พรหมมัดใจ (20+)
บทที่ 7 สมรสลวง
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
บทที่ 7 สมรสลวง

 

  

“ซึนมาก... ซึนสุดอะไรสุดเลยพ่อ”  

ในร้านอาหารสไตล์มินิมอลหน้าปากซอยโรงเรียนฝึกสอน ศศภัทรละความสนใจจากน้ำปั่นในแก้วไปยังเจ้าของเสียงที่กำลังเพลิดเพลินอยู่กับบางสิ่งในสมาร์ตโฟน 

“อ่านนิยายอีกแล้วละสิ” 

“อือ โคตรฟิน” นิมมลกดหัวใจให้นักเขียนแล้วปิดแอปฯ นิยายออนไลน์ที่เพิ่งอ่านจบตอน “พระเอกถูกจับคลุมถุงชนกับนางเอก ตอนแรกๆ บอกว่าไม่รัก ไม่สนใจ แถมยังชอบทำร้ายจิตใจต่างๆ นานา แต่พอนางเอกจะขอหย่าก็ไม่ยอม ตอนล่าสุดนางเอกแพ้ท้องละ ฉันว่าเดี๋ยวนางต้องหนี แล้วอีพระเอกก็ค่อยรู้ใจตัวเองชัวร์”  

“เดาตอนจบได้ขนาดนี้ ฉันว่าไม่ต้องอ่านต่อแล้วมั้ง” 

“ไม่ได้ๆ ฉันรอสมน้ำหน้าพระเอกอยู่”  

ท่าทางอินสุดๆ ของเพื่อนซี้ทำเอาคนฟังหัวเราะขำ แล้วจู่ๆ สมองก็ไพล่ไปนึกถึงความร้ายกาจของคามินในบ้านริมน้ำเมื่อวาน  

เขาดูไม่เหมือน ‘คนดี’ ในความทรงจำเมื่อแรกพบเลย  

“จะว่าไป...เรื่องแบบนี้ถ้าเกิดขึ้นในชีวิตจริงๆ มันก็คงไม่แฮปปีเอนดิงแบบในนิยายหรอกเนอะ”  

“อารมณ์ไหนล่ะเนี่ย” 

“ก็ไม่มีอะไร...” ไม่เคยคิดมาก่อนเลยด้วยซ้ำว่าเรื่องน้ำเน่าแบบนั้นจะมาเกิดขึ้นกับชีวิตตัวเอง “ก็แค่อยากรู้เฉยๆ ว่าจะรับมือยังไง ถ้าวันดีคืนดีเกิดต้องแต่งงานกับผู้ชายที่ไม่ได้รักเราสักนิด” 

“นี่คงไม่ใช่ว่าแกจะไปแต่งงานกับใครหรอกนะ” 

“บ้า!” ศศภัทรร้อนรนปฏิเสธ  

รับปากคามินแล้วว่าจะเก็บเรื่องแต่งงานเป็นความลับ เธอก็ต้องรักษาสัญญา  

“ฉันก็แค่อยากรู้เฉยๆ ว่าถ้าเป็นแกจะทำยังไง” 

“ก็ถ้าผู้ชายงานดีแบบพระเอกนิยาย ต่อให้ไม่รัก...ก็จะอ่อยให้รักหัวปักหัวปำเลย” 

“เอาจริงดิ”  

“อือ” นิมมลไม่เห็นว่าจะแปลกตรงไหน “จะให้ทำตัวสนิมสร้อยแบบนางเอกนิยายคงไม่ใช่แนวฉันหรอก มีหนุ่มงานดีเวอร์ๆ ตกมาถึงมือทั้งทีจะปล่อยให้หลุดไปได้ไง ทุกวันนี้มีแต่ผัวทิพย์ในนิยาย ถ้าฟ้าประทานตัวเป็นๆ มาให้เมื่อไร ฉันนี่จะกระพุ่มมือไหว้ ขอบคุณสวรรค์ค่ะ”  

ไม่พูดเปล่า...ทว่ายกมือไหว้สวรรค์ล่วงหน้าจนศศภัทรถึงกับหัวเราะร่วน 

“คุยอะไรกันครับ น่าสนุกเชียว” ชายหนุ่มสูงราวๆ ร้อยแปดสิบเซนติเมตรก้าวมาทักทาย 

เขาสวมเชิ้ตแขนสามส่วนสีขาวกับกางเกงยีนขายาว คาดทับด้วยผ้ากันเปื้อนสีดำเหมือนทุกๆ ครั้ง และกำลังทยอยเสิร์ฟอาหารกลางวันที่สองสาวสั่งในฐานะเชฟ 

“เรื่องนิยายค่ะ ว้าว...น่ากินจังเลย” นิมมลมองสุกี้ของตนที่ส่งกลิ่นหอมฉุยและตกแต่งมาอย่างน่ารับประทาน ส่วนของศศภัทรเป็นมักกะโรนีต้มยำน้ำข้น และยังมีของหวานหน้าตาคล้ายๆ พุดดิงเสิร์ฟตามเป็นลำดับสุดท้าย “นั่นอะไรเหรอคะ” 

“พานาคอตตา” เชฟหนุ่มที่มีอีกสถานะคือ ‘เจ้าของร้าน’ แนะนำยิ้มๆ “เป็นของหวานอิตาลีครับ พี่กำลังคิดว่าจะเอาลงเมนูของหวาน เลยอยากให้ลูกค้าประจำลองชิม” 

