ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
12-1

“แค่จูบเหรอเกี๊ยว แค่นั้นจริงๆ เหรอ ทำไมเธอไม่ทำอะไรต่อล่ะ” ตอนแรกคล้ายจะตกใจ แต่ประโยคสุดท้ายของพิมพิดาเหมือนจะมีความรู้สึกผิดหวังมากกว่า 

อย่างไรก็ตาม เธอดีใจนะที่ในที่สุดยายเกี๊ยวก็หลุดปากเล่าให้ฟัง เพราะตะล่อมถามอยู่เกือบชั่วโมงแล้ว

เมื่อคืนพี่ชายของเธอไม่ได้พาเมียกลับมานอนบ้าน มันเลยอดคิดไม่ได้ว่าพี่ไพน์ได้ทำการเผด็จศึกเมียเด็กนอกสถานที่ พอทั้งสองพากันกลับบ้านมาในตอนเช้า พิมพิดาจึงไปลากพี่สะใภ้มาทำการสอบสวนในห้องของเธอ

แล้วก็ได้ข้อสรุปว่า...แค่จูบกัน

“พี่แพม เกี๊ยวไม่เคยนะ จะให้ไปต่อยังไง” กวิสราเขินจนหน้าแดงเมื่อต้องเล่าเหตุการณ์เมื่อคืนให้บุคคลที่สามฟัง

เรื่องเมื่อคืนใช่ว่าเธอไม่รู้ว่าเพียงพันแสงกำลังจะทำอะไร มันเดาไม่ยากเลย ถึงไม่มีประสบการณ์ตรงแต่ดูหนังรักมาเยอะ ทั้งเรตที่เหมาะกับวัยจนไปถึงเรตอาร์ บางครั้งยังเคยแอบดูหนังโป๊เลย

จริงๆ เธอไม่ใช่คนทะลึ่งหรอก แต่...

แต่แค่ดูไปตามคำแนะนำของเพื่อนเท่านั้นเอง อีกอย่างมันก็มีความสงสัยใคร่รู้ว่ากิจกรรมอย่างว่าเขาทำกันอย่างไร

อย่าได้คิดว่าเด็กสาวจากโรงเรียนหญิงล้วนทุกคนจะเป็นพวกเรียบร้อยและอินโนเซนต์ คนจำพวกนั้นน่ะมีอยู่จริงในโรงเรียน แต่จำพวกอย่างเธอก็มีไม่น้อยเช่นกัน

“เกี๊ยว” พิมพิดาถอนหายใจ “เรื่องแบบนี้มันไม่ยากหรอก เธอแค่ปล่อยตัวปล่อยใจไปตามสัญชาตญาณ”

“แต่เกี๊ยวว่ามันแปลกๆ อะ แค่จูบกันเกี๊ยวก็...” นึกแล้วก็ขนลุกเลย

“ก็อะไร” มีคนใจจดใจจ่อรอฟัง

“ไม่รู้สิ จั๊กจี้มั้ง แล้วมันก็รู้สึกมวนท้องด้วย” เธออธิบายไม่ถูกจริงๆ ไม่ใช่ว่าเธอรังเกียจสัมผัสของอาไพน์นะ แต่จะว่าชอบ...ก็ยังไงๆ อยู่ ไม่แน่ใจเหมือนกัน “พอเกี๊ยวจินตนาการถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น เกี๊ยวเลยบอกให้อาไพน์หยุด”

“ทีหลังปล่อยให้เขาทำเลยนะ เธอนอนเฉยๆ ก็ได้ เพราะฟังจากที่เล่ามา ฉันว่าเธอก็อยาก” พิมพิดาสรุปเอาจากประสบการณ์ของตัวเอง

“บ้าน่าพี่แพม เกี๊ยวไม่ได้อยากสักหน่อย ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันไม่ทันตั้งตัว แถมอาไพน์ก็เมา มันเลยเลยเถิดไปไกล” ยายเกี๊ยวรีบแก้ตัวจนลิ้นแทบพันกัน “อีกอย่างเราไม่ได้รักกันนะ แต่งงานกันแค่ในนาม จะให้ทำเรื่องแบบนั้นเกี๊ยวรับไม่ได้หรอก”

“เด็กน้อยเอ้ย” ยีผมพี่สะใภ้วัยละอ่อนอย่างมันเขี้ยวปนหมั่นไส้ “ทำๆ ไปก่อน เดี๋ยวก็รักกันเอง เชื่อฉัน”

ไม่ได้จะยุให้เด็กใจแตกนะ แต่อยากให้ลองดูก่อนจริงๆ ถ้ามันเข้ากันไม่ได้หรือสุดท้ายแล้วไม่ได้รักกัน อย่างน้อยก็ไม่เสียทีที่ได้แต่งงานกัน

“เกี๊ยวไม่คุยกับพี่แพมแล้ว” เธอลุกขึ้นจากเตียง “ขอตัวก่อนนะคะ มีธุระต้องไปทำกับอาไพน์”

เมื่อคืนตอนที่เธอออกจากห้องน้ำมา ยังเห็นอาไพน์นั่งอยู่ที่โซฟาตัวเดิม เสื้อผ้าเขาหลุดลุ่ย ผมเผ้าก็ยุ่งเหยิง แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น

ประเด็นคือเขาเอาแต่จ้องมองเธอด้วยสายตาตัดพ้อ และไม่ยอมพูดอะไรด้วยสักคำ

เช้ามาก็สะกิดเรียกเธอ และพยักพเยิดหน้าไปที่ประตูห้องน้ำ กวิสราเลยเข้าใจว่าเขาต้องการให้เธอไปอาบน้ำล้างหน้าเพื่อจะพากลับบ้าน

