ภรรยาที่รัก (END)
ตอนที่4(100%)
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
ตอนที่4(100%)

"ไอนิกแกว่าจะรอดไหม"ไนท์เอ่ยถามออกมา

"พูดเหมือนไม่รู้จักนายงั้นแหละ ไปนะเหนื่อยว่ะ"  สองบอดี้การ์ดต่างแยกกันไปพักผ่อนภายในห้อง                                   "ปล่อยฉันนะ คุณจะลากฉันมาทำไม ฉันไม่ได้ขายตัวนะ"                ณ ตอนนี้ชายหนุ่มไม่ฟังอะไรทั้งสิ้น ลากหญิงสาวเข้าห้องนอน                          

"เสียเวลามาตั้งนานไม่รู้จะได้เรื่องหรือป่าว แต่ก็ต้องลองดู"   พอถึงเตียงคาร์ลิคไม่รอช้าโยนหญิงสาวสู่เตียงใหญ่ กดหญิงสาวกับเตียงซุกไซจมูกลงคอระหงของหญิงสาว ความรู้สึกแปลกใหม่ที่ไม่เคยพบพานสร้างความเสียวซ่านแก่หญิงสาวผู้ไร้ประสบการณ์ มือที่เคยผลักใสชายหนุ่มออกกลับมาเปลี่ยนลูบไล้ไปตามแผ่นหลังของชายหนุ่ม ลิ้นสากเลื่อนจากคอลงมาสู้หน้าอกสวย ที่มองภายนอกเหมือนเล็กๆแต่จากที่สัมผัสทำให้รู้ว่าร่างเล็กๆนี้ซ่อนรูปจริงๆ  

"อืม" เสียงเล็ก ครางเบาๆสร้างความพอใจให้ชายหนุ่มอย่างมาก                      

"ทำเหมือนไม่เคยเลยนะแม่คุณ"คำพูดของชายหนุ่มไม่ได้เข้าไปในสมองของหญิงสาวเลย เพราะตอนนี้มัวแต่ล่มหลงอยู่กับแปลกใหม่ที่ไม่เคยได้เจอ              

"อืม" มือหญิงสาวควานสเปะสปะไปทั่ว และบังเอิญกวาดมือไปโดนวัตถุแข็งน่าจะเป็นขวดอะไรสักอย่าง แต่เอาเถอะ มันต้องช่วยเธอได้แน่ เพราะเธอจะไม่ยอมเสียสิ่งที่เธอหวงแหนมาทั้งชีวิตให้คนแปลกหน้า พอสติเริ่มกับคืนมาหญิงสาวตัดสินใจฟาดขวดแก้วใสศีรษะของชายหนุ่มทันที    

โป๊ะ!!     เสียงขวดแก้วกระทบบนศีรษะของชายหนุ่ม               "โอ้ยยยยยยย นี่เธอกล้าตีหัวฉันหรอ"      

"ฉันไม่ได้ตั้งใจ คุณจะข่มขืนฉัน" พูดเสร็จก็รีบออกจากห้องไป ชายหนุ่มจะวิ่งตามแต่แผลที่หัวทำให้ไม่สามารถออกแรงวิ่งตามได้                                        

"ไอไนท์ ไอนิก อยู่ไหนว่ะ" ชายหนุ่มตระโกนลั่นห้องไม่นานลูกน้องผู้พักดีก็วิ่งกรู่เข้ามาที่ห้องทันที                      

"เกิดอะไรขึ้นครับนาย"      

  "ไปตามยัยนั้นมาเดียวนี้เร็ว"                            

"ทำแผลก่อนดีกว่าครับนาย"                            

"ไม่ต้อง!!เอาตัวยัยนั่นมาให้ได้" กล่าวด้วยท่าทางโมโห จนลูกน้องขนลุกวาบ                      

"ครับ" หลังรับคำสั่งจากนายลูกน้องทั้งสองคนรีบขับรถออกตามหาหญิงสาวที่บังอาจทำร้ายมาเฟียใหญ่อย่างคาร์ลิค               หญิงสาววิ่งหนีออกมาถึงหน้าคอนโด ไม่รู้ว่าจะไหนดี เธอเลือกที่จะวิ่งไปเรื่อยๆ หญิงสาวหอบเหนื่อย ทางเธอเลือกวิ่งมาค่อนข้างมืด แต่สวรรค์ยังเข้าข้างคนดีอย่างเธออยู่ เพียงไม่นานแสงไฟจากรถวิ่งมาเส้นทางที่หญิงสาวยืนอยู่ เธอเลือกที่จะโบรกรถแต่...                                      

"ไปกับเราเถอะคุณ"หญิงสาวเตรียมที่จะวิ่ง                                 "ไม่ทันแล้วหละคุณ ตอนนี้นายโกธรมาก"                                   "จะโกธรยังไงก็เรื่องของนายพวกคุณแต่ฉันไม่ไปหรอก ปล่อยฉันไปเถอะฉันขอร้อง"                                                    

