ภรรยาที่รัก (END)
ตอนที่5(100%)
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
ตอนที่5(100%)

หลังจากที่เดินออกจากห้องน้ำมาด้วยอาการที่เรียกว่าสำนึกผิด และโมโหในคราเดียวกัน

"นี่เธอไปจริงๆหรือไง โง่หรือป่าวดึกป่านนี้แล้วจะออกไปเดินอ่อยโจรอีกหรอ"ชายหนุ่มเดินวนไปวนมา สาบตาพลัดมองไปเห็นรอยเลือดจางๆที่เตียง เผลอยิ้นออกมาอย่างไม่รู้ตัว เกิดความรู้สึกหวงของขึ้นมาชายหนุ่มจึงเดินไปหยิบโทรศัพท์หาลูกน้องคนสนิททันที

"ครับนาย"

"มาหาฉันที่ห้องเดี๋ยวนี้"

"ห้ะ!!!"

"หูหนวกหรอ"

"ป่าวครับ"จะไม่ให้กันงงได้ไงในเมื่อตอนนี้มันตี 2 แล้วนะมีเรื่องเร่งด่วนอะไรหรือป่าวนายถึงเรียก

ไม่นานลูกน้องทั้งสองยืนอยู่หน้าประตูมองหน้าเจ้านายที่ยืนอยู่ในห้องดดยมีผ้าขนหนูพันช่วงล่างเอาไว้ หยดน้ำยังเกาะตามตัวอยู่เลย คาร์ลิคไม่รีบร้อนบอกจุดประสงค์ทันที

"ตามยัยนั้นไป อย่าให้รู้ตัวถ้ารู้ว่าอยู่ไหนโทรมาบอกด้วย"

"ยัยนั้น"นิกทวน

"อ๋อครับนาย ว่าแต่นายกับ..."

"อย่ามาถามมากได้ไหมวะไปได้แล้ว"ตอบลูกน้องออกไปแต่หน้ากลับแดงเหมือนเเขินอายจยลูกน้องมองหน้ากัน นายไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนหรือว่าผู้หญิงคนนี้มีอะไรพิเศษมากกว่าคนอื่นแน่ๆ

คิดได้ดังนั้น ก็ก้มศีรษะเคารพผู้เป็นนายเพื่อไปทำตามคำสั่งทันที ไม่นานเสียงโทรศัพท์คาร์ลิคก็ดังขึ้น

"ว่าไงได้เรื่องไหม"

"ครับนาย เธอกลับบ้าน"

"อืม จำเส้นทางให้ดีแล้วกลับมาได้"

"ครับ" 

พอได้ความจากลูกน้องก็ค่อยยังชั่วหน่อยที่เธอกลับบ้านอย่างปลอดภัย

"นี้เราเป็นห่วงแม่นั้นหรอไม่ใช้หรอกก็แค่ของใหม่ พรุ่งนี้เจอกันเมียจ๋า"ชายหนุ่มหลับไปพร้อมกับรอยยิ้มเต็มใบหน้า

 

 

ร้องไห้จนพอใจแล้วก็อาบน้ำเข้านอนเตรียมเริ่มต้นใหม่ในวันพรุ่งนี้ อะไรที่เสียไปแล้วก็ให้มันเสียไป ชั่งมันเถอะร้องไห้จนตายก็คงแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว คิดได้ดังนั้นจึงล้มตัวนอนพร้อมกับน้ำตา

เสียงนาฬิกาปลุกให้คนที่เพิ่งนอนไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงตื่นขึ้นมาเพื่อหุงข้าวทำกับข้าวให้กับพ่อแม่เลี้ยงแล้งก็น้องสาวต่างมารดา คิดมาถึงตอนนี้น้ำตาก็ไหลพรานออกมา ตั้งแต่จำความได้หญิงสาวต้องทำงานหนักตั้งแต่เล็กๆ เธอเคยถามหาแม่ที่แท้จริงได้คำตอบว่าท่านเสียชีวิตแล้วแม้แต่รูปเธอก็ยังไม่ได้เห็นเลย มีแต่แม่เลี้ยงที่ดูไปดูมาเหมือนละครหลังข่าวที่แม่เลี้ยงมักชอบทำร้ายลูกเลี้ยง แต่เธอแย่ไปกว่านั้นพ่อของเธอก็รวมหัวกับแม่เลี้ยงเพื่อพาเธอไปขายแล้วก็เอาเงินมาเล่นการพนัน แต่เธอก็หนี้รอดมาได้ทุกครั้ง น้ำรินเลยตัดสินใจออกไปทำงานที่โรงแรมแล้วเลือกที่จะนอนพักที่นั้น แต่ก็มาโดนไล่ออกสักก่อนส่วนน้องสาวเธอชื่อเนยเรียนอยู่ม.6เป็นที่รักของพ่อและแม่ หลายๆครั้งเธอก็แอบคิดว่าเธอเป็นลูกสาวพ่อของเธอจริงๆหรอ เพราะคนแถวนี้มักบอกว่าเธอนั้นหน้าตาไม่เหมือนพ่อเพราะพ่อของเธอนั้นตัวดำแต่เธอตัวขาวอาจเป็นเพราะเธอได้แม่มาก็ได้