ก่อนกลับก็พาไปทานมื้อเช้าที่ห้องอาหาร อิ่มแล้วก็ขับรถกลับ ทว่าตั้งแต่อยู่โรงแรมจนถึงบ้านอาไพน์ไม่พูดอะไรกับเธอเลยสักคำ จนกระทั่งตอนจะลงจากรถ

‘ตอนสิบโมงอามีนัดไปดูที่ดิน เกี๊ยวไปกับอานะ เดี๋ยวกลับมารับ’ 

เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาก่อนจะขับรถออกไป เดาว่าคงเข้าไปร้านสุขเกษตร

“เดี๋ยวก่อน” พิมพิดาจับแขนพี่สะใภ้ไว้ “เย็นนี้พี่ไพน์จะพาไปทานข้าวข้างนอกกับเพื่อน เธอรู้ใช่ไหม” พิมพิดาไม่แน่ใจว่าพี่ชายบอกเมียรึยัง

“ค่ะ” เขาบอกเธอไว้ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แต่มันก็แค่การทานข้าวไม่ใช่เหรอ มีอะไรพิเศษรึเปล่าทำไมพี่แพมต้องถามด้วย

“แล้วเธอรู้ใช่ไหมว่าฉันก็ไปด้วย”

“ค่ะ” เพียงพันแสงบอกเธอแล้วเช่นกัน หรือพี่แพมคิดว่าเธอไม่อยากให้ไปด้วย “แต่เกี๊ยวไม่มีปัญหานะถ้าพี่แพมไปด้วยกัน”

“ฉันรู้น่า” ยายเกี๊ยวนี่มันซื่อจริงๆ คิดอะไรต้องพูดออกมาทุกอย่างเลยหรือไง “แต่ที่เกริ่นมาทั้งหมดเพราะอยากจะขอให้ช่วยนิดหน่อย ถือว่าตอบแทนที่ฉันเป็นช่างแต่งหน้าและแต่งตัวให้เธอเมื่อวาน”

“ก็ไหนพี่แพมบอกว่าทำให้เป็นของขวัญวันเกิดเกี๊ยวไงคะ แล้วทำไมเกี๊ยวต้องทำอะไรตอบแทนกลับด้วย”

“ก็ได้ๆ” ถึงจะซื่อแต่ยายเกี๊ยวมันก็ไม่ยอมเสียเปรียบเลยจริงๆ “อย่างนั้นก็ถือเป็นคำขอร้องของฉันแล้วกัน ถ้าเธออยากให้ฉันทำอะไรตอบแทนทีหลังก็ค่อยว่ากัน”

“แล้วจะให้เกี๊ยวทำอะไรคะ” กวิสรายังไม่รู้หรอกว่าจะต้องพึ่งพาอะไรอีกฝ่ายในอนาคตหรือไม่ แต่ดูเหมือนว่าพิมพิดาจะต้องการความช่วยเหลือจากเธอจริงๆ ก็เลยลองเอ่ยถามดู เผื่อว่าจะช่วยได้

เพราะเธอเองก็ไม่ใช่คนแล้งน้ำใจ อีกอย่างพี่แพมก็ใจดีกับเธอหลายเรื่อง ถึงจะปากร้ายและหน้าดุไปหน่อยก็เถอะ

“คือช่วยทำยังไงก็ได้ให้ฉันมีโอกาสอยู่กันสองต่อสองกับเพื่อนพี่ไพน์ หรือเธอจะชวนพี่ไพน์กลับบ้านก่อนก็ได้”

สมองยายเกี๊ยวประมวลผลอย่างรวดเร็ว

“พี่แพมชอบพี่บีเหรอคะ” ใช่แล้ว คืนนี้พวกเธอมีนัดทานข้าวที่ร้านอาหารกับบริณต

กวิสราเรียกเพื่อนของสามีคนนี้ว่า ‘พี่’ ทั้งที่เขาอายุเท่า

อาไพน์ ทั้งนี้ก็เพราะบริณตสะดวกให้เรียกแบบนั้น

เธอไม่ได้สนิทสนมกับพี่บีนักหรอก เคยเจอบ้างแต่ไม่เคยคุยกันจริงจัง ก็แค่ทักทายตามประสาเพื่อนสามีเท่านั้น

“อืม” ตอบหน้านิ่ง

“แต่เหมือนพี่บีจะไม่ได้ชอบพี่แพมใช่ไหมคะ” ก็ถ้าทั้งสองชอบกันก็น่าจะได้ลงเอยกันแล้ว เพราะครอบครัวก็ดูสนิทสนมกัน ฉะนั้นก็แสดงว่าพี่แพมกับพี่บีมีความคิดไม่ตรงกัน

“สู่รู้!” พิมพิดารู้สึกเหมือนโดนหยามอย่างไรไม่รู้ ทั้งที่

ยายเกี๊ยวก็ถามด้วยความซื่อ “แค่บอกมาว่าจะช่วยหรือไม่ช่วย”

“จะพยายามแล้วกันนะคะ” กวิสรายิ้มแหย เมื่อรู้ตัวว่าถามคำถามจี้ใจดำ

------ 

จี้ได้ตรงจุดมากยายน้อง 

กลับหน้าเรื่อง

สวัสดีค่ะ:)

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมเยียนกันนะคะ ยังไงก็เข้ามาแล้ว ฝากติดตามนิยายของมูนด้วยน้าา

 

พระจันทร์กลางสายฝน

🌧 คุณป๋าขา...อย่าดุ > ปฏิบัติการพรางรัก

🌧 เจ้าบ่าวบริสุทธิ์ > สุดท้ายก็รักกานต์

🌧 เมื่อต้องเป็นเจ้าสาวของคุณอา

🌧 กุลสตรีที่รัก

 

BermyMoon

🌙 คุณพระศุกร์ 

แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น