ศศภัทรยกมือขึ้นชี้ตัวเองแบบงงๆ ยามเห็นอีกฝ่ายหันมาส่งยิ้มเป็นนัยว่าหมายถึงเธอ 

“เดี๋ยวๆ” นิมมลร้อนรนประท้วง “พลอยกับนิ่มมาเป็นลูกค้าพี่เชนทร์ด้วยกันตลอดเลยนะคะ ถ้าบอกว่าพลอยเป็นลูกค้าประจำ แล้วนิ่มไม่ใช่หรือไง ฮึ! ลำเอียงชะมัด” 

เชนทร์หัวเราะชอบใจยามเห็นนักศึกษาสาวย่นจมูกใส่นิดหนึ่ง 

“ก็นิ่มไดเอตอยู่ไม่ใช่เหรอครับ กินเยอะเดี๋ยวก็อ้วนพอดี ให้เพื่อนชิมคนเดียวพอแล้ว”  

ขณะนิมมลอ้าปากหวอ หนุ่มหล่อวัยสามสิบสี่ก็หมุนตัวกลับไปทางเคาน์เตอร์บาร์หน้าตาเฉย ทิ้งให้เธอได้แต่มองค้อน ก่อนจะหันมาซุบซิบกับเพื่อนสนิท 

“ฉันว่าพี่เชนทร์จีบแกแหงๆ”  

“ไม่มั้ง...” ศศภัทรไม่รู้สึกอย่างนั้น เพราะเท่าที่เห็นเขาก็ดูเป็นกันเองกับลูกค้าทุกคนในฐานะที่เพิ่งยุติบทบาทเชฟโรงแรมในกรุงเทพฯ มาเปิดร้านเล็กๆ ของตัวเองไม่นาน “เขาก็บอกอยู่ว่าอยากให้ช่วยชิม” 

“ระดับนี้แล้วยังต้องให้ช่วยชิมด้วยเหรอ แกไม่สังเกตหรือไง...เวลาเรามากินทีไรพี่เชนทร์มักมาเสิร์ฟเองทุกที ทั้งที่จะให้พนักงานมาเสิร์ฟก็ได้ ฉันว่าเขาตั้งใจมาอ่อยแก...” เพื่อนสาวบุ้ยใบ้ไปยังพานาคอตตาที่ราดช็อกโกแลตเป็นรูปหัวใจ 

ช็อกโกแลตที่ศศภัทรชอบกิน!  

“พิเศษใส่ใจสุดๆ”  

“เขาใส่ใจทุกคนนั่นแหละ ไม่งั้นจะรู้ได้ไงว่าแกกำลังไดเอต” ศศภัทรแน่ใจว่านิมมลไม่เคยบอก เพียงสั่งอาหารที่แคลอรีต่ำทุกครั้งก็เท่านั้นเอง  

“ถึงงั้นก็เหอะ!” นิมมลเหล่ไปทางเจ้าของร้านหนุ่มที่กำลังสาละวนอยู่กับทำเครื่องดื่มในเคาน์เตอร์บาร์ เพราะมั่นอกมั่นใจว่าเขาพยายามมาอยู่ในสายตาเพื่อน “ถ้าเขาอ่อยจริงๆ แกจะเอาปะ ถึงจะแก่กว่าพวกเราหลายปีไปหน่อย แต่หน้าใสสไตล์โอปปาอยู่นะ โพรไฟล์ดีอีกต่าง...อื้อออ” 

เสียงแจ๋วๆ ยุติลงเพราะศศภัทรตักสตรอว์เบอร์รีชิ้นโตๆ ที่เป็นท็อปปิงของหวานมาอุดปากเพื่อน  

“รีบๆ กินได้แล้ว เดี๋ยวไปสอนคาบบ่ายไม่ทัน”  

ทั้งที่อยากประท้วง ทว่ากลับทำได้เพียงเคี้ยวตุ้ยๆ จนศศภัทรขำ เธอลงมือกินอาหารโดยไม่ได้สนใจเรื่องเชฟหนุ่มด้วยซ้ำ สมองไพล่แต่จะนึกถึงคนที่จะมาเป็นเจ้าบ่าวในเร็วๆ นี้ 

อ่อยให้รักหัวปักหัวปำงั้นเหรอ... 

เอาแค่ให้ ‘เลิกเกลียด’ ยังแทบไม่น่าเป็นไปได้เลย  

แต่ในเมื่อตกลงทำสัญญาหนึ่งปีกันแล้ว เธอจะลองดูสักตั้งเพื่อความสงบสุขในชีวิตคู่ก็แล้วกัน 

  

+ + + + + 

เพื่อนบิ๊วมาแล้ว แต่พลอยจะไหวมั้ยต้องมาลุ้นกัน 555+ 

ตอนหน้าแต่งแล้วจ้า ><  

  

รูปเล่ม เปิดจองอยู่นะคะ ราคา 360.- (หนังสือส่งได้ภายในเดือน ก.พ.) 

อีบุ๊ก โปรโมชั่นใน meb 7 วันแรก (วันที่ 20-26 ม.ค. 65) ราคา 219.- บาท  

นิยายมีทั้งหมด 29 ตอน + ตอนพิเศษอีก 2 ตอน รวมเป็น 31 ตอนถ้วน เพราะงั้นในเล่มจะยังมีให้ฟินต่ออีกยาวๆ เลยจ้า (ในอีบุ๊กก็มีตอนพิเศษเหมือนเล่มทุกอย่างค่ะ) 

กลับหน้าเรื่อง
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น