ที่ดินติดถนนใหญ่ 50 ไร่ ราคาแค่ร้อยล้านบาท” แต่ราคาตลาดนั้นแพงกว่านี้มากโข “แน่ใจใช่ไหมว่าขายราคานี้แล้วเราจะไม่เสียเปรียบเขา”

“ทุกอย่างมีความเสี่ยงค่ะพ่อ เราขายที่ดินในราคาขาดทุนเพื่อจะซื้อใจคุณไพน์และเข้าไปตีสนิทเขา มันอาจจะสำเร็จหรือไม่สำเร็จ แต่อย่างน้อยเราควรเสี่ยงเพื่อผลประโยชน์อีกมากมายที่เราจะได้ในอนาคต” วีรภาต้องอธิบายแบบนี้ให้บิดาฟังซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนเริ่มจะเบื่อหน่ายแล้ว

พ่อของเธอเป็นนักธุรกิจที่มักทำอะไรอยู่ใน ‘comfort zone’ ท่านจึงไม่กล้าที่จะทำอะไรที่มีความเสี่ยงสูง ทุกวันนี้ผลประกอบการโรงงานปุ๋ยเคมีเลยไม่รุ่งแต่ก็ไม่ร่วง เป็นเส้นกราฟที่ขนานไปกับแกน x

ซึ่งทัศนคติและมุมมองเกี่ยวกับธุรกิจของคุณวีระนั้นต่างจากลูกสาวอย่างครูวีรภาเป็นอย่างมาก วีรภามีความกล้าได้กล้าและมีความทะเยอทะยานสูง

เธอกล้าที่จะทำอะไรเสี่ยงๆ เพื่อที่จะก้าวขึ้นสู่บันไดขั้นถัดไป

“พ่อว่าเราอยู่แบบนี้ของเราก็ดีอยู่แล้วนะ มันก็ไม่ได้แย่อะไร” วีระที่กำลังขับรถพยายามแย้งเพื่อให้ลูกสาวได้คิดทบทวน อย่างน้อยตอนนี้ก็ยังไม่ได้ทำสัญญาซื้อขาย หากยกเลิกก็คงทัน

“ไม่แย่ แต่มันไม่ดีขึ้นค่ะพ่อ หากเรายังย่ำอยู่กับที่มีหวังคงโดนโรงงานปุ๋ยเคมีอื่นแซงหน้ากันหมด” ที่ต้องการขายที่ดินให้เพียงพันแสงเพื่อจะใช้เป็นช่องทางในการเข้าหาเขา

ถามว่าทำไมเธอถึงต้องพยายามเข้าหาเขาทั้งที่ก็เป็น ‘แฟนเก่า’

คำตอบคือก็เพราะเธอไม่ได้เป็น และก็ไม่ได้เป็นแม้แต่เพื่อนหรือคนสนิทด้วย

ส่วนเรื่อง ‘แฟนเก่า’ นั่นมันเป็นแค่ข่าวลือ ข่าวลือที่เธอฉวยโอกาสสร้างมันขึ้นมา

เมื่อมีใครก็ตามถามถึงเรื่องนี้เธอจะทำเป็นยิ้มแหยเหมือนไม่อยากพูดถึง ให้คนเข้าใจผิดไปเอง

ส่วนเพียงพันแสง...เขาแทบไม่ใส่ใจกับข่าวลือนี้เลย ช่วงแรกชายหนุ่มจะปฏิเสธว่าไม่เคยคบกับเธอ แต่หลังๆ คงเริ่มรำคาญ เมื่อมีใครถามก็จะไม่ตอบและเมินไปเลย

มันก็เลยเข้าทางวีรภา...

เมื่อมีงานเลี้ยงสำคัญในจังหวัดที่เธอและเพียงพันแสงถูกเชิญไปร่วมงาน เธอมักจะเดินเข้าไปคุยกับเขาในประเด็น ‘แฟนเก่า’ เพื่อขอโทษที่มันเกิดข่าวลือนี้และทำให้เขาเสียหาย เธอแสร้งทำเหมือนว่าไม่รู้ว่าข่าวลือนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร

แต่ถึงเธอจะเข้าหาและพยายามชวนคุยแค่ไหน ก็ไม่สามารถปีนกำแพงที่ชายหนุ่มเป็นคนก่อและกั้นให้เธออยู่ในโซนของคนรู้จักได้

นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมเธอต้องเสนอขายที่ดินในราคาถูกให้ เพราะเธอหวังว่าเขาจะให้ความสนิทสนมกับเธอมากขึ้นอย่างไรละ

ไม่ได้ทำไปเพราะความพิศวาสหรอกนะ แต่เพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจล้วนๆ

ครอบครัวของเธอมีโรงงานปุ๋ยเคมี ผลิตปุ๋ยเพื่อขายให้เกษตรกร ส่วนเขามีร้านขายผลิตภัณฑ์รวมถึงเครื่องมือเกี่ยวกับการเกษตรหลายประเภทและเป็นที่ไว้วางใจของเกษตรกรในภาคอีสาน

หากเธอสามารถนำปุ๋ยไปวางขายในร้านสุขเกษตรของเขาได้ ยอดขายต้องพุ่งพรวดแน่นอน

หากถามว่าทำไมไม่ติดต่อไปเสนอวางสินค้าในร้านของเขาล่ะ...มันน่าจะง่ายกว่า? ก็มันไม่ง่ายน่ะสิ เพราะพวกเธอมีความลับที่เขาจะรู้ไม่ได้

“แต่ลูกไม่กลัวคุณไพน์เขาจับได้เหรอ ว่าเรา...”

“เขาจะต้องไม่รู้ค่ะ” เธอพูดแทรกขึ้นมาก่อน วีรภาจะทำให้เขาไว้ใจ และไม่ติดใจ ‘เรื่องนั้น’

---- 

ไม่น่าไว้วางใจ 

กลับหน้าเรื่อง

สวัสดีค่ะ:)

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมเยียนกันนะคะ ยังไงก็เข้ามาแล้ว ฝากติดตามนิยายของมูนด้วยน้าา

 

พระจันทร์กลางสายฝน

🌧 คุณป๋าขา...อย่าดุ > ปฏิบัติการพรางรัก

🌧 เจ้าบ่าวบริสุทธิ์ > สุดท้ายก็รักกานต์

🌧 เมื่อต้องเป็นเจ้าสาวของคุณอา

🌧 กุลสตรีที่รัก

 

BermyMoon

🌙 คุณพระศุกร์ 

แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น