"เห็นทีคงไม่ได้หรอกครับ"ไนท์เดินมาจับตัวหญิงสาวขึ้นรถไปยังคอนโด                                                    

"หึ"ชายหนุ่มเค้นยื้ม เมื่อเห็นคนที่ลงมือฟาดขวบลงที่หัวจนเลือดอาบกลับมาจนตรอกตรงหน้า ซึ่งลูกน้องรู้ดีว่าถึงแม้นายจะยิ้มแต่เป็นยิ้มที่ช่างน่ากลัวมากเหลือเกิน                                 "โยนไว้ในห้อง แล้วออกไปได้แล้ว"                

"ครับ"พอสั่งลูกลูกน้องเสร็จก็หันมาจัดการกับแม่ตัวดีที่ตีหัวเขา "หนีสิ นั่งนิ่งอยู่ทำไม"                                    

"ฮือ ปล่อยฉันไปนะคะคุณ ฉันไหว้ละ"            

"ปล่อยแน่ แต่ของเวลาสักชั่วโมงนะ จืดชืดอย่างเธอนี่คงไม่นานหรอก"ชายหนุ่มผลักหญิงสาวลงที่เตียง                         "แบบอ่อนโยนไม่ชอบใช่ไหม ประสบการณ์โชกโชนอย่างเธอคงชองแบบซาดิสละซิได้"พูดจบมือแกร่งกระชากกระโปรงตัวสวย ออกทันที              

  "ฮือ ฮือ"เสียงร้องไห้ไม่ได้ช่วยอะไรหญิงสาวเลยนี่เธอต้องเสียมันไปจริงๆหรอ แต่ถึงจะไม่มีทางสู้ก็ข้อดิ้นจนถึงที่สุด ไม่นานปราการสุดท้ายที่ปิดบังสิ่งที่หวงแหนของหญิงสาวก็หลุดออกมาจากร่างกาย มือเรียวปัดไป่ไปทั่วชายหนุ่มไม่รอช้า ขจัดสิ่งที่กีดขวางของตนออกจากร่างกาย สิ่งแรกที่คิดได้ตอนนี้คือ ทำลายผู้หญิงใต้ร่างให้ย่อยยับให้สมกับที่เขาเจ็บตัว ความแข็งแกร่งถูไถ่ที่ดอกไม้งานของหญิงสาวน้ำรินสะอื้นจนตัวโยน                

 "ปล่อย"เสียงเริ่มแผ่วลงเรื่อยๆ                    

"กรี๊ดดดดดดดดดด เจ็บ"แรงที่ว่าเริ่มลดลงกลับเพิ่มขึ้นเพราะความเจ็บที่ช่วงล่างเมื่อชายหนุ่มสอดใส่ตัวตนเข้าไปในดอกไม้งามรวดเดียวความรู้สึกเหมือนร่างกายมันออกแตกเป็นเสี่ยงๆ เจ็บเหลือเกินน้ำตาริไหลเป็นสายน้ำปายจะขาดใจ ชายหนุ่มหยุดทันทีหลังจากที่รับรู้ถึงสิ่งกรีดขวางบางๆที่ผู้หญิงบริสุทธิ์ทุกคนควรมี                                                      

  "นี่เธอไม่เคยจริงๆหรอ"เอ่ยถามเพราะเกิดความไม่แน่ใจ           "ฮือ ฮือ ไอคนเลวเอาออกไปนะ"                    

"ไม่ ยังไงก็เสียมันไปแล้วไม่อยากมีความสุขหรอ"ชายหนุ่มเอ่ยถามพร้อมยิ้มกริ่มที่มุมปาก เขาอดภูมิใจไม่ได้ เขาเป็นคนแรกที่ได้เข้ามาในตัวสาวน้อยหน้าหวานคนนี้                                     "ความสุขอะไร นรกชัดๆ"หลังจากหญิงสาวพูดทันที เมื่อชายหนุ่มเริ่มขยับ                

"โอ้ยเจ็บนะ จะขยับทำไม"                          

  "ถ้าไม่อยากเจ็บตัวก็อย่าเกร็งสิ"                  

  "เชิญ ฉันยอมแพ้แล้ว อยากทำไรก็เชิญ" พูดไปร้องไห้ไป ในชีวิตคงไม่มีอะไรให้ภูมิใจอีกแล้ว หลังจากได้รับคำเชิญชายหนุ่มเริ่มขยับเบาๆทั้งที่รู้ว่าหล่อนประชดแต่ความต้องการที่จะปลดปล่อย มันเหมือนจะระเบิดแล้วตอนนี้ หญิงสาวจิกเล็บสวยลงที่แขนแกร่งของชายหนุ่มจนเลือดซิบ ไม่นานเสียงครางของหญิงสาวเริ่มดังขึ้น ความรู้สึกเจ็บในคราแรกเริ่มลง มันมีความรู้สึกบางอย่างแทรกขึ้นมาแทน ไม่ใช้ว่าเขาไม่เคยเปิดซิ่งสาวแต่กับผู้หญิงคนนี้มันทำให้เขากลัว กลัวว่าจะไม่สามารถส่งหญิงสาวไปสวรรค์ได้ เพราะรู้สึกว่าอยากจะปลดปล่อยซะเหลือเกินจริงๆเขาคงต้องขายหน้าแน่ๆ                  