"นังริน"แม่เลี้ยงของน้ำรินซึ่งเป็นภรรยาของนายมั่นพ่อของน้ำรินเอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงหงุกหงิด

"จร้าน้า"น้ำรินเอ่ยตอบ ในมือถือกับข้าวที่เพิ่งทำเสร็จออกมาจากครัว ทุกๆเช้าเธออยู่บ้าน หน้าที่ทำกับข้าวและทำความสะอาดจะเป็นของเธอ ซึ่งจากเนยผู้เป็นน้องสาวที่เอาแต่เล่นไปวันๆ

"กับข้าวเสร็จหรือยัง ฉันหิวแล้วนะ"

"เสร็จแล้วจะ พ่อล่ะจ๊ะ"เอ่ยตอบพร้อมกับจัดโต๊ะอาหารสายตามองหาผู็เป็นพ่อ เพราะตั้งแต่เธออกไปทำงานก็มักจะไม่เห็หน้าผู้เป็นพ่อบ่อยและจะกับมาเอาเฉพาะตอนเงินหมดเท่านั้น

"ยังไม่กลับอยู่ที่บ่อน ทำไมจะเอามาให้ใช่ไหมเอามาฝากที่ฉันก่อนก็ได้นะ"

"ป่าวจะน้า แค่เฆ้นพ่อไม่มาทานข้าว"

"นี่นังรินนี่ก็จะสิ้นเดินแล้วนะค่าเช่าบ้านล่ะ"

"คือ...รินเพิ่งถูกไล่ออกจากที่ทำงานน่ะจะตอนนี้ไม่มีเงินหรอก"

"ห้ะ!!! อะไรนะแกโดนไล่ออกแล้วฉันจะเอาเงินที่ไหนไปจ่ายค่าเช่าบ้านล่ะ"

"ก็เงินเก็บครั้งที่แล้วไงจ้ะที่รินเอาไว้ให้น้า"

"หมดแล้ว"

"อะไรนะจ้ะหมดแล้ว"

"ก็พ่อแกนู่นแหละขู่มาเอาเงินเพื่อไปเข้าบ่อนถ้าไม่ให้เดี๋ยวก็มีเรื่องอีก"

"แต่เงินมันไม่ใช่น้อยๆเลยนะจ้ะ"

"โอ้ย!! นางนี่บ่นอยู่ได้กับอีแค่เงิน 5000เอง"

"เอะอะอะไรกันว้ะ"มั่นเดินเซมาจาหหน้าบ้านมือถือขวดเหล้า พร้อมกับกลิ่นที่ชวนอ้วก

"พ่อกลับมาแล้วหรอจ้ะมาทานข้าวก่อนสิ"

"ไม่หิว ว่าแต่เงินเอ็งออกยังริน"

"มันโดนไล่ออกแล้วพี่ ไม่รู้ว่าทำอีท่าไหน"

"อ้าวแล้วที่นี้เราจะเอาเงินที่ไหนใช่ล่ะ"

"ถ้าพ่อกับน้าช่วยรินหาเงินหนูก็จะหางานใหม่ได้เร็วแถมยังได้เงินเยอะอีกด้วยนะจ้ะ"

"นี้แกหาว่าฉันกับพ่อแกขี้เกียจหรอน้อยนังนี่"

เพี้ย!!!เสียงมือกระทบลงมาที่ใบหน้าของหญิงสาว

"แกยังจะมาเถียงฉันอีกใช่ไหม อยากจะโดนอีกใช่ไหมห้ะ!!!"

 

กลับหน้าเรื่อง

เรื่องที่ 1 ภรรยามาเฟีย END

เรื่องที่ 2 คุณหนูมาเฟีย ภาคต่อภรรยาที่รัก (กำลังแต่ง ใกล้จบแล้ว)

เรื่องที่ 3 เรื่องร้ายของสองพี่น้อง (กำลังแต่ง)

เรื่องที่ 4

 

อย่าลืมติดตามด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับที่ติดตามผลงานต่างๆค่ะ

 

http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon00021.gifhttp://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon00021.gifhttp://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon00021.gifhttp://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon00021.gif

http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon00021.gifhttp://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon00021.gifhttp://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon00021.gif

http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon00021.gifhttp://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon00021.gif

http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon00021.gif

แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น