ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
12-3

เพียงพันแสงขับรถมาจอดยังทางเข้าแปลงที่ดินเปล่าซึ่งอยู่ติดกับถนนใหญ่ 

ตอนมาถึงก็เห็นว่ามีรถยนต์คันหนึ่งจอดอยู่แล้ว เดาว่าคงเป็นรถของคุณวีระกับวีรภา พอเขาก้าวลงจากรถ คนที่อยู่ในรถอีกคันก็ก้าวออกมาเช่นกัน เหมือนกับว่ามารอชายหนุ่มอยู่แล้ว 

“สวัสดีครับคุณวีระ” เพียงพันแสงยกมือขึ้นไหว้คนที่อาวุโสกว่าก่อน 

เขารู้จักคุณวีระมาก่อนหน้านี้แล้วในฐานะเจ้าของโรงงานผลิตปุ๋ยเคมี แต่รู้จักกันเพียงผิวเผินเท่านั้น 

“นี่เกี๊ยวครับ ภรรยาของผมเอง” เขาเดินโอบไหล่คนตัวเล็กที่เพิ่งเดินลงมาจากรถมาแนะนำตัวกับเจ้าของที่ดิน ส่วนวีรภานั้นคงรู้จักกวิสราดีอยู่แล้ว 

ทั้งสี่คนทักทายกันพอเป็นพิธี ก่อนที่จะพากันเดินดูที่ดินขนาดกว่าห้าสิบไร่โดยคร่าวๆ หากให้เดินดูจนทั่วคงไม่ไหว 

จากนั้นก็พากันเดินกับมาที่รถ เพียงพันแสงแยกไปคุยกับคุณวีระเกี่ยวกับรายละเอียดเพิ่มเติม เขาดูจะถูกใจที่แปลงนี้มากเลยละ 

ส่วนวีรภากับกวิสราก็แยกมายืนอยู่ด้วยกัน 

ที่จริงยายเกี๊ยวอยากไปอยู่คนเดียวมากกว่ามายืนคุยกับครูประจำชั้นของตัวเอง ไม่รู้สิ...เธอรู้สึกไม่ถูกชะตากับครูวิวอย่างไรไม่รู้ 

ถ้ามองแบบไม่มีอคติครูวีรภาถือว่าเป็นครูที่ดีเลย เป็นครูที่นักเรียนส่วนใหญ่รัก เพราะมีความเข้าอกเข้าใจวัยรุ่น 

แต่สำหรับกวิสรานั้นติดใจครูวีรภาอยู่เรื่องเดียว หรือเธออาจคิดมากไปเองก็ไม่รู้ เธอรู้สึกว่าครูวิวชอบพูดจาเหน็บแนมเธอให้เพื่อนในห้องได้ยิน อย่างเช่น... 

‘ครูอยากให้ทุกคนใส่ใจเรื่องการเรียนให้มากๆ อย่าเพิ่งชิงสุกก่อนห่าม เพราะเดี๋ยวจะเสียโอกาสดีๆ ที่จะเข้ามาอีกมากมาย’  

ได้ยินแบบนั้นยายเกี๊ยวก็ร้องเอ๊ะในใจ และสงสัยว่าครูวิวพูดกระทบเธอรึเปล่า ก็เลยถามสวนกลับไป (ในใจ) ว่าที่ครูวิวปล่อยให้ตัวเองสุกจนงอมจนจะร่วงลงมาเน่าเป็นปุ๋ยใต้โคนต้นนี่ได้รับโอกาสดีๆ อะไรมาแล้วบ้าง ปีนี้ได้ข่าวว่าจะสามสิบสองแล้วนี่ยังไม่เห็นมีแฟนเลย 

ครั้งนั้นไม่ใช่ครั้งเดียวที่ครูวีรภาพูดในลักษณะนี้ แต่ยังมีอีกหลายครั้ง จนเพื่อนเธอเองยังรู้สึกตงิดใจแทนเลย 

อย่างไรก็ตามเธอพยายามจะเข้าใจครูประจำชั้นของตัวเอง เพราะได้ข่าวว่าเคยเป็นแฟนเก่าอาไพน์ ก็คงจะไม่ชอบหน้าเธอเป็นธรรมดา 

“อีกไม่กี่เดือนก็จะจบ ม.6 แล้ว และเกี๊ยวก็ต้องย้ายไปเรียนที่ขอนแก่น แบบนี้ก็คงต้องแยกกันอยู่กับคุณไพน์ใช่ไหม” 

วีรภาเริ่มเปิดบทสนทนากับนักเรียนของตัวเอง 

“ค่ะ” เธอสอบติดมหาวิทยาลัยใหญ่ในจังหวัดขอนแก่น พอก้าวเข้าสู่การเป็นนักศึกษาก็ต้องย้ายไปอยู่หอพัก และก็ต้องห่างจากอาไพน์ 

“แยกกันอยู่แบบนี้จะดีเหรอ?” 