"อื่อ คุณ"                                                  

 "ว่าไงสาวน้อย"ชายหนุ่มตอบเสียงแหบพร้าทั้งที่ยังขยับเข้าออกในตัวหญิงสาว                

"ฉัน...ฉัน..."                                              

"เธอต้องการอะไร"                                        

  "ไม่รู้"พูดไปพร้อมกับส่ายหน้า ผมสวยสะบัดไปมาชายหนุ่มเหมือนรู้ความต้องการของหญิงสาวเริ่มขยับช่วงล่างเข้าออกถี่ๆ      

"อืมมมมมมมมมม"ชายหนุ่มก้มประกบปากกับหญิงสาวตักตวงเอาความหอมหวานจากปากสวย                                               "ผู้หญิงอะไรหวานไปทั้งตัว"                          

"อ๊ะ อ๊ะ คุณ คุณ ฉันไม่ไหวแล้ว"                      

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด"ไม่นานเสียงกรีดร้องของหญิงสาวดังลั่นห้อง ความรู้สึกเหมือนตัวเบาลอยอยู่บนปุยเมฆ อย่างไงอย่างั้นเมื่อส่งหญิงสาวถึงสวรรค์แล้วความอดทนของชายหนุ่มก็สิ้นสุดลงทันทีขยับช่วงล่างถี่ๆ 3-4 ครั้งเสียงคำรามลั่นห้อง ปล่อยลาวาขาวขุ่นสู่กายสาวทุกหยาดหยด                                    "อ่าาาาาาาาา" ฝ่ายหญิงสาวรู้สึกถึงบางสิ่งบางอย่างที่ถูกปล่อยเข้าช่วงท้องน้อย จึงผลักชายหนุ่มออกจากตัวทันที         "นี่ออกไปนะ"                                              

"อะไรอีก"                                                  

  "ฮือ ฮือ "น้ำตาที่เหือดแห้งกลับหลั่งออกมาเป็นสายพอใจแล้วใช่มั้ย                            

"ทำไม ถ้าตอบว่ายังจะให้อีกหรอ"                    

"คนเลว รังแกคนไม่มีทางสู้"หล่อนถามชายหนุ่มด้วยสายตาเย็นชา สร้างความไม่พอใจให้กับชายหนุ่มเป็นอย่างมาก ถ้าเป็นคนอื่นหลังจากที่ร่วมรักกันเสร็จเขาจะเขียนเช็คแล้วไล่กลับทันที นี้เขาอุตส่าจะนั่งอยู่เป็นเพื่อน แต่นี้อะไรด่าเขา นี่เธอกล้าด่าเขาหรอ ไม่รู้หรอว่าเขาเป็นใคร                                        "ทำไม แค่ครั้งเดียวคงไม่หลวมหรอกมั้ง"

เพี้ย!!! ใบหน้าชายหนุ่มหันตามแรงตบจากมือสวย                      "คิดว่าเป็นนางเอกในละครหรอ ออกไป๋"         คาร์ลิคตระโกนไล่หญิงสาวลั่นห้อง              

 "บอกให้ออกไง"พูดเสร็จก็คว้าผ้าเช็คตัวเดินเข้าห้องน้ำทันที น้ำรินพยุงร่างกายลงจากเตียงเดินไปเก็บเสื้อผ้ามาสวมใส่เดินร้องไห้ ลากสังขารที่เหนื่อยหล้าและระบมออกจากห้องทั้งน้ำตา                            

"เราไม่มีทางเจอกันอีกคนใจร้าย ฮือ ฮือ"                          

กลับหน้าเรื่อง

เรื่องที่ 1 ภรรยามาเฟีย END

เรื่องที่ 2 คุณหนูมาเฟีย ภาคต่อภรรยาที่รัก (กำลังแต่ง ใกล้จบแล้ว)

เรื่องที่ 3 เรื่องร้ายของสองพี่น้อง (กำลังแต่ง)

เรื่องที่ 4

 

อย่าลืมติดตามด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับที่ติดตามผลงานต่างๆค่ะ

 

http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon00021.gifhttp://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon00021.gifhttp://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon00021.gifhttp://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon00021.gif

http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon00021.gifhttp://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon00021.gifhttp://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon00021.gif

http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon00021.gifhttp://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon00021.gif

http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon00021.gif

แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น