คนนี้...ผมหวง 18+
D.O.29 คำใส่ร้าย
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
D.O.29 คำใส่ร้าย

“ดู๊..ดูมันทำตัว ไม่มีมารยาท” กนกทิพย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงตำหนิ คิดอีกแง่ก็ดีเหมือนกันที่น้ำหนึ่งมาก่อเรื่องในวันนี้ แขกที่มาจะได้เห็นว่าน้ำหนึ่งเป็นคนยังไง คงไม่มีใครอยากได้ผู้หญิงแบบนี้เป็นลูกสะใภ้หรอก

 

“ใครเหรอคะคุณหญิง” เกศราที่มองเหตุการณ์อยู่ก่อนเอ่ยถามขึ้น

 

“เฮ้อ..หลานคุณบุลินเขาน่ะค่ะ เป็นลูกสาวของบุญสิตา น้องสาวคุณบุลิน เป็นเด็กใจแตกสร้างแต่เรื่องอับอายให้ตระกูล ทั้งที่ส่งเสียเลี้ยงดูเป็นอย่างดี โตมาดันขายตัว แต่อย่าไปสนใจเลยค่ะปล่อยเขาไปตามทางของเขาเถอะ ดิฉันเองก็ไม่รู้จะอบรมสั่งสอนยังไงแล้ว สันดานต่ำมันแก้ยาก ต้องขอโทษด้วยนะคะ ที่ทำให้ต้องเจอกับเรื่องวุ่นวายแบบนี้”

 

คำพูดของกนกทิพย์มีทั้งจริงและเท็จ แต่เกศราที่ไม่รู้ลึกตื้นหนาบางก็พยักหน้าเข้าใจ ความรู้สึกที่มีต่อหญิงสาวคนที่เพิ่งเดินออกไปเริ่มก่อตัวเป็นความรู้สึกอคติ ถ้าลูกชายคว้าผู้หญิงแบบนี้มาเป็นลูกสะใภ้ นางคงอกแตกตาย

 

บทสนทนาของกนกทิพย์และมารดาลอยกระทบเข้าหูชวินทร์อย่างเลี่ยงไม่ได้ ตาคมมองตามร่างบางที่สถาพดูไม่จืดจนลับสายตา เหตุการณ์วุ่นวายก่อนหน้าทำให้เขาแปลกใจที่เห็นน้ำหนึ่งในมุมนี้ ปกติเห็นแต่แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าน้อยชิ้นอยู่กับผู้ชาย แต่ครั้งนี้แต่งตัวด้วยเสื้อยืดกางเกงยีนส์ธรรมดาดูผิดหูผิดตา อีกทั้งยังกำลังตบตีกับคนใช้จนสภาพดูไม่จืด

 

และที่แปลกใจกว่านั้นคือเป็นครั้งแรกที่เห็นว่าแววตากลมโตสวยคู่นั้นดูไหววูบ

 

แต่อย่างไรก็ตาม ชวินทร์ไม่ได้รู้สึกสงสารหรือเห็นใจน้ำหนึ่งแม้แต่น้อย คงเพราะก่อนหน้านั้นตนโดนหญิงสาวทั้งหลอกและทำร้ายมา คนอย่างเขาก็ไม่ใช่คนดีขนาดนั้น

 

ก่อนหน้าที่รู้ว่าน้ำหนึ่งเป็นคนในตระกูลเด่นดำรงกุล ชวินทร์แปลกใจไม่คิดว่าผู้หญิงที่ทำงานแบบนั้นจะเป็นถึงลูกหลานของตระกูลผู้ดี ในหัวของเขามีแต่เครื่องหมายคำถาม คิดไม่ตกว่าลูกหลานผู้รากมากดีมีเหตุจำเป็นอันใดถึงมาขายบริการ แต่เขาก็ไม่ได้สนใจมากนัก เพราะเป้าหมายของเขาคือเอาคืนหญิงสาวเท่านั้น

 

แผนการบางอย่างแล่นเข้ามาในหัว เป็นแผนการที่ทำให้เขาสามารถเอาตัวรอดจากการแต่งงานตามพินัยกรรมได้ อีกทั้งยังเป็นแผนการที่สามารถเอาคืนน้ำหนึ่งได้เช่นกัน เรียกว่ายิงปืนครั้งเดียวได้นกสองตัว

 

คำพูดถากถางของบุลินและกนกทิพย์ที่มีต่อน้ำหนึ่งก่อนหน้า ทำให้ชวินทร์แอบวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของหญิงสาวกับคนในตระกูลเด่นดำรงกุล เป็นความสัมพันธ์ที่มองจากดาวอังคารยังรู้เลยว่าไม่ถูกกัน นั่นทำให้เขากระหยิ่มยิ้มอย่างถูกใจ เมื่อทุกอย่างดูประจวบเหมาะเข้ากับแผนการที่เขาคิดไว้ไปเสียหมด...