“มันจะไม่ดียังไงเหรอคะ” ยายเกี๊ยวถามตาใส 

“ไม่กลัวว่าเขาจะมีคนอื่นเหรอ คุณไพน์เนื้อหอมมากเลยนะ” 

“นั่นสิคะ เกี๊ยวลืมนึกถึงเรื่องนี้เลย” ที่จริงเธอไม่เคยคิดกังวลเลยต่างหาก หากว่าเขาจะมีใคร 

เขาแต่งงานกับเธอด้วยเหตุผลจำเป็น ไม่ใช่ความรัก คงไม่แปลกหากเขาจะไปถูกใจผู้หญิงคนอื่น 

แล้วว่าแต่เมื่อคืนที่เธอกับเขาเกือบ... 

มันหมายความว่ายังไงกัน? 

ไม่หรอก มันไม่ใช่ความรักแบบหนุ่มสาวแน่ๆ อาจจะเป็นความเงี่... เอ่อ! ความต้องการทางเพศที่ถูกเก็บกดไว้นาน พอไม่ได้ระบายก็เกิดหื่นกับเธอ 

แล้วทำไมต้องเป็นกับเธอด้วยล่ะ? 

อาไพน์คงหน้ามืดละมั้ง อีกอย่างเมื่อคืนเขาก็ดื่มไปเยอะ เลยขาดสติ 

แต่ถ้าเขาขาดสติจริงๆ เช้ามาทำไมยังงอนเธออยู่ที่ไม่ยอมมีอะไรกับเขา เขาควรจะรู้สึกผิดสิ 

โอ๊ย! เธอไม่คิดแล้ว คิดไปก็มีแต่เรื่องให้สงสัยไม่จบไม่สิ้น 

“ว่าแต่ครูวิวพอจะมีคำแนะนำอะไรดีๆ ไหมคะในการมัดใจอาไพน์ให้อยู่หมัด เพราะเกี๊ยวเคยได้ยินคนเมาท์กันว่าครูวิวเป็นแฟนเก่าอาไพน์ ก็คงจะรู้ใจอาไพน์ไม่น้อย” ทำเป็นตีหน้าซื่อถามความคิดเห็น ทั้งที่จริงยายเกี๊ยวไม่ได้ต้องการเลยสักนิด  

“เอ่อ คือเรื่องนั้นมัน...”  

“แต่จะว่าไปแล้วเกี๊ยวก็ไม่ควรถามครูวิวเรื่องนี้เลยนะคะ เพราะถ้าครูวิวมีเทคนิกดีๆ ในการมัดใจอาไพน์ วันนี้คงไม่ได้เป็นแค่แฟนเก่า” สีหน้ากวิสราไม่ได้มีแววเย้ยหยัน หากมันราบเรียบประหนึ่งว่าในใจได้คิดอะไร ที่พูดไปก็แค่พูดตามประสาเด็กที่คิดอะไรก็พูดไปเช่นนั้น 

แต่ความจริงแล้วยายเกี๊ยวมีความคิดที่ซับซ้อนกว่านั้น 

“เกี๊ยว” วีรภากดเสียงให้ต่ำ สีหน้าคล้ายว่าไม่พอใจกับคำพูดคนสามหาว 

“เอ่อ เกี๊ยวพูดอะไรผิดไปรึเปล่าคะ ถ้าคำพูดของเกี๊ยวกระทบจิตใจครูวิว เกี๊ยวต้องกราบขออภัยด้วยนะคะ” ยายเกี๊ยวยกมือพนมและโค้งศีรษะลง 

ยายตัวแสบแอบยิ้มมุมปากด้วยความสะใจที่ทำให้ครูวิวเลือดขึ้นหน้าได้ เพราะปกติเธอจะเป็นฝ่ายที่ถูกครูพูดจากระแทกแดกดันอยู่ฝ่ายเดียว พอได้เอาคืนมันเลยรู้สึกดี 

ส่วนวีรภาได้แต่สูดลมหายใจเข้าออกลึกๆ เพื่อสะกดอารมณ์ไม่พึงประสงค์ของตัวเอง เธอไม่คิดว่าเด็กคนนี้จะฝีปากร้ายขนาดนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่กวิสรากล้าสวนเธอกลับมาแบบนี้ 

เธอคงประเมินเด็กนี่ต่ำไปสินะ... 

---- 

เอาเลยเกี๊ยว อย่าไปยอม 

กลับหน้าเรื่อง

สวัสดีค่ะ:)

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมเยียนกันนะคะ ยังไงก็เข้ามาแล้ว ฝากติดตามนิยายของมูนด้วยน้าา

 

พระจันทร์กลางสายฝน

🌧 คุณป๋าขา...อย่าดุ > ปฏิบัติการพรางรัก

🌧 เจ้าบ่าวบริสุทธิ์ > สุดท้ายก็รักกานต์

🌧 เมื่อต้องเป็นเจ้าสาวของคุณอา

🌧 กุลสตรีที่รัก

 

BermyMoon

🌙 คุณพระศุกร์ 

แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น