 

 

หลังจากที่หญิงสาวเดินกลับมาถึงบ้านหลังน้อยของตัวเอง เธอก็นำแกงที่อยู่ในถุงไปวางไว้ในครัว เนื้อตัวที่เปียกมะลอกมะแลกทำให้ขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน

 

น้ำหนึ่งได้แต่เก็บความน้อยเนื้อต่ำใจไว้ข้างใน ฝังมันไว้ในพื้นที่ที่ลึกที่สุดของหัวใจ พร้อมกับปลอบตัวเองมาโดยมาตลอดว่าคนพวกนั้นไม่มีผลต่อชีวิตเธอเลย ไม่ว่าจะเจอเรื่องอะไร จะต้องเข้มแข็งและก้าวเดินต่อไปให้ได้

 

ทุกครั้งที่โดนดูถูกเหยียดหยาม หญิงสาวก็ได้แต่ปลอบตัวเองจนเฉยชาไปโดยไม่รู้ตัว

 

สักวันทุกอย่างมันจะดีขึ้นเอง...

 

ทันทีที่อาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อย หญิงสาวจึงเดินลงมาข้างล่างเพื่อจะกินข้าวเย็น แต่ทว่าป้าบัวที่กำลังจัดโต๊ะกับข้าวอยู่ ทำให้เธอแปลกใจไม่น้อย พลางก้าวเดินไปหาหญิงสูงวัย

 

“ป้าบัว มาทำอะไรคะ”

 

“ป้าอุ่นแกงให้แล้ว มา..มากินข้าวลูก” น้ำเสียงนุ่มเอ่ยบอกพร้อมกับดันจานข้าวให้หญิงสาว ต่อหน้าคนอื่นป้าบัวเรียกน้ำหนึ่งว่าคุณเพราะไม่อยากโดนคุณหญิงกนกทิพย์เอ็ด แต่ทว่าลับหลังนั้นท่านเรียกเธอว่าลูก

 

การกระทำของป้าบัวทำให้น้ำหนึ่งตื้นตันจนดวงตาคู่สวยคลอไปด้วยน้ำใส ๆ ตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาอาศัยในตระกูลเด่นดำรงกุลคนที่คอยดูแลเธอก็คือป้าบัว แม่บ้านบนตึกใหญ่ แม้ว่าน้ำหนึ่งจะโตพอที่สามารถดูแลตัวเองได้ แต่ป้าบัวก็ยังคงถามไถ่และเป็นห่วงเธอเสมอ

 

“ยืนนิ่งทำไมล่ะน้ำ มากินข้าว น้ำพริกกะปิกับชะอมทอดไข่นี่ป้าทำสุดฝีมือเลยนะ ไม่อยากกินเหรอ”

 

“อยากกินสิคะ ป้าบัวน่ารักที่สุด” น้ำหนึ่งพูดพ้อมเดินเข้าไปกอดป้าบัว วางคางไว้บนไหล่อีกฝ่ายอย่างออดอ้อน “ขอบคุณนะคะที่ทำกับข้าวให้น้ำกิน งี้แกงถุงที่น้ำซื้อมาก็ตกกระป๋องน่ะสิ”

 

มือเหี่ยวย่นยกขึ้นลูบแผ่นหลังของเธอ พร้อมกับเอ่ยเสียงนุ่ม “เป็นยังไงบ้างเจ็บตรงไหนรึเปล่า คราวหลังอย่ามีเรื่องกับอีกระแตมันเลยนะ ป้าขอร้อง”

 

น้ำหนึ่งดันตัวออกห่างพร้อมกับยิ้มร่า ไม่อยากให้ป้าบัวคิดมาก “ป้าไม่ต้องห่วงน้ำนะคะ น้ำสู้ได้ แค่น้ำตวัดมือหน่อยอีกระแตก็กระเด็นแล้ว อีกอย่างถ้าน้ำไม่สู้มันก็หยามน้ำไปตลอดนะคะ”

 

ป้าบัวถอนหายใจออกอย่างปล่อยวาง “เอาเถอะ ๆ ถ้าจะมีเรื่องกับมัน เราน่ะห้ามแพ้แล้วกัน”

 

“ระดับน้ำซะอย่างไม่แพ้หรอกค่ะ” หญิงสาวบอกยิ้ม ๆ พลางนั่งบนเก้าอี้ ก่อนลงมือกินข้าวบนโต๊ะอาหารที่ป้าบัวอุตส่าห์เอามาให้ แกงที่เธอซื้อมาจึงตกกระป๋องทันที

 

“หื้มมม ฝีมือป้าบัวอร่อยที่สุด”

 

“อร่อยก็กินเยอะ ๆ ” ป้าบัวว่าพลางดันกับข้างอย่างอื่นให้หญิงสาว พร้อมมองด้วยแววตาเอ็นดู

 

******************

รอหน่อยนร้าาาา (เสียงอ้อน)

กลับหน้าเรื่อง